Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
15 Ιούν 2021
Πολιτισμός

Ζήτημα Απόφασης: Tο ποιητικό πόνημα της Γρηγορίας Πελεκούδα

Από την Παναγιώτα Μπλέτα – συγγραφέας/διανοητρια

Απαιτητικοί φιλοσοφικοί στοχασμοί, ιδιόμορφες ενδοσκοπικές αναζητήσεις  και προτάσεις αγώνα διαχέουν αυτό το ποιητικό πόνημα της Γρηγορίας Πελεκούδα.

Ο λόγος της έντονα λυρικός, στοχεύει στην αποκάλυψη της πραγματικότητας. Μιας πραγματικότητας που δημιουργεί συγχύσεις, συγκρούσεις και πόνο.

Μιας πραγματικότητας που ματώνει τις μέρες και τις νύχτες του κόσμου και που δεν αφήνει ασυγκίνητη την ποιήτρια.

Ίσα ίσα την προτρέπει να θυμώσει , να μεταποιήσει το θυμό της σε πείσμα και γλώσσα πύρινη έτοιμη να τα βάλει με όλους.

Η αλήθεια της σπάει τα περιφρουρητικά όρια ενός συστήματος που έχει φιμώσει τον πνευματικό κόσμο και της υψώνει το χέρι σαν γροθιά.

Η γροθιά είναι ο κώδικας επικοινωνίας της με τον κόσμο. Για αυτό εξάλλου κοσμεί και το εξώφυλλο του βιβλίου.

Η ισχυρή γοητεία ενός συμβόλου που περνάει την έννοια της διαφορετικότητας μέσα από τα μέλη του σώματος.

Η στάση του σώματος αποτελεί το 50% του μηνύματος που θέλουμε να περάσουμε και η Γρηγορία το αξιοποιεί.

Με την στάση του σώματος επικεντρώνεται άμεσα χωρίς φιοριτούρες και περιττούς ρομαντισμούς στην ουσία του βιβλίου, που δεν είναι άλλη από την προτροπή σε αντίσταση, σε αγώνα.

Ορθώνει πολιτικό φράγμα ανάμεσα στο μόρφωμα της σύγχρονης κοινωνίας και της λελογισμένης αλήθειας.

Υποστηρίζει την συνιδιοκτησία ποίησης, φιλοσοφίας και αλήθειας.

Και όντως, αυτή είναι η μαθηματική εξίσωση που μπορεί να επιλύσει τα ηθικά προβλήματα των καιρών μας.

Μέσα από ένα corpus ποιητικών δρασκελισμών, αναζητά τις ευθύνες στον άνθρωπο των πολλών όψεων, τον θύτη, το θύμα, τον εκτελεστή, τον σκοτωμένο…

Και μεταβαίνει στην σχέση της ποίησης με την πληροφορία.

Κανένα ποίημα δεν μπορούμε να απολαύσουμε, όταν δεν έχει να μας μάθει κάτι. Εάν δεν  μπορεί να μας πληροφορήσει για τη ζωή, τη φύση, τον έρωτα, τον πόνο, τον αγώνα.

Αν δεν δημιουργεί μέσα μας τη λογική της απόφασης.

Το αποτέλεσμα της ποιητικής της έρευνας είναι η δραματική σύλληψη του ανθρώπου και της μοίρας του.

Αντιλαμβανόμενη ότι το παρόν είναι δέσμιο στην αβεβαιότητα των φαινομένων, προσπαθεί να το επιτάξει στην ελευθερία.

Οι συμβολισμοί, η δραματικότητα, η αλληγορίες, οι υπαινιγμοί είναι διάχυτοι στα κείμενα της.

Μέσα από την ποίηση της διαμορφώνει μια προσωπική στάση απέναντι στα πράγματα. Καταγγέλλει το φόβο σαν τεχνική υποδούλωσης της αλήθειας και του ανθρώπου.

Και συνεχίζει να αντιμάχεται την απομόνωση και τα αδιέξοδα, τους περιορισμούς και τη συμβατικότητα και εύχεται στον καινούργιο χρόνο να φέρει την ελπίδα, την ανατροπή, το φως.

Κι η ποίηση υπερβαίνει τη φιλοσοφία κι ο κόσμος αποκαλύπτεται στον άνθρωπο κι ο άνθρωπος αποκαλύπτεται στον άνθρωπο κι η δύναμη γίνεται φυσικό εργαλείο της συνείδησης.

Η μνήμη της Γρηγορίας νοσταλγεί την γονιμότητα του σύμπαντος, την ωραιότητα του πολιτικού έρωτα, αυτού που διαθλά το συναίσθημα και το επιστρέφει σε δημιουργικές δράσεις.

