Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
18 Οκτ 2021
Πολιτισμός

Σταύρος Μουντουφάρης : Η συγγραφή είναι το βασικό συστατικό της ύπαρξης μου

 dsc01374

 Mairi-Gaziani-febr-2016

 

 

 

 

 

Από τη Μαίρη Γκαζιάνη 

Ο Σταύρος Μουντουφάρης γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης το 1969. Είναι πτυχιούχος της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κρήτης στον τομέα Αρχαιολογίας. Έχει συμμετάσχει σε πανεπιστημιακές ανασκαφές στην αρχαία Ελεύθερνα Ρεθύμνου και σε ανασκαφές του Αρχαιολογικού Ινστιτούτου Κρήτης στην Ακρόπολη Σμαρίου. Εργάζεται ως δημοσιογράφος, ως υπεύθυνος των διεθνών ειδήσεων της εφημερίδας Νέα Κρήτη και του τηλεοπτικού σταθμού «ΚΡΗΤΗ TV». Έχει εργαστεί ως παραγωγός ραδιοφωνικών ειδησεογραφικών εκπομπών και τηλεοπτικών εκπομπών έρευνας. Στον χώρο της λογοτεχνίας εμφανίστηκε με το βιβλίο Η Έβδομη Σφραγίδα που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Λιβάνη, όπως επίσης και τα βιβλία του Αιώνων Όνειρα, που τιμήθηκε με τον Αργυρό Ικαρομένιππο ως το δεύτερο καλύτερο βιβλίο επιστημονικής φαντασίας του 1997, και Η Γραμμή του Χρόνου. 

ΕΡ. Κύριε Μουντουφάρη σπουδάσατε αρχαιολογία ωστόσο ασχοληθήκατε κυρίως με τη δημοσιογραφία. Τι σας ώθησε προς αυτό το κλάδο;

ΑΠ. Όταν δυο μεγάλες αγάπες βρίσκονται αντιμέτωπες πρέπει να επιλέξεις κάποιον από τους δυο δρόμους που ανοίγονται μπροστά σου. Ο πρώτος ήταν πασπαλισμένος με χρυσόσκονη, με όνειρα παιδικών και φοιτητικών χρόνων αλλά και ανεκπλήρωτους πόθους. Όπως έχει ειπωθεί σοφά η αρχαιολογία είναι μια υπέροχη ερωμένη αλλά μια πολύ κακή νύφη. Ειδικά ως επαγγελματικός προσανατολισμός καριέρας στην Ελλάδα. Ο δεύτερος δρόμος περνούσε μέσα από την αγάπη για το γράψιμο. Η επιλογή ήρθε από μόνη της. Ίσως πολύ απλά γιατί όλα συμβαίνουν για κάποιον λόγο.

aq1ΕΡ. Τι είναι για σας η δημοσιογραφία;

ΑΠ. Ένα χόμπι που έγινε επάγγελμα. Ένα επάγγελμα που παραμένει χόμπι. Μια πένα και ένα χαρτί που δεν αποχωρίζομαι ακόμα και σήμερα. Ένας αγώνας για την είδηση. Μια συνεχή ευθύνη για τα όσα λέγονται και γράφονται απέναντι σε όσους ακούν ή διαβάζουν. Μια αναμέτρηση με το χρόνο με τα λεπτά με τις λέξεις και τις ιδέες.

 

ΕΡ. Και τι είναι για σας η συγγραφή;

ΑΠ. Πλέον μια αναγκαιότητα. Είναι το βασικό συστατικό της ύπαρξης μου. Δεν μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου χωρίς χαρτί και μολύβι, χωρίς να μετατρέπει τις ιδέες σε προτάσεις, τις σκέψεις σε εικόνες, τα συναισθήματα σε μορφές. Είναι το λιμάνι όπου αγκυροβολώ κάθε φορά που πλέω σε ταραγμένα νερά, η όαση μετά από μια κουραστική μέρα, το δροσερό νερό μετά από μια περιπλάνηση στην έρημο.

ΕΡ. Γράφετε βιβλία επιστημονικής φαντασίας. Τι σας εξιτάρει σ΄ αυτό το είδος γραφής;

ΑΠ. Το ταξίδι σε κόσμους μακρινούς. Η δυνατότητα που προσφέρει η φαντασία να ανοίξεις νέους ορίζοντες μακριά από την καθημερινότητα. Να δεις με άλλο μάτι την πραγματικότητα και να δημιουργήσεις μια καινούρια. Να δομείς έναν κόσμο χωρίς όρια, χωρίς συμβάσεις, χωρίς περιορισμούς, να πειραματίζεσαι έχοντας ανοικτό το μυαλό προσπαθώντας να πατάς γερά στο τώρα κρυφοκοιτάζοντας μέσα από το χθες το αύριο.

