Επιστροφή στην κορυφή
Τετάρτη, 15 Αυγ 2018
 
 

Το προσφυγικό διχάζει την Ευρώπη

Τρίτη, 03 Ιούλιος 2018 - 10:28

-a Μέγεθος κειμένου +A





Άρθρο και Σκίτσα του Γιάννη Κουτσοκώστα

Ισχύει στη ζωή, στην πολιτική, στην οικονομία. Αν δεν λύσεις ένα πρόβλημα στην ώρα του, τότε, είναι βέβαιο ότι θα το βρεις μπροστά σου μεγαλύτερο, πιο σύνθετο και πιο δύσκολο. Κάπως έτσι συμβαίνει  με το προσφυγικό στην Ευρώπη. Χρόνια μετά την πρώτη του …εισβολή στην ευρωπαϊκή πραγματικότητα, έρχεται και επανέρχεται με αυξομειούμενη σφοδρότητα, από διαφορετικούς …δρόμους κάθε φορά αλλά πάντα ως πρόβλημα, που προκαλεί κοινωνικές εντάσεις, πολιτικές παρενέργειες και υπαρξιακές συγκρούσεις, που κλονίζουν το ευρωπαϊκό οικοδόμημα.

Ο αναγκαστικός συμβιβασμός, που επιτεύχθηκε στην προχθεσινή Σύνοδο Κορυφής της Ε.Ε. δεν έκρυψε, αντίθετα ξεσκέπασε, τον βαθύ  διχασμό, στον οποίο βυθίζεται η Ευρώπη. Οι παλιές διαχωριστικές γραμμές έχουν μετατοπιστεί και το πολιτικό τοπίο έχει υποστεί επικίνδυνες αλλοιώσεις. Η σύγκρουση σχηματοποιείται πλέον ανάμεσα στις δυνάμεις και στις χώρες, που επιμένουν σε μια  ευρωπαϊκή λύση, βασισμένη στις αρχές της αλληλεγγύης, του διεθνούς δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Και σε αυτές, που επιμένουν στην Ευρώπη – φρούριο, στα στρατόπεδα, στην κατάργηση της συνθήκες Σένγκεν.

Αυτή είναι η σύγκρουση, που βρίσκεται σε εξέλιξη στην Ευρώπη και αυτήν θα βρίσκουμε στο εξής μπροστά μας. Το προσφυγικό και κυρίως ο φοβικός τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίστηκε από την αρχή, ήταν η «μήτρα», που γέννησε, ο καταλύτης που δυνάμωσε και σε ορισμένες περιπτώσεις γιγάντωσε τις ακραίες φωνές στην Ευρώπη. Φωνές, που θολώνουν την θολή εικόνα της, αλλοιώνουν τα χαρακτηριστικά της, υπονομεύουν τα όποια συγκριτικά της πλεονεκτήματα. Ακόμα χειρότερα: απειλούν τη συνοχή, ακόμα και την ύπαρξή της, και ξυπνούν τους χειρότερους εφιάλτες για τους λαούς και τις κοινωνίες.

Ο …γόρδιος δεσμός και η πρόκληση

Τίποτα δεν είναι τυχαίο, ούτε γίνεται τυχαία. Την ώρα που παιδιά εξακολουθούν να πνίγονται ή να τρομάζουν στη Μεσόγειο, οι  πολιτικές ηγεσίες στην Ευρώπη, αυτές, που καθορίζουν -δεκαετίες τώρα- τις επιλογές και τον προσανατολισμό της Ένωσης, από την πρώτη στιγμή αντιμετώπισαν το προσφυγικό ως πρόβλημα των …άλλων. Όπως και στην οικονομική κρίση, αυτό που πρυτάνευσε ήταν το δόγμα να σωθούμε εμείς και οι άλλοι ας …πνίγονται στο Αιγαίο. Μεσόγειο. Δεν είδαν το προσφυγικό ως αναπόφευκτη συνέπεια των πολέμων στη Συρία και αλλού, στους οποίους έκλειναν ερμητικά τα μάτια, αν δεν τους υποδαύλιζαν κιόλας. Δεν αντέδρασαν, όπως θα μπορούσαν, ούτε όταν άρχισαν να …ξεσπάνε τα κύματα των προσφύγων στην πόρτα της Ευρώπης. Κάποιοι, όπως η Ελλάδα, φώναζαν από την πρώτη στιγμή για κοινή ευρωπαϊκή λύση, άλλοι απαντούσαν με ευχές και ημίμετρα ενώ άλλοι έστηναν φράγματα, …έδεναν τη Μεσόγειο με σχοινιά παρομοιάζοντας τα πλήθη των εξαθλιωμένων με τις ορδές των …οθωμανών, που πολιορκούσαν τη Βιέννη πριν από 5 αιώνες.

Κάπως έτσι η Ευρώπη κόπηκε στα δυο. Τώρα όσοι αντιλαμβάνονται το πρόβλημα στις πραγματικές του διαστάσεις, τρέχουν για να σώσουν ό,τι σώζεται. Αυτοί, η Αριστερά και όλες οι προοδευτικές δυνάμεις οφείλουν να αντιμετωπίσουν την προσφυγική κρίση όχι ως γόρδιο δεσμό, που πρέπει να κοπεί αλλά ως πρόκληση, προωθητική για την Ευρώπη και το μέλλον της. Να μην αφήσουν το μίσος ή ακόμα και τον φόβο να νικήσουν την αλληλεγγύη, την ίδια την ευρωπαϊκή ιδέα. Αντίθετα, να νικήσουν τη μισαλλοδοξία, τον ρατσισμό και την  ακροδεξιά, που σηκώνουν κεφάλι στην Ευρώπη. Γιατί, τελικά, οι πρόσφυγες μπορεί κάποτε να βρουν ανοιχτό λιμάνι και γι’ αυτούς, μπορεί να ενσωματωθούν σε μια φιλόξενη κοινωνία, μπορεί ακόμα και να επιστρέψουν στις πατρίδες τους. Όμως, το δηλητήριο του φασισμού, θα έχει μείνει στην Ευρώπη και στις κοινωνίες της.

 

Γιάννης Κουτσοκώστας

(gkoutsok@gmail.com)

 



Μοιράσου το...!




Ετικέτες:


Σχόλια


Τελευταίες ειδήσεις: