Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
20 Μαΐ 2024
Απόψεις

Τέσσερα ψύχραιμα ερωτήματα στα χνάρια της… ασημένιας Δύσης

Γράφει ο Ευρω-Παρατηρητής

Με μια μεγάλης κλίμακας επιχείριση των αστυνομικών αρχών συνελήφθησαν το προηγούμενο 48ωρο περισσότερα από τριάντα μέλη της Χρυσής Αυγής, μεταξύ των οποίων βουλευτές και ο αρχηγός του κόμματος Νίκος Μιχαλολιάκος. Τα διεθνή μέσα ενημέρωσης είχαν την είδηση ως πρώτο θέμα, επισημαίνοντας την αποφασιστικότητα της ελληνικής κυβέρνησης να ξηλώσει το ναζιστικό μόρφωμα, που απέκτησε και κοινοβουλευτικά πλοκάμια.

Ωστόσο, πολλοί ξένοι αναλυτές εκφράζουν προβληματισμό σχετικά με την κοινοβουλευτική παρουσία της Χρυσής Αυγής, που ως περιθωριακή οργάνωση υφίσταται από το 1980, αλλά στις τελευταίες εκλογές κατάφερε να μπει και στη Βουλή με 18 βουλευτές και σημαντικό ποσοστό ψήφων.

Αρκετοί θεωρούν πως η άνοδος των ποσοστών του κόμματος ήταν αποτέλεσμα της μνημονιακής πολιτικής σε αντίστιξη με τον κοινωνικό ακτιβισμό που επιδείκνυαν τα μέλη της Χρυσής Αυγής, υποστηρίζοντας με κοινωνικές δράσεις τους φτωχούς πολίτες ή παρέχοντας «προστασία» σε γειτονιές με πλήθος μεταναστών. Μια μισαλλόδοξη πρακτική που βρήκε, όμως, υποστηρικτές μεταξύ των πλέον «αγανακτισμένων» συμπολιτών μας που, εν πολλοίς, βρίσκουν ως αιτία κάθε κακού την παρουσία αλλοδαπών ή την απώλεια θέσεων εργασίας από αλλοδαπούς, χωρίς καμιά διάκριση μεταξύ νομίμων και παρανόμων οικονομικών μεταναστών.

Δέκα ημέρες μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, από την… ασημένια λάμα μέλους της οργάνωσης, οι αρχές προέβησαν σε επιχείρηση αποψίλωσης του μορφώματος, κόβοντας μονομιάς πολλά από τα πλοκάμια του χταποδιού. Αλλά, κανείς δεν μπορεί ακόμη να διαβεβαιώσει ότι δεν πρόκειται για μια νέου τύπου λερναίας Ύδρας…

Την επιχείριση αυτή την πιστώνεται θετικά η κυβέρνηση και αυτό προκύπτει τόσο από τα πτωτικά δημοσκοπικά ποσοστά της Χρυσής Αυγής, όσο και από τις άμεσες δηλώσεις εγχώριων και ξένων παραγόντων – τόσο από την Ευρώπη όσο και από τις ΗΠΑ – που συνεχάρησαν τις ελληνικές αρχές για την αποτελεσματικότητά τους, κάνοντας λόγο για μια Δημοκρατία που ξέρει να αυτο-προστατεύεται.

Κι εδώ αρχίζουν τα… δύσκολα. Γιατί ακόμη και αν η πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών καταδικάζει μετά βδελυγμίας το ακραίο φαινόμενο των Χρυσαυγιτών υπάρχει μια δημοκρατική μειοψηφία που υποστηρίζει τον κοινοβουλευτικό βραχίονα της οργάνωσης. Και το φαινόμενο δεν είναι αποκλειστικά ελληνικό. Ας μην λησμονούμε τους τρομοκράτες του ΙΡΑ με κοινοβουλευτικό βραχίονα το Ιρλανδικό Εθνικιστικό Κόμμα, Σιν Φέιν, αλλά και τους Βάσκους αυτονομιστές της Λαϊκής Ενότητας που διέπραξαν πολλές τρομοκρατικές ενέργειες ενόσω είχαν υποστηρικτικό πολιτικό βραχίονα το κόμμα του Αρνάλντο Οτέγι, Χέρι Μπατασούνα.

Και στις δύο αυτές περιπτώσεις τα κόμματα τέθηκαν πολλές φορές εκτός νόμου, και άλλες τόσες αναγεννήθηκαν και επανεξελέγησαν στη Βουλή. Τελικώς, ηττήθηκαν από τη Δημοκρατία αλλά ταλαιπώρησαν πολύ τις χώρες τους, προκαλώντας σε πολλές περιπτώσεις αιματοχυσία και ανυποψίαστα θύματα.

Είναι βέβαιο ότι και η Χρυσή Αυγή θα ηττηθεί τελικώς. Αφενός διότι κανείς δεν μπορεί να δικαιολογήσει στην Ελλάδα την ύπαρξη υποστηρικτών μιας ναζιστικής θεωρίας και αφετέρου διότι ακόμη και αν οι Χρυσαυγίτες αιτιολογούν την ύπαρξή τους ως αντιμνημονιακοί εθνοφρουροί κανείς δεν πρόκειται να ανεχθεί τις πρακτικές της μισαλλοδοξίας, των εκβιασμών, των δολοφονιών ή των όποιων άλλων ακραίων εθνικιστικών εκφράσεων. Οι Έλληνες δεν υπήρξαν ποτέ σαδιστές. Μαζόχες… ίσως.

