Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
14 Αυγ 2022
Πολιτισμός

Συνέντευξη του Μαυρίκιου Μαυρικίου στο now24.gr

Νέος με όραμα. Πεισματάρης που δεν το βάζει κάτω. Δημιουργικός μέσα από την Τέχνη της μουσικής και πολλά υποσχόμενος… Ο λόγος για τον Μαυρίκιο Μαυρικίου που εμπνεύστηκε μια σπουδαία συναυλία με φιλανθρωπικό χαρακτήρα. Κάποτε είχε πέσει και ο ίδιος θύμα bullying και το περιστατικό του Βαγγέλη Γιακουμάκη έβαλε φωτιά στα ευαίσθητα σωθικά του. Επικοινώνησε με το Χαμόγελο του Παιδιού, κινητοποιήθηκε με αξιοπρέπεια και συνέπεια και διοργάνωσε μια συναυλία με τρανούς Έλληνες καλλιτέχνες έχοντας ως απώτερο στόχο να δοθεί ένα ακόμα μήνυμα κατά του σχολικού εκφοβισμού. Τώρα, λίγες μέρες μετά το πέρας της άκρως επιτυχημένης συναυλίας, ο Μαυρίκιος Μαυρικίου μιλάει στο NOW24 για τη συναυλία, το φαινόμενο του bullying -που καλά κρατεί-, το Χαμόγελο του Παιδιού, τα μελλοντικά του σχέδια αλλά και για τη σύγχρονη κατάσταση της χώρας μας…

Συνέντευξη στον Κυριάκο Κουζούμη

 

Κ.Κ: Μέσα από ποια πνευματική, συναισθηματική ή καλλιτεχνική γωνία εμπνεύστηκες την επιμέλεια της συγκεκριμένης συναυλίας;

Μ.Μ: Όλα ξεκίνησαν όταν βγήκε στην επιφάνεια το πρόσφατο περιστατικό bullying στη χώρα μας με τον Βαγγέλη. Καθώς οι μέρες περνούσαν και ξεδιπλωνόταν το κουβάρι της ιστορίας του, μου θύμισε κάποια περιστατικά που είχα ζήσει κι εγώ μικρός και σκεφτόμουν πόσα άλλα ακόμα θα συμβαίνουν που δεν τα ξέρουμε… Αυτή η συναυλία λοιπόν ήρθε στο μυαλό μου ως ένας τρόπος να σταθούμε και να φωνάξουμε ενάντια σε αυτό το φαινόμενο μέσα από την μουσική μας και τα τραγούδια μας. Δεν θα γινόταν φυσικά ποτέ πραγματικότητα αν δεν είχα στο πλευρό μου «Το Χαμόγελο του παιδιού», το Pantheon Theater, τους καλλιτέχνες που συμμετείχαν, την «Ορχήστρα των Αισθήσεων» και κάποιους βασικούς μου συνεργάτες όπως η Αλίκη Δανάλη, ο Δημήτρης Ιωαννίδης και ο Παναγιώτης Γιαννέλος.

 

Τα ονόματα που τραγούδησαν στην συναυλία είναι αναμφισβήτητα μεγάλης καλλιτεχνικής σημασίας στην Ελλάδα. Εσύ, ως νέος και σχετικά φρέσκος στον χώρος της μουσικής Τέχνης, πώς αισθάνθηκες απέναντί τους;

Τώρα πια και μετά από τις πρόβες και την συναυλία νιώθω πολύ πιο άνετα. Δεν σας κρύβω όμως ότι στην αρχή, όταν ξεκίνησα να επικοινωνώ με έναν-έναν από αυτούς για να τους ενημερώσω και να τους προσκαλέσω να ενώσουν τα τραγούδια τους και τη φωνή τους σε μία συναυλία ένιωθα αυτή τη δημιουργική αγωνία του αν θα δεχθούν και αν θα εμπιστευτούν την ιδέα μου. Σε κάποιες περιπτώσεις ένιωθα και αυτό το δέος του να μιλάς με ανθρώπους που έχουν γράψει ιστορία με χρυσά γράμματα στο Ελληνικό τραγούδι όπως ο Μίμης Πλέσσας, ο Γιώργος Χατζηνάσιος και άλλοι. Σεβασμό ένιωθα για όλους καθώς ο καθένας τους είναι αξιόλογος στο ύφος που υπηρετεί. Κάθε φορά όμως που κάποιος έλεγε το ναι μου έδινε τόση χαρά που δεν θα την ξεχάσω ποτέ.

.

