Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
17 Σεπ 2019
Πολιτισμός

Συνέντευξη της Μαρίας Λιάσκα Μαυράκη στο now24.gr

Μελετά με προσοχή και με βλέμμα έρευνας την ιστορία. Ελκύεται από τους λαούς που έχουν αγωνιστεί ενάντια στην απολυταρχία και συγγράφει ιστορίες με μεράκι, που φέρνουν στην επιφάνεια στοιχεία τα οποία η πλειοψηφία του κόσμου ίσως και να αγνοεί. Ο λόγος για τη συγγραφέα Μαρία Λιάσκα Μαυράκη που μιλάει στο NOW24 για το νέο της μυθιστόρημα, την ενιαία τιμή βιβλίου, το είδος του βιβλίου αυτό καθεαυτό κ.α

Συνέντευξη στον Κυριάκο Κουζούμη

 

Κ.Κ: Πόσο καιρό σας πήρε η απαιτούμενη έρευνα πριν προβείτε στη συγγραφή του βιβλίου σας; Και γιατί επιλέξατε να ερευνήσετε τη νοητή γραμμή Κύπρου-Μεγάλης Βρετανίας-Ιρλανδίας;

Μ.Λ: Η έρευνα δε σταματάει ποτέ. Όσες πολλές ώρες και μέρες και όσα χρόνια κι αν διαβάζεις την ιστορία της ανθρωπότητας πάντα κάτι θα ξεγλιστράει, κάτι θα ξεχνάς, κάτι δεν θα έχεις δει. Η ιστορία είναι η ίδια η ζωή. Έχω δυστυχώς -μπορεί και ευτυχώς- μια προσήλωση στους λαούς που έχουν αγωνιστεί ενάντια στην απολυταρχία κι έτσι η Κύπρος ήταν το πιο προφανές και το πιο λαμπρό παράδειγμα. Όσο αφορά τη Βόρειο Ιρλανδία, καμιά φόρα αν γράφεις για κάτι που δεν είναι τόσο οικείο μπορείς και ευκολότερα να αποφύγεις την προσωπική ματιά και να είσαι περισσότερο αντικειμενικός. Προσπάθησα κάπως να νιώσω την αποξενοποίηση του οικείου.

 

Κ.Κ: Τι πραγματεύεται το μυθιστόρημά σας;

Μ.Λ: Γράφω για τη ζωή εκείνων που πίστεψαν πως μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο και προδόθηκαν είτε από τους συντρόφους τους είτε από τον ίδιο τους τον εαυτό. Οι ήρωες του είναι άνθρωποι καθημερινοί, εσύ κι εγώ, που μέσα στη περιπέτεια που λέγεται ζωή ήρθαν πρόσωπο με πρόσωπο με κάποιες επιλογές. Οι δρόμοι που χάραξαν και τους περπάτησαν συμπαρέσυραν μαζί τους κι όλους όσους αγάπησαν.

 

Κ.Κ: O IRA δεν σας φόβισε σαν θέμα, για να καταπιαστείτε μαζί του;

Μ.Λ: Πιο πολύ με φοβίζει να γράψω ένα ερωτικό μυθιστόρημα παρά ο IRA. Καταρχήν το βιβλίο δεν είναι ντοκιμαντέρ για τον Ιρλανδικό δημοκρατικό στρατό, είναι μυθιστόρημα. Αυτό από μόνο του σε απαλλάσσει από το άγχος να μιλήσεις με κάθε λεπτομέρεια. Υστέρα αν ο ένας ήρωας είναι από το Μπέλφαστ, δεν γίνεται να γράψεις για τη δεκαετία του 70, για τη Ιρλανδία και την Β. Ιρλανδία και να μην αναφερθείς τις συγκρούσεις ανάμεσα στον στρατό κατοχής -που ήταν οι Εγγλέζοι- και στον IRA.

 

Κ.Κ: Στο βιβλίο οι ήρωες έρχονται αντιμέτωποι με τον δικό τους εσωτερικό κόσμο. Αλήθεια, πιστεύετε πως μέσα από την πάλη με το εγώ καταφέρνουν οι άνθρωποι να αγγίξουν την αυτογνωσία και να συνεχίσουν ζωή τους πιο δυνατοί ή πως αυτή η πάλη θα τους συντρίψει και θα τους βυθίσει στη μελαγχολία;

Μ.Λ: Αυτή είναι μια δύσκολη ερώτηση και το ερώτημα μπορεί να πλανάται για πάντα. Μπορεί τελικά το ταξίδι για την αυτογνωσία να είναι αυτό που έχει την αξία κι όχι ο τελικός στόχος. Το μυαλό μας μπορεί να μας οδηγεί σε σκοτεινά μονοπάτια, σε συντριπτικά κυνικές παραδοχές. Όμως η δύναμη της θέλησης μπορεί να μας απαλλάξει από το φορτίο της απογοήτευσης.

