Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
21 Σεπ 2019
Πολιτισμός

Ρούλα Κοντέα: Καλύτερα λιγότερα ευτυχισμένα παιδιά παρά πολλά και δυστυχισμένα  

Συνέντευξη στη Μαίρη Γκαζιάνη

 Η Ρούλα Κοντέα γεννήθηκε στην Αθήνα, από πατέρα Μανιάτη και μητέρα από το Ικόνιο της Μικράς Ασίας. Είναι παντρεμένη με τον Αριστείδη Θεοφανόπουλο και έχουν δυο γιούς. Τον Βασίλη και τον Γιώργο. Τελείωσε το Αμερικάνικο Kολέγιο και εργάστηκε για είκοσι χρόνια στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Γράφει ποιήματα, διηγήματα, μυθιστορήματα, παραμύθια και θεατρικά έργα.

Το 1998  ανέβηκε στον πνευματικό χώρο του Δήμου Δάφνης το θεατρικό της έργο, Ο Ερωτευμένος Θάνατος, σε σκηνοθεσία του κ. Γ. Γιαννακόπουλου, και στον Χώρο Τέχνης το θεατρικό της μονόπρακτο Στον Σταθμό, το 2012. Το 2013 ο κ. Χατζηδάκης θεατροποίησε το μυθιστόρημά της Η Μάνα του Νερού, στον χώρο του Cabaret Voltaire. Το θεατρικό της με τίτλο Τρεις Γυναίκες πήρε το πρώτο βραβείο από την ομάδα Τόπος Θεάτρου. Ποιήματά της υπάρχουν στην Ανθολογία Νεοελληνικής Ποίησης του Ρένου Αποστολίδη. 

ΜΑΙΡΗ ΓΚΑΖΙΑΝΗ: Κυρία Κοντέα η συγγραφικής σας πένα σας οδηγεί να γράφετε ποιήματα, διηγήματα, μυθιστορήματα, παραμύθια και θεατρικά έργα. Τι είναι αυτό που σας κατευθύνει σε διαφορετικό είδος κάθε φορά;

ΡΟΥΛΑ ΚΟΝΤΕΑ: Το τι θέλω να πω και σε ποιούς θέλω να το πω με οδηγεί στην επιλογή της συγκεκριμένης έκφρασης.

Μ.Γ.: Πρόσφατα κυκλοφόρησε το βιβλίο σας «Της καληνύχτας τα φιλιά». Τι είδους είναι αυτά τα φιλιά της καληνύχτας;

Ρ.Κ.: Της Καληνύχτας τα φιλιά είναι όλα τα μαγικά φιλιά της γνώσης και των αποχαιρετισμών. Είναι τα φιλιά της βαθιάς αγάπης και της σοφίας.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Μ.Γ.: Για τον δικηγόρο ήρωά σας Γιώργο «Όλα, άνθρωποι και  πράγματα, είχαν μυρωδιά ή μάλλον ήταν μια μυρωδιά». Που οφειλόταν η ευαισθησία του σχετικά με τις μυρωδιές που εξέπεμπαν οι άνθρωποι γύρω του;

Ρ.Κ.: Κάνω μνεία της ευαισθησίας της όσφρησης που ο καθένας από εμάς διαθέτει, μετατρέποντας την ποιότητα της ζωής του σε σταγονίδια οσμών ευχάριστων ή δυσάρεστων.

Μ.Γ.: «Με όνειρα την αρχίζουμε και με λάθη και τύψεις την τελειώνουμε» φιλοσοφούσε η μητέρα του Γιώργου Αντιγόνη για τη ζωή. Που οφείλονται τα λάθη και οι τύψεις;

Ρ.Κ.:  Τα λάθη και οι τύψεις οφείλονται στις πράξεις μας συγκεκριμένες στιγμές θυμού, μοναξιάς, εγκατάλειψης. Και αργότερα όταν κάνουμε τους λογαριασμούς και τους απολογισμούς της ζωής μας, στα μεγαλύτερά μας χρόνια, τα χρεώνουμε στον βιαστικό νεανικό εαυτό μας.

Μ.Γ.: «Είναι πολύ πιο εύκολο να μη βλέπεις την αλήθεια, από το να τη βλέπεις και να πρέπει να την αντιμετωπίσεις» γράφει ο Γιώργος στο πλάι ενός δικογράφου που αφορά αίτηση διαζυγίου. Τι είναι αυτό που δεν αντέχουν οι άνθρωποι όταν εθελοτυφλούν;

Ρ.Κ.: Η αλήθεια μας πονάει, γιατί μας εκθέτει στην εικόνα του εαυτού μας, που δεν ταιριάζει με αυτή την εικόνα, που εμείς πιστεύουμε. Δεν θέλουμε να γνωρίζουμε ότι δεν μας αρέσει.