OkaianoiXronouEx_Layout 1ΕΡ. Πρόσφατα κυκλοφόρησε το βιβλίο σας «Ωκεανοί χρόνου». Πως το εμπνευστήκατε;

ΑΠ. Αρχικά ως μια ιστορία τρόμου φόρο τιμής στις κλασικές ιστορίες του φανταστικού φιλτραρισμένη μέσα από την σημερινή πραγματικότητα που δεν απέχει πολύ από τον ίδιο τον τρόμο. Η κρίση και όσα συμβαίνουν καθημερινά γύρω μας ήταν η αφορμή για να δομήσω μια ιστορία που είχε εξαρχής το χαρακτήρα μιας αλληγορίας γύρω από την τρομώδη επικαιρότητα.

ΕΡ. Οι ωκεανοί οριοθετούνται, ο χρόνος όχι. Πως συνδέονται αυτά τα δυο;

ΑΠ. Ο χρόνος ιστορικά έχει τους δικούς του ωκεανούς. Άλλοτε ταραγμένους και άλλοτε γαλήνιους. Ο ωκεανός στον δικό μας χρόνο είναι τρικυμιώδης, επικίνδυνος, άγνωστος και σκοτεινός, χωρίς προορισμό, χωρίς πυξίδα, χωρίς φάρο και χωρίς απάνεμο λιμάνι. Και αυτό ακριβώς είναι το δικό μου ταξίδι μέσα στους Ωκεανούς του χρόνου.

ΕΡ.  Το βιβλίο σας είναι αλληγορικό, ποιο μήνυμα θέλατε να περάσετε;

ΑΠ. Θα ήθελα να το ανακαλύψουν οι αναγνώστες μου. Να επιχειρήσουν να δουν πίσω από την ιστορία την πραγματικότητα, πίσω από τους ήρωες την καθημερινότητα τους, να τολμήσουν να σκεφτούν ότι κοιτάζουν έναν καθρέφτη, ή μια μαγική κρυστάλλινη σφαίρα και μέσα τους το χθες, το σήμερα και αν τολμούν το αύριο. Είναι μια αλληγορία που ζητά από τον αναγνώστη να ανακαλύψει τα πολλά μυστικά της. Άλλοτε εμφανή και άλλοτε καμουφλαρισμένα. Σαν ένα παιχνίδι με γρίφους ο καθένας από τους οποίους οδηγεί στον επόμενο.

ΕΡ.  Τι συμβολίζουν οι «Παλαιοί», οι «Αιώνιοι» και οι «Εννέα» που αναφέρονται στο βιβλίο σας;

ΑΠ. Αν σας το έλεγα θα στερούσα από τον κάθε αναγνώστη την ευκαιρία να προσπαθήσει να το ανακαλύψει μόνος του. Μοιάζει λίγο με το μίτο της Αριάδνης στο λαβύρινθο του Μίνωα. Κάθε τι μέσα στο βιβλίο έχει τη δική του σημασία. Ακόμα και η πιο μικρή λεπτομέρεια. Όμως το ταξίδι είναι αυτό που δίνει τις απαντήσεις και κάθε σελίδα το στοιχείο του γρίφου που πρέπει να λυθεί για να συμπληρώσει κομμάτι το κομμάτι την εικόνα.

ΕΡ.  «Ποιος παίζει με τα νήματα της τύχης και της μοίρας;» ρωτάτε σ΄ ένα σημείο του βιβλίο. Είναι τύχη, μοίρα ή επιλογές;

ΑΠ. Και για αυτό υπάρχει η δική μου εκδοχή της απάντησης ή της κοσμοθεωρίας, μέσα στο βιβλίο. Σε μια συζήτηση μεταξύ δυο από τους ήρωες που προσπαθούν να βρουν και εκείνοι το νήμα για να βγουν από το σκοτάδι της άγνοιας και να λυτρωθούν μέσα από τη γνώση. Γιατί πάντα υπάρχουν όρια ανάμεσα στην τύχη, τη μοίρα και αυτό που θέλουμε να θεωρούμε ως επιλογές. Η αλλιώς γιατί τα πάντα συμβαίνουν για κάποιο λόγο.

ΕΡ. «Πως χάσαμε τον εαυτό μας, τη ζωή, τον ύπνο, τα συναισθήματα, τα συστατικά που μας κάνουν ανθρώπους;» αναρωτιέστε σε κάποιο άλλο σημείο. Εσείς τι πιστεύετε;

ΑΠ. Απλά, γιατί χάσαμε τον εαυτό μας. Λησμονήσαμε να ιεραρχούμε τα πράγματα. Ξεχάσαμε τις αληθινές διαχρονικές αξίες. Θεωρήσαμε ότι είμαστε άφθαρτοι, αλώβητοι. Χαθήκαμε στην αυταπάτη. Παρασυρθήκαμε σε μια καθημερινότητα όπου όλα ελέγχονται από το ρολόι. Όπου ακόμα και τα συναισθήματα, η επικοινωνία, η επαφή, η σκέψη κινδυνεύουν να γίνουν ψηφιακά. Απλά χάσαμε την απλότητα της ουσίας των πραγμάτων.

moudoufaris01ΕΡ. Αναφέρετε τον φόβο ως επιστήμη με πολλά διδακτορικά, ως απόλυτο άρχοντα. Ο φόβος είναι η αιτία όλων των κακών που συμβαίνουν;

ΑΠ. Ο φόβος είναι ο μεγαλύτερος εχθρός του ανθρώπου. Ο κυρίαρχος. Και εκείνος που ελέγχει το φόβο ελέγχει πολύ απλά τα πάντα. Από την αρχαιότητα ως τα σήμερα. Ο φόβος δεν είναι η αιτία του κακού. Είναι απλά ο μηχανισμός για την εξάπλωση του.

