Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
18 Αυγ 2022
SLIDER

Ειρήνη Βαρδάκη:Οι περισσότεροι ελληνικοί τίτλοι δεν έχουν πορεία αντίστοιχη του μεγέθους της τέχνης τους

Συνέντευξη στην Μαίρη Γκαζιάνη*

Η Ειρήνη Βαρδάκη γεννήθηκε και ζει στην Αθήνα. Ασχολήθηκε με τον κλασικό χορό και τον αθλητισμό. Εργάζεται στον χώρο της υγείας, ενώ παράλληλα ασχολείται με την εγκληματολογία. Στα μυθιστορήματά της το έγκλημα έρχεται σε ένα ιδιάζον γκρο πλαν, με το ψυχολογικό θρίλερ να αποκαλύπτει διαρκώς νέες, διαφορετικές πτυχές του. 

ΜΑΙΡΗ ΓΚΑΖΙΑΝΗ: Είστε συγγραφέας. Μιλήστε μας για τον άνθρωπο Ειρήνη.

ΕΙΡΗΝΗ ΒΑΡΔΑΚΗ: Είναι κάτι παραπάνω από αμήχανο το να μιλάς για τον εαυτό σου. Θα μου ήταν πολύ πιο εύκολο να μιλήσω για τα βιβλία μου. Και αυτό δεν είναι υπεκφυγή. Δίνω όλο μου τον εαυτό σε κάθε μου έργο. 

Μ.Γ.: Ποιο ήταν το έναυσμα ώστε ν’ ασχοληθείτε με τη συγγραφή;

Ε.Β.: Δεν πιστεύω ότι χρειάζεσαι στ’ αλήθεια έναυσμα, κίνητρο ή αφορμή. Αν η συγγραφή δεν είναι μέσα σου από τη στιγμή που γεννιέσαι, δεν υπάρχει κανένας λόγος να την αναζητήσεις. Η λογοτεχνία, οι ιστορίες και οι ιδέες είναι ζωντανοί οργανισμοί εντός σου, που δεν παύουν στιγμή να σε διεκδικούν. Δεν γίνεται να τις αγνοήσεις. Δεν σ’ αφήνουν να ησυχάσεις. 

Μ.Γ.: Υπήρξε κάποιος άνθρωπος που σας ενθάρρυνε στα πρώτα σας συγγραφικά βήματα;

Ε.Β.: Μπορώ να μιλάω ατελείωτες ώρες για όλα εκείνα που θα μπορούσαν να με αποθαρρύνουν. Ο χώρος είναι δύσκολος, εσωστρεφής και άδικος. Όμως δεν άκουγα κανέναν. Είχα κλείσει τα αυτιά μου σε θετικά και αρνητικά σχόλια. Επί της ουσίας, δεν με ενδιέφερε τίποτα. Είπα μόνο ότι θα τα καταφέρω και στρώθηκα στη δουλειά. Εκείνοι που τελικώς με ενθάρρυναν ήταν οι αναγνώστες μου. Χωρίς εκείνους δεν θα είχε νόημα να συνεχίσω. 

Μ.Γ.: Τι είναι αυτό που δεν αντέχετε ως άνθρωπος ή/και ως συγγραφέας;

Ε.Β.: Είναι πολλά εκείνα που δεν αντέχουμε και στο τέλος συμβιβαζόμαστε μαζί τους. Να κάτι που στ’ αλήθεια δεν αντέχεται. 

Μ.Γ.: Το νέο βιβλίο σας έχει τον τίτλο Ζώνη 5. Με τι έρχεται σε επαφή ο αναγνώστης στις σελίδες του;

Ε.Β.: ΕΔΩ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΘΛΙΨΗ. Αυτή είναι η νέα πραγματικότητα στην οποία καλείται να εισέλθει ο αναγνώστης. Ένας κόσμος χωρίς δάκρυα, χωρίς σκοτάδια, χωρίς πληγές και κούραση. Ένας κόσμος στον οποίο απαγορεύεται ο πόνος και η μνήμη του. Ακούγεται αρκετά δελεαστικός, δεν συμφωνείτε; Και ως έναν βαθμό είναι. Δεν θα γνωρίσει ποτέ κανείς άλλη κόλαση με τόσο φως… 

Μ.Γ.: Ποιο ήταν το κίνητρο ώστε να γράψετε για το συγκεκριμένο θέμα;