Μ.Γ.: «Ο έρωτας είναι αρρώστια;» ρωτάει ο Γιώργος τον πατέρα του. Δεν θ΄ αναφέρω την απάντηση του πατέρα του αλλά θα ρωτήσω εσάς, τι είναι ο έρωτας;

Ρ.Κ.: Ο έρωτας είναι ο δικός μας καθρέφτης που μέσα του αντανακλάται η δική μας εικόνα όπως εμείς την φανταζόμαστε. Όταν αποκαλύπτεται η αλήθεια φεύγει ο έρωτας.

Μ.Γ.: «Επειδή είμαστε άνθρωποι, κάνουμε λάθη και, όταν αγαπάμε, αυτά τα λάθη γίνονται μεγάλα και μας πνίγουν» αναφέρει στον Γιώργο η μητέρα του. Πως η αγάπη καταλήγει σε λάθη που πνίγουν;

Ρ.Κ.: Την αγάπη ο καθένας μας την αντιλαμβάνεται με τον δικό του τρόπο. Αλλά ο τρόπος που ο καθένας μας την νοιώθει και την μοιράζεται είναι διαφορετικός από τον τρόπο του άλλου. Έτσι η όμορφη αγάπη γράφει όμορφα λάθη. Αλλά τα λάθη που δεν είναι λάθη, αλλά τρόπος αντίληψης της αγάπης, και του χρόνου είναι διαφορετικά για τον καθένα από εμάς.

Μ.Γ.: «Τώρα ξόδευαν τον χρόνο της ειρήνης ή της ήττας. Τον χρόνο του γήρατος» γράφεις για την Αντιγόνη και τον Απόστολο. Αν η ειρήνη μεταφράζεται σε συμβιβασμό, στην ήττα ποιος από τους δυο είναι ο χαμένος;

Ρ.Κ.: Και οι δυο είχαν το μερίδιο τους στην ειρήνη και στην ήττα. Γιατί και οι δυο τους συμμετείχαν στο παιχνίδι της ζωής τους. Και οι δυο ήταν και χαμένοι και κερδισμένοι, ανάλογα με το τι διδάχθηκαν από τους μεταξύ τους πολέμους, τις μεταξύ τους ήττες και τις μεταξύ τους νίκες. Τελικά τι μαθαίνεις. Αυτό μένει και κουβαλάς στην υπόλοιπη ζωή σου.

Μ.Γ.: Οι σχέσεις γερνάνε όπως οι άνθρωποι, όπως αναφέρει η Αντιγόνη στον παπά-Φώτη;

Ρ.Κ.: Ο χρόνος γερνάει σώματα, ψυχές και σχέσεις. Και ή σε κάνει πιο σοφό, δίκαιο και καλό, ή σε κάνει πιο ηττημένο, παραιτημένο και αναχωρητή.

Μ.Γ.: «Ο γάμος είναι μια άσκηση υπομονής και γνώσης» όπως σκέφτεται η Αντιγόνη;

Ρ.Κ.: Και βέβαια ο γάμος είναι άσκηση υπομονής και γνώσης. Μαθαίνεις να ακούς, να μοιράζεσαι, να δημιουργείς, να θυμώνεις και να καταλαβαίνεις. Μαθαίνεις τον εαυτό σου μέσα από τον άλλον και τον άλλον μέσα από τον εαυτό σου. Ατέλειωτες χρήσιμες διαδρομές και πληροφορίες ζωής. Και αυτή η σχέση είτε λέγεται γάμος είτε απλά μια πολύχρονη σχέση είναι το ίδιο. Η σχέση είναι σχολείο και εμείς γινόμαστε μαθητές και δάσκαλοι.

Μ.Γ.: «Γιατί ο μεγαλύτερος φόβος της ήταν να παίρνει αποφάσεις που θα την πετούσαν έξω από τον δρόμο που είχε συνηθίσει να περπατάει» γράφετε για την Αντιγόνη. Που οφειλόταν η ανασφάλειά της;

Ρ.Κ.: Η συνήθεια γίνεται οδηγός σε μια κατάσταση που μέρα με τη μέρα γίνεται πιο γνωστή. Ο γνωστός δρόμος κρύβει λιγότερες παγίδες από τον άγνωστο. Και αυτό το καταλαβαίνεις και το γνωρίζεις.