Ωστόσο, το τέλος της Χρυσής Αυγής δεν προμηνύεται απλό. Επειδή κανείς δεν γνωρίζει το εύρος του μπολιάσματος διαφόρων ημίτρελων που κυκλοφορούν ανάμεσά μας, αλλά και επειδή η δημοκρατική εκλογή βουλευτών της στο Ελληνικό Κοινοβούλιο δημιουργεί… τεχνικά ζητήματα. Τόσο «τεχνικά» που μπορεί να χρησιμοποιηθούν τεχνιέντως για την πρόκληση εκλογών με απρόβλεπτες συνέπειες και για η χώρα και για την ουσία της Δημοκρατίας!

Πρώτο ερώτημα: Το πλήθος των ενταλμάτων σύλληψης, με κατηγορίες για συμμετοχή των μελών της Χ.Α. σε «εγκληματική οργάνωση» με αναφορές ακόμη για ανθρωποκτονία και σωματική βία, μαρτυρεί δύο πράγματα: πρώτον ότι δεν είναι λίγοι οι πολεμοχαρείς «ακτιβιστές» – υποστηρικτές της οργάνωσης, δεύτερον ότι οι αστυνομικές αρχές παρακολουθούν από καιρό τη δράση τους (γι’ αυτό και τους ήξεραν). Αλλά, αν από καιρό παρακολουθούνταν γιατί έπρεπε να θρηνήσουμε κι άλλον νεκρό (αφού είχαν προηγηθεί περιστατικά εις βάρος μεταναστών) για να επέμβουμε;

«Η δημοκρατία έχει τα μέσα για να υπερασπιστεί τον εαυτό της», προειδοποίησε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Σίμος Κεδίκογλου, λίγα λεπτά μετά τις συλλήψεις. Κι είναι αλήθεια. Η Δημοκρατία δεν μπορεί να εκβιάζεται αλλά και δεν μπορεί να χρησιμοποιείται αλά tailor made. Δηλαδή, δεν μπορεί να αγνοείται αβίαστα η σύλληψη βουλευτών – οποιουδήποτε κόμματος – χωρίς να ακολουθείται η διαδικασία της κρίσης του κοινοβουλευτικού σώματος. Αυτό είναι μάλλον επικίνδυνο, για την ίδια τη Δημοκρατία.

Τούτου λεχθέντος, θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πως θα αντιμετωπίζονται στις επόμενες συνεδριάσεις του κοινοβουλίου οι μη συλληφθέντες βουλευτές της Χ.Α.. Αν θα τους δίνεται ο λόγος, αν θα προσμετράται η ψήφος τους, αν με την παραμικρή «ανάρμοστη» συμπεριφορά θα συλλαμβάνονται επειδή βρέθηκε σουγιάς στο αυτοκίνητό τους. Είναι η άλλη άκρη της υπερβολής, που οφείλει η ίδια πολιτεία να την αποφύγει. Γιατί; Μα, επειδή αν η αντιμετώπιση του ενός άκρου έχει αυταρχική μορφή, αντίστοιχη θα είναι και η αντιμετώπιση του άλλου άκρου (εξαρτάται αν βλέπει κανείς τον πολιτικό χάρτη γραμμικού ή πεταλοειδούς σχήματος). Ή, ακόμη χειρότερα, η «αντίδραση» των όποιων άκρων.

Δεύτερο ερώτημα: Η εισαγγελία του Αρείου Πάγου διεξάγει έρευνες προκειμένου να συγκεντρώσει όλα τα ενοχοποιητικά στοιχεία που θα επιτρέψουν το χαρακτηρισμό της Χρυσής Αυγής ως «εγκληματικής οργάνωσης». Ακόμη, δηλαδή, δεν είναι επισήμως «εγκληματική οργάνωση», αλλά οι βουλευτές της αντιμετωπίζονται ως εγκληματίες. Μπορεί να είναι. Αλλά… είναι;

Το άρθρο 62 του Συντάγματος που αναφέρεται στις προϋποθέσεις για τη δίωξη βουλευτή είναι αυτό που ρητώς ορίζει ότι «δεν απαιτείται άδεια της Βουλής για τη δίωξη, σύλληψη, φυλάκιση βουλευτή για τα αυτόφωρα κακουργήματα». Είναι προφανές ότι αυτή η συνταγματική πρόνοια είναι που άνοιξε το δρόμο για τη σύλληψη βουλευτών, με εντάλματα που εκδόθηκαν για κακουργήματα που εμπίπτουν στη διαδικασία του αυτόφωρου.

