Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
27 Ιούλ 2021
Πολιτισμός

Συνέντευξη Μάριου Ιορδάνου και Σοφίας Καζατζιάν στο now24.gr

Ατακαδόρικη, πνευματώδης και εύστοχη τόσο ως προς τα μηνύματα που υποβάλλει όσο και ως προς την πλοκή η νέα παράσταση του Μάριου Ιορδάνου και της Σοφίας Καζατζιάν αποδεικνύει ότι τελικά «η Μέριλιν τους πάει πολύ»! Με το πρόσωπο της Μονρόε να λάμπει στο φόντο της αστυνομικής ιστορίας, με τις ερμηνείες των ηθοποιών να παρασέρνουν το κοινό σε εκκωφαντικά γέλια και με τη μία ανατροπή να διαδέχεται την άλλη το έργο αφήνει στον θεατή μια γλυκόπικρη γεύση που κρύβει το μήνυμα πως για τα χρήματα κανείς μπορεί να φτάσει στα άκρα…
Ο Μάριος Ιορδάνου και η Σοφία Καζατζιάν μιλούν στο NOW24 για το έργο, την ίδια τη Μέριλιν Μονρόε, τα δύο φύλα, την πολιτική καθώς και για τα μελλοντικά τους σχέδια…
 

Συνέντευξη στον τον Κυριάκο Κουζούμη

 
Κ.Κ: Αν και έχουν περάσει πάνω από πενήντα χρόνια από την απώλεια της Μέριλιν Μονρόε, η προσωπικότητά της παραμένει νικήτρια απέναντι στον χρόνο. Αποτελεί είδωλο, ίνδαλμα, επιτομή της γυναικείας ομορφιάς και έχει λατρευτεί από εκατομμύρια θαυμαστές ανά τον κόσμο. Μάλιστα τα τελευταία χρόνια η φυσιογνωμία της κοσμεί ακόμα και διάφορα υλικά αντικείμενα, δίνοντάς τους κλασική αξία-αισθητική. Από τι «υλικό» πιστεύετε πως ήταν πλασμένη αυτή η γυναίκα και ξεχώρισε τόσο μα τόσο πολύ;
Μ.Ι: Η Μέριλιν Μονρόε ήταν ένα ευφυές και ταλαντούχο πλάσμα, γεμάτο λάμψη και ακτινοβολία, σε βαθμό που όριζε και ορίζει την έννοια «σταρ», μία έννοια που χρησιμοποιείται πλέον πολύ εύκολα και άστοχα.
 
Κ.Κ: Μάριε, γιατί έμπλεξες την προσωπικότητά της τόσο στο έργο όσο ακόμα και στον τίτλο αυτού;
Μ.Ι: Δε θα υπήρχε έργο αν δεν υπήρχε η Μέριλιν. Το έργο έχει ως στόχο να αποδομήσει τους μύθους γύρω από τα στερεότυπα που υπηρετεί ο σύγχρονος άνθρωπος «ταμπελιάζοντας» τους άλλους αλλά και τον ίδιο του τον εαυτό. Πρόκειται για έναν ακόμα εύκολο μηχανισμό άμυνας ή επίθεσης του ενός προς τον άλλο. Δε νομίζω πως υπήρχε καταλληλότερος μύθος από αυτόν της Μέριλιν Μονρόε για να υπηρετήσει το σκοπό του κειμένου μας. Ποιός δεν έχει βγάλει συμπεράσματα και δεν έχει σχηματίσει άποψη αυθαίρετα και μη για αυτόν τον άνθρωπο θρύλο; Η ίδια η Μέριλιν όμως δεν αρκέστηκε ποτέ σε ευκολίες και γι’ αυτό ήταν μοναδική. Έλεγε μάλιστα ότι οι άνθρωποι κρίνουμε ο ένας τον άλλον από το εξώφυλλο και αν αυτό δε μας «τραβήξει» δεν προχωράμε στην ανάγνωση του περιεχομένου.
 
