Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
21 Ιούν 2021
Πολιτισμός

Θεόδωρος Παπαθεοδώρου:Η συγγραφή ήταν για μένα μία διαφυγή σε μία δύσκολη περίοδο της ζωής μου

Συνέντευξη στη Μαίρη Γκαζιάνη 

Ο Θεόδωρος Παπαθεοδώρου γεννήθηκε στην Πάτρα το 1973, σπούδασε νομικά στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, δραστηριοποιήθηκε αρχικά στην εμπορική οικογενειακή επιχείρηση και αργότερα εργάστηκε ως πωλητής και υπεύθυνος πωλήσεων σε διάφορες εταιρείες με έδρα την Πάτρα και την Αθήνα. Το 2017 εκδόθηκε από τις εκδόσεις Ωκεανός το μυθιστόρημά του με τίτλο «Ο τρίτος δρόμος είναι της αγάπης». Από τότε έως σήμερα αρθρογραφεί κατά καιρούς σε δημοσιογραφικές και βιβλιοφιλικές ιστοσελίδες, ενώ για αρκετούς μήνες αρθρογραφούσε για την έντυπη ιστορική εφημερίδα «ΑΛΛΑΓΗ» των Πατρών. Επίσης εργάστηκε και ως ραδιοφωνικός παραγωγός στο «Ράδιο Γάμμα» Πάτρας. Σήμερα εξακολουθεί να δραστηριοποιείται επαγγελματικά στον χώρο των πωλήσεων, μένει πλέον μόνιμα στην πόλη όπου γεννήθηκε, και συνεχίζει να εκφράζεται μέσω της συγγραφής. 

ΜΑΙΡΗ ΓΚΑΖΙΑΝΗ: Κύριε Παπαθεοδώρου αν και σπουδάσατε νομικά ασχοληθήκατε με το εμπόριο. Τι σας έκανε ν’ αλλάξετε επαγγελματική κατεύθυνση;

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΠΑΠΑΘΕΟΔΩΡΟΥ: Σπούδασα νομικά αλλά δεν μου άρεσαν. Η ανάγκη τότε να υποστηρίξω την οικογενειακή εμπορική επιχείρηση και η προσωπική μου αδιαφορία για τα νομικά με έκαναν να παρατήσω τη νομική σχολή πριν το πτυχίο και να οδηγηθώ σε άλλους δρόμους. 

Μ.Γ.: Παράλληλα ασχολείστε με τη συγγραφή. Ποιο ήταν το έναυσμα ώστε ν’ ασχοληθείτε με τη συγγραφή;

Θ.Π.: Πάντα μου άρεσε να γράφω. Αισθανόμουν πως με αυτόν τον τρόπο εκφραζόμουν πιο ουσιαστικά και μπορούσα να βάζω σε τάξη τις σκέψεις μου. Η συγγραφή ωστόσο ήρθε αργά στη ζωή μου. Άρχισα να γράφω εντατικά σε ηλικία 38 με 39 ετών. Η συγγραφή ήταν για μένα μία διαφυγή σε μία δύσκολη περίοδο της ζωής μου και ξεκίνησε ως πρόκληση εσωτερική. Ως ανάγκη εσωτερική.

Μ.Γ.: «Ζωή ρέουσα» είναι ο τίτλος του νέου βιβλίου σας που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πνοή. Τι κρύβεται πίσω από τη λέξη ρέουσα;

Θ.Π.: Η ρέουσα ζωή είναι η ζωή που κυλά. Η ζωή που ποτέ δεν είναι στάσιμη ακόμα κι αν φαίνεται πως είναι. Ξέρετε, για τους ανθρώπους που αντιμετωπίζουν κάποτε μεγάλες δυσκολίες σε οποιοδήποτε επίπεδο και κυρίως σε ζητήματα ψυχοσωματικής υγείας, εκείνο που έχει ιδιαίτερη σημασία είναι να πιστέψουν πως αυτό που ζουν θα τελειώσει μία μέρα. Υπό αυτή την έννοια η ζωή ρέουσα δηλώνει ως τίτλος στον οποιονδήποτε άνθρωπο ότι τίποτα δεν διαρκεί παντοτινά. Και αυτό ακριβώς αποτελεί μιαν αλήθεια αλλά και μία μεγάλη παρηγοριά.  

Μ.Γ.: Με τι έρχεται σε επαφή ο αναγνώστης στις σελίδες του βιβλίου;

Θ.Π.: Με ψυχολογικά, κοινωνικά, πολιτικά, ιστορικά και φιλοσοφικά ζητήματα που απασχολούν τον άνθρωπο. Μέσα από μία ενδιαφέρουσα πλοκή θέλω να πιστεύω. 

