Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
14 Δεκ 2019
SLIDER

Τίνα Κουρκουμέλη: Η αγάπη για τη γραφή πάει πολύ πίσω, στα παιδικά μου χρόνια

Συνέντευξη στη Μαίρη Γκαζιάνη

 Η Τίνα Κουρκουµέλη γεννήθηκε στη Σκάλα Κεφαλονιάς και σπούδασε Νοµική και Φιλολογία στην Αθήνα και το Würzburg. Εργάστηκε στο γερµανικό Δηµόσιο και στην ιδιωτική εκπαίδευση, µιλάει πέντε γλώσσες και γράφει στα ελληνικά και τα γερµανικά. Ζει µεταξύ Κολωνίας και Κεφαλονιάς και ασχολείται αποκλειστικά µε τη συγγραφή. Έχει εκδώσει την ποιητική συλλογή Παλινδρόµηση. Η Αβερτοσιά είναι το πρώτο της µυθιστόρηµα.

 ΜΑΙΡΗ ΓΚΑΖΙΑΝΗ: Κυρία Κουρκουμέλη γεννηθήκατε και μεγαλώσατε στην Κεφαλονιά. Τι θυμάστε πιο έντονα από τα παιδικά κι εφηβικά σας χρόνια στη Κεφαλονιά;

ΤΙΝΑ ΚΟΥΡΚΟΥΜΕΛΗ: Ότι μπορεί να θυμηθεί ένα παιδί που μεγάλωσε σε ένα μαγευτικό τοπίο μέσα σε έντονους μουσικούς ρυθμούς και ρομαντισμούς.

 

Μ.Γ.: Σπουδάσατε Νομική και Φιλολογία στην Αθήνα και στην Γερμανία. Τι σας ώθησε προς αυτή την κατεύθυνση σπουδών;

Τ.Κ.: Kατ΄ αρχήν διάλεξα την νομική σαν κάτι το ιδιαίτερο, ένα  ανδρικό επάγγελμα για την εποχή, αλλά και για να ξεφύγω από την οικογενειακή μου παράδοση, δηλαδή την φιλοσοφική τάση.

 

Μ.Γ.: Μετά τις σπουδές σας, τι σας κράτησε για μόνιμη εγκατάσταση στη Γερμανία;

Τ.Κ.: Πραγματικά είναι πολύ δύσκολο για κάποιον που σπούδασε έξω να εγκαταλείψει τον χώρο  μια και έχει ζυμωθεί πια και έχει βρει τον δρόμο του μέσα σε μια χώρα που σέβεται την προσωπικότητά σου. Και για να γίνω πιο σαφής εντός του πανεπιστημίου του Wurzburg έμαθα για πρώτη φορά τι πραγματικά άξιζα. Πόσο μου έλειπε η αυτοπεποίθηση.

Έπειτα ήρθε  και ένας μεγάλος έρωτας…

 Μ.Γ.: Σήμερα ζείτε μεταξύ Κεφαλονιάς και Κολωνίας Τι σημαίνει η κάθε μια από αυτές τις δυο πόλεις για εσάς;

Τ.Κ.: Η Κεφαλονιά αποτελεί για μένα το ελιξίριο της ζωής μου. Η Κολωνία, μια “αρχαία Ρωμαία”, χτισμένη από την Αγριππίνα, το 50μΧ. στις όχθες του Ρήνου, κυριαρχείται κι αυτή από το νερό, όπως και το νησί μου, αλλά και από μια δυνατή ιστορία. Ο “πατέρας Ρήνος”, όπως τον αποκαλούν, με τα καράβια του και την αέναη ναυτιλιακή ζωή του, έγινε σιγά σιγά για μένα το αντικαθρέφτισμα του Ιονίου και της  Κεφαλονιάς. Οι δυο πόλεις για μένα αλληλοσυμπληρώνονται. Φορμάρουν τις απαντήσεις των αναζητήσεών μου.

