Η Paris Saint-Germain κατέκτησε για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά το Champions League, νικώντας την Arsenal στον τελικό της Βουδαπέστης στα πέναλτι με 4-3, μετά το 1-1 της κανονικής διάρκειας και της παράτασης.
Η Άρσεναλ μπήκε καλύτερα και προηγήθηκε με τον Κάι Χάβερτς. Η Παρί Σεν Ζερμέν αντέδρασε και ισοφάρισε με πέναλτι του Ουσμάν Ντεμπελέ. Στην παράταση οι δύο ομάδες είχαν τις στιγμές τους, αλλά δεν βρήκαν το γκολ της νίκης.
Αυτό που εντυπωσιάζει δεν είναι μόνο ο τίτλος, αλλά η μεταμόρφωση της ομάδας του Luis Enrique. Μετά την αποχώρηση των μεγάλων σταρ των προηγούμενων ετών, η Παρί μοιάζει πιο ισορροπημένη, πιο πειθαρχημένη και περισσότερο «ομάδα» παρά συλλογή αστεριών.
Αν σκεφτεί κανείς ότι πέρυσι κατέκτησε το πρώτο της Champions League με το ιστορικό 5-0 επί της Inter Milan στον τελικό του Μονάχου, η δεύτερη συνεχόμενη κούπα δείχνει ότι δεν πρόκειται για φωτοβολίδα αλλά για μια νέα ευρωπαϊκή δύναμη.
Ο Ντεμπελέ είναι ίσως το πρόσωπο αυτής της πορείας. Όχι μόνο για τα γκολ, αλλά γιατί έγινε ο ηγέτης μιας ομάδας που πλέον ξέρει να κερδίζει και τα «βρώμικα» παιχνίδια, όχι μόνο να εντυπωσιάζει.
Όποιοι είδαν τον τελικό θα ξέρουν ότι φέτος ήταν λιγότερο θεαματικός από το περσινό 5-0 με την Ίντερ, αλλά πολύ πιο δραματικός και με αληθινή αίσθηση «τελικού» μέχρι το τελευταίο πέναλτι.
Η Παρί Σεν Ζερμέν κατέκτησε για δεύτερη διαδοχική χρονιά το Champions League, επικρατώντας της Άρσεναλ με 4-3 στα πέναλτι, μετά το 1-1 σε κανονική διάρκεια και παράταση, στον πρώτο τελικό της ιστορίας της διοργάνωσης ανάμεσα σε γαλλική και αγγλική ομάδα.
Οι «κανονιέρηδες» άνοιξαν το σκορ μόλις στο 6’, όταν ο Μαρκίνιος απομάκρυνε άτσαλα, η μπάλα κατέληξε στον Τροσάρ και από εκεί στον Χάβερτς, ο οποίος έφυγε στον χώρο και εκτέλεσε τον Σαφόνοφ από πλάγια θέση για το 1-0. Ο Γερμανός έγινε έτσι ο τρίτος παίκτης που σκοράρει σε τελικό Champions League με δύο διαφορετικές ομάδες, μετά τους Κριστιάνο Ρονάλντο και Μάριο Μάντζουκιτς, έχοντας βρει δίχτυα και το 2021 με την Τσέλσι.
Καμιά ομάδα δεν μας εντυπωσίασε . Ούτε με το παιχνίδι αλλά ούτε με τα γκόλ. Το πιο ενδιαφέρον είναι το πώς η Παρί κέρδισε έναν τελικό στον οποίο για μεγάλο διάστημα δεν ήταν η καλύτερη ομάδα στο γήπεδο. Η Άρσεναλ προηγήθηκε νωρίς με τον Χάβερτς και αμυνόταν εξαιρετικά, αναγκάζοντας την Παρί να ψάχνει λύσεις χωρίς πολλές καθαρές ευκαιρίες.
Τα προηγούμενα χρόνια η PSG συχνά κατηγορούνταν ότι όταν το ματς γινόταν «μάχη χαρακτήρα», λύγιζε. Σε αυτόν τον τελικό έκανε το αντίθετο: έμεινε ψύχραιμη, βρήκε την ισοφάριση με τον Ντεμπελέ από το πέναλτι, άντεξε στην παράταση και στα πέναλτι έδειξε αυτοπεποίθηση πρωταθλητή.
