Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
28 Ιαν 2022
Απόψεις

Χέρια όπως λόγια

Από την Ελισάβετ Αγόρου (*)

Τράβηξα τα λεπτά κουρτινάκια που κάλυπταν το παγωμένο παράθυρο. Κοίταξα μπροστά μου το λευκό παγωμένο τοπίο. Πίσω από τους καπνούς που έβγαζαν τα μπουκωμένα τζάκια, έστεκαν περήφανα τα ηπειρώτικα βουνά. Το βλέμμα μου, παρά τις πανέμορφες εικόνες που περίμεναν την προσοχή μου έξω από το δωμάτιο, έμενε καρφωμένο στα λεπτά καλοπλεγμένα κουρτινάκια.

Από την πρώτη επαφή με το άγγιγμα τους, η αφή μου δεν έμεινε αδιάφορη. Ολόλευκα, με περίτεχνα πλεκτά σχέδια που έμοιαζαν  καμωμένα με προσοχή και φροντίδα.

Η σκέψη μου με ξεγέλασε και ενώ ήθελα να την αφήσω να ακουμπήσει άδεια πάνω στο μαγευτικό χειμωνιάτικο τοπίο, εκείνη πήγε στα χέρια. Τα χέρια που δημιουργούν, που αγκαλιάζουν, που θρέφουν, που κρατούν σφιχτά, που στηρίζουν, που διώχνουν. Τα χέρια που σηκώνουν τα μανίκια και βουτούν με τόλμη στο άγνωστο, εκείνα που υψώνονται  ψηλά. Κάποτε, ως ένδειξη θαυμασμού στο μεγαλείο και κάποτε,  ως ένδειξη παραίτησης απέναντι στο ανέφικτο.

Τα χέρια.Η δημιουργία όχι μπροστά σε κάποια οθόνη αλλά με υλικά απτά, που περιμένουν τη μεταμόρφωσή τους. Τη στιγμή  που ζούσα τον υπαρξιακό εσωτερικό μου μονόλογο για τη συνεχή επαφή μου με τις οθόνες, σκέφτηκα πόσο μοιάζουν τα χέρια με τις λέξεις και το πλέξιμο του νήματος με το πλέξιμο μιας ιστορίας.

Δεν είναι λοιπόν και οι λέξεις χέρια; Δεν είναι και τα λόγια χέρια; Δεν είναι και αυτά υλικά; Δε γίνονται στο άκουσμα τους αγκαλιά ή παγίδα; Καταφύγιο ή καταιγίδα; Δεν κρατούν, δε στηρίζουν και ζωντανεύουν όνειρα, ενώ μπορούν άλλοτε να καταστρέφουν και άλλοτε να παγώνουν ελπίδες και προσμονές;

Σκέφτηκα, πως και οι λέξεις μεταμορφώνονται σε ιστορίες και νοήματα, φέρνοντας πάντα μαζί τους το βάρος των εννοιών που υπηρετούν. Αναλογίστηκα το βάρος τους στις δικές μου ιστορίες, σε εκείνες που μου έχουν μεταφέρει αλλά και σε εκείνες που δε γνώρισα ακόμη.

Άραγε, πόση προσοχή δίνουμε στα λόγια και στις λέξεις που χρησιμοποιούμε, για να συνομιλούμε με τον εαυτό μας και τους άλλους; Άραγε, πόσο έχουμε αντιληφθεί τη μαγική ικανότητα των λέξεων να κρατούν εκείνα που αντιπροσωπεύουν και ύστερα να τα παραδίδουν στους αποδέκτες τους; Άραγε εμείς, πόσο μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τη μεγάλη τους δύναμη για το καλό; Για να στηρίξουμε; Για να κρατήσουμε; Για να αγκαλιάσουμε;

Ποδαρικό στη νέα χρονιά με λόγια για συνειδητοποίηση και συναίσθηση της δύναμης του λόγου. Εκείνου  του λόγου, που μπορεί να γεννά ή να καταστρέφει. Του λόγου που χρησιμοποιείται συνετά. Ας είναι ο λόγος μας πηγή αλήθειας και στήριξης. Ας γίνουν τα λόγια μας μέρος και καταφύγιο όμορφων προθέσεων για εμάς και τους άλλους. Οι άνθρωποι χόρτασαν πληγές και τα λόγια μας είναι δύναμη και τόπος αλλαγών. Ας έχουμε στον νου μας τη μεγάλη τους αξία. Καλή μας αρχή – ξανά.

(*) Ελισάβετ Αγόρου-Εκπαιδευτικός, συγγραφέας, αρθρογράφος

Related posts