ΕΡ. «Η γηραιά ήπειρος ήταν πάντα το μπουμπούκι ενός ματωμένου ρόδου που μόλις άνοιγε τα πέταλά του ξεχύνονταν από μέσα ποταμοί αίματος. Φυσικά με την κατάλληλη… καθοδήγηση» γράφετε.  Από που προέρχεται η καθοδήγηση;

ΑΠ. Μια αγαπημένη φράση λέει ότι η ιστορία διδάσκει αλλά ατυχώς μονάχα εκείνους που την διαβάζουν. Και δυστυχώς σήμερα διαπιστώνω όλο και περισσότερο με απογοήτευση ότι ελάχιστοι είναι εκείνοι που διαβάζουν την ιστορία ώστε να αποφύγουν τα τραγικά λάθη που πλήρωσε με πολύ βαρύ τίμημα η Ευρώπη. Όταν το συνειδητοποιήσουμε αυτό θα καταλάβουμε πολλά πράγματα. Και θα τρομάξουμε ακόμα περισσότερο από τα όσα κρύβει πίσω από την κουρτίνα του, ο χρόνος.

ΕΡ. Στο βιβλίο σας χρησιμοποιείτε έντονα το μεταφυσικό στοιχείο και αναφέρεστε σε μια Ευρώπη που καταστρέφεται από βαμπίρ. Κάποιοι  αντιστέκονται στον φόβο. Υπάρχει ελπίδα να διασωθεί;

ΑΠ. Αν μιλάτε με όρους πολιτικούς και κοινωνικούς θα εξέφραζα τους φόβους μου ότι ο δρόμος στον οποίο έχει οδηγηθεί η Ευρώπη είναι αδιέξοδος και καταστροφικός χωρίς ελπίδα. Αν αναφέρεστε σε όρους μυθιστορηματικούς… έχετε λίγη υπομονή μέχρι τη συνέχεια της ιστορίας στα επόμενα βιβλία.

ΕΡ. Στο οπισθόφυλλο αναφέρετε ότι οι «Ωκεανοί χρόνου» αφορούν το πρώτο βιβλίο μιας τριλογίας. Σε τι θα αναφέρονται τα άλλα δυο βιβλία;

ΑΠ. Θα δώσουν απαντήσεις σε όσες ερωτήσεις αιωρούνται. Θα συμπληρωθεί το παζλ και θα έρθει η κάθαρση. Χωρίς αυτό να σημαίνει ένα ευτυχές τέλος ούτε όμως και ένα δυσάρεστο! Μην ξεχνάτε ότι μιλάμε για πολλά σύμπαντα, για πολλές εκδοχές, τόσο των γεγονότων όσο και των ηρώων.

***Το βιβλίο του Σταύρου Μουντουφάρη «Ωκεανοί χρόνου» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΛΙΒΑΝΗ

 

Μαιρη-ΓκαζιανηΜαίρη Γκαζιάνη

Γεννήθηκε στα Ιωάννινα.  Μεγάλωσε στην Αθήνα όπου ζει μέχρι σήμερα και εργάσθηκε ως τραπεζοϋπάλληλος. Στο παρελθόν ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με την φωτογραφία ενώ τώρα ζωγραφίζει και παράλληλα γράφει. Τον Μάιο του 2012 κυκλοφόρησε την πρώτη ποιητική της συλλογή με τίτλο «Σου γράφω…», τον Σεπτέμβρη 2013 κυκλοφόρησε το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο ΕΝΑ ΦΕΓΓΑΡΙ ΛΙΓΟΤΕΡΟ και τον Ιούνιο του 2014 κυκλοφόρησε το βιβλίο της ΤΑ ΠΛΗΚΤΡΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ  από τις εκδόσεις ΟΣΤΡΙΑ. Επίσης, το παραμύθι της «Το ψαράκι του βυθού» συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο «Παραμύθια και Μαμάδες» εκδόσεις Βερέττα 2015. 

Γράφει στίχους για τραγούδια, υπήρξε ραδιοφωνική παραγωγός ενώ μεγάλες της αγάπες είναι το θέατρο και ο χορός με τα οποία ασχολείται ερασιτεχνικά.

Από τον Σεπτέμβρη του 2016 συμμετέχει στην τηλεοπτική εκπομπή ΚΑΛΩΣ ΤΟΥΣ που μεταδίδεται από την τηλεόραση Αιγαίο, ΟΤΕ TV (πλατφόρμα 668)

 

 

Related posts