Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
11 Ιούλ 2020
Πολιτισμός

Σχολιασμός του βιβλίου «Ξόρκι» της Ευδοξίας Γραμμένου

Γράφει η Μαίρη Γκαζιάνη

Ξόρκι ονομάζεται ένα πολύ μικρό βιβλίο μόλις 43 σελίδων κι αναρωτιέται κάποιος σε τι είδους ξόρκι αναφέρεται.

Ανοίγοντας την πρώτη σελίδα διαβάζω τον εσωτερικό τίτλο «Ευχή λησμονιάς» και καταλαβαίνω πως το ξόρκι του αποτελεί μια ευχή για κάτι που πλήγωσε ανεπανόρθωτα ή που προσπαθεί να επανορθωθεί.

Στη συνέχεια διαβάζοντας το περιεχόμενο του βιβλίου διαπίστωσα ότι πρόκειται για ένα μικρό ελεύθερο ποίημα που αφορά έναν πληγωμένο έρωτα ή γενικότερα για μια απουσία που γκρέμισε ένα όνειρο που είχε σαθρά θεμέλια.

Το κείμενο μοιάζει με παραλήρημα από μια γυναίκα που, πνιγμένη στον πόνο της εγκατάλειψης, εκφέρει από τα χείλη της σκληρά λόγια για τον απόντα.

«Μαύρη καρδιά» του αποδίδει από την πρώτη σελίδα, «ξερή σάρκα» τον χαρακτηρίζει καθώς η επώδυνη ανάμνηση προκαλεί θυμό και οργή ανακατεμένο με θλίψη και νοσταλγία.

Αναγνωρίζει τα λάθη που διέπραξε εξ αιτίας «μιας αδιαφορίας» και την οργή που προκαλεί η απελπισία της. Ανακαλεί τη θύμηση για τα «μύρα αγάπης» που πότισε το αγαπημένο κορμί ενώ εκείνο βιαζόταν να «στεγνώσει».

Καθώς η ελπίδα του έρωτα έχει σβήσει, αφήνει να υπονοηθεί η σωματική ή η ψυχική καταρράκωση του άλλου που ζητούμενο είχε την εκμετάλλευση μιας ψυχής με προσωπικό όφελος την καλοπέραση.

Εύχεται-καταριέται να περιπλανιέται σ΄ ένα ανέραστο σώμα και να συνθλιβεί σ΄ ένα «νερό νεκρό». Αφανισμένη από τα συναισθήματά της που ποδοπατήθηκαν, τον δικό του αφανισμό προστάζει «σε μια γη που ζωντανό ον δεν υπάρχει», ώστε να βιώσει τον ψυχικό πόνο που προκάλεσε.

Η οδύνη του προδομένου έρωτα παρουσιάζεται ατόφια μέσα στις λίγες σελίδες του βιβλίου, στους ελάχιστους στίχους του, με τρόπο έντεχνο, ώστε η συγγραφέας καταφέρνει να παρασύρει τον αναγνώστη στο δικό της συναίσθημα και να τον βυθίζει σε δικές του μνήμες, λησμονημένες ή αλησμόνητες.

Το ποίημα διακατέχεται από έναν σπαραγμό, με εικόνες που πέφτουν μπροστά στα μάτια μας σαν τις σκηνές ενός θεατρικού έργου που παραπέμπει σε τραγωδία.

Ποιος δεν έζησε τον έρωτα; Και ποιος δεν πληγώθηκε από αυτόν; Άλλος έκρυψε στα κατάβαθα της ψυχής του τον πόνο του κι άλλος βρήκε τη δύναμη να τον φωνάξει, να ουρλιάξει, να φτάσει στο παραλήρημα και να εύχεται να ξορκίσει τον έρωτα που προκάλεσε βαθύ πόνο με το μαχαίρι της απάρνησης που σκίζει την καρδιά του ερωτευμένου.

Ο πόνος του έρωτα παρασύρει τον λόγο σε ξόρκια κι ευχές για την τιμωρία του ανάλγητου προδότη και την ελπίδα για  το σβησμένο παρελθόν να κλειστεί σ΄ ένα «σεντούκι λησμονιάς σκοτεινό».

Ένα πολύ δυνατό κείμενο που σε παρασύρει αβίαστα στη δίνη των συναισθημάτων. καθώς προβάλλουν από λίγες λέξεις διανθισμένες με ανάλογους πίνακες ζωγραφικής μεγάλων ζωγράφων.

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές

Related posts