Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
26 Μαΐ 2020
Απόψεις

«Στο μυαλό του Αλέξη Τσίπρα»

Μα πώς να κρύψω τέτοια συγκίνηση;
Ο Τσίπρας του ΣΥΡΙΖΑ και της ελληνικής πρωθυπουργίας αποφάσισε να προτείνει για πρόεδρο της επίσης ελληνικής δημοκρατίας τον Προκόπη Παυλόπουλο.
Μα πώς να κρύψω τέτοια συγκίνηση;
Τόσες μέρες περισυλλογής, αναποφασιστικότητας και αναβολών.
Τι να έγινε και πήρε αυτή την απόφαση; Υπάρχει μια εξήγηση. Τόσα χρόνια είχε απέναντι και από πάνω του έναν Σαμαρά για πρωθυπουργό με καταγωγή από την Καλαμάτα. Είχε ένα ενδιαφέρον η πολιτική του ζωή. Δεν έπληττε. Ξυπνούσε το πρωί και σκεφτόταν πώς θα τα ‘’χώσει’’ στον Καλαματιανό.
Και ξαφνικά, το απόλυτο κενό. Κερδίζοντας τις εκλογές στις 25 του Γενάρη ο Τσίπρας, ένιωθε μια μοναξιά εκεί ψηλά στο αξίωμα του πρωθυπουργικού θώκου. Μια μοναξιά αβάσταχτη. Στην ψυχολογία είναι γνωστή και ως η αβάσταχτη ελαφρότητα του ‘’είναι’’ ενός πρωθυπουργού. Του έλειπε μια καλαματιανή καταγωγή. Του έλειπε ένα καλαματιανό ταμπεραμέντο. Μια καλαματιανή παρουσία, γενικά. Μη μπορώντας, λοιπόν, να αντέξει το δυσβάσταχτο του πράγματος, πήρε την απόφαση να βάλει έναν επίσης καλαματιανό στη θέση του ανώτερου άρχοντα του τόπου. Τώρα βέβαια, δεν θα είναι αντίπαλος, αλλά να, είναι μια παρηγοριά κι αυτή, καλύπτοντας το κενό που άφησε ο Αντώνης.  Έτσι, για να μη μας λείψει το σπάνιο αυτό είδος.
Μα πώς να κρύψω τέτοια συγκίνηση;
Με ποια λογική θεωρεί ο πρωθυπουργός ότι ο Παυλόπουλος είναι μια επιλογή με ευρεία αποδοχή; Πώς το ξέρει; Όταν λέει ευρεία, εννοεί τους ψηφοφόρους του; Ή λέγοντας ευρεία, εννοεί την αποδοχή με τη στενότερη έννοια του όρου, που περιορίζεται στους τριακόσιους της Βουλής; Μάλλον το δεύτερο, εννοεί, γιατί για το πρώτο δε νομίζω ότι είχε την ευκαιρία να ρωτήσει τους αξιότιμους ψηφοφόρους του. Άλλωστε, αυτοί, πάει τον ψήφισαν. Δεν μπορούν να πάρουν την ψήφο τους πίσω. Ούτε καν, να δηλώσουν την τυχόν δυσαρέσκειά τους. Αλλά και να τη δηλώσουν, ουδεμία σημασία έχει, πλέον. Αφού, ως γνωστόν, μετά την απομάκρυνση από το ταμείο αλλά και την κάλπη, ουδέν λάθος αναγνωρίζεται.
Και μην ξεχνάμε ότι η ψήφος είναι μια στιγμιαία απόφαση μεν, αλλά για μια μακροχρόνια δέσμευση, δε. Κάτι σαν τον γάμο ένα πράμα. Μια φορά παντρεύεσαι, αλλά κάθε μέρα ζεις παντρεμένος. Τι να κάνεις, όμως; Τυχερά είναι αυτά.
Μα πώς να κρύψω τέτοια συγκίνηση;
Πολλοί μιλάνε για ανατροπή που έκανε ο Αλέξης Τσίπρας. Μα για ποια ανατροπή μιλάνε; Που πρότεινε για πρόεδρο της δημοκρατίας άτομο που προέρχεται από αντίπαλη παράταξη; Μα το ίδιο δεν γίνεται τα τελευταία χρόνια; Τον Παπούλια τον πρότεινε η ΝΔ που ήταν κυβέρνηση. Πήρε δυο θητείες.
Τον Στεφανόπουλο τον πρότεινε το ΠΑΣΟΚ που ήταν κυβέρνηση. Πήρε κι εκείνος δυο θητείες.
Και συνεχίζει την ίδια λογική και ο Τσίπρας. Για ποια ανατροπή, λοιπόν, μιλάνε; Ανατροπή θα ήταν αν επέλεγε να προτείνει υποψήφιο από την αριστερή παράταξη. Εγώ τουλάχιστον, έτσι το αντιλαμβάνομαι. Άλλωστε και ο ίδιος ο Τσίπρας το δήλωσε ότι δεν έχει ποτέ υπάρξει πρόεδρος δημοκρατίας από αριστερή παράταξη. Έτσι, λοιπόν, θα έκανε την ανατροπή στα δεδομένα, κατά την προσωπική μου άποψη.
Αλλά πρωθυπουργός είναι, κάτι θα ξέρει περισσότερο ο σαραντάχρονος Αλέξης.
Άλλωστε στο μυαλό του Αλέξη Τσίπρα, δεν μπορούμε να περάσουμε,
όσο κι αν σκουπίσουμε τα πόδια μας, που λέει και ο αοιδός Παντελής Παντελίδης.
Σημείωση: Για ευνόητους λόγους, πρόσωπα, ονόματα, ζώδια, φαγητά, χρώματα μαλλιών, νούμερα παπουτσιών και ό,τι άλλο ίσως σας θυμίζει κάτι, είναι βασισμένα στη μυθοπλασία και ουδεμία σχέση έχουνε με την πραγματικότητα. Όλα τα άλλα, είναι απολύτως πραγματικά γεγονότα, καταχωρισμένα βάσει της ισχύουσας νομοθεσίας βαθειά μέσα στο μυαλό μου. Όσο για το τελευταίο, γίνονται έρευνες ακόμη, αν υπάρχει.
©σινέΣωκράτης2015-Σωκράτης Σημαιοφορίδης
www.cinesokratis.com

Related posts