Η Γρηγορία Πελεκούδα αυτοσυλλαμβάνεται ως ένσαρκο υποκείμενο της πλάνης του συστήματος και κραδαίνει τη γροθιά σαν όπλο. Κι απειλεί αυτούς που ξεθώριασαν τους ύμνους της στον Βαθύ Θεό, στον Θεό της ψυχής της.

Απόσπασμα:

«Θυμώνω και με  πείσμα υψώνω τη γροθιά

να υπερασπιστώ την αγάπη,

σε ένα τόπο σκιάς, με ερωτηματικό.»

Μας κοινοποιεί την τετριμμένη έκφραση της ζωής, τη φτωχή δηλαδή. Μουσικοποιεί την αυθεντικότητα της ύπαρξής της, προσπαθώντας να ισορροπήσει στο κοινωνικό σκοινί.

Απόσπασμα:

«Το γουργουρητό της πείνας

χάνεται,

έτσι που ταλαντώνονται οι λέξεις

κι ανάμεσα τους έρπει η σιωπή

χέρι απλωμένο μην δώσεις

σε αδηφάγους τροφή.»

Απόσπασμα:

«Όταν θ΄ακούσεις

το λυγμό της κιθάρας μου

δεν θα είμαστε οι δυο μας

κάτω απ΄το φεγγάρι,

χλωμή μου αγάπη

χωρίς αγκαλιά θα κυλιόμαστε

στα χνάρια μας,

σ΄ένα υποτυπώδες όνειρο

σε ότι μας ένωνε, ν΄αδράξουμε

ότι μας προσπερνάει.»

Και ερμηνεύοντας τα δάκρυα της προφητεύει…

Απόσπασμα:

«Σε άδεια τοπία μια και καλή

πεθαίνεις.»

Απόσπασμα:

«Φοβάμαι αυτό το ελάχιστο

την εικόνα, το παρόν,

που έχει γίνει παρελθόν

πολλά αλλάζουν,

ακόμα και τα πουλιά

κλείνουν τα μάτια

αλλάζουν τοπίο

σε σύννεφα ασάλευτα.»

Παίρνει μια βαθιά ανάσα και αποφασίζει να δονίσει τη συμπαντική κουλτούρα, να ενώσει το μυαλό με την ψυχή, να αλλάξει τα δεδομένα, να βυθίσει το πνεύμα στην αλήθεια.

Απόσπασμα:

«Ασίγαστα πνεύματα, με πάθος,

ποτέ δεν σταμάτησαν να διαλαλούν

πως όλη η ύπαρξη γίνεται φως

κι ας είναι βυθισμένη

στη λησμονιά των ρυτίδων»

Κι η ανάσα γίνεται απόφαση και η δοκιμασία γίνεται βατήρας για να βουτήξει στο φως και να συμπαρασύρει τα πάντα στο διάβα της.

«Εσύ μπορείς αν θέλεις ευτελίζοντας

την αναμονή να βρεις μια πρόφαση

όμως εγώ θα πάω

να σωρεύσω χώμα

και να σηκώσω τύμβο

για κάθε αδικοχαμένο.»

Απόσπασμα:

«Μόνο αν περάσουμε

τις πύλες του φωτός

και σπάσουμε τους κρίκους

στη σιωπή οι ανάσες μας

θα ανταμώσουνε,

τότε το βλέμμα μας το ολέθριο

θα σπάσει τον ατσάλινο

βραχνά μας.»

Κι έτσι ανοίγει τη φυλακή…

Η Γρηγορία Πελεκούδα μέσα από το εξαιρετικό ποιητικό της πόνημα βάζει του δικούς της όρους και κανόνες, σε ένα ιδιόμορφο τοπίο που αναδύεται από τα προσωπικά της βιώματα και σύμβολα. Σχολιάζει τη ζωή με καυστική ειρωνεία, με , φιγούρες εύθραυστες αλλά και δυνατές, που αντέχουν να ξεδιπλώνονται να τσαλακώνονται , να υποφέρουν στο χρόνο.

Η επικοινωνία αποτελεί το υλικό δόμησης της ποίησης της. Μιας ποίησης πιστής, δυνατής, οργανωμένης, ιδεολογικής.

Ο καμβάς της ξεχαρβαλωμένης κοινωνίας της δίνει την ευκαιρία να χρησιμοποιήσει τα δικά της ματωμένα χρώματα για να ζωγραφίσει θύρες πρόσβασης στο αύριο, στην ελπίδα, στη συγκίνηση…

 

ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΜΠΛΕΤΑ – ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ/ΔΙΑΝΟΗΤΡΙΑ

Email: bletas.p1@gmail.com

Facebook/Twitter: Panagiota Bletas

 

Related posts