Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
21 Φεβ 2024
Πολιτισμός

Σχολιασμός του βιβλίου «Το μένος» του Alex Michaelides,εκδόσεις Διόπτρα

Γράφει η Μαίρη Γκαζιάνη 

Ο Άλεξ Μιχαηλίδης εμφανίστηκε στον συγγραφικό χώρο με το βιβλίο του «Η σιωπηλή ασθενής» το οποίο έγινε αμέσως παγκόσμιο best seller. Αποδείχτηκε ότι δεν ήταν καθόλου τυχαίο εφόσον το επόμενο βιβλίο του «Οι κόρες» ακολούθησε την ίδια διαδρομή και φαίνεται πως και το τρίτο βιβλίο του «Το μένος», που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Διόπτρα, θα έχει την ίδια πορεία.

«Το μένος» είναι το νέο φανταστικό θρίλερ του συγγραφέα που τοποθετείται σ΄ ένα ελληνικό νησί και αφορά την ιστορία ενός φόνου. Αν και φαίνεται να ακολουθεί τη μέθοδο Άγκαθα Κρίστι στη δολοπλοκία που καταλήγει στον φόνο, ο Άλεξ Μιχαηλίδης φροντίζει να ανεξαρτητοποιείται προχωρώντας στην ανάλυση των χαρακτήρων του βιβλίου.

Επτά άνθρωποι βρίσκονται στο ιδιωτικό ελληνικό νησί με το όνομα Αύρα προσκαλεσμένοι της μεγάλης σταρ του κινηματογράφου Λάνας Φάραρ. Ο σύζυγός της Τζέισον, ο γιος της Λίο, η φίλη της Κέιτ, ο φίλος της Έλιοτ, η οικονόμος της Αγάθη και ο επιστάτης της Νίκος. Ποιος διέπραξε τον φόνο; Και γιατί;

Ο συγγραφέας χρησιμοποιεί πρώτο πρόσωπο βάζοντας αφηγητή τον Έλιοτ, ο οποίος σε έναν λόγο  που μοιάζει παραλήρημα, διηγείται τα γεγονότα σαν μια τιμωρία ή εξιλέωση.

Οι μεταξύ των προσώπων σχέσεις αναλύονται βήμα βήμα καθώς και η προσωπικότητα του καθενός, χωρίς να παραλείπει να αναλύει και τον εαυτό του. Οι φιλίες, οι έρωτες, τα τραυματικά παιδικά χρόνια, οι συναισθηματικές ελλείψεις αποτελούν το κίνητρο που καθοδηγεί το μυαλό σε δολοπλοκία και δολοφονία.

Ως «μένος» στο βιβλίο αναφέρεται ο ισχυρός άνεμος με επιθετική ορμή αλλά και το προσωπικό μένος για ό,τι θέλει κάποιος από τους ήρωες να επιτύχει και διακατέχεται από μανία.

Η μια δολοπλοκία διαδέχεται την άλλη και οι άνθρωποι που συμμετέχουν σε αυτές «παίζουν σ΄ ένα θεατρικό έργο στο οποίο δεν είχαν ιδέα ότι συμμετείχαν». Κι έτσι η μια ανατροπή ακολουθείται από την επόμενη, αλλάζοντας ρόλους μεταξύ ραδιούργων και υπόπτων, κι ο αναγνώστης αγωνιά πότε θα φτάσει στην τελική λύση του εγκλήματος.

«Ένας εμπειρικός κανόνας, ξέρεις, όταν αφηγείσαι μια ιστορία, είναι να αναβάλλεις κάθε αποκάλυψη μέχρι τη στιγμή που να είναι εντελώς απαραίτητη» γράφει ο συγγραφέας στο βιβλίο. Κι αυτόν ακριβώς τον δρόμο ακολουθεί παίζοντας κρυφτό με τις αποκαλύψεις καθώς η μια διαδέχεται την άλλη με καταιγιστικό τρόπο προς το τέλος του βιβλίου.

«Ήταν το πεπρωμένο μου» αναφέρει ο αφηγητής. Αυτό όμως που το μυαλό κάποιου θεωρεί κάποιον άλλον πεπρωμένο του δεν σημαίνει ότι αντίστοιχα υπάρχει και στο μυαλό του άλλου αφού τα πεπρωμένα δεν συμπίπτουν πάντα.

Η αγάπη είναι το ζητούμενο, ωστόσο, την αγάπη που επιζητά το παιδί που κρύβεται μέσα σ΄ έναν ενήλικα πολλές φορές την αναζητά σε λάθος πρόσωπο.

«Αυτό που έχουμε ανάγκη, αυτό που αναζητάμε παθιασμένα, είναι η αγάπη για το μοναδικό πράγμα που δεν θα δείξουμε ποτέ σε κανέναν: για το άσχημο, φοβισμένο παιδί μέσα μας» είναι σκέψεις που βάζει ο συγγραφέας στο μυαλό του Έλιοτ.

Ο Έλιοτ είναι θεατρικός συγγραφέας σε μια «παράσταση» ζωής που στήνεται από αυτόν μέσα από την αφήγησή του. Μόνο που στις αληθινές «παραστάσεις» οι ανατροπές είναι απρόσμενες και απρόβλεπτες. Διότι ο συγγραφέας, επιλέγει η μπαγκέτα της δολοπλοκίας να αλλάζει χέρια προκειμένου ο αναγνώστης, όσο κι αν προσπαθεί, να μην μπορεί να προβλέψει τον μαέστρο που επιτελεί την πράξη του φόνου.

Καθώς η αφήγηση προχωρά προσπαθείς να μαντέψεις ποιος είναι αθώος ή ένοχος αλλά ο συγγραφέας επιλέγει να βάζει τρικλοποδιά στις προβλέψεις του αναγνώστη κι εκεί βρίσκεται η επιτυχία του βιβλίου. Το κίνητρο για τον φόνο συνεχώς αλλάζει και περιπλέκεσαι στο δίχτυ της δολοπλοκίας μέσα από την οποία ξεπηδάει μια νέα δολοπλοκία που ακυρώνει την προηγούμενη. Και παρότι ο φόνος είναι γνωστός από την αρχή, στη συνέχεια αμφισβητείς ακόμα και την ίδια την πράξη.

Ο ρόλος του ενόχου ή του αθώου ξεπηδά πότε για τον έναν και πότε για τον άλλον έως ότου ξεμπλεχτούν τα νήματα από το στημένο γαϊτανάκι του συγγραφέα.

Γνωρίζοντας το τέλος, έχουμε να κάνουμε μια διαδρομή 360 σελίδων για να φτάσουμε στην αρχή του νήματος που οδηγεί στη αποκάλυψη του δολοφόνου.

Συστήνω ν΄ αφεθείτε στο ταξίδι της ανάγνωσης καθώς είναι πολύ εύκολο να πέσετε στην παγίδα να ανακαλύψετε τον φονιά ωστόσο είναι πολύ δύσκολο να τον μαντέψετε.

Δεδομένου ότι απόλαυσα την ανάγνωση του βιβλίου, συνιστώ να το συμπεριλάβατε στις επόμενες αναγνώσεις σας.

Περισσότερα για το βιβλίο στον παρακάτω σύνδεσμο

https://now24.gr/to-menos-to-neo-thriler-tou-alex-michaelides-apo-tis-ekdoseis-dioptra/

 

 

 

Related posts