Επιστροφή στην κορυφή
Παρασκεύη, 24 Νοε 2017
 
 

Ρόδος… το νησί των ιπποτών!!!

Κυριακή, 28 Ιούνιος 2015 - 10:18

-a Μέγεθος κειμένου +A





Γράφει η Δήμητρα Τράκα

 

H πόλη της Ρόδου χτίστηκε το 408 π.Χ. πάνω σε σχέδια του σπουδαίου πολεοδόμου Ιππόδαμου από τη Μίλητο. Στη διάρκεια του 5ου, 4ου και 3ου αι. αποτελεί το αδιαφιλονίκητο ναυτικό-εμπορικό κέντρο, πλουτίζει, παρουσιάζει μεγάλη πολιτιστική ακμή (θέατρο, περίφημη σχολή ρητορικής με Έλληνες και Ρωμαίους μαθητές), κόβει δικά της νομίσματα. Το 269 δέχτηκε την εισβολή των Γότθων. Αργότερα (297) εντάσσεται στα εδάφη της βυζαντινής αυτοκρατορίας. Για μικρό διάστημα, στα μέσα του 7ου αι., καταλαμβάνεται από τους Σαρακηνούς. Από τον 11ο μέχρι το 16ο αι. περνάει σταδιακά στην κυριαρχία των Γενοβέζων και των Σταυροφόρων. Το 1306 πουλήθηκε από τους Γενοβέζους στους Ιππότες του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη (η κυριαρχία τους άρχισε από το 1309). Έφτιαξαν πανίσχυρο στόλο, εμπορικό και πολεμικό, έχτισαν τη μεσαιωνική Ρόδο και τη στόλισαν με εκατοντάδες επιβλητικά κτίρια που τα οχύρωσαν πίσω από ένα επιβλητικό τείχος-κάστρο. Το 1522 έγινε τμήμα της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Οι Τούρκοι έμειναν στο νησί μέχρι το 1912. Από τότε και μέχρι το 1945 η Ρόδος έζησε κάτω από την ιταλική κατοχή. Το 1947 ενσωματώθηκε στην Ελλάδα. Σήμερα, αποτελεί ένα ζωντανό κομμάτι της σύγχρονης πόλης όπου αναπτύσσονται εμπορικές, τουριστικές και ψυχαγωγικές δραστηριότητες ενώ περιλαμβάνει και κατοικήσιμες περιοχές.

Γι’ αυτό το νησί, εγώ δεν θα σας πω καμιά ιστορία γιατί είναι μια ιστορία από μόνο του. Θα σας απαριθμήσω μόνο όλα τα ωραία που μπορείτε να επισκεφθείτε κι έπειτα θα αφήσω εσάς να απαντήσετε, στο γιατί αυτό το νησί είναι λουσμένο από έρωτα και ρομαντισμό! Για σεργιανίστε παρακάτω και θα καταλάβετε…

Παλιά Πόλη της Ρόδου

Η παλιά πόλη κτίστηκε από τους Ιππότες του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη που έφτασαν στη Ρόδο το 13ο αιώνα. Το εντυπωσιακό Κάστρο των Ιπποτών του Αγίου Ιωάννη ή Ιπποτών της Ρόδου πλέον βρίσκεται στη ΒΔ πλευρά του κάστρου της Παλιάς Μεσαιωνικής Πόλης, το επονομαζόμενο, κατά τα χρόνια της Ιπποτοκρατίας (1309-1522), Κολλάκιο ή Chateu. Η περιπλάνηση σας στα σοκάκια της Παλιάς Πόλης θα σας φέρει μπροστά στην Οδό των Ιπποτών, που είναι χτισμένη πάνω σε δρόμο της αρχαίας πόλης. Πρόκειται για την κεντρική οδό της Παλιάς Πόλης, πλάτους 6 μέτρων, όπου θα συναντήσετε και τα περισσότερα μεσαιωνικά κτίρια. Η Παλιά Πόλη βρίσκεται στην καρδιά της πόλης και ο καλύτερος τρόπος να τη γυρίσετε είναι με τα πόδια.