Κ.Κ: Η συγκεκριμένη γυναίκα αναμφισβήτητα έχει εμπνεύσει πλήθος και μεγάλης γκάμας δημιουργών, όπως τραγουδιστές, ηθοποιούς, σκηνοθέτες, θεατρικούς συγγραφείς, μην ξεχνάμε τη σχέση της με τον κλασικό συγγραφέα Άρθουρ Μίλλερ, σχεδιαστές μόδας κ.α. Μάριε, μήπως τελικά για τους άντρες η έμπνευση είναι γένους θηλυκού;
Μ.Ι: Δεν πιστεύω στην έμπνευση, αλλά στην ανάγκη του ανθρώπου να εκφραστεί και να επικοινωνήσει με το δικό του τρόπο. Αυτό κάνει η τέχνη. Εάν πραγματικά έχεις και θέλεις να πεις κάτι, τότε βρίσκεις τον τρόπο. Όταν κάθομαι στο πιάνο -επειδή συνθέτω μουσική- κάθομαι γιατί ξέρω ότι θέλω να εκφράσω ότι νιώθω ή πιστεύω. Δεν περιμένω καμιά έμπνευση. Ακούω απλά την ψυχή μου και την προσωπική μου ανάγκη για δημιουργία.

.

 
Κ.Κ: Πώς εμπνεύστηκες εσύ τη συγκεκριμένη ιστορία; Τι ξύπνησε μέσα σου και αποφάσισες να απευθυνθείς στον κόσμο μέσα απ’ αυτή;
Μ.Ι: Θέλαμε με τη Σοφία να γράψουμε μία μαύρη κωμωδία. Μαύρη γιατί όπως το μαύρο εμπεριέχει όλα τα χρώματα, έτσι και εμείς θέλαμε ένα έργο πολυδιάστατο με χιούμορ, συγκίνηση, στοιχεία θρίλερ, αλλά και σουρεαλισμού. Επιπρόσθετα, η μαύρη κωμωδία σου δίνει την ευκαιρία να περάσεις πολύ σκληρές αλήθειες την ώρα που ο θεατής έχει αφεθεί μέσω του γέλιου και είναι ψυχικά «ανοιχτός» για να τις δεχτεί. Το γέλιο είναι η συντομότερη απόσταση μεταξύ δύο ανθρώπων.
 
Κ.Κ: Χαζεύοντας το βιογραφικό σου κανείς, ίσως να κατέληγε στο συμπέρασμα πως είσαι κατά κύριο λόγο ηθοποιός κοινωνικού και δραματικού ρεπερτορίου. Ωστόσο φέτος συνέγραψες μια εύστοχη και ατακαδόρικη μαύρη κωμωδία απ’ την οποία όμως δεν απουσιάζουν τα κοινωνικά και καλλιτεχνικά μηνύματα. Γιατί αποφάσισες να δράσεις και να εκφραστείς μέσα από το γέλιο;
Μ.Ι: Η κωμωδία, όπως ανέφερα ξεκλειδώνει τον θεατή και τον ηθοποιό. Δημιουργεί τις κατάλληλες συνθήκες για να επικοινωνηθούν κοινωνικής, υπαρξιακής φύσης μηνύματα, όσο σκληρά κι αν είναι. Το να ανεβάσεις μία κωμωδία δε σε κατατάσσει στους κωμικούς ηθοποιούς ούτε το δράμα στους δραματικούς. Ο ηθοποιός ποιεί ήθος, δηλαδή χαρακτήρα, ρόλο. Δεν έχει σημασία το θεατρικό πλαίσιο. Άλλωστε δράμα και κωμωδία είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος.
 
