Σε μείζον ζήτημα για το θαλάσσιο περιβάλλον και την εγχώρια αλιεία έχει εξελιχθεί η ραγδαία εξάπλωση των λαγοκέφαλων, οι οποίοι πλέον κάνουν την εμφάνισή τους ακόμη και στα νερά του Σαρωνικού, έχοντας ήδη κατακλύσει μεγάλο τμήμα του Αιγαίου. Η δραματική αύξηση του πληθυσμού αυτού του τοξικού ψαριού έχει θορυβήσει έντονα τους επαγγελματίες ψαράδες, οι οποίοι διεκδικούν κρατική επιδότηση προκειμένου να προχωρήσουν σε στοχευμένη αλιεία με ειδικές μεθόδους, σε μια προσπάθεια να περιορίσουν την εξάπλωσή του.
Η εισαγωγή αυτού του εξαιρετικά επικίνδυνου είδους στη Μεσόγειο Θάλασσα πραγματοποιήθηκε μέσω της Διώρυγας του Σουέζ από τον Ινδικό Ωκεανό. Πρόκειται για μια μετανάστευση που επιταχύνθηκε ραγδαία από την άνοδο της θερμοκρασίας των υδάτων, απόρροια της κλιματικής κρίσης.
Σύμφωνα με τα επίσημα επιστημονικά δεδομένα, στον ελλαδικό θαλάσσιο χώρο καταγράφονται συνολικά έξι διαφορετικά είδη της συγκεκριμένης οικογένειας.
Ο σωστός εντοπισμός τους κρίνεται ιδιαίτερα κρίσιμος, διότι χαρακτηρίζονται από την παρουσία της τετραοδοτοξίνης, μιας θανατηφόρας νευροτοξίνης η οποία καθιστά την κατανάλωσή τους απολύτως απαγορευτική.
Τα είδη που εντοπίζονται στις ελληνικές θάλασσες είναι τα εξής:
Κοινός λαγοκέφαλος (Lagocephalus lagocephalus)
Λαγοκέφαλος (Lagocephalus sceleratus)
Καστανόραχος Λαγοκέφαλος (Lagocephalus spadiceus)
Λαγοκέφαλος του Σουέζ (Lagocephalus suezensis)
Νανολαγοκέφαλος (Torquigener flavimaculosus)
Βραχυκέφαλος τετραόδοντας (Sphoeroides pachygaster)
Το πρόβλημα της παρουσίας τους δεν περιορίζεται πια σε μεμονωμένες τοποθεσίες, αλλά εκτείνεται σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια.
Καθώς τα συγκεκριμένα ψάρια ευδοκιμούν στα θερμά ύδατα, οι μεγαλύτεροι πληθυσμοί καταγράφονται στη Νότια Ελλάδα, με την Κρήτη και τα Δωδεκάνησα να πλήττονται σε πολύ μεγάλο βαθμό.
Ανησυχητικό είναι το γεγονός πως κάνουν την εμφάνισή τους ακόμα και σε πολύ ρηχά, πολυσύχναστα νερά κοντά σε παραλίες ή μέσα σε μικρά αλιευτικά καταφύγια. Παράλληλα, η απουσία φυσικών εχθρών στη Μεσόγειο, όπως τα μεγάλα κήτη που συναντώνται στον Ινδικό Ωκεανό, αφήνει το πεδίο ελεύθερο για τον ανεξέλεγκτο πολλαπλασιασμό τους.
Η τετραοδοτοξίνη, που εντοπίζεται στο δέρμα, τα εντόσθια και τη σάρκα τους, αποτελεί τη βασική απειλή για τον άνθρωπο, καθώς μπορεί να προκαλέσει από σοβαρή δηλητηρίαση έως και τον θάνατο, ενώ μέχρι σήμερα δεν έχει ανακαλυφθεί κάποιο αντίδοτο.
Επιπροσθέτως, η οικονομική αιμορραγία για τους αλιείς είναι τεράστια. Διαθέτοντας δόντια τόσο αιχμηρά που είναι ικανά να κόψουν ακόμα και μεταλλικά αντικείμενα, οι λαγοκέφαλοι καταστρέφουν συστηματικά τον αλιευτικό εξοπλισμό, κομματιάζοντας δίχτυα, παραγάδια και υποδομές των ιχθυοκαλλιεργειών.
Υπάρχουν επίσης περιπτώσεις στις οποίες οι λαγοκέφαλοι έχουν δαγκώσει και λουόμενους.
Πηγή: ieidiseis.gr
Αναζήτηση