Μ.Γ.: Η Αντιγόνη «Έκανε υπομονή σε ό,τι ταπεινωτικό, χυδαίο και πρόστυχο ζούσε και άκουγε από τον Αποστόλη και δεν έπαιρνε καμιά απόφαση να ελευθερωθεί και να φύγει μακριά του». Τι την εμπόδιζε να απελευθερωθεί;

Ρ.Κ.: Η Αντιγόνη ήξερε βαθιά μέσα της πως έπρεπε να περάσει από αυτό το σχολείο της γνώσης, για να προχωρήσει την ζωή της πιο πέρα και να τα καταφέρει καλύτερα. Αν δεν μάθεις γιατί διάλεξες αυτή την σχέση, θα επαναλάβεις τα ίδια λάθη στην άλλη. Η Αντιγόνη πονούσε και γιατρευόταν την άλλη στιγμή, γιατί μάθαινε να ζει κοντά στον Απόστολο, και να τον συγχωρεί. Μια λυτρωτική διαδρομή ζωής και γνώσης.

Μ.Γ.: «Η αγάπη κοιτάει μπροστά» είναι μια δική σας φράση μέσα στο βιβλίο. Ποιο είναι αυτό το μπροστά της αγάπης;

Ρ.Κ.: Η αγάπη κοιτάει μπροστά στο μέλλον της δικής σου δημιουργικής ζωής. Στα δικά σου παιδιά που μεγαλώνεις, όπως έμαθες και σκέφτηκες καλύτερα και οι γεννήτορες σου μένουν πίσω στην σκιά. Φυσικός κανόνας ζωής.

Μ.Γ.: «η προσωπική τραγωδία του καθενός (ασθενούς) πυροδοτούσε την πληροφορία της πιο βαριάς αρρώστιας που έκρυβαν τα σοφά κύτταρά του» γράφετε. Πιστεύετε ότι ο άνθρωπος ασθενεί βαριά προκειμένου ο πόνος του σώματος να υπερκαλύψει τον πόνο της ψυχής;

Ρ.Κ.: Η στενοχώρια πυροδοτεί την αρρώστια που είναι καταγεγραμμένη στα κύτταρά μας.

Μ.Γ.: «καλύτερα είναι να γεννιούνται λιγότερα παιδιά παρά πολλά δυστυχισμένα παιδιά» αναφέρει ο Γιώργος στον φίλο του Σωτήρη. Έχει δίκιο στα λεγόμενά του;

Ρ.Κ.: Και ναι πιστεύω πως καλύτερα λιγότερα ευτυχισμένα παιδιά παρά πολλά και δυστυχισμένα. Γιατί τα παιδιά τα γεννάμε εμείς οι μεγάλοι και όσο εμείς είμαστε ανίκανοι, δυστυχισμένοι, άρρωστοι, φτωχοί μέσα μας και παντού, και κάνουμε τα παιδιά από ανάγκη να υπάρξουμε και στο μέλλον, τότε τα παιδιά μας ίσως γίνουν δυστυχισμένα παιδιά και τα δυστυχισμένα παιδιά είναι προβληματικοί ενήλικες.

 Μ.Γ.: «δεν έχουμε χρόνο να ασχοληθούμε με τη δική σου ζωή, τις δικές σου ανάγκες, τη δική σου μοναξιά. Εσύ πρέπει να λύσεις αυτά τα προβλήματα, μόνη σου. Μόνο για κάτι πολύ σοβαρό θα τρέξουμε απευθύνει ο Γιώργος στη μητέρα του. Τι ήθελε να της τονίσει;

Ρ.Κ.: Ο Γιώργος της λέει αυτό που υπερασπίζομαι πιο πάνω. «Η αγάπη πάει μπροστά.»

Μ.Γ.: Στο μυαλό του Γιώργου στριφογυρίζει η σκέψη ότι «όλες οι ερωτικές πράξεις έχουν μια τραγικότητα». Πως δικαιολογείται αυτή η τραγικότητα;

Ρ.Κ.: Η ερωτική πράξη εμπεριέχει την τραγικότητα της σύντομης μέσα στον χρόνο λήξης της.