Κ.Κ: Ο ρόλος που υποδύεσαι σχετίζεται με έναν καλλιτέχνη που έχει λησμονήσει τις ευαισθησίες του και δρα ως αδίστακτος δολοφόνος. Μάλιστα σε πολλά στιγμιότυπα γίνεται αναφορά στην προσφορά της Τέχνης στον ανθρώπινο νου, την καρδιά ακόμα και τη συνείδηση. Βρίσκεις στις μέρες μας την Τέχνη να αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής και της καθημερινότητας του Έλληνα ή εξαιτίας της οικονομικής κρίσης έχει τοποθετηθεί σε υποδεέστερη μοίρα;
Μ.Ι: Η τέχνη είναι πολιτισμός, αλλά ο πολιτισμός δεν είναι μόνο τέχνη. Πολιτισμός είναι ο τρόπος που φέρεσαι στο συνάνθρωπο, στα άλλα πλάσματα. Είναι ο τρόπος που υπάρχεις και επιλέγεις να κάνεις το πέρασμά σου από αυτόν τον κόσμο. Δυστυχώς στις μέρες μας βιώνουμε κυρίως μία ηθικοκοπνευματική κρίση και αναπόφευκτα αυτό ισχύει και για  την τέχνη, ως κομμάτι του ηθικού, αισθητικού και πνευματικού πολιτισμού.
 
Κ.Κ: Πολλοί λένε πως οι καλλιτέχνες και οι πολιτικοί είναι δύο διαμετρικώς αντίθετες ψυχοσυνθέσεις. Στους μεν αποδίδονται εύκολα τα χαρακτηριστικά της ευαισθησίας, των κοινωνικών ανησυχιών, της ηθικής ενώ στους δε του σκληροπυρηνικού και αδίστακτου χαρακτήρα, της τόλμης, του ατομισμού. Τα ασπάζεστε ή πιστεύετε πως τελικά ο κλάδος (τέχνη, πολιτική) δεν κάνει τον άνθρωπο αλλά ο άνθρωπος στοιχειοθετεί και οριοθετεί τον κλάδο;
Σ.Κ: Αυτό που διακρίνει κάθε άνθρωπο είναι η επιλογή του να βγάλει τον καλό ή κακό του εαυτό, γιατί ναι, όλοι έχουμε και έναν πολύ κακό εαυτό. Είναι η φύση του ανθρώπου τέτοια. Εάν το κίνητρό του για να ασχοληθεί με την πολιτική είναι να βρει την ευκαιρία να αναρριχηθεί και να κυνηγήσει την εξουσία, το αποτέλεσμα είναι επικίνδυνο και τα θύματα πολλά, κυριολεκτικά και μεταφορικά. Η τέχνη δεν μπορεί να είναι στρατευμένη και να μπαίνει σε τέτοια μονοπάτια. Η τέχνη είναι ένας τρόπος να αδράξει την ευκαιρία τόσο ο δημιουργός όσο και ο θεατής να γίνουν -πως έλεγε και ο Νίτσε- ανθρωπινότεροι. Μόνο αυτή τη μορφή αναγνωρίζω ως τέχνη, ως γνήσια ψυχαγωγία που έχει στόχο να οδηγήσει την ψυχή πιο μέσα και πιο πάνω.
 
Κ.Κ: Μέσα στο έργο σας το χρήμα αποτελεί κύρια πηγή δράσης. Ποια είναι η δική σας σχέση με το χρήμα; Είναι ένας άλλος θεός που ορίζει πρόσωπα και καταστάσεις ή απλώς ένα μέσο για να διευκολύνει την καθημερινότητα;
Μ.Ι: Πιστεύω στην αυτάρκεια, στους αυτόφωτους ανθρώπους, που δε δημιουργούν εξαρτήσεις και που αισθάνονται πιο δυνατοί «γυμνοί» από ύλη και περιττά στολίδια. Τα χρήματα είναι μέσο επιβίωσης και όχι πολυτέλειας.
.

