Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
22 Ιούλ 2019
Media

Το κείμενο κόλαφος για τον ΣΥΡΙΖΑ από την συντακτική ομάδα της εφημερίδας «Αυγή»

 

Αφού ψηφίστηκε το φορολογικό νομοσχέδιο, αφού η Κυβέρνηση πέρασε όλα τα αντεργατικά της σχέδια, αφού με τη στάση της κάνει ότι είναι δυνατόν για να φιμώσει την ελευθερία της δημοσιογραφίας, αφού με την κατάργηση της επικουρικής σύνταξης, μειώνει ακόμη πιο πολύ το βιοτικό επίπεδο, σας παραθέτουμε τους λόγους της αποχώρησης των δημοσιογράφων από την εφημερίδα Αυγή. Στην εφημερίδα αυτή ήταν μέχρι πριν γίνει υπουργός, ο κ. Φίλης.  Και αυτό το γεγονός έχει μεγαλύτερη σημασία γιατί ο κ. Φίλης ως δημοσιογράφος μέσω της εφημερίδας Αυγή έκανε αγώνα κατά της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, ενώ τώρα κάνει  ακριβώς τα αντίθετα με την γραμμή που είχε χαράξει στην εφημερίδα Αυγή.
Διαβάστε προσεκτικά το κείμενο κόλαφος για τον ΣΥΡΙΖΑ των δημοσιογράφων από τη συντακτική ομάδα των «Ενθεμάτων» που αποχώρησαν από την εφημερίδα «Αυγή».
Στο κείμενό του, ο επιμελητής Στρατής Μπουρνάζος εξηγεί ότι παραιτείται από την Αυγή γιατί πλέον δεν νιώθει πολιτική εμπιστοσύνη στον ΣΥΡΙΖΑ και την κυβέρνηση, ενώ πιστεύει πλέον ότι ο κορμός της πολιτικής τους είναι λάθος.
Αναλυτικά το κείμενο του Στρατής Μπουρνάζου, όπως δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα των «Ενθεμάτων»:
«Νιώθω πια πολύ μακριά από τον Σύριζα και την κυβέρνηση,  πιστεύω ότι ο κορμός της πολιτικής τους είναι λάθος  και –κάτι ακόμα πιο βαρύ– δεν νιώθω πλέον πολιτική εμπιστοσύνη  απέναντί τους. Την ίδια στιγμή, ενώ είμαι βέβαιος για το λάθος, δεν ξέρω ποιο είναι το σωστό, τι θα έπρεπε να κάνει η κυβέρνηση. Νιώθω κάθε μέρα να με πνίγουν  πολλά […] Κι όμως, στους φίλους μου που έγιναν υπουργοί ή ό,τι άλλο δεν μπορώ να κουνήσω το δάχτυλο, να τους βαράω ή να τους οικτίρω – ακόμα κι όταν τους αξίζει· δεν το έκανα ποτέ  αυτό στους φίλους μου. Και αν πάω παραπέρα, το κουβάρι μπλέκεται περισσότερο. Όταν βλέπω συντρόφους με τους οποίους συμπορεύτηκα χρόνια, όχι μόνο να αυτοακυρώνονται πολιτικά μιλώντας για “φασιστερά”, αλλά –κάτι που με τσακίζει– να επιχαίρουν ηδονικά για την κατάντια της κυβέρνησης, ποντάροντας στο μίσος (όπως έκανε κι ο Σύριζα παλιότερα, βέβαια). Αλλά ούτε αυτούς έχω το κουράγιο να τους κοπανάω.  Και ξέρω όμως ότι όταν νιώθεις έτσι, όντας σε μια θέση δημόσιας παρέμβασης, δεν κάνεις πια για  τούτη τη δουλειά: αν δεν μπορείς να μιλάς για τα «οικεία κακά», ήρθε η ώρα να αποσυρθείς από το πόστο αυτό.  […]
Τα κείμενα δεν είναι μόνο (άψυχες) λέξεις, σελίδες στο χαρτί και την οθόνη. Είναι οι άνθρωποι που τα γράφουν και τα διαβάζουν· είναι οι σχέσεις, τα συναισθήματα οι ιδέες, οι σκέψεις  που  τα παράγουν και τις οποία παράγουν, με τη σειρά τους. Δεσμοί, σχέσεις, διαδρομές ανθρώπων.  “Πάρε τη λέξη μου, δώσε μου το χέρι σου”. Αυτό  είναι, για μένα, το μάθημα των δεκάξι χρόνων».

Related posts