 

Δεδομένου ότι ο χαρακτήρας της παρούσας συναυλίας ήταν φιλανθρωπικός, εσύ όταν ακούς την έννοια φιλανθρωπία, πώς αισθάνεσαι; Ποια είναι η πρώτη έννοια που έρχεται στο μυαλό σου; Τα παιδιά, οι υπερήλικες, οι μετανάστες…

Από πολύ μικρός είμαι στενά συνδεδεμένος με φιλανθρωπικές εκδηλώσεις όπου όλα τα έσοδα πηγαίνουν σε τέτοιους σκοπούς. Έχω τραγουδήσει για ορφανά παιδιά, για

ανάγκες υπερηλίκων, για άστεγους, για καρκινοπαθείς, για αδέσποτα ζώα και κάθε φορά νιώθω ότι γίνομαι και λίγο καλύτερος άνθρωπος. Είναι τόσο σημαντική η έννοια της προσφοράς. Απ’ εκεί και πέρα η έννοια της φιλανθρωπίας για μένα έχει να κάνει με οτιδήποτε υποστηρίζει αληθινά αυτές τις αδύναμες κοινωνικές ομάδες που μας χρειάζονται και είμαστε υποχρεωμένοι να είμαστε δίπλα τους.

 

Σου έχει πει κάποιος καλλιτέχνης απ’ αυτούς που συμμετείχαν κάτι, μια ατάκα, μια φράση, που να άγγιξε ιδιαίτερα τις χορδές από την άρπα της ψυχής σου; Αν ναι, ποιος και τι ήταν αυτό που σου είπε; Παράλληλα, γιατί σε άγγιξε;

Υπήρξαν διάφορες στιγμές που ένιωσα πραγματικά συγκινημένος αλλά και περήφανος που διοργάνωσα αυτή τη συναυλία καθώς στάλθηκαν κάποια πολύ όμορφα μηνύματα πέρα από τα οικονομικά έσοδα που στήριξαν το Χαμόγελο. Ο Μίμης Πλέσσας μου είπε ότι είχε ζήσει πολλές κρίσεις που πέρασε η χώρα και πάντα τέτοιες πρωτοβουλίες βοηθούν στο να τις ξεπερνάμε, η Μελίνα Κανά στην πρώτη μας τηλεφωνική επικοινωνία μου είπε πόσο συγκλονισμένη ένιωσε με τον Βαγγέλη και με ευχαρίστησε που της έδωσα την ευκαιρία να διαμαρτυρηθεί με αυτό τον τρόπο ενάντια σε αυτή τη μάστιγα, η Ελένη Δήμου με ταρακούνησε επίσης λίγο όταν είπε «Έλεος! Έλεος ρε παιδιά, ούτε στο χρώμα, ούτε στα κιλά, ούτε στον τόπο καταγωγής.. είμαστε όλοι άνθρωποι!», ο Πάνος Μουζουράκης όταν είπε «Αν μπορέσετε να συγχωρέσετε τους ανθρώπους που σας κάνουν bullying θα γίνετε ακόμα καλύτεροι άνθρωποι». Με άγγιξε έντονα επίσης μια ατάκα που είπε κάποια στιγμή η Ραλλία ότι «η σιωπή δεν είναι πάντα χρυσός». Αυτό είναι και το μήνυμα της συναυλίας. Να μιλάμε και να ζητάμε βοήθεια όταν έχουμε πρόβλημα!

 

.

Έπρεπε η είδηση με την αυτοχειρία του Βαγγέλη Γιακουμάκη να γίνει ολόκληρο θέμα, γεγονός που απασχόλησε τα μίντια και κουβέντα που συζητιόταν σε παρέες, για να αναδειχθεί το θέμα του σχολικού εκφοβισμού, το κατά κόσμον bullying. Ποια είναι η γνώμη σου πάνω σ’ αυτό; Πώς θα ήθελες να αντιδράσει η πολιτεία; Τι μέτρα θα ήθελες να λαμβάνουν τόσο οι γονείς όσο και οι εκπαιδευτικοί απέναντι σε τέτοια περιστατικά;

Κάλλιο αργά παρά ποτέ! Έπρεπε όντως να θρηνήσουμε θύμα για να ξυπνήσουμε. Η αλήθεια όμως είναι ότι και οι καθηγητές στα σχολεία αλλά και οι γονείς τα βλέπουν αυτά τα πράγματα και ξέρουν όλοι καλά ότι γίνονται. Οπότε πιστεύω ότι αυτό που θα πρέπει να γίνει άμεσα είναι η ενημέρωση τόσο των καθηγητών αλλά και τον γονέων για τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να χειρίζονται τέτοιες καταστάσεις. Πρέπει και οι μεν και οι δε να αναπτύξουν τις κατάλληλες σχέσεις με τα παιδιά, ούτως ώστε αυτά να τους μιλάνε και να τους συμβουλεύονται, να τους ζητάνε τη γνώμη τους και να μην βιώνουν μόνα τους τέτοιο γολγοθά. Μόνο έτσι θα σωθούνε όσο περισσότερα παιδιά γίνεται.