 

Κ.Κ: Γιατί επιλέξατε να γράψετε ένα τόσο περίπλοκο μυθιστόρημα; Πιστεύετε πως ο σύγχρονος αναγνώστης ίσως να έχει βαρεθεί τις εύπεπτες ιστορίες και πλέον να αναζητά κάτι διαφορετικό, κάτι πιο βαθιά δουλεμένο;

Δεν είναι καθόλου περίπλοκο. Είναι η ιστορία κάποιων φίλων και πως εξελίχτηκε στην πορεία των χρόνων. Στο φόντο κατά τη διάρκεια της ζωής τους χρωματίζεται σαφώς από την ιστορία, την πολιτική, την πραγματικότητα τους. Δεν έχει σημασία η εθνικότητα, ή οι τοποθεσίες. Οι άνθρωποι σε ολόκληρο τον κόσμο κάνουν σχέσεις, πληγώνονται, αγαπάνε, αγωνίζονται, ματώνουν. Εξάλλου, η αρχική ιδέα, δεν έρχεται βάσει σχεδίου. Δεν υπάρχει σκαλέτα για το τι θα γράψω. Επίσης, το θέμα ενός βιβλίου δεν έχει σχέση με το πόσο δουλεμένο είναι. Μπορεί ένα μυθιστόρημα για τον έρωτα να φαίνεται απλό μα να είναι ένα επικό αριστούργημα λογοτεχνικά, όπως για παράδειγμα ο Τολστόι έχει συγγράψει τέτοια έργα, και μπορεί βαρύγδουπα θέματα και λόγιοι τίτλοι να μην ανταποκρίνονται στο περιεχόμενο των σελίδων

 

Κ.Κ: Ποιο είδος λογοτεχνίας νομίζετε ότι αγαπά περισσότερο ο Έλληνας; Μυθιστόρημα, νουβέλα, διήγημα, αφήγηση, μαρτυρία, και γιατί;

Μ.Λ: O σύγχρονος Έλληνας αναγνώστης δεν μπορεί να ανήκει σε μια κατηγορία. Υπάρχουν αναγνώστες για όλα τα είδη. Μπορεί οι πωλήσεις σε λιγότερο έντεχνα μυθιστορήματα να είναι υψηλές αλλά παράλληλα υπάρχουν υψηλές πωλήσεις και στα βιβλία, των Ζουργού, Καλπούζου ή και Πριοβόλου. Έχω την αίσθηση πως οι Έλληνες αγαπούν τις αληθινές ιστορίες -σε μορφή μυθιστορήματος- και τις βιογραφίες. Δεν έχει σημασία τόσο η μορφή αλλά το περιεχόμενο της γραφής. Προσωπικά θα ευχόμουν να κέρδιζε περισσότερο χώρο στις καρδιές μας η ποίηση.

 

Κ.Κ: Βρίσκετε το είδος του βιβλίου να είναι στις μέρες μας ένα είδος πολυτελείας λόγω της οικονομικής κρίσης ή παραμένει ένα είδος απαραίτητο για το κάθε νοικοκυριό;

Μ.Λ: Όχι μόνο το βιβλίο και η λογοτεχνία αλλά ολόκληρος ο πολιτισμός και το σύνολο των Τεχνών, μπορεί να καταποντιστεί κυρίως επειδή εκείνοι που έχουν τα κλειδιά στο χέρι για την διαχείριση τους είναι συνήθως οι πιο ανενημέρωτοι και οι πιο ακατάλληλοι. Δεν ξέρω επομένως αν ευθύνεται η «κρίση» διότι και τα προηγούμενα χρόνια, στην ευημερία μας να το πούμε έτσι, δεν είδα να προβάλλονται οι πραγματικοί λογοτέχνες, οι ποιητές μας, οι μουσικοί, δεν είδα στην παιδεία μας να εκχωρούν προγράμματα τέτοια ώστε να αγαπήσουν τα παιδιά τα καλά βιβλία ή μέσω των μέσων επικοινωνίας να παρουσιάζονται προγράμματα τέτοια που θα μας φέρουν σε επαφή με την παράδοση μας, την ελληνική γλώσσα, την καλλιτεχνία. Έτσι, σήμερα, λογικό είναι οι περικοπές να γίνονται σε εκείνα που μας φαίνονται λιγότερα αναγκαία… Αλλά το τι είναι αναγκαίο και τι όχι για τη ζωή μας και για τη ζωή των παιδιών μας είναι κι αυτό μια επιλογή. Μια επιλογή που θα καθορίσει και το μέλλον μας. Πιθανόν η κρίση να επηρεάζει περισσότερο τους νέους συγγραφείς και όχι τα καταξιωμένα ονόματα γιατί αφενός οι εκδότες δεν τολμούν εύκολα να επενδύσουν σε κάποιον νέο και άγνωστο και αφετέρου οι αναγνώστες σκέπτονται διπλά το ρίσκο του να ξοδέψουν για ένα βιβλίο που δεν έχουν ξανακούσει τον συγγραφέα του.