 
Κ.Κ: Κατά πολλούς το γυναικείο φύλλο είναι το ωραίο. Απλώς το ωραίο και τίποτα άλλο! Σοφία, ασπάζεσαι κάτι τέτοιο ή θεωρείς πως η γυναίκα δύναται να τα καταφέρει εξίσου καλά σε θέσεις που παραδοσιακά βλέπουμε αντρικά πρόσωπα, όπως πολιτική, οικονομία, διεθνείς σχέσεις…
Μ.Ι: Η λέξη «ωραίο» έχει χάσει στις μέρες μας την πολυεπίπεδη έννοια που είχε κάποτε. Ωραίος άνθρωπος είναι ο ψυχικά και ηθικά πρωτίστως καλλιεργημένος, ο μη κοινωνικά ανάλγητος, ο άνθρωπος με αισθητική στην καθημερινότητά του, τη συμπεριφορά του και τη ζωή του εν γένει. Αυτό που κουβαλάς σε καθιστά ωραίο και ωραίος δε σημαίνει όμορφος όπως τόσο απλουστευτικά θέλουμε να πιστεύουμε. Σε κάθε επάγγελμα μία γυναίκα φέρει διαφορετικές ποιότητες από έναν άντρα και όχι καλύτερες ή χειρότερες. Φυσικά και υπάρχουν είδη εργασίας στα οποία το ένα φύλο ανταπεξέρχεται καλύτερα από το άλλο και δεν είναι κακό αυτό. Ισότητα δε σημαίνει εξίσωση και ομοιογένεια.
 
Κ.Κ: Η λαογραφία υποστηρίζει πως «εκ γυναικός ερρύη τα φαύλα» ενώ από την άλλη «εκ γυναικός ερρύη τα κρείτω». Αλήθεια, Σοφία, ως γυναίκα ποια είναι η θέση σου πάνω σ’ αυτό; Μήπως τελικά η γυναίκα είναι ένας άλλος Ιανός, ένα νόμισμα με τις δυο του όψεις;
Σ.Κ: «Το καλό και το κακό είναι συνεργάτες. Το καλό και το κακό είναι ένα». Έτσι έλεγε ο Καζαντζάκης και δεν είχε στο μυαλό του ούτε τη γυναίκα ούτε τον άντρα. Είχε τον άνθρωπο. Όλα είναι θέμα θέσης. Όλοι είμαστε φύσει καλοί και κακοί ή καλύτερα φύσει φωτεινοί και σκοτεινοί. Είναι προσωπική επιλογή εάν θα είσαι θέσει φως ή θέσει σκοτάδι και είναι ακόμα αγώνας δύσκολος και αδιάκοπος.
 
Κ.Κ: Ας έρθουμε στα πολιτικά ζητήματα του τόπου μας… Πλέον η κυβέρνηση της χώρας μας βρίσκεται στα χέρια του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ. Σοφία, πιστεύεις πως αυτή η αλλαγή θα αποδειχτεί σοφή, υγιής και προσοδοφόρα για τον τόπο και τους Έλληνες;
Σ.Κ: Δε θέλω να προσωποποιώ ούτε να κομματικοποιώ ελπίδες ή φόβους. Νιώθω γενικότερα πως η χώρα μας έχει ανάγκη από νέους και δυναμικούς ανθρώπους με όραμα και ελπίδα, όπως όλος ο πλανήτης. Δεν ξέρω αν πλέον υπάρχει το κίνητρο και η επιθυμία στους νέους να ασχοληθούν με την πολιτική και να γεμίσουν τα κενά της εγχώριας πολιτικής γεωγραφίας, γιατί δε νιώθω ότι υπάρχει το ανάλογο πρότυπο. Ελπίζω και επιθυμώ τα πράγματα να βελτιωθούν όσο γίνεται – ας είμαστε ρεαλιστές, δε γίνεται πολύ. Δεν ξέρω αν γίνεται και καθόλου. Ξέρω όμως ότι ο πραγματικός αγώνας είναι η καθημερινότητα του πολίτη, του ανθρώπου που προσπαθεί να επιβιώσει φοβούμενος ότι χάνει την αξιοπρέπειά του ως έρμαιο αποφάσεων άλλων. Και ναι, η ψήφος είναι κι αυτή απόφαση αλλά μην ξεχνάμε ότι καλείσαι να αποφασίσεις ανάμεσα στον γκρεμό και το ρέμα. Ας αναλάβουμε προσωπικά την ευθύνη των ζωών μας, γιατί το συλλογικό υπό πολιτική έννοια έχει χαθεί ανεπιστρεπτί.
 
