Σε ένα φορτισμένο συγκινησιακά κλίμα, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης εκφώνησε τον επικήδειο λόγο στην εξόδιο ακολουθία του Νίκου Ταγαρά στην Κόρινθο.
Μιλώντας με λόγια εκτίμησης, ο πρωθυπουργός αποχαιρέτησε, όπως είπε, όχι μόνο ένα κορυφαίο κυβερνητικό στέλεχος και έναν άξιο επιστήμονα, αλλά και έναν πολύτιμο συνεργάτη και προσωπικό του φίλο, ο οποίος άφησε ανεξίτηλο το στίγμα του στην πολιτική ζωή του τόπου με το ήθος, την ευπρέπεια και την εργατικότητά του.
«Θρηνώ έναν προσωπικό φίλο και έναν πολύτιμο συνεργάτη»
Απευθυνόμενος στον εκλιπόντα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης ξεκίνησε τον λόγο του τονίζοντας την καθολική αποδοχή και τον σεβασμό που απολάμβανε ο Νίκος Ταγαράς από ολόκληρο το πολιτικό φάσμα:
«Ήρθα κι εγώ σήμερα εδώ για να σε αποχαιρετήσω μαζί με τους πολλούς φίλους σου, μαζί με την οικογένειά σου, τους ανθρώπους που χρόνια σε τίμησαν με την εμπιστοσύνη τους, με τους συναγωνιστές μας στη Νέα Δημοκρατία, με το υπουργικό συμβούλιο, αλλά και με πολιτικούς από όλες τις παρατάξεις που τους κέρδισες με τις γνώσεις σου, με το ήθος και κυρίως με την ευπρέπειά σου. Με τους συναδέλφους σου μηχανικούς και βέβαια πάνω από όλους με τους Κορίνθιους και τους συμπατριώτες από το αγαπημένο σου Χιλιομόδι. Είμαι επίσης εδώ για να θρηνήσω έναν προσωπικό φίλο και ένα πολύτιμο συνεργάτη. Κυρίως όμως για να σου πω από καρδιάς ότι θα μείνεις πάντα στη μνήμη μας ως ένα φωτεινό παράδειγμα αυτοδημιούργητου και άξιου επιστήμονα, πολιτικού που ήξερε να συνδυάζει την αυθόρμητη δράση με το αποτέλεσμα. Υπήρξε ακέραιος και σοβαρός. Πιστός στο καθήκον και ταυτόχρονα πράος και συναινετικός με τους συνομιλητές του».
Η «ιώβεια υπομονή» και η τραγική ειρωνεία με τον νέο Κώδικα
Ιδιαίτερη μνεία έκανε ο πρωθυπουργός στο τεράστιο μεταρρυθμιστικό έργο που είχε αναλάβει ο Νίκος Ταγαράς στο Υπουργείο Περιβάλλοντος και Χωροταξίας, αποκαλύπτοντας παράλληλα μια συγκλονιστική χρονική συγκυρία, την οποία χαρακτήρισε ως τραγική ειρωνεία:
«Είμαι ακόμα εδώ για να σε ευχαριστήσω για τα πολλά που προσφέρεις στην πατρίδα. Ως δήμαρχος, ως νομάρχης, ως βουλευτής και ύστερα αναλαμβάνοντας μια πολύ σημαντική κυβερνητική ευθύνη για τον πρώτο ολοκληρωμένο χωροταξικό και πολεοδομικό σχεδιασμό της χώρας. Είναι μια μεταρρύθμιση, τη σημασία της οποίας εσύ γνώριζες καλύτερα από τον καθέναν. Μια μεταρρύθμιση την οποία και εγώ την έχω στην καρδιά μου. Θυμάμαι τις ατελείωτες συσκέψεις μαζί σου, που με ιώβεια υπομονή μας εξηγούσες και μας έφερνες παραδείγματα για να καταλάβουμε την περιπλοκότητα του εγχειρήματος που είχε αναλάβει. Και τι τραγική ειρωνεία, τι τραγική ειρωνεία. Αύριο ψηφίζεται στην Ολομέλεια ο νέος κώδικας, χωρίς εσένα να είσαι εκεί να τον δεις να γίνεται πράξη. Θα μείνει όμως ως κορυφαία παρακαταθήκη σου και ως ένα έργο το οποίο αποφασίσαμε από εδώ και εξής να φέρει το όνομά σου».