Ε.Β.: Η κεντρική ιδέα του έργου με μάγεψε. Δεν ξέρω πώς γεννήθηκε μέσα μου αλλά τη βρήκα αβάσταχτα γοητευτική. Φυσικά ήξερα ότι αν τελικώς την ακολουθούσα θα έπρεπε να μπω σε δυστοπικά μονοπάτια, κι αυτό δεν σας κρύβω ότι το φοβήθηκα πολύ. Μου πέρασε από το μυαλό να γράψω κάτι άλλο, και να αφήσω τη Ζώνη 5 για αργότερα, ή ακόμα και να την εγκαταλείψω οριστικά. Δεν τα κατάφερα. Η ιδέα της Ζώνης 5 μού έγινε εμμονή. Παγιδεύτηκα εντός της και δεν έβρισκα ησυχία πουθενά. Αυτή η ιστορία ήθελε και έπρεπε να γεννηθεί. Αυτή η ιστορία με είχε διαλέξει. Είχα χρέος να τη γράψω. Ήταν δική μου ευθύνη να τα καταφέρω.  

Μ.Γ.: Κατά τη διάρκεια της συγγραφής τα προσωπικά συναισθήματα του συγγραφέα εκφράζονται μέσω της γραφής του;

Ε.Β.: Κάποτε το πίστευα, τώρα πια όχι. Σε κάθε μου βιβλίο γίνομαι οι ήρωες μου. Δεν έχω δικά μου συναισθήματα, ούτε και δικές μου ανάγκες και επιθυμίες. Ο εαυτός μου συρρικνώνεται, αυτοακυρώνεται. Είμαι μονάχα οι ήρωές μου. Καμιά δική μου φωνή δεν φαλτσάρει πάνω στη δική τους. 

Μ.Γ.: Υπάρχουν αξίες που ακυρώνονται (από πρόσωπα ή καταστάσεις) και άλλες που αναδεικνύονται μέσα από την ιστορία που αφηγείστε;

Ε.Β.: Πρόκειται για μια πολύ ιδιαίτερη ιστορία. Και στον κάθε αναγνώστη θα λειτουργήσει διαφορετικά. Σκεφτείτε ένα δωμάτιο με πολλά παραμορφωτικά κάτοπτρα. Δεν ξέρεις σε ποιο θα τρομάξει περισσότερο ο καθένας, ούτε σε ποιο θα επιλέξει να σταθεί για περισσότερη ώρα. Σίγουρα πρόκειται για ένα πολυδιάστατο έργο με ακραία σκληρό περιεχόμενο. Το πέρασμα στη Ζώνη 5 δεν είναι παιχνιδάκι… μπαίνεις με ολότελα δική σου ευθύνη. Το ρίσκο είναι μεγάλο, όσο και η τόλμη που χρειάζεται για να προχωρήσεις στις σελίδες της. 

Μ.Γ.: Υπάρχει κάποιο βιβλίο που σας επηρέασε ως άνθρωπο ή ως συγγραφέα και ποιο είναι αυτό;

Ε.Β.: Πολλοί είναι εκείνοι που πιστεύουν ότι μας επηρεάζει το σύνολο των αναγνωσμάτων μας και ότι το κάθε βιβλίο χωριστά έχει να μας προσφέρει κάτι. Δεν πιστεύω λέξη από όλα αυτά. Υπάρχει πλήθος βιβλίων που τώρα δυσκολεύομαι να θυμηθώ τον τίτλο, τη γραφή και την πλοκή τους. Βιβλία άτεχνα που δεν με ακούμπησαν πουθενά. Όμως υπάρχουν κι εκείνα που με καθόρισαν. Έργα που το αποτύπωμά τους έμεινε ανεξίτηλο στην καρδιά και στο μυαλό μου. Το αξεπέραστο κάλλος τους, το ιλιγγιώδες τους βάθος, το υπέροχο χάος της ευφυΐας τους και το σαγηνευτικά ακραίο της θεματολογίας και της τέχνης τους έγραψαν μέσα μου μια άλλη δική τους ιστορία. Το Πορτρέτο του Ουάιλντ, η Σκακιστική του Τσβάιχ, τα Φεγγάρια του Μπρυκνέρ, το Λάθος του Σαμαράκη. Αλλά και η Ογκάουα και ο Ισιγκούρο, και η λίστα ευτυχώς δεν τελειώνει ποτέ. Επιτρέψτε μου να σας αναφέρω και νέους σύγχρονους, όπως τον Βουόνγκ και τον Πόρτερ. Η τέχνη τους κάνει το μυαλό μου να εκρήγνυται.  

