Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
20 Ιαν 2022
Πολιτισμός

Συνέντευξη της Βάσως Παπαδοπούλου στο now24.gr

Εμπνεύστηκε μέσα από κάτι πολύ απλό μια ιστορία και κάθισε με μεράκι να την αναπτύξει σε ένα ολόκληρο μυθιστόρημα. Με ήρωες της γειτονιάς, με αστυνομική πλοκή, με πνευματώδεις διαλόγους και γλαφυρά αφηγηματικά μέρη, το νέο μυθιστόρημα της Βάσως Παπαδοπούλου μαγεύει τον αναγνώστη. Η ίδια μιλάει στο NOW24 για τα «θανάσιμα σταυροδρόμια» στα οποία η πένα της την παρέσυρε…

 

 

Συνέντευξη στον Κυριάκο Κουζούμη

 

Τι πραγματεύεται το μυθιστόρημά σας;

Βρισκόμαστε στο 2011, σε μία γωνιά της Καλλιθέας και μας απασχολεί μία παρέα ανδρών. Οι άνθρωποι αυτοί γεννήθηκαν και μεγάλωσαν στη συγκεκριμένη γειτονιά. Ο Ανάργυρος, ο ήρωας μας, δεν κατάφερε να αποκολληθεί από την γειτονιά, δεν έκανε δική του οικογένεια, δεν έχει φίλους εκτός περιοχής, παρέμεινε στη μητρική εστία και τελικά ανέλαβε το ψιλικατζίδικο της γιαγιάς του. Το μαγαζί του παραμένει ανοιχτό πολλές ώρες, όλοι έχουν ανάγκη από τα προϊόντα που εμπορεύεται και έτσι έγινε το κέντρο της παρέας. Ανάμεσα σε αυτούς τους άνδρες, με το πέρασμα του χρόνου, δημιουργούνται διαφορετικά είδη σχέσεων, όπως κουμπαριές, συνεργασίες. Ο πάλαι ποτέ «κυρίαρχος» της παιδικής ηλικίας και «ωραίος» της τάξης τους, βρίσκεται νεκρός μέσα στο διαμέρισμά του. Είναι από μέρες πεθαμένος. Το γεγονός αυτό θα προκαλέσει την ανάμειξη της αστυνομίας. Θα ακολουθήσουν αρκετοί ακόμα θάνατοι. Και… θα χρειαστεί μία βαθειά βουτιά στο παρελθόν για να λυθεί η υπόθεση.

 

Μέσα από τι εμπνέεστε;

Η ιδέα, η έμπνευση μπορεί να γεννηθεί από οτιδήποτε, από εικόνες που βλέπω καθώς περπατώ στο δρόμο, κουβέντες που ακούγονται από αγνώστους, από όλα. Στο συγκεκριμένο αφήγημα, όλα ξεκίνησαν από ένα εγκαταλελειμμένο διαμέρισμα σε μία πολυκατοικία. Το παρατηρώ εδώ και χρόνια, σχεδόν κάθε μέρα είναι διαφορετικό. Πότε ένα παντζούρι πέφτει, πότε ο τοίχος ξεφλουδίζει. Σκέφτηκα λοιπόν να τοποθετήσω εκεί τον πρώτο νεκρό, μετά κοιτάζοντας τη γύρω περιοχή από το μπαλκόνι, τα είδα όλα με άλλα μάτια…

 

Πρόκειται για ένα αστυνομικό μυθιστόρημα. Τι στοιχεία νομίζετε πως οφείλει να πληρεί μια αστυνομική πλοκή ώστε να κρατά σε εγρήγορση τον αναγνώστη;

Αγαπώ την αστυνομική μυθοπλασία. Προσπάθησα να βάλω τα στοιχεία που θέλω να βρίσκω όταν διαβάζω ένα βιβλίο. Αναζητώ καλά καθορισμένο χώρο και χρόνο, χαρακτήρες ολοκληρωμένους, ταχύτητα, εξέλιξη, αληθοφάνεια, ανατροπές. Νομίζω πως αυτά είναι τα ζητούμενα σε μία αστυνομική πλοκή και αυτό δοκίμασα να κάνω.