Ωστόσο, με βάση το άρθρο 55 του Συντάγματος, οι βουλευτές (και της Χρυσής Αυγής) σε βάρος των οποίων εκδόθηκαν τα εντάλματα σύλληψης διατηρούν τη βουλευτική ιδιότητα και τη χάνουν μόνο εάν επιβληθεί σε βάρος τους καταδικαστική απόφαση τέτοια που να οδηγεί στην έκπτωση από το βουλευτικό τους αξίωμα. Δηλαδή, απόφαση στέρησης των πολιτικών δικαιωμάτων.

Τρίτο Ερώτημα: Το ελληνικό δίκτυο αντιρατσιστικών οργανώσεων έχει καταγράψει από τον Οκτώβριο του 2011 περίπου 300 περιπτώσεις επιθέσεων και βίας κατά αλλοδαπών που ζουν στην Ελλάδα. Και πού είναι τόσον καιρό η αποτελεσματική αστυνόμευση; 300 περιπτώσεις ρατσισμού δεν περνούν απαρατήρητες. Ποια συνθήκη απέδιδε «ασυλία» στους υπαίτιους;

Σε ότι αφορά στο σενάριο παραιτήσεων των μελών της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Χρυσής Αυγής, υπάρχουν δύο ενδεχόμενα: το πρώτο να θεωρηθεί καταχρηστικό δικαίωμα η πράξη αυτή, οπότε οι έδρες είτε θα μείνουν κενές είτε θα πάνε στα άλλα κόμματα που πλειοψήφησαν, και το δεύτερο να γίνουν επαναληπτικές εκλογές στις περιφέρειες εκλογής των μελών που παραιτήθηκαν μέχρι εξαντλήσεως και των αναπληρωματικών τους.

Τέταρτο ερώτημα: Ο κ. Μιχαλολιάκος παραμένει πολιτικός παίκτης, καθώς ενδεχόμενη πρόκληση επαναληπτικής εκλογής σε 15 μεγάλες εκλογικές περιφέρειες δεν αποκλείει ως απόληξη τις απευκταίες εθνικές εκλογές. Και «απευκταίες» διότι με νωπές θολές πολιτικές καταστάσεις κανείς δεν μπορεί να προδικάσει ένα λογικό και αντιπροσωπευτικό πολιτικό αποτέλεσμα. Η αποσταθεροποίηση είναι ό,τι χειρότερο μπορεί να συμβεί αυτή την ώρα στην Ελλάδα. Κι αν γίνουν εκλογές και κατατροπωθεί η Χρυσή Αυγή, οι ψήφοι της που θα πάνε; Ποιοι θα αρμέγουν μια… τρελή αγελάδα;

Και βέβαια, σε τυχόν επαναληπτικές εκλογές μπορεί να συμμετέχει όποιος θέλει, χωρίς να χρειάζεται το όριο του 3%. Ενώ, αν όλες οι έδρες αποδοθούν σε ένα κόμμα αλλάζουν δραματικά οι ισορροπίες. Σε κάθε περίπτωση, όμως, μάλλον θα μένει κενή η έδρα Επικρατείας, οπότε η Βουλή θα έχει 299 βουλευτές. Συνεπώς, η αναλογία των 3/5 σε ειδικές ψηφοφορίες πέφτει από τις 180 στις 179 έδρες, ενώ με έλλειμμα 18 εδρών, οι 282 εναπομείνασες έδρες διαμορφώνουν πλειοψηφία 3/5 με 173 βουλευτές. Οι αριθμοί έχουν τη σημασία τους!

Εν κατακλείδι, δεν υπάρχουν περιθώρια λαθών στους επόμενους χειρισμούς της υπόθεσης των τόξων και των τοξοβόλων. Τυχόν διασταλτική ερμηνεία του Συντάγματος θα γίνει απειλή γενικής αμφισβήτησης της δημοκρατικής λειτουργίας του πολιτεύματος, οδηγώντας και πάλι σε πρόωρες εκλογές από άλλη κερκόπορτα. Ίδωμεν, ψύχραιμα.

Μια συντεταγμένη πολιτεία δεν μπορεί να πολιτικοποιεί τις σφαίρες, ούτε να ηρωοποιεί – κατά λάθος – τους πιστολάδες. Αυτή η …Δύση, της ασημένιας λογικής, δεν είναι ευρωπαϊκή παράδοση. Ο πολιτικός μας πολιτισμός βασίζεται στη λαϊκή εντολή και στην απρόσβλητη συνταγματική τάξη. Όταν κάτι δεν πάει καλά δεν οδηγούμαστε σε αλά καρτ συνταγματικές ερμηνείες, ούτε βέβαια αντιπαραβάλουμε οπλοστάσια. Αφήνουμε τη δικαιοσύνη να κάνει τη δουλειά της για την τιμωρία των εμπλεκομένων σε αδικήματα του κοινού ποινικού δικαίου και προσφεύγουμε στην κρίση του λαού για τις πολιτικές εναλλακτικές, υπενθυμίζοντας τη ρήση του Αβραάμ Λίνκολν ότι: “Η ψήφος είναι πιο δυνατή από τη σφαίρα. Με τη σφαίρα μπορεί να σκοτώσεις τον εχθρό σου. Με την ψήφο μπορεί να σκοτώσεις το μέλλον των παιδιών σου”.-

Related posts