Επιστροφή στην κορυφή
Τρίτη, 22 Αυγ 2017
 
 

Σίκινος… το νησί με τα πολλά εξωκκλήσια!!!

Κυριακή, 13 Αύγουστος 2017 - 11:00

-a Μέγεθος κειμένου +A





 

Γράφει η Δήμητρα Τράκα

Ένα ακόμα ταξίδι στις όμορφες Κυκλάδες αγαπημένοι μου αναγνώστες, σ’ ένα νησί που λίγοι γνωρίζουν πως κρύβει πολλές ομορφιές, τη Σίκινο.

Η Σίκινος είναι ένα κυκλαδίτικο νησί του Αιγαίου Πελάγους, που βρίσκεται μεταξύ των νήσων Φολέγανδρου και Ίου και σε απόσταση 14 και 10 μίλια αντίστοιχα. Από τον Πειραιά απέχει 102 μίλια. Η Σίκινος έχει τρεις οικισμούς: την Αλοπρόνοια, το Χωριό και το Κάστρο. Αλοπρόνοια (αλς = θάλασσα + πρόνοια) ονομάζεται το μικρό λιμάνι της Σικίνου. Στον παραθαλάσσιο οικισμό της Αλοπρόνοιας υπάρχει σουπερμάρκετ, ξενοδοχεία και ενοικιαζόμενα δωμάτια, καφενεία και μπαράκια. Από εδώ ξεκινάει το λεωφορείο για τη Χώρα και την Επισκοπή και το καΐκι για τις εκδρομές στις απομακρυσμένες παραλίες της Σικίνου.

Το Κάστρο, χτισμένο στο χείλος του γκρεμού 280 μέτρα πάνω από τη θάλασσα, είναι παλιός οχυρωμένος οικισμός του 15ου αιώνα. Εκεί βρίσκεται η πλατεία, το δημαρχείο, το ιατρείο, τα μαγαζιά και τα καφενεία. Στην εκκλησία της Παντάνασσας υπάρχει επίχρυσο ξυλόγλυπτο τέμπλο. Στην εικόνα δεξιά φαίνεται ο ναός της Επισκοπής ο οποίος απέχει από το κέντρο του νησιού περίπου 4 χιλιόμετρα και χρησιμοποιήθηκε σαν χριστιανικός ναός στα πρώτα χριστιανικά χρόνια της Σικίνου. Ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά της Σικίνου είναι τα εξωκκλήσια της, 61 τον αριθμό. Υπάρχουν και έξι βυζαντινοί ναοί (ανήκουν στον τύπο της απλής μονόκλιτης καμαρόσκεπης βασιλικής) με τοιχογραφίες του 13ου και του 14ου αιώνα. Πρόκειται για τον Άγιο Νικόλαο στις Ράχες Κατέργου, την Παναγία στη Συκιά κοντά στην Αλοπρόνοια, το Χριστό ή Μεταμόρφωση του Σωτήρος κοντά στη Xώρα, τον Άγιο Στέφανο κοντά στο Χωριό, την Αγία Άννα, παρεκκλήσι της Επισκοπής, και τον Άγιο Γεώργιο κοντά στην Επισκοπή.

Σύμφωνα με την Ελληνική Μυθολογία η νήσος Σίκινος έλαβε το όνομά της από τον Σίκινο τον γιο του Θόαντα, Βασιλέως της Λήμνου και εγγονού του Βάκχου και της Αριάδνης που διέμεναν στη Νάξο. Η Υψιπύλη προσπαθώντας να σώσει τον γιο της Θόαντα από τις Λήμνιες γυναίκες που προκάλεσαν τη σφαγή των συζύγων τους τον έκρυψε μέσα σε ξύλινη λάρνακα και τον έριξε στη θάλασσα. Παρασυρόμενη η λάρνακα αυτή από τα κύματα εκβράστηκε στη Σίκινο όπου οι αλιείς της περιοχής έσωσαν τον Θόαντα. Εκεί ο Θόας νυμφεύθηκε την εγχώρια νύμφη Νηΐδα με την οποία και απέκτησε τον Σίκινο οποίος και βασίλευσε στη νήσο.

Όσο για τ’ αξιοθέατα του νησιού, για δείτε παρακάτω τι ανακάλυψα!

Ο ναός της Επισκοπής

Είναι το πιο ιδιαίτερο και ενδιαφέρον μνημείο της Σικίνου. Βρίσκεται μέσα στην άγρια φύση της νησιωτικής ενδοχώρας περιτριγυρισμένο από βυζαντινά παρεκκλήσια, κελιά, ερείπια αρχαίων οικοδομημάτων, τμήματα τειχών, όστρακα αγγείων και κομμάτια μαρμάρινων γλυπτών.