Μ.Γ.: Οι κριτικές παίζουν ή δεν παίζουν ρόλο στην πορεία ενός βιβλίου και γιατί;

Ε.Β.: Φαντάζομαι πως ναι. Παίζουν ρόλο. Όμως, δυστυχώς, οι περισσότεροι ελληνικοί τίτλοι δεν έχουν πορεία αντίστοιχη του μεγέθους της τέχνης τους. Έχουμε προσπεράσει χρυσάφι και έχουμε αποθεώσει αέρα κοπανιστό. Πραγματικά δεν ξέρω τι πρέπει να σας απαντήσω. 

Μ.Γ.: Ένα βιβλίο πρέπει να έχει μηνύματα ή απλά να ευχαριστεί τον αναγνώστη;

Ε.Β.: Ένα βιβλίο πρέπει να έχει τέχνη…

Μ.Γ.: Αν αναζητούσαμε το βαθύτερο μήνυμα του βιβλίου σας, ποιο θα ήταν αυτό κατά τη γνώμη σας;

Ε.Β.: Αυτό είναι προσωπική υπόθεση για τον κάθε αναγνώστη ξεχωριστά. 

Μ.Γ.: Πιστεύετε ότι οι Έλληνες διαβάζουν; Και τι είδους βιβλία επιλέγουν; 

Ε.Β.: Διαβάζουμε, ναι. Μπορούμε και περισσότερο. Πάντα μπορούμε. Όσο για τις επιλογές στο ελληνικό μυθιστόρημα… εύχομαι να μεγαλώσει η βεντάλια των ευπώλητων και να δούμε εντός της βιβλία διαφορετικά από αυτά που έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε έως τώρα. 

Μ.Γ.: Ποιος είναι ο επόμενος συγγραφικός στόχος σας;

Ε.Β.: Είναι πάντα ο ίδιος. Ένα καλό επόμενο βιβλίο.

Το μυθιστόρημα Ζώνη 5 της Ειρήνης Βαρδάκη κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μίνωας.

 *Μαίρη Γκαζιάνη

Γεννήθηκε στα Ιωάννινα.  Μεγάλωσε στην Αθήνα όπου ζει μέχρι σήμερα και εργάσθηκε στον τραπεζικό χώρο. Στο παρελθόν ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με την φωτογραφία, τη ζωγραφική και τα τελευταία δέκα χρόνια με τη συγγραφή. Έχει πραγματοποιήσει ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές.

Την περίοδο 2011-2012 υπήρξε ραδιοφωνική παραγωγός στο magicradiolive. Από τον Νοέμβρη 2014 συνεργάζεται με το now24.gr και έχει πραγματοποιήσει πάνω από εξακόσιες συνεντεύξεις, καθώς και σχολιασμούς βιβλίων και θεατρικών παραστάσεων. Το 2016 συμμετείχε στην τηλεοπτική εκπομπή «Καλώς τους» του ΑιγαίοTV πραγματοποιώντας συνεντεύξεις σε ανθρώπους των τεχνών. Επίσης διετέλεσε Διευθύντρια Σύνταξης του on line Πολιτιστικού Περιοδικού Books and Style, ενώ πρόσφατα ξεκίνησε συνεργασία με το  polismagazino.gr σε θέματα πολιτισμού.

Μεγάλες της αγάπες είναι το θέατρο και ο χορός με τα οποία έχει ασχοληθεί ερασιτεχνικά κι έχει συμμετάσχει σε θεατρικές και χορευτικές παραστάσεις.

Τον Μάιο του 2012 κυκλοφόρησε την πρώτη ποιητική της συλλογή με τίτλο «Σου γράφω…», τον Σεπτέμβρη 2013 κυκλοφόρησε το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο «Ένα φεγγάρι λιγότερο» από τις εκδόσεις Ελληνική Πρωτοβουλία και τον Ιούνιο του 2014 κυκλοφόρησε το βιβλίο της «Τα πλήκτρα της σιωπής»  από τις εκδόσεις ΄Οστρια. Επίσης, το παραμύθι της «Το ψαράκι του βυθού» συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο «Παραμύθια και Μαμάδες» εκδόσεις Βερέττα 2015.  Τον Ιούνιο 2017 κυκλοφόρησε το μυθιστόρημά της «Άλικα βήματα» από την Εμπειρία Εκδοτική. Τα μυθιστορήματά της «Ζάχαρη άχνη» (11/2019) και Η ΑΠΟΣΤΟΛΗ (6/2021) κυκλοφόρησαν από τις εκδόσεις Ωκεανός. Από τις ίδιες εκδόσεις, το φθινόπωρο 2022 θα κυκλοφορήσει το νέο της μυθιστόρημα.

 

 

Related posts