 Μ.Γ.: Οι σπουδές σας δεν είναι πολύ μακριά από τη συγγραφή, ωστόσο, τι σας ώθησε προς τη συγγραφή

Τ.Κ.: Η  συγγραφή δεν έχει σχέση με τις σπουδές. Πολλοί μεγάλοι συγγραφείς ήταν π.χ. γιατροί  ή δικηγόροι. Στη δική μου περίπτωση η αγάπη για τη γραφή πάει πολύ πίσω, στα παιδικά μου χρόνια. Το να καταγράφει ένα παιδί τις σκέψεις του και τις ανησυχίες του παίζει σημαντικό ρόλο στην ψυχολογία του. Όποιος γράφει δεν έχει την ανάγκη να μιλάει πολύ.

 Μ.Γ.: Έχετε εκδώσει μια ποιητική συλλογή με τίτλο «Παλινδρόμηση». Για τι είδους ποίηση πρόκειται;

Τ.Κ.: Η Παλινδρόμηση είναι μια συλλογή 76 ποιημάτων, χωρισμένη σε 3 κεφάλαια. Πρόκειται ως επί το πλείστον για σουρεαλιστική ποίηση που αγγίζει σύγχρονα θέματα, κοινωνικά. Σε αυτή την συλλογή υπάρχει και ένα σονέτο, “Σονέτο Έρωτα’. Επίσης ένα σε δίστιχο και μερικά με μέτρο. Μια ένδειξη ποικιλότροπης μορφολογίας.

 Μ.Γ.: Πρόσφατα κυκλοφόρησε το μυθιστόρημά σας «Αβερτοσιά». Ποια είναι η αβερτοσιά στην οποία αναφέρεται;

Τ.Κ.: Η “Αβερτοσιά” περικλείει την ελευθερία της βούλησης, την ελευθερία του λόγου και την ικανότητα του να εφαρμόζει κανείς συνειδητά την ελεύθερη σκέψη μέσα στην πράξη.

 

Μ.Γ.: Στο βιβλίο αφηγείστε μια ιστορία που διεξάγεται κυρίως στην Κεφαλονιά. Υπάρχουν βιογραφικά ή βιωματικά στοιχεία στις σελίδες του;

Τ.Κ.: Αν και το μυθιστόρημα “Αβερτοσιά” δεν έχει να κάνει με αυτοβιογραφία, πολλά στοιχεία του είναι παρμένα μέσα από βιώματα και εμπειρίες γνωστών και φίλων.

 

Μ.Γ.: Η Άρτεμη και η Θάλεια είναι δυο κορίτσια που μεγαλώνουν στο ίδιο χωριό μετά τον σεισμό του 1953. Τι είναι αυτό που τις ενώνει και τι τις χωρίζει;

Τ.Κ.: Οι δυο φίλες έχουν κοινά το σχολείο τους και την παρέα τους μέχρι ενός σημείου. Η Άρτεμη ονειρεύεται μια διαφορετική ζωή από αυτή την κλειστή της Θάλειας, με αποτέλεσμα να την κάνει πέρα όταν μετακομίζουν στο Αργοστόλι, μαθήτριες του γυμνασίου πια. Η τόλμη της μιας είναι αδύνατο να συμβαδίσει με την συμβατικότητα της άλλης.

 

Μ.Γ.: Ποιοι άνθρωποι έχουν παίξει ρόλο στη διαμόρφωση του χαρακτήρα της Άρτεμης;

Τ.Κ.: Πρώτα πρώτα ο πατέρας της μέσω των φιλοσοφικών του ιδεών. Η “κυρία”, δηλαδή η μάνα της, με το φιλελεύθερο πνεύμα, όπως και   ο ακαδημαϊκός κ. Δουκάτος, φίλος της οικογένειας, μαζί με τον γιατρό Ευγένιο.

 

Μ.Γ.: Η Άρτεμη βιώνει μια πολύ άσχημη εμπειρία με έναν καθηγητή του σχολείου της. Τι την απέτρεψε από το να μιλήσει;

Τ.Κ.: Σε μια κλειστή κοινωνία με μια μεγάλη δόση υποκρισίας και πολλά ταμπού είναι επόμενο μια μαθήτρια να μην βρει το θάρρος του ξεσκεπάσματος ενός σοβαρού σκανδάλου. Δεν θα γινόταν καν πιστευτή. Εκτός αυτού η διαπόμπευσή της θα ήταν σίγουρη.   Η Άρτεμης

 

Μ.Γ.: Και τι την συγκράτησε από το να προστατέψει τη  Θάλεια από τυχόν ίδια εμπειρία;

Τ.Κ.: Για τους ίδιους λόγους σβήνει κάθε ίχνος του περιστατικού και για την Θάλεια. Λέει κάπου: ” ένα πράγμα για το οποίο παύεις να μιλάς, δεν υπάρχει καν.”

 

Μ.Γ.: Η Άρτεμης έχει επαναστατική σκέψη, η Θάλεια έχει υποτακτική φύση. Η Θάλεια είχε τις ίδιες δυνατότητες εξέλιξης με την Άρτεμης;

Τ.Κ.: Όχι, βέβαια. Η Θάλεια ούτε είχε ούτε ήθελε ουσιαστικά να έχει τις ίδιες δυνατότητες εξέλιξης όπως η Άρτεμη. Τα δυο κορίτσια είναι δυο άκρα αντίθετα.

Μ.Γ.: Ως φοιτήτρια στην Αθήνα, η Άρτεμη συμπίπτει με τα χρόνια της δικτατορίας. «Ο λόγος είχε αρχίσει να μπαίνει σε απαγόρευση και στα μυαλά μας» σκέφτεται. Ποια συναισθήματα κυριαρχούσαν μέσα της;

Τ.Κ.: Θυμός, οργή και επαναστατικές τάσεις την διακατέχουν κατά την διάρκεια εκείνων των χρόνων. Τελικά ενεργοποιείται και στοχοποιείται.

 

Μ.Γ.: «Όσο πιο πολλά τα δάκρυα, τόσο πιο ξεπλυμένη η ανάμνηση, τόσο πιο υποφερτή η πραγματικότητα» συλλογίζεται η Άρτεμη. Ήταν τα δάκρυα ισορροπιστές σε όσα ήθελε ν΄ απαλύνει;

Τ.Κ.: Η Άρτεμη είναι μια ευαίσθητη ύπαρξη όσο και να θέλει να δείξει ψύχραιμη. Πάντα είναι τα δάκρυα ένα είδος προσωρινού λυτρωμού.

 

Μ.Γ.: «Η ελευθερία χωλαίνει που και που» αναφέρει ο γιατρός στην Άρτεμη. Από τι ήθελε να την προστατέψει;

Τ.Κ.: Ο γιατρός προσπαθεί να την φρενάρει μέσα στην κούρσα του αγώνα που έχει αρχίσει. Της υπογραμμίζει τις αδυναμίες της όποιας ελευθερίας και της συνιστά να προσέξει.

 

Μ.Γ.: «Η ζωή θέλει λεφτά. Με άδειο στομάχι δεν δουλεύει το πνεύμα» απευθύνει η Θάλεια στην Άρτεμη. Πως αντιμετώπιζε τη ζωή η Θάλεια;

Τ.Κ.: Η Θάλεια παραμένει ρεαλίστρια χωρίς να εμπλέκεται σε ιδιαίτερα όνειρα και φαντασιώσεις. Το σθένος για μια τολμηρή αλλαγή στη ζωή της παραμένει  κι αυτό σε λανθάνουσα κατάσταση.

 Μ.Γ.: «Η Θάλεια είχε αγγίξει, άθελά της, το πιο ευαίσθητο σημείο μου: την αγάπη μου για τον κίνδυνο» σκέφτεται η Άρτεμη. Σε τι είδους κίνδυνο αναφέρεται;

Τ.Κ.: Αν διαβάσατε καλά αυτό το σημείο θα διαπιστώσατε σίγουρα ότι η αγάπη της για τον κίνδυνο ήταν ήδη καταλυτική. Να εγκαταλείψει τη χώρα.

Μ.Γ.: Τι ήταν ο Ρόμπερτ για την Άρτεμη, ένας μεγάλος έρωτας ή ορόσημο ελευθερίας;

Τ.Κ.: Και τα δυο. Για την Άρτεμη μόνο ένας τέτοιος τύπος άνδρα θα μπορούσε να την αγγίξει. Ο έρωτας είναι αλληλένδετος με τις ιδεολογίες περί ελευθερίας. Το πνεύμα παίζει πρωτεύοντα ρόλο. Και μετά οι ομοιότητες και όχι οι διαφορές μεταξύ δυο ανθρώπων.

 Μ.Γ.: Τι ήταν αυτό που έφερε κοντά τον Ρόμπερτ με την Άρτεμη;

Τ.Κ.: Η Αβερτοσιά! Και οι δυο είναι αβέρτοι. Ανοιχτοί. ελεύθεροι.

 Μ.Γ.: «Εσύ κι εγώ γνωρίζουμε πολύ καλά τη δύναμη του πεπρωμένου, από την οποία ποτέ δεν ξεφύγαμε κι ούτε ποτέ θα ξεφύγουμε» αναφέρει η Θάλεια στην Άρτεμη. Η Θάλεια δικαιολογεί τη ζωή της ως πεπρωμένο, η Άρτεμη αποδέχεται το πεπρωμένο ή τις προσωπικές επιλογές;

Τ.Κ.: Η Άρτεμη πιστεύει στη δύναμη της θέλησης. Δεν την απασχολεί το πεπρωμένο.

 Μ.Γ.: «Η επιστροφή της Άρτεμης στην Κεφαλονιά μετά από δεκαετίες, για την κηδεία του καθηγητή τους, θα είναι καθοριστική» γράφετε στο οπισθόφυλλο. Από τι καθορίζεται;

Τ.Κ.: Η επιστροφή καθορίζει μέσα από τις συναντήσεις με το παρελθόν και τον θάνατο της Θάλειας την κάθαρση, την εξιλέωση και την δικαίωση.

 *Το μυθιστόρημα «Αβερτοσιά» της Τίνας Κουρκουμέλη κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

 

Μαίρη Γκαζιάνη

Γεννήθηκε στα Ιωάννινα.  Μεγάλωσε στην Αθήνα όπου ζει μέχρι σήμερα και εργάσθηκε ως τραπεζοϋπάλληλος. Στο παρελθόν ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με την φωτογραφία ενώ τώρα ζωγραφίζει και παράλληλα γράφει. Έχει πραγματοποιήσει ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές.

Τον Μάιο του 2012 κυκλοφόρησε την πρώτη ποιητική της συλλογή με τίτλο «Σου γράφω…», τον Σεπτέμβρη 2013 κυκλοφόρησε το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο ΕΝΑ ΦΕΓΓΑΡΙ ΛΙΓΟΤΕΡΟ και τον Ιούνιο του 2014 κυκλοφόρησε το βιβλίο της ΤΑ ΠΛΗΚΤΡΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ  από τις εκδόσεις ΄Οστρια. Επίσης, το παραμύθι της «Το ψαράκι του βυθού» συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο «Παραμύθια και Μαμάδες» εκδόσεις Βερέττα 2015.  Τον Ιούνιο 2017 κυκλοφόρησε το μυθιστόρημά της ΑΛΙΚΑ ΒΗΜΑΤΑ από την Εμπειρία Εκδοτική. Το 2019 θα κυκλοφορήσει το νέο της μυθιστόρημα από τις εκδόσεις Ωκεανός.

Την περίοδο 2011-2012 υπήρξε ραδιοφωνική παραγωγός στο magicradiolive. Από τον Νοέμβρη 2014 συνεργάζεται με το now24.gr και έχει πραγματοποιήσει πάνω από πεντακόσιες συνεντεύξεις. Το 2016 συμμετείχε στην τηλεοπτική εκπομπή ΚΑΛΩΣ ΤΟΥΣ του ΑιγαίοTV πραγματοποιώντας συνεντεύξεις σε ανθρώπους των τεχνών. Διετέλεσε Διευθύντρια Σύνταξης του on line Πολιτιστικού Περιοδικού Books and Style από Ιούλιο 2017 έως Μάρτιο 2018 οπότε αποχώρησε οικειοθελώς.

Μεγάλη της αγάπη είναι το θέατρο με το οποίο ασχολείται ερασιτεχνικά.       

 

 

 

 

Related posts