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης υπογράμμισε πως η σπάνια ικανότητά του να οργανώνει τον χώρο της πατρίδας χωρίς ποτέ να προκαλεί εντάσεις, ήταν εκείνη που εκμηδένιζε κάθε πολιτικό ανταγωνισμό: «Σε όποιο πόστο κι αν σου ζήτησα να εργαστείς, ποτέ δεν ακούστηκε έστω μια φωνή έντασης. Εχθροί και φίλοι, βλέπεις, συνηγορούσαν ανομολόγητα ότι εσύ ήσουν ο κατάλληλος άνθρωπος για να αναλάβεις την κρίσιμη αποστολή της οργανώσεως του χώρου της πατρίδας. Και αυτή η αναγνώριση κατατρόπωνε τελικά κάθε ανταγωνισμό και πολύ περισσότερο τον φθόνο που πάντα δυστυχώς υπάρχει στην πολιτική. Και ένα τέτοιο χάρισμα είναι πραγματικά σπάνιο».
Το τελευταίο τηλεφώνημα
Κλείνοντας τον επικήδειο λόγο του, ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε στην αξιοπρέπεια με την οποία ο Νίκος Ταγαράς αντιμετώπισε τη μάχη για τη ζωή του, παραμένοντας αφοσιωμένος στο καθήκον του μέχρι την ύστατη στιγμή, ενώ τόνισε την ανάγκη η δημόσια ζωή να εμπνέεται από τέτοια φωτεινά παραδείγματα:
«Είμαι τέλος εδώ για να τιμήσω μια πολύχρονη πορεία στα κοινά, που πιστεύω ότι αναδεικνύει τελικά το καλό πρόσωπο της πολιτικής. Γιατί εσύ, Νίκο, απέδειξες ότι την κομματική σου συνέπεια μπορεί να τη συνοδεύει η διάθεση συνεννόησης, την αποφασιστικότητα μπορεί να τη συνοδεύει η σύνεση. Ξέρω ότι πάλεψες με αξιοπρέπεια και θυμάμαι χαρακτηριστικά το τελευταίο μας τηλεφώνημα που επέμενες να μου μιλάς για το αντικείμενο της δουλειάς σου. Να σ’ ευχαριστήσω πολύ για κάτι πολύτιμο που μας ενέπνευσες. Τη βεβαιότητα πως αρχές και αξίες όπως η προσήλωση στο κοινό καλό, μπορεί μερικές φορές να μοιάζουν παραδοσιακές, να μοιάζουν ότι έρχονται από το παρελθόν, όμως παρουσίες σαν τη δική σου τελικά τη μετουσίωσαν ως ένα επίκαιρο και απολύτως αναγκαίο χαρακτηριστικό της δημόσιας ζωής. Γιατί σήμερα όσο ποτέ, Νίκο, χρειαζόμαστε παραδείγματα σαν κι αυτά που μας χάρισες. Πολιτικοί που είναι ταυτόχρονα άνθρωποι, σκέψη σύνθετη που ταυτόχρονα μπορεί να μεταδίδεται απλά… Και κυρίως δουλειά, σκληρή δουλειά, επίπονη δουλειά για το αποτέλεσμα. Είναι προτερήματα τα οποία τώρα θα σε συντροφεύουν μαζί με την αγάπη των χιλιάδων φίλων σου, αλλά μαζί και με τον σεβασμό των αντιπάλων σου. Αντίο Νίκο. Πραγματικά την αξίζεις την ελληνική σημαία που θα σε συνοδεύει στην τελευταία σου κατοικία».
Αναζήτηση