Κ.Κ: Ο ΣΥΡΙΖΑ στον προεκλογικό του αγώνα διεμήνυε πως επιθυμεί η χώρα μας να παραμείνει στην ευρωζώνη και το ευρώ αλλά με νέους διαπραγματευτικούς όρους. Αλήθεια εσείς αισθάνεστε Ευρωπαίοι πολίτες και κυρίως ίσοι με όλους τους άλλους;
Σ.Κ: Όλοι είμαστε κομμάτι αυτού του κόσμου, ανεξάρτητα από καταγωγή και γεωγραφία. Δεν τίθεται θέμα ισότητας ούτε μεταξύ των εθνών ούτε μεταξύ των ανθρώπων ούτε μεταξύ των ανθρώπων και των άλλων πλασμάτων. Προσωπικά, νιώθω πολίτης του κόσμου. Έτυχε να γεννηθώ εδώ. Αυτό δε σημαίνει ότι συμφωνώ με την πολιτική κατάσταση και νοοτροπία της χώρας ούτε ότι δεν εκτιμώ τις ομορφιές, την ιστορία της και τα μεγάλα πνεύματα που έχει «αναθρέψει». Αυτά όμως θα τα θαύμαζα έτσι κι αλλιώς, όπου κι αν ζούσα.
.

 
Κ.Κ: Οι αλλαγές στην παιδεία αναμένεται να καλύψουν το φάσμα και των τριών βαθμίδων. Δεδομένου ότι πολλοί κατακρίνουν το επίπεδο της παιδείας στη χώρα μας και θεωρούν πως αυτό ευθύνεται για πολλά προβλήματα που αντιμετωπίζει ο σύγχρονος ελληνικός λαός, θεωρείτε πως αυτές οι αλλαγές θα ευνοήσουν τη βελτίωση της παιδείας ή απλώς γίνονται για να χρυσώσουν το χάπι στη νέα γενιά;
Σ.Κ: Επειδή έχω περάσει και από τον εκπαιδευτικό τομέα ως φιλόλογος- γλωσσολόγος, έχω βαρεθεί να ακούω για μεταρρυθμίσεις που τελικά μάλλον καλύπτουν πρόσκαιρα τη ματαιοδοξία – και όχι μόνο – πολιτικών προσώπων χωρίς να αλλάζουν τελικά τίποτα. Ελπίζω ότι το θέμα της παιδείας στην Ελλάδα θα αντιμετωπιστεί κάποια στιγμή σοβαρά. Εάν η παιδεία δε θέσει ως στόχο τη διαμόρφωση προσωπικοτήτων ολοκληρωμένων όχι μόνο σε πνευματικό αλλά και σε ηθικό, ψυχικό, κοινωνικό, πολιτικό και αισθητικό επίπεδο, οι κοινωνικοπολιτικές συνθήκες και οι σχέσεις των ανθρώπων δε θα αλλάξουν ποτέ. Και μιας και αναφέρθηκα προηγουμένως στην ισότητα μεταξύ των ειδών, δε νοείται χώρα σε αυτόν τον πλανήτη που να μη διδάσκει στα παιδιά της τη ζωοφιλία. Καλύτερα ακόμα, δε νοείται οικογένεια σε αυτόν τον κόσμο που να μην το κάνει αυτό.
 
Κ.Κ: Ποια είναι η σχέση σας με τους «τύπους» και τα «καθωσπρέπει»; Είστε από αυτούς για παράδειγμα που θεωρούν πως η γραβάτα ενισχύει την εικόνα του πολιτικού ή απ’ εκείνους που θεωρούν πως τα έργα και τα οράματα των πολιτικών έχουν σημασία;
Μ.Ι: Το φαίνεσθαι στην εποχή μας, όπως και το έχειν ταυτίζεται αδικαιολόγητα με το είναι. Η γραβάτα όταν φοριέται γιατί δηλώνει επιλογή και όχι επικοινωνιακό κόλπο καθωσπρεπισμού έγκειται στο κριτήριο του καθένα. Το ίδιο και το τζιν και το πανκ στυλ και το σακάκι, όταν υποδηλώνουν αυτό που ο άλλος είναι και όχι αυτό που θα επιθυμούσαν οι γύρω του να είναι. Η παρουσία είναι κομμάτι της προσωπικότητας και όχι η προσωπικότητα κομμάτι της παρουσίας.
 
.

Κ.Κ: Ποια είναι η σχέση σας γενικότερα με τα πρέπει, τα απαγορεύεται και τα επιβάλλεται; Πόσο πειθαρχείτε σ’ αυτά και κατά πόσο ορθώνετε ανάστημα;
Σ.Κ: Αυτές οι έννοιες είναι ξεχωριστές για τον καθένα και σχετίζονται με τον προσωπικό του κώδικα αξιών και ηθικής. Δεν έχει να κάνει τόσο με το πρέπει όσο με το τι ταιριάζει σε εσένα και σε τι μονοπάτια σε οδηγεί η ψυχική σου ανάγκη και το προσωπικό σου όραμα. Ανάστημα ορθώνεις πρώτα στον εαυτό σου, ώστε να τον ανακαλύψεις και να τον απογυμνώσεις από συμβάσεις που του έχουν φορεθεί και μετά σε οτιδήποτε αντιτίθεται στις αρχές που πρεσβεύεις ως άνθρωπος, όπως για παράδειγμα η αδικία και η άσκηση οποιασδήποτε μορφής εξουσίας.
 
Κ.Κ: Αν σας ζητούσαν να γράψετε ένα μότο στους τοίχους της Βουλής ποιο θα ήταν αυτό και γιατί;
Σ.Κ: «Κοιτάξτε τους πώς σκαρφαλώνουν. Όλοι το θρόνο γυρεύουν να φτάσουν. Σάμπως η ευτυχία είναι φτιαγμένη πάνω σε θρόνο. Κι όμως συχνά βρίσκεται η λάσπη πάνω στο θρόνο κι επίσης συχνά ο θρόνος πάνω στη λάσπη» Φρ. Νίτσε.
 
Κ.Κ: Αν σας ζητούσαν να δώσετε μια σειρά παραστάσεων με κοινό που αδυνατεί να πληρώσει το αντίτιμο του εισιτηρίου, θα δεχόσασταν, εφόσον η Τέχνη οφείλει να είναι για όλους ή θα το απορρίπτατε, εφόσον ως επαγγελματίες πρέπον είναι να αμείβεστε;
Σ.Κ: Το έχουμε ήδη κάνει με πρωτοβουλία του Μάριου κι ακόμα και σήμερα, αν κάποιος μας το ζητήσει, το θεωρούμε τιμή μας να επιλέξει την παράστασή μας ενώ τον απασχολούν άμεσα ζητήματα επιβίωσης.
 
Κ.Κ: Μακριά και πέρα από κιτρινισμούς, θεωρείτε πιο εύκολο για ένα ζευγάρι στη ζωή να συνεργάζεται και επαγγελματικά; Η χημεία μεταξύ του είναι δοκιμασμένη και ίσως πιο αποτελεσματική ή η ίδια χημεία μπορεί στα επαγγελματικά ζητήματα να οδηγήσει σε έκρηξη;
Σ.Κ: Δε γνωρίζω πως λειτουργεί στα άλλα ζευγάρια. Σε εμάς πάντως λειτουργεί ευεργετικά και γι’ αυτό δουλεύουμε μαζί τα τελευταία τρία με τέσσερα χρόνια ασταμάτητα. Ξέρω τι θέλει ο Μάριος πριν μιλήσει κι εκείνος ξέρει τι με εκφράζει απόλυτα και μου ανοίγει μονοπάτια. Θέλουμε να επικοινωνήσουμε τα ίδια πράγματα και στόχος μας είναι ο ένας να ξεκλειδώνει τον άλλον και να τον ωθεί να φτάνει πιο κοντά στην αλήθεια του, εντός και εκτός σκηνής.
 
Κ.Κ: Μελλοντικά σχέδια;
Μ.Ι: Τόσο η παράσταση “Η Μέριλιν σου πάει πολύ” όσο και το “Δε φοβάμαι. Δεν ελπίζω. Είμαι…” θα επαναληφθούν του χρόνου, ενώ ήδη έχουν συμφωνηθεί και οι παρουσιάσεις τους σε φεστιβάλ. Επίσης, μόλις κυκλοφόρησε το πρώτο μας single με τίτλο “Έτσι κι αλλιώς” (Μάριος Ιορδάνου και Μικρές Νοθείες) και αναμένεται εντός των ημερών και το βίντεο κλπ.
.

 
Δυο λόγια για το έργο…
Πρόκειται για ένα θεατρικό έργο που συνδυάζει το έγκλημα με το γέλιο, μέσα από μια ιδιαίτερη και ανατρεπτική προσέγγιση και υπό τη σκηνοθετική ματιά του Μάριου Ιορδάνου. Κάθε σκηνή και φόνος! Κάθε φόνος και ανατροπή! Σε αυτή την κωμωδία, ο θεατής θα γελάσει αλλά και θα προβληματιστεί… Με αφορμή το «μύθο» της μοναδικής Μέριλιν Μονρόε καταρρίπτονται οι μύθοι για τα στερεότυπα, τον άνθρωπο, τις σχέσεις, την αγάπη, την ύπαρξη.
 
Υπόθεση
Δύο αδέρφια μαθαίνουν ξαφνικά ότι ο ηλικιωμένος πλούσιος πατριός τους και μόνος συγγενής τους αποφασίζει να παντρευτεί μία κατά πολύ νεότερή του γυναίκα, η οποία έχει εμμονή με τη Mέριλιν Μονρόε. Συνειδητοποιώντας ότι, εάν γίνει αυτός ο γάμος, χάνουν κάθε ευκαιρία να τον κληρονομήσουν, αποφασίζουν άμεσα να τον «βγάλουν από τη μέση». Για το λόγο αυτό προσλαμβάνουν έναν επαγγελματία δολοφόνο και πηγαίνουν στο σπίτι του πατριού τους με την πρόφαση να γνωρίσουν τη νύφη! Το Σαββατοκύριακο θα τους βρει όλους μαζί στην απομονωμένη έπαυλη.
Αυτό είναι το δεύτερο θεατρικό εγχείρημα του Μάριου Ιορδάνου και της Σοφίας Καζαντζιάν, μετά την εξαιρετικά επιτυχημένη σε Ελλάδα και Βερολίνο παράστασή τους «Δε φοβάμαι. Δεν ελπίζω. Είμαι…» για τον Νίκο Καζαντζάκη.
 
Trailer παράστασης : https://www.youtube.com/watch?v=3sOqJYEAtLE&feature=youtu.be
 
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:
Σκηνοθεσία: Μάριος Ιορδάνου
Σενάριο: Μάριος Ιορδάνου, Σοφία Καζαντζιάν
Μουσική: Μάριος Ιορδάνου
Κινησιολογία: Σοφία Καζαντζιάν
 
ΠΑΙΖΟΥΝ: 
Μάριος Ιορδάνου, Σοφία Καζαντζιάν, Δήμητρα Κολλά, Θόδωρος Κυριακός, Πάνος Νάτσης
 
INFO:
ΠΟΛΥΧΩΡΟΣ VAULT (Μελενίκου 26 Βοτανικός)
Κάθε Τετάρτη και Πέμπτη

Related posts