 

Η Επισκοπή στέκεται ακόμη σιωπηλή και αινιγματική. Αρχικά είχε θεωρηθεί ναός του Πυθίου Απόλλωνα. Όμως το οικοδόμημα αυτό με τις υπόγειες θολωτές κρύπτες έχει τον αρχιτεκτονικό τύπο των ρωμαϊκών μαυσωλείων, πρόκειται για ένα ταφικό μνημείο του 3ου μ.Χ. αι. Πάντως, γύρω στον 17ο αι., μετατράπηκε σε χριστιανικό ναό με τρούλο. Το μνημείο στέκει όρθιο μέχρι τις μέρες μας με ευανάγνωστα τα σημάδια των εποχών που του έδωσαν την αλλόκοτη όσο και μοναδική μορφή του.

Το μοναστήρι της Ζωοδόχου Πηγής (Χρυσοπηγής)

Χτίστηκε το 1690 και ήταν γυναικείο μοναστήρι. Υπήρξε το ύστατο αλλά μάταιο οχυρό των κατοίκων από τις αρπαγές, τους βιασμούς και τις λεηλασίες. Ούτε η βαριά ξύλινη πόρτα, ούτε οι ψηλοί τοίχοι, ούτε οι κρύπτες, οι «ζεματίστρες», τα μυστικά περάσματα, οι πολεμίστρες, οι έξοδοι διαφυγής με σκοινιά προς τον γκρεμό αλλά ούτε και οι δεήσεις εμπόδιζαν τους πειρατές που ερήμωσαν αρκετές φορές το νησί. Το 1834 με διαταγή του Όθωνα το μοναστήρι διαλύεται και οι οκτώ γηραιές μοναχές που έμεναν εκεί φιλοξενήθηκαν σε διάφορες σικινιώτικες οικογένειες μέχρι το θάνατό τους.

Ο ναός της Παντάνασσας

Ο ναός βρίσκεται στην πλατεία του Κάστρου. Χτίστηκε το 1787 και περιέχει επίχρυσο ξυλόγλυπτο τέμπλο.

Έκθεση εικόνων μεταβυζαντινής εποχής.

Βρίσκεται στην πλατεία και στεγάζεται στον πρώτο όροφο του Δημοτικού καταστήματος. Περιλαμβάνει εικόνες της μεταβυζαντινής εποχής. Μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης πολλοί αγιογράφοι κατέφυγαν στην ενετοκρατούμενη Κρήτη. Γύρω στον 16ο αιώνα αναπτύχθηκε η λεγόμενη Κρητική Σχολή, στην οποία ανήκουν και οι εικόνες της Σικίνου. Η έκθεση λειτουργεί τους καλοκαιρινούς μήνες και τον υπόλοιπο χρόνο οι εικόνες παίρνουν τη θέση τους στο Ναό της Παντάνασσας.

Μαύρη Σπηλιά

Είναι η μεγαλύτερη σπηλιά του νησιού και από τις μεγάλες σπηλιές των Κυκλάδων. Βρίσκεται στο επίπεδο της θάλασσας στη βόρεια πλευρά, κάτω από το μοναστήρι της Χρυσοπηγής και είναι προσβάσιμο μόνο από τη θάλασσα.

Και φυσικά, πού θα κάνουμε τις βουτιές μας;

Οι παραλίες της Σικίνου βρίσκονται προφυλαγμένες μέσα σε ορμίσκους, αθέατες πίσω από βραχονησίδες, απλωμένες στο έβγα των φαραγγιών και κάτω από απόκρημνα βράχια. Οι παραλίες Αλοπρόνοια, Άγιος Γεώργιος και Διαλισκάρι είναι προσβάσιμες με το αυτοκίνητο. Για τις υπόλοιπες μπορείτε να πάτε είτε από τα μονοπάτια είτε με το καΐκι.

Κι αν είστε τυχεροί, ίσως πετύχετε και τους Πανηγυράδες.

OI ΠANH­ΓYPAΔEΣ . Το έθιμο θέλει τα τέσσερα αντίγραφα των εικόνων της Παντάνασσας, του Σταυρού, της Ζωοδόχου Πηγής και των Eισοδίων, να φιλοξενούνται σε σπίτια για έναν χρόνο. Oι οικοδεσπότες -οι «πανηγυράδες»- έχουν υποχρέωση να κρατάνε το καντήλι αναμμένο μέρα-νύχτα και τρεις φορές μέσα στη χρονιά να κάνουνε παράκληση στη χάρη Της. Όταν έρθει η ώρα της γιορτής Της, τότε θα ασπρίσουν την εκκλησία, θα φτιάξουν τα μελισσόκερα για τους πολυελαίους και τις λαμπάδες, θα κάνουν την αρτοκλασία, θα οργανώσουν τον γλέντι και θα παραχωρήσουν την εικόνα στον επόμενο «πανηγυρά».

Κι όταν θα πάρετε το δρόμο της επιστροφής, μην ξεχάσετε να πάρετε μαζί σας το φημισμένο μέλι της Σικίνου, για να είναι γλυκιά και η επιστροφή σας, αλλά και η γεύση που θα μείνει από τις αναμνήσεις των καλοκαιρινών διακοπών σας και φέτος…

Όμορφα ταξίδια φίλοι μου!!!

 

 

 



Μοιράσου το...!




Ετικέτες:


Σχόλια


Τελευταίες ειδήσεις: