Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
06 Αυγ 2021
Απόψεις

Θερίζουν ό,τι έσπειραν Μέρκελ και Σόιμπλε

 

Άρθρο του Γιάννη Κουτσοκώστα

Σκίτσα του Γιάννη Κουτσοκώστα

Έγινε και αυτό και δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία. Η Γερμανία, ολόκληρη η Ευρώπη και γιατί όχι και ολόκληρος ο κόσμος «πάγωσαν» από το αποτέλεσμα της κάλπης στη χώρα του Ρήνου. Εντάξει. Οι ψηφοφόροι αν και …ψαλίδισαν το δίδυμο Μέρκελ – Σόϊμπλε, εξασφάλισαν μια τέταρτη θητεία στην καγκελάριο. Αλλά ποιος νοιάζεται γι’ αυτό; Ούτε η ίδια η Μέρκελ έδειξε να το πανηγυρίζει. Εντάξει, οδήγησαν σε πανωλεθρία τον άχρωμο Σουλτς και τους Σοσιαλδημοκράτες. Αλλά ποιος νοιάζεται και γι’ αυτό; Το έχουν κάνει κι άλλοι, στη Γαλλία, την Ελλάδα και αλλού. Οι ψηφοφόροι όμως έκαναν και κάτι χειρότερο: ένα μεγάλο μέρος τους έδωσε «φτερά» στο κόμμα της ακροδεξιάς, το ΑFD, βάζοντάς το, για πρώτη φορά μετά τον πόλεμο, στην κεντρική πολιτική σκηνή της Γερμανίας. Όχι με τα όπλα, όπως κάποτε, ούτε από την πίσω πόρτα αλλά από τη μπροστινή με «διαβατήριο» το 13%.

Ασφαλώς, δεν πρόκειται απλά για μια αρνητική αλλά για μια τρομακτική και επικίνδυνη εξέλιξη. Όχι τόσο γιατί το ΑFD, εμφανίζεται ως το πλέον αντιευρωπαϊκό κόμμα, ούτε μόνο γιατί ενισχύει τον ευρωσκεπτικισμό στον δημόσιο διάλογο και απειλεί να παρασύρει και τα άλλα συντηρητικά κόμματα στην αντιευρωπαϊκή πλειοδοσία. Αλλά γιατί ψαρεύει στα θολά νερά του φόβου, του ρατσισμού και της ξενοφοβίας, έδωσε «κρυψώνα» και πολιτική «στέγη» στους νεοναζί και έγινε «σκαλοπάτι» και «Δούρειος ίππος» για την είσοδό τους, στο …άβατο της Μπούντεσταγκ από την οποία δεκαετίες τώρα ήταν αποκλεισμένοι.

Δυστυχώς έγινε και ήταν αναμενόμενο. Το γερμανικό πολιτικό σύστημα, κυρίως το δίδυμο Μέρκελ – Σόϊμπλε, έχουν την κύρια ευθύνη γι’ αυτή την εξέλιξη. Θερίζουν ό,τι έσπειραν. Αυτοί, για χάρη της ευδαιμονίας του γερμανικού κατεστημένου, εγκλώβισαν τη Γερμανία και ολόκληρη την Ευρώπη στις νεοφιλελεύθερες εμμονές τους.  Αυτοί μετέτρεψαν την πολιτική από ανταγωνισμό ιδεών και προτάσεων υπέρ του κοινωνικού συμφέροντος σε μοχλό διαχείρισης και εξυπηρέτησης συμφερόντων. Αυτοί θεοποίησαν τις …τιμές σε βάρος των αξιών, το κέρδος των λίγων σε βάρος των αναγκών των πολλών. Αυτοί, στο όνομα της τήρησης των «κανονισμών» μετέτρεψαν σε κανόνα τη φτώχεια για τους άλλους, την ξενοφοβία και την ανασφάλεια. Οδήγησαν σε πολλαπλά αδιέξοδα την Ευρώπη, θόλωσαν το ευρωπαϊκό όραμα, το έκαναν απωθητικό, ακόμα και για τη γερμανική κοινωνία, που επωφελήθηκε, όσο καμία άλλη από αυτό. Όλα αυτά είναι που τρέψουν την οργή, την αδράνεια αλλά και τις ακραίες επιλογές.

Το φαινόμενο δεν είναι μοναδικό. Ούτε είναι σημερινό ή χθεσινό. Η εκλογή Τραμπ στις ΗΠΑ, η Λεπέν και ο καταποντισμός των παραδοσιακών κομμάτων στη Γαλλία, η άνοδος της ακροδεξιάς στην Ευρώπη – τώρα και στη Γερμανία –  ακόμα και το Brexit, με τις αποχρώσεις και τις διαφορές τους, έρχονται να επιβεβαιώσουν ένα παγκόσμιο πρόβλημα: είναι η τεράστια κρίση αντιπροσώπευσης, που παίρνει δραματικές διαστάσεις και απειλεί τις δημοκρατίες και τις κοινωνίες σε όλες σχεδόν τις χώρες του λεγόμενου ανεπτυγμένου κόσμου, φυσικά και στην Ευρώπη. Είναι η κραυγή εκατομμυρίων πολιτών, που αισθάνονται ότι δεν εκπροσωπούνται, που, αν και έχουν φωνή, δεν έχουν λόγο στις αποφάσεις, ακόμα και σε αυτές που τους αφορούν. Με την ψήφο τους ασκούν την «εξουσία», που στερούνται, φωνάζουν, τιμωρούν το «σύστημα», που τους αγνοεί, αδιαφορώντας πολλές φορές για τις συνέπειες των επιλογών τους. Σε αυτά τα θολά νερά της οργής ψάρευε και ψαρεύει πάντα η ακροδεξιά. Αυτό έκανε και το AFD στη Γερμανία, μόνο που στη συγκεκριμένη χώρα, για τους γνωστούς ιστορικούς λόγους, τα …φαντάσματα του παρελθόντος και μεγαλύτερα είναι και πιο τρομακτικά. Πρωτίστως για την πλειοψηφία των Γερμανών πολιτών αλλά και για ολόκληρη την Ευρώπη.

Για την Α. Μέρκελ τώρα αρχίζουν τα δύσκολα. Στην τελευταία της θητεία στην καγκελαρία στην πραγματικότητα έχει δύο επιλογές. Να συγκρουστεί και να σπάσει το «αυγό του φιδιού» ή να το εξευμενίσει και να συμβιώσει μαζί του. Να εξαλείψει τις αιτίες, που το γέννησαν και το εκτρέφουν ή να το …αντιμετωπίσει «παίζοντας» μαζί του και να το γιγαντώσει ακόμα περισσότερο. Αν επιλέξει τη σύγκρουση θα μείνει στην ιστορία. Αν επιλέξει το αντίθετο, τότε η ιστορία θα επαναληφθεί. Ως μια νέα τραγωδία.

 

Related posts