Μ.Γ.: «Τι κρίμα να ζεις πλάι σε κάποιον άγνωστο και ας είναι ο ίδιος ο πατέρας σου»  σκέφτεται ο Γιώργος. Πόσα παιδιά άραγε ζουν με αυτό τον τρόπο;

Ρ.Κ.: Λίγοι έχουν την τύχη να γνωριστούν με τους γονείς τους. Ο χρόνος ανάμεσά μας ξοδεύεται σε λιγότερα σημαντικά πράγματα από την ουσιαστική γνωριμία μας μαζί τους. Φταίει ο λίγος χρόνος και φταίει ένα βαθύ αίσθημα ενοχής που μας βασανίζει σε ολόκληρη την ζωή μας. Σαν  να ζούμε κάτι που δεν μας επιτρέπεται. Μια χαρά, μια λύπη, μια γνωριμία, μια σχέση απαγορευτική. Και όλα γίνονται κρυμμένα και άγνωστα για τους δικούς μας ανθρώπους. Λες και διεκδικούμε την αγάπη τους μέσα από την ανωνυμία μας και την απουσία γνωριμίας μας μαζί τους.

Μ.Γ.: «Σαν να φταις για κάτι κακό που συμβαίνει στον άλλον και δεν συμβαίνει σε εσένα» σκέφτεται ο Γιώργος κατά τη διάρκεια μιας κηδείας. Τι προκαλεί αυτού του είδους τις ενοχές;

Ρ.Κ.: Ενοχές και φόβους προκαλεί η γνώση, πως ίσως είσαι ο επόμενος και δεν μπορείς να κάνεις τίποτα γι αυτό.

Μ.Γ.: «Νομίζω πως η αγάπη είναι εγωιστική και καθόλου ανιδιοτελής» αναφέρει η Λούλου στον Γιώργο. Πως ορίζετε την αγάπη;

Ρ.Κ.: Αγαπάμε για εμάς τους ίδιους και δεν αγαπάμε για τους άλλους που αγαπάμε. Και η αγάπη μας είναι εγωιστική, γιατί αγνοούμε τον τρόπο που θέλει και ζητάει την αγάπη μας ο άλλος. Και επιμένουμε να τον αγαπάμε με τον δικό μας πολλές φορές άθλιο, ζηλιάρικο, επίμονο και απαιτητικό τρόπο.

*Το μυθιστόρημα «Της καληνύχτας τα φιλιά» της Ρούλας Κοντέα κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ωκεανός.

 Μαίρη Γκαζιάνη

Γεννήθηκε στα Ιωάννινα.  Μεγάλωσε στην Αθήνα όπου ζει μέχρι σήμερα και εργάσθηκε ως τραπεζοϋπάλληλος. Στο παρελθόν ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με την φωτογραφία ενώ τώρα ζωγραφίζει και παράλληλα γράφει. Έχει πραγματοποιήσει ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές.

Τον Μάιο του 2012 κυκλοφόρησε την πρώτη ποιητική της συλλογή με τίτλο «Σου γράφω…», τον Σεπτέμβρη 2013 κυκλοφόρησε το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο ΕΝΑ ΦΕΓΓΑΡΙ ΛΙΓΟΤΕΡΟ και τον Ιούνιο του 2014 κυκλοφόρησε το βιβλίο της ΤΑ ΠΛΗΚΤΡΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ  από τις εκδόσεις ΄Οστρια. Επίσης, το παραμύθι της «Το ψαράκι του βυθού» συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο «Παραμύθια και Μαμάδες» εκδόσεις Βερέττα 2015.  Τον Ιούνιο 2017 κυκλοφόρησε το μυθιστόρημά της ΑΛΙΚΑ ΒΗΜΑΤΑ από την Εμπειρία Εκδοτική. Το 2019 θα κυκλοφορήσει το νέο της μυθιστόρημα από τις εκδόσεις Ωκεανός.

Την περίοδο 2011-2012 υπήρξε ραδιοφωνική παραγωγός στο magicradiolive. Από τον Νοέμβρη 2014 συνεργάζεται με το now24.gr και έχει πραγματοποιήσει πάνω από πεντακόσιες συνεντεύξεις. Το 2016 συμμετείχε στην τηλεοπτική εκπομπή ΚΑΛΩΣ ΤΟΥΣ του ΑιγαίοTV πραγματοποιώντας συνεντεύξεις σε ανθρώπους των τεχνών. Διετέλεσε Διευθύντρια Σύνταξης του on line Πολιτιστικού Περιοδικού Books and Style από Ιούλιο 2017 έως Μάρτιο 2018 οπότε αποχώρησε οικειοθελώς.

Μεγάλες της αγάπες είναι το θέατρο και ο χορός με τα οποία έχει ασχοληθεί ερασι

 

 

 

 

 

Related posts