Μ.Γ.: Πώς προέκυψε η έμπνευση της ιστορίας που αφηγείστε;

Θ.Π.: Ήθελα να γράψω για μία γυναίκα που αντιμετωπίζει ζητήματα ψυχοσωματικής ασθένειας αλλά με έναν τρόπο που να είναι εύληπτος και ενδιαφέρων και να αγγίζει και άλλα ανθρώπινα ζητήματα. Η έμπνευση έχει πολλές πηγές και έρχεται μέσα από διάφορες διαδρομές του μυαλού και της καρδιάς μας. Δεν μπορεί εύκολα κανείς να αναλύσει με ποιόν τρόπο έρχεται όταν δεν αφορά σε κάτι εντελώς συγκεκριμένο, μία ιστορία για παράδειγμα που άκουσες ή ένα αληθινό περιστατικό ή κάτι άλλο απτό. 

Μ.Γ.: Η ηρωίδα σας, Άννα Βενέτη, αν και είναι μια όμορφη και καλλιεργημένη γυναίκα οδηγείτε στην κατάθλιψη και τις κρίσεις πανικού. Ποιες είναι οι βαθύτερες αιτίες που τη φθάνουν σ’ αυτό το σημείο;

Θ.Π.: Νομίζω πως οι βαθύτερες αιτίες έχουν σχέση με τις δυστυχίες που πέρασε, με την ψυχολογική πίεση που δέχθηκε για πολλά έτη χωρίς να εκτονωθεί και να εκφραστεί όπως πραγματικά ήθελε. 

Μ.Γ.: «Δεν μπορούσε ή δεν ήθελε να χαρεί» όπως αναρωτιέται και η ίδια;

Θ.Π.: Τα ψυχοσωματικά προβλήματα οδηγούν συχνά σε αυτό ακριβώς το ερώτημα. Αναρωτιέται κανείς, συχνά και με την πίεση που του ασκείται από άλλους ανθρώπους, αν δεν μπορεί ή αν δεν θέλει τελικά να ζήσει φυσιολογικά. Νομίζω πως συμβαίνουν και τα δύο. Γι’ αυτό άλλωστε τα προβλήματα αυτού του είδους ονομάζονται ψυχοσωματικά. Η προβληματική και βασανισμένη ψυχή τροφοδοτεί τον πόνο του σώματος και ο πόνος του σώματος ανατροφοδοτεί τη βασανισμένη ψυχή… 

Μ.Γ.: Με τους συγγενείς δεν τα πήγαινε καλά, παιδιά δεν είχε, φίλες με σχέσεις επιφανειακές δεν ήθελε. Τι άνθρωπος ήταν;

Θ.Π.: Η Άννα Βενέτη ήταν ένας καλός και καλλιεργημένος άνθρωπος. Ένας άνθρωπος που αναζητούσε την αλήθεια εσωτερικά αλλά και μέσα στην κοινωνία. Ένας πονεμένος άνθρωπος που χτυπήθηκε από τη μοίρα. Δύσκολα θα μπορούσε να έχει μία φυσιολογική, κατά τα κοινωνικά στερεότυπα, ζωή…  

Μ.Γ.: Πόσο άλλαξε τη ζωή της η υποτιθέμενη συνάντησή της με τον Τσε Γκεβάρα;

Θ.Π.: Την στιγμάτισε η συνάντησή της με τον Τσε. Με τον έναν ή τον άλλον τρόπο καθόρισε σε μεγάλο βαθμό την μετέπειτα πορεία της. Ας μην πω όμως περισσότερα, θα τα ανακαλύψει όλα αυτά ο αναγνώστης διαβάζοντας το βιβλίο. 

Μ.Γ.: Όλες οι πεποιθήσεις του Τσε Γκεβάρα που αναφέρονται στο βιβλίο πώς προέκυψαν;

Θ.Π.: Μέσα από τον μυθοπλαστικό διάλογο της Άννας Βενέτη με τον Τσε Γκεβάρα προκύπτουν διάφορες πτυχές της αντίληψης και της φιλοσοφίας, θα έλεγα, του Τσε. Επειδή έχω ασχοληθεί λίγο με την ιστορία και την προσωπική του διαδρομή, μπορώ να πω ότι τα περισσότερα στοιχεία από τα σχετικά με τις αντιλήψεις του ανταποκρίνονται στην αλήθεια. Κάποια άλλα ίσως όχι. Σε κάθε περίπτωση όμως πρόκειται για έναν μυθοπλαστικό διάλογο και μία παρουσίαση κάποιων αντιλήψεων φιλτραρισμένη μέσα από τις δικές μου προσωπικές εντυπώσεις για την ιστορική αυτή προσωπικότητα.  

Μ.Γ.: Στο βιβλίο αναφέρεται κάποιο θαύμα (όραμα). Τι θέλατε να δηλώσετε;

Θ.Π.: Το περιστατικό αυτό είναι αληθινό. Συνέβη. Δεν θέλω να πω σε ποιόν και πότε, αλλά συνέβη. Τοποθετώντας το μέσα στη ροή του βιβλίου ήθελα να αναδείξω την πτυχή του μεταφυσικού που ενίοτε συντροφεύει τις ζωές μας και μας δίνει τα σημάδια του και ένα νέο κουράγιο. 