 

Κ.Κ: Τέλος, ποια η θέση σας πάνω στο θέμα της ενιαίας τιμής βιβλίου; Είστε απ’ αυτούς που πιστεύουν ότι η κατάργησή της έχει μετατραπεί σε τροχοπέδη τόσο για τους εκδότες όσο και για τους συγγραφείς;

Μ.Λ: Σίγουρα οι μεγάλοι εκδοτικοί οίκοι -όσο υπάρχουν ακόμη κι αυτοί- και τα μεγάλα συγκροτήματα-βιβλιοπωλεία μπορούν με σαφώς μεγαλύτερη ευκολία να

χαμηλώσουν τις τιμές των βιβλίων τους με αποτέλεσμα να συρρικνωθεί η αγορά στα μικρά βιβλιοπωλεία. Για μένα αυτό είναι καταστροφικό γιατί τα μικρότερα βιβλιοπωλεία ειδικά στην επαρχία μπορούν αν αποτελέσουν και μικρές κοιτίδες πολιτισμού και πόλο έλξης για τους συγγραφείς, το κοινό, τα παιδιά. Στα χρόνια που ζούμε, με την αποθέωση του καπιταλισμού όλα τείνουν να πάνε προς την συσπείρωση σε μεγάλα μπλοκ. Δεν μου αρέσει καθόλου αυτό. Επίσης δεν συμμερίζομαι τις αγορές τύπου «παζάρι βιβλίων». Το βιβλίο δεν είναι αγαθό που μπορεί να πωλείται με το κιλό. Δεν έχει σημασία η ποσότητα άλλα η ποιότητα.

 

«Ο κύκλος με τη θάλασσα»

 

Δυο λόγια για το βιβλίο «Ο κύκλος με τη θάλασσα»

Αν χαράξεις έναν κύκλο από την Κύπρο μέχρι πάνω στον Βορρά, στα αγριεμένα κύματα της Μεγάλης Βρετανίας, αλλά και στα βαθιά ιρλανδέζικα νερά, θα κλείσεις μέσα του την ίδια θάλασσα. Όταν η παρέα ξεκίνησε για διακοπές στην Κύπρο, τίποτα δεν είχε προαναγγείλει την εξαφάνιση του καλύτερού τους φίλου, του Άντι, στα βασανισμένα νερά της Αμμοχώστου. Ο Γρηγόρης και η Δήμητρα γυρίζουν πίσω στα μέρη που έζησε ο φίλος τους. Όσα συναντούν τούς φέρνουν πιο κοντά στο τέλος. Όσα μαθαίνουν τούς οδηγούν σε ασυνήθιστα μονοπάτια. Ο Άντι από την Κύπρο έχει μεγαλώσει στη Βόρεια Ιρλανδία. Έχει άραγε ξεχάσει; Στον άγνωστο αέρα του Μπέλφαστ, στα φαντάσματα των εκρήξεων του ΙΡΑ, των αδικιών και των απεργών πείνας, υψώνονται γνώριμες φωνές που φυσάνε τον άνεμο της ελευθερίας στα τείχη της πόλης. Έρωτας, επανάσταση, προδοσία. Τώρα. Τότε. Πάντα. Τι καθορίζει τη διαδρομή μας περισσότερο; Ποιοι αναπάντεχοι δρόμοι οδηγούν από τη ζωή προς τον θάνατο και από τον θάνατο προς τη ζωή; Ένα ταξίδι από την Κύπρο στη Βόρεια Ιρλανδία και τη Μεγάλη Βρετανία, βαδίζοντας στα ματωμένα χνάρια της Ιστορίας, λαχταρώντας τη δικαίωση για τους λαούς που, όσο μακριά κι αν είναι, όσο διαφορετικοί κι αν φαίνονται, είναι ίδιοι απέναντι στην αδικία. Μια διαδρομή στο εσωτερικό του ανθρώπου που έρχεται αντιμέτωπος με την προσωπική του χίμαιρα και την αποτυχία.

 

Μαρία Λιάσκα Μαυράκη

Δυο λόγια για τη συγγραφέα

Η Μαρία Λιάσκα Μαυράκη γεννήθηκε στην Αθήνα. Μεγάλωσε με την πεποίθηση πως θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία. Σπούδασε οικονομικά, ενώ από πολύ μικρή ασχολήθηκε με την τέχνη της συγγραφής. Έζησε στο εξωτερικό, στην Αγγλία και τη Γαλλία. Τα τελευταία χρόνια τολμάει να ζει με την οικογένειά της στο αγαπημένο της νησί του βορείου Αιγαίου, τη Λήμνο. Από την Άνεμος εκδοτική, κυκλοφορεί το ιστορικό της μυθιστόρημα Μη μου πεις το τέλος, 2014

Related posts