Ως αναγνώστης, όταν έχεις έτοιμο το πόνημα στα χέρια σου, κάνεις παρατηρήσεις, φέρνεις αντιρρήσεις, αλλά όταν έρχεται η ώρα που αλλάζεις ρόλο και γίνεσαι εσύ ο συγγραφέας δεν είναι καθόλου εύκολη αυτή η διαδικασία. Πρέπει να απαντήσεις σε όλα τα ερωτήματα, να αποφύγεις τις συμπτώσεις, τους από «μηχανής θεούς», πρέπει να είσαι πολύ αυστηρός με το κείμενό σου.

 

Τι αίσθηση μένει στον αναγνώστη, κατά τη γνώμη σας, όταν πια αυτός φτάνει στην τελευταία σελίδα;

Νομίζω ή καλύτερα ελπίζω πως μένει ικανοποιημένος. Θέλω να πιστεύω πως τον ταξίδεψα σε μία πολύ κοινή αστική περιοχή, ίσως παρόμοια με αυτήν που διαμένει, αλλά με άλλα μάτια. Θεωρώ πως δεν άφησα αναπάντητα ερωτήματα κατά την εξέλιξη της ιστορίας, ίσως όμως να έθεσα εγώ κάποια που ο κάθε αναγνώστης θα δώσει την δική του μοναδική απάντηση.

 

Πόσο πιστεύετε έχει επηρεαστεί ο κόσμος του βιβλίου απ’ την κρίση, τις δανειστικές βιβλιοθήκες και τη συνήθεια της ανταλλαγής βιβλίων;

Η οικονομική κρίση έχει επηρεάσει τις καθημερινές αγορές των οικογενειών, δεν θα άφηνε απ’ έξω την αγορά του βιβλίου. Οι δανειστικές βιβλιοθήκες είναι ένας σπουδαίος θεσμός που βοηθά στη δημιουργία αναγνωστικού κοινού. Μακάρι να είχαμε περισσότερες και καλύτερες βιβλιοθήκες. Το ίδιο συμβαίνει και με την ανταλλαγή βιβλίων. Δημιουργούνται ολοένα και περισσότεροι αναγνώστες. Όταν γίνεσαι αναγνώστης αποκτάς μία διαφορετική θεώρηση για το βιβλίο που σε οδηγεί στη δημιουργία της προσωπικής συλλογής βιβλίων. Κατά τη γνώμη μου, μακροπρόθεσμα τόσο ο θεσμός των δανειστικών βιβλιοθηκών, όσο και η συνήθεια της ανταλλαγής βιβλίων θα οδηγήσουν στη μεγέθυνση του αγοραστικού κοινού.

 

ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ 

«Θανάσιμα Σταυροδρόμια»- Εκδόσεις: Άνεμος

«Θανάσιμα Σταυροδρόμια»

Μια παρέα αντρών, παλαιών συμμαθητών, στα 53 χρόνια τους πια, συνεχίζουν ευλαβικά τις μηνιαίες συναντήσεις τους. Ο μοναχικός Ανάργυρος, που δεν εγκατέλειψε ποτέ τη μητρική εστία, αποτελεί τον συνδετικό κρίκο, κυρίως λόγω επαγγέλματος – είναι ο ψιλικατζής της γειτονιάς. Όλοι παρακολουθούν περίεργοι στην αρχή, ανήσυχοι στη συνέχεια και αποσβολωμένοι στο τέλος τους πολλαπλούς συνεχόμενους θανάτους που αποδεκατίζουν την παρέα. «Σαν να καλεί ο Άγιος Πέτρος την κλάση μας», λένε μεταξύ τους. Η αστυνομική έρευνα μοιραία φέρνει στην επιφάνεια παλιά, καλά κρυμμένα μυστικά. Φιλίες χρόνων αποδεικνύονται ψεύτικες, σταθερές οικογενειακές σχέσεις καταρρέουν. Όσο οι φόνοι συνεχίζονται, όλο και περισσότερο αποκαλύπτονται μίση, πάθη, πρόσωπα και καταστάσεις ενός όχι και τόσο μακρινού παρελθόντος που κάποιοι δεν θέλησαν ή δεν μπόρεσαν να ξεχάσουν…

Related posts