 

Αλήθεια, εσύ είχες πέσει θύμα σχολικού εκφοβισμού; Τίνι τρόπω;

Έχω πέσει και μάλιστα σε μεγάλο βαθμό. Το έχω ζήσει σε όλες του τις εκδοχές. Από το δημοτικό που ήμουν το μικρό παχουλό αγοράκι, μέχρι το γυμνάσιο που ήμουν ο άριστος μαθητής που δεν έκανε αταξίες, δεν κάπνιζε και δεν συμμετείχε σε κλίκες που έκαναν κοπάνα και φασαρίες, μέχρι το λύκειο που ήμουν ο βασικός τραγουδιστής της χορωδίας και ο εκλεκτός των καθηγητών μου, μέχρι και τον στρατό που δέχτηκα ειρωνεία, έπεσα θύμα σωματικής κακομεταχείρισης και έφαγα και ξύλο. Στην ουσία, οτιδήποτε με καθιστούσε διαφορετικό από τους υπόλοιπους με έκανε υποψήφιο θύμα bullying καθώς έπρεπε να δείξουν την κυριαρχία τους πάνω μου. Το μήνυμα όμως που θέλω να στείλω σε οποιονδήποτε ζει τέτοια σκηνικά είναι πως

ακόμα και εγώ που έζησα όλα αυτά τα δραματικά περιστατικά τα κατάφερα! Τα ξεπέρασα όλα και σήμερα κάνω τα όνειρα μου πραγματικότητα! Επιλέγω εγώ τους ανθρώπους που θέλω να έχω στη ζωή μου και κανείς δεν μπορεί να μου κάνει πια κακό. Το μυστικό δεν πρέπει να είναι πια μυστικό! Χρειάζεται δύναμη, πείσμα, υπομονή και επιμονή! Μίλησα! Και με στήριξαν οι γονείς μου, οι άνθρωποι μου, οι φίλοι μου και τα κατάφερα! Μίλα κι εσύ! Και θα τα καταφέρεις!

 

Αν ένας μαθητής σε πλησίαζε και τύχαινε να σου ανοίξει την καρδιά του, να σου εκμυστηρευτεί ότι στο σχολείο τον πειράζουν, τον χλευάζουν κ.α Τι θα έκανες; Θα του έλεγες «προχώρα και μη σε νοιάζει», θα ειδοποιούσες τους γονείς-κηδεμόνες του, θα μιλούσες στους καθηγητές του…

Όλα αυτά που είπατε μαζί! Κάποια παιδιά είναι πιο δυνατά και μπορούν να αντέξουν σε ένα περιβάλλον bullying για ένα διάστημα μέχρι αυτό να αλλάξει. Αλλά είναι και παιδιά που θέλουν πραγματικά τη βοήθεια και την υποστήριξη των γονιών και των καθηγητών τους. Θεωρώ πως το καλύτερο είναι να μιλάμε. Να μην κρατάμε τίποτα μέσα μας που μπορεί σε κάποια στιγμή που θα θολώσουμε και θα νιώσουμε ότι δεν αντέχουμε άλλο να οδηγηθούμε σε οδυνηρές πράξεις που μπορεί να στοιχίσουν ακόμα και την ζωή μας.

 

.

Ποια είναι η σχέση σου με την ΜΚΟ «Το χαμόγελο του παιδιού»;

Τους γνώρισα πρόσφατα όταν σκέφτηκα να κάνω αυτή τη συναυλία. Τους τηλεφώνησα και κάναμε ένα πρώτο ραντεβού στο οποίο είχαμε ήδη συμφωνήσει. Θέλω να τους ευχαριστήσω που με εμπιστεύτηκαν και με βοήθησαν ψυχή τε και σώματι στην διοργάνωση της συναυλίας. Η αλήθεια είναι ότι ήταν ο πρώτος Οργανισμός που μου ήρθε στο μυαλό καθώς γνωρίζω χρόνια και παρακολουθώ την δράση του. Ακόμα και να μην γνωρίζει κανείς πόσα προσφέρει αρκεί μια επίσκεψη στην σελίδα του Οργανισμού στο Facebook για να δείτε πως δουλεύουν τόσοι εθελοντές σε εικοσιτετράωρη βάση βοηθώντας τόσα μικρά και αβοήθητα παιδιά που μας έχουν ανάγκη.

 

Πες μας δυο λόγια για τη νέα δομή του Οργανισμού που ακούσει στο όνομα «Το σπίτι του παιδιού».