Παλάτι των Μεγάλων Μαγίστρων

Καστέλο

Η περιήγηση στην Μεσαιωνική Πόλη θα προσφέρει στον επισκέπτη ένα ζωντανό μάθημα ιστορίας, μέσα σε ένα περιβάλλον, σύγχρονο και τουριστικό, μα συγχρόνως και έντονα ιστορικό. Η πόλη απέκτησε την μορφή που γνωρίζουμε σήμερα από τους Ιππότες του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη που κατείχαν την πόλη από τις αρχές του 14ου αιώνα, έως το 1522 που έπεσε στα χέρια των Τούρκων.

Το σημαντικότερο μνημείο της είναι το Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου, του μεσαιωνικού κυβερνήτη της πόλης και του νησιού. Αρχικά είχε κτιστεί κατά τους Βυζαντινούς χρόνους, τον 7ο αιώνα, ως ακρόπολη του Βυζαντινού κάστρου. Βρίσκεται στο τέρμα της οδού των Ιπποτών, απέναντι από την εκκλησία του Αγίου Ιωάννη. Οι ιππότες το συντήρησαν και του πρόσθεσαν διάφορα νέα κτίρια και λειτουργίες, ώστε να γίνει κατοικία του Μεγάλου Μαγίστρου και διοικητικό κέντρο της πόλης. Σήμερα φιλοξενεί εκθέσεις και σημαντικά πολιτιστικά γεγονότα. Ο δρόμος που οδηγεί στο Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου, η οδός των Ιπποτών, είναι ο σπουδαιότερος δρόμος της Μεσαιωνικής Πόλης. Με μήκος 200 μέτρα και πλάτος 6, έχει στις πλευρές του τα σπίτια των Ιπποτών με τα οικόσημά τους που τα βλέπουμε στις πόρτες τους καθώς περιδιαβάζουμε στον παλιό αυτό δρόμο. Κοντά στην αρχή του δρόμου βρίσκεται το Νοσοκομείο των Ιπποτών, το πιο σημαντικό κτίριο της εποχής των ιπποτών, που σήμερα στεγάζει το Αρχαιολογικό Μουσείο της Ρόδου. Ακόμα, στο δρόμο θα δείτε και το Ναό της Αγίας Τριάδας του 15ου αιώνα.

Κοιλάδα με τις Πεταλούδες

Η κοιλάδα των πεταλούδων εκτίνεται κοντά στο χωριό Θεολόγος σε απόσταση 23 χιλιόμετρα Νοτιοανατολικά από την πόλη της Ρόδου. Διασχίζεται από τον ποταμό Πελεκάνο και είναι κοντά στην Μονή της Καλοπέτρας. Σύμφωνα με την παράδοση παλαιότερα η κοιλάδα ονομαζόταν Πελεκάνος, από το όνομα ενός δούλου του άρχοντα Αλέξανδρου Υψηλάντου. Ο άρχοντας έφερε την κόρη του που έπασχε από φυματίωση στην περιοχή για να την γιατρέψει το καλό κλίμα του τόπου και έκτισε το Μοναστήρι της Καλοπέτρας (1782) στα ερείπια παλιότερου και έβαλε τον δούλο του να την φυλάει. Η αρχοντοπούλα αγάπησε τον δούλο, αλλά ο άρχοντας Υψηλάντης αρνήθηκε να δώσει την κόρη του σε ένα δούλο. Τότε αυτός αυτοκτόνησε από την πίκρα και τον καημό του και έτσι ο τόπος πήρε το όνομά του. Η όμορφη αυτή πεταλούδα έχει πολλούς εχθρούς: βατράχους, σαύρες, καβούρια, αρκετά πουλιά, τον διώκτη της την νυκτερίδα και τον φοβερότερο εχθρό της: τον άνθρωπο.