Μ.Γ.: «Κανένας δεν είναι εντελώς μόνος, ακόμα κι όταν η μοναξιά κυριεύει την ύπαρξή του»  γράφετε. Πώς το εννοείτε;

Θ.Π.: Έχω την αίσθηση πως μέσα στο απέραντο σύμπαν οι ψυχές των ανθρώπων επικοινωνούν με έναν τρόπο. Θα ήθελα δηλαδή να είναι έτσι… 

Μ.Γ.: Ποιο σημείο του βιβλίου σας συγκίνησε περισσότερο κατά τη συγγραφή του;

Θ.Π.: Ολόκληρο το βιβλίο ήταν μία συγκίνηση διαρκείας για μένα. 

Μ.Γ.: «Είναι ποτέ αργά για να θεραπεύσει κανείς την ψυχή του;» ρωτάτε στο οπισθόφυλλο. Ποια είναι η δική σας απάντηση;

Θ.Π.: Η δική μου είναι πως ποτέ δεν είναι αργά. 

Μ.Γ.: Η συγγραφή μπορεί να λειτουργήσει ψυχοθεραπευτικά όπως στην περίπτωση της ηρωίδας σας;

Θ.Π.: Βεβαίως μπορεί. Οτιδήποτε κάνει κάποιος με αγάπη και με διάθεση αληθινής έκφρασης της ψυχής του μπορεί να λειτουργήσει θεραπευτικά. Και όχι μόνον. Μπορεί ενίοτε να ανοίξει νέους δρόμους ζωής. 

Μ.Γ.: Σας ευχαριστώ πολύ για τη συνέντευξη και σας εύχομαι καλοτάξιδο το βιβλίο σας.

Θ.Π.: Ευχαριστώ θερμά για όλα. Εύχομαι καλή συνέχεια σε όλους και βεβαίως σε εσάς προσωπικά καθώς και στο συγγραφικό έργο σας.

*Το μυθιστόρημα «Ζωή ρέουσα» του Θεόδωρου Παπαθεοδώρου κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πνοή

 Μαίρη Γκαζιάνη

Γεννήθηκε στα Ιωάννινα.  Μεγάλωσε στην Αθήνα όπου ζει μέχρι σήμερα και εργάσθηκε ως τραπεζοϋπάλληλος. Στο παρελθόν ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με την φωτογραφία, τη ζωγραφική και τα τελευταία δέκα χρόνια με τη συγγραφή. Έχει πραγματοποιήσει ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές.

Την περίοδο 2011-2012 υπήρξε ραδιοφωνική παραγωγός στο magicradiolive. Από τον Νοέμβρη 2014 συνεργάζεται με το now24.gr και έχει πραγματοποιήσει πάνω από εξακόσιες συνεντεύξεις, καθώς και σχολιασμούς βιβλίων και θεατρικών παραστάσεων. Το 2016 συμμετείχε στην τηλεοπτική εκπομπή «Καλώς τους» του ΑιγαίοTV πραγματοποιώντας συνεντεύξεις σε ανθρώπους των τεχνών. Διετέλεσε Διευθύντρια Σύνταξης του on line Πολιτιστικού Περιοδικού Books and Style από Ιούλιο 2017 έως Μάρτιο 2018 οπότε αποχώρησε οικειοθελώς.

Μεγάλες της αγάπες είναι το θέατρο και ο χορός με τα οποία έχει ασχοληθεί ερασιτεχνικά κι έχει συμμετάσχει σε θεατρικές και χορευτικές παραστάσεις.

Τον Μάιο του 2012 κυκλοφόρησε την πρώτη ποιητική της συλλογή με τίτλο «Σου γράφω…», τον Σεπτέμβρη 2013 κυκλοφόρησε το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο «Ένα φεγγάρι λιγότερο» από τις εκδόσεις Ελληνική Πρωτοβουλία και τον Ιούνιο του 2014 κυκλοφόρησε το βιβλίο της «Τα πλήκτρα της σιωπής»  από τις εκδόσεις ΄Οστρια. Επίσης, το παραμύθι της «Το ψαράκι του βυθού» συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο «Παραμύθια και Μαμάδες» εκδόσεις Βερέττα 2015.  Τον Ιούνιο 2017 κυκλοφόρησε το μυθιστόρημά της «Άλικα βήματα» από την Εμπειρία Εκδοτική. Τον Νοέμβριο του  2019 κυκλοφόρησε το νέο της μυθιστόρημα «Ζάχαρη άχνη» από τις εκδόσεις Ωκεανός. Τον Ιούνιο 2021 θα κυκλοφορήσει το νέο της μυθιστόρημα από τις εκδόσεις Ωκεανός.

Related posts