Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
03 Δεκ 2020
SLIDER

Το Πάσχα της απομόνωσης

Από τον Νίκο Καραπάνο 

Η απάντηση στο ψηφιακό μου μήνυμα για το πως περνάτε τις ημέρες της κοινωνικής αποστασιοποίησης είχε μια απλότητα και μια εκκωφαντική ειλικρίνια σαν μία εκ βαθέων εξομολόγηση.

«Εντάξει τα καταφέρνουμε…. αλλά η αλήθεια είναι ότι μου λείψατε. Άλλο να βλέπω το χαμογελαστό emoji και άλλο να σε βλέπω ζωντανά να σκουπίζεις το πρόσωπο σου από τα δάκρυα όταν ξεκαρδιζόμαστε στα γέλια»

Σήμερα, σε μια αγωνιώδη προσπάθεια να είμαστε όλοι παρόντες όταν ξαναμετρηθούμε, μας λένε ότι «η απόσταση μας ενώνει».

Μέσα όμως από την χαμένη κοινωνικότητα και τη φυσική επαφή που αποτελεί έκφραση της, μπορούμε και ανιχνεύουμε το νόημα της ζωής, αντλούμε ελπίδα και κουράγιο, αναζητούμε ισορροπίες, κατανοούμε τον εαυτό μας αλλά και όσα έχουμε πραγματικά ανάγκη.

Και όσο και να προσπαθούμε να φιλιώσουμε με την απόσταση, έρχονται και τούτες οι Άγιες ημέρες του Πάσχα που προκαλούν μια αθεράπευτη μελαγχολία.

Με την  άνοιξη να πλέκει το εγκώμιο της φύσης, φέτος δεν νιώσαμε τη μυρωδιά του Επιταφίου, ούτε την κατάνυξη από τα θαμπά κεριά στο μισοσκόταδο κάποιας μικρής εκκλησίας του χωριού, όπως δεν ακούσαμε το εκρηκτικό μήνυμα της Ανάστασης. Όμως η προοπτική της εσωτερικής ανάτασης και αναγέννησης είναι υπαρκτή και εκφράζεται μέσα από την επικράτηση της ζωής.

Και τώρα που ξαποστάσαμε και υπομείναμε μία πραγματικότητα που εναντιώθηκε στην ανθρώπινη φύση μας, καρτερούμε με ασυγκράτητη ανυπομονησία εκείνη τη στιγμή που θα νιώσουμε την αγκαλιά μας να γεμίζει ξανά.  Γιατί η πιο ζεστή αγκαλιά είναι η στερημένη αγκαλιά.

Σίγουρα μετά από αυτή τη δοκιμασία θα δούμε τον κόσμο αλλιώς, θα ανακαλύψουμε καινούργιες πλευρές που έμεναν καλά κρυμμένες πίσω από τους βέβηλους ρυθμούς της καθημερινότητας μας.

Αυτό το Πάσχα ας το δούμε ως μια ευκαιρία εσωτερικού ελέγχου και ψυχικής κάθαρσης, παραμερίζοντας ότι μας προκάλεσε θυμό.

Δεν κερδίζεις τίποτα με το να κρατάς κακία. Είναι ένα φορτίο που κουβαλάς μόνος σου. Δεν υπάρχει από αυτό μεγαλύτερη σκλαβιά, γιατί πάντα μέσα μας ζει η παιδική ψυχή που αναζητά ένα χάδι, ένα φίλο.

Χρόνια Πολλά με απλότητα αλλά με ουσιαστικότητα και ευγνωμοσύνη για όλα όσα έχουμε.

Αγαπημένοι μου φίλοι και εμένα μου λείψατε και φυσικά θα πάμε εκείνη την εκδρομή που με τόση λαχτάρα σχεδιάζαμε αλλά αναβάλαμε για λίγο!

 

Related posts