Λίνδος

Η Λίνδος, ισχυρή ναυτική πόλη στην αρχαιότητα, θεωρείται σήμερα, μαζί με τις γύρω περιοχές -την Κάλαθο και τα Βληχά, τους Πεύκους, την Πυλώνα και τη Λάρδο -, ένα από τα γοητευτικότερα θέρετρα του νησιού, που συνδιάζει την ομορφιά της φύσης με την πολιτιστική κληρονομιά. Τα σπίτια της, σκαρφαλωμένα στις πλαγιές, προβάλλουν κατάλευκα στο γαλάζιο βάθος του ουρανού και της θάλασσας. Περπατώντας στα λιθόστρωτα στενά της, απολαμβάνετε τη λιτή ομορφιά της παραδοσιακής νησιώτικης αρχιτεκτονικής κι ακολουθώντας διαδρομές δαιδαλώδεις, οδηγείτε ασυναίσθητα τα βήματά σας ως την αρχαία Ακρόπολη, μάρτυρα της πολυτάραχης ιστορίας του. Από κει ψηλά, το πέλαγος ανοίγεται μπροστά στα έκπληκτα μάτια σας, ως πέρα μακριά, ως τη γλαυκή γραμμή του ορίζοντα. Τα ακρογιάλια γύρω, χρυσά στου ήλιου το φως, ολοκληρώνουν τη μαγεία του τοπίου. Κι όταν ο ήλιος πια βουτήξει στα νερά του Aιγαίoυ, νύχτες μαγικές κι ονειρεμένες σας περιμένουν.

Κολοσσός της Ρόδου

Φιλοτεχνήθηκε γύρω στα 293 από τον Λίνδιο Χάρη, μαθητή του Λυσίππου. Ήταν ένα τεράστιο χάλκινο άγαλμα του πολιούχου θεού Ηλίου, ψηλό 70 πήχεις (31μ. περίπου). Οι Ρόδιοι πούλησαν (300 τάλαντα) τις πολιορκητικές μηχανές του Δημητρίου όταν έπαψε την πολιορκία και έφυγε ηττημένος και κατασκεύασαν το άγαλμα, το οποίου η κατασκευή του διήρκησε 12 χρόνια. Στο άγαλμα αυτό αναφέρονται αρχαίοι αλλά και μεσαιωνικοί συγγραφείς. Έμεινε στη θέση του μόνο 66 χρόνια και έπεσε στο σεισμό του 227, δεν το αναστήλωσαν ωστόσο, φοβούμενοι κάποιο χρησμό μας λέει ο Στράβωνας. Εννιά αιώνες έμεινε πεσμένος ο κολοσσός ώσπου το 653 μ.Χ τον πήρε ο χαλίφης Αράβων Μωαβίας, και το πούλησε για χαλκό σ’ έναν Εβραίο από την Έδεσσα που χρειάστηκε 900 καμήλες για να μεταφέρει τα θραύσματα. Το πρόβλημα που απασχολεί τους σημερινούς ερευνητές είναι πού ήταν στημένος ο κολοσσός. Παρεξηγώντας μια φράση του επιγράμματος, που ήταν χαραγμένο στη βάση του κολοσσού, κι έλεγα ότι τον τοποθέτησαν «όχι μόνο πάνω από το πέλαγος αλλά και στη ξηρά» φαντάστηκαν ότι στεκόταν στην είσοδο του λιμανιού με ανοιχτά τα σκέλη πατώντας με το ένα πόδι στο ένα άκρο του λιμανιού και με το άλλο στο απέναντι, ενώ ψηλά με σηκωμένο χέρι κρατούσε φως σαν φάρος για τα καράβια που περνούσαν να μπουν στο λιμάνι. Από τον 16ο αιώνα παρουσιάστηκε μια τέτοια γκραβούρα που έχει επικρατήσει ως σήμερα Νεώτεροι μελετητές όμως θεωρούν αδύνατο να βρισκόταν κοντά στη θάλασσα και καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι το μόνο σημείο που θα μπορούσε να στηθεί είναι ο περίβολος ενός ναού, και το πιο πιθανό στο Ιερό του Θεού Ήλιου όπου σήμερα βρίσκεται το παλάτι του μεγάλου Μαγίστρου των Ιπποτών. Εκεί κοντά άλλωστε βρέθηκε ένα ωραίο κεφάλι του Ηλίου, μαρμάρινο, με σπασμένες ακτίνες που σήμερα βρίσκεται στο Μουσείο της Ρόδου. Επίσης με τον τρόπο που τον περιγράφει ο Στράβωνας φαίνεται καθαρά ότι τον είδε στη στεριά: «βρίσκεται δε τώρα σπασμένος από τα γόνατα κι έπεσε από σεισμό». Αν ήταν στη θάλασσα θα χανόταν εντελώς ή θα φαινόταν