«Το Σπίτι του Παιδιού» αποτελεί την πρώτη στην Ελλάδα, και μία από τις ελάχιστες στον κόσμο, εξειδικευμένες Δομές Εξατομικευμένης Παροχής Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας σε Παιδιά και Εφήβους, θύματα κάθε μορφής κακοποίησης καθώς και παιδιά θύματα bullying. Η νέα αυτή δομή στελεχώνεται από θεραπευτική ομάδα, η οποία απαρτίζεται από τον Ψυχίατρο-Επιστημονικά Υπεύθυνο του Κέντρου, Παιδοψυχίατρους, κλινικούς Ψυχολόγους, Κοινωνικό Λειτουργό, Λογοθεραπεύτρια, Εργοθεραπευτή και ειδική Παιδαγωγό. Μόλις ενημερώθηκα για την ύπαρξη αυτής της δομής συμφώνησα στο έπακρον ότι τα έσοδα από την συναυλία θα έπρεπε να διατεθούν σε αυτήν για το ιερό έργο που επιτελεί.

 

Είσαι νέος ηλικιακά. Πού θέλεις ή ονειρεύεσαι να φτάσεις σε καλλιτεχνικό επίπεδο;

Sky is the limit! Αυτό είναι το μότο μου κι εκεί ονειρεύομαι να φτάσω.

 

Μελλοντικά σχέδια;

Πολλά! Ένα Καλοκαίρι γεμάτο συναυλίες στα πλαίσια μιας περιοδείας που θα ετοιμάσω με τους μουσικούς μου, την «Ορχήστρα των Αισθήσεων», δισκογραφικά βήματα, καινούργια μουσικά project, σύνθεση μουσικής και πολλά άλλα.

 

Βρίσκεις στην παρούσα οικονομική και πολιτική κατάσταση της χώρας μας να υπάρχει ανάγκη από αντίστοιχες καλλιτεχνικές εκδηλώσεις σαν αυτή τη συναυλία; Γιατί;

Μεγάλη ανάγκη! Μόνο αυτά θα μας σώσουν! Με τέτοιου είδους συναυλίες ενισχύουμε με τον τρόπο που μπορούμε αυτούς που μας έχουν ανάγκη οικονομικά, εκτονωνόμαστε στην μουσική και το τραγούδι και ξεχνιόμαστε έστω και για λίγο από όλα αυτά που μας ταλαιπωρούν και μας βασανίζουν αλλά επίσης γινόμαστε γενικότερα καλύτεροι άνθρωποι.

 

Αν είχες απέναντί σου τον υπουργό Παιδείας-Πολιτισμού, τι θα του έλεγες πάνω στο θέμα του σχολικού εκφοβισμού;

Θα του έλεγα να ζήσει μια μέρα σε ένα σχολείο για να συνειδητοποιήσει τι γίνεται και ποιες είναι οι συνθήκες διαβίωσης των παιδιών που δέχονται bullying. Μόνο έτσι θα καταλάβει πόσα πράγματα πρέπει να αλλάξει και πόσο δραστικά μέτρα πρέπει να πάρει. Δεν υπάρχει αυτή την στιγμή σχολείο στην χώρα που να μην υπάρχουν παιδιά που δέχονται καθημερινά σχολικό εκφοβισμό και μάλιστα κάποιες φορές σε ακραίο επίπεδο. Για όνομα του Θεού, εσείς που μπορείτε βοηθείστε τα παιδιά, δημιουργήστε ειδικές μονάδες σε όλα τα σχολεία για αυτό το θέμα, ενημερώστε τους καθηγητές πώς να χειρίζονται τέτοιες καταστάσεις επειδή δεν ξέρουν οι άνθρωποι! Μην θέτετε σε κίνδυνο τη ζωή κανενός παιδιού!

Και τέλος, πώς φαντάζει στα μάτια σου η Ελλάδα του αύριο; Καλύτερη ή χειρότερη απ’ ότι είναι σήμερα;

Είμαι αισιόδοξος άνθρωπος! Πιστεύω πως αν το θελήσουμε και το παλέψουμε ο καθένας από τον τομέα του, μπορούμε να φτιάξουμε την ιδανική χώρα που όλη θα θέλαμε να ζούμε! Δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να επιτρέψουμε στην οικονομική κρίση να προκαλέσει και κρίση ήθους και αξιών! Πρέπει να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων και να βγούμε νικητές μέσα από τα προβλήματα που περνάει η χώρα σε όλους τους τομείς αυτή την περίοδο! Ευελπιστώ ότι σύντομα όλα θα είναι καλύτερα και θα μπορούμε να ατενίζουμε το αύριο με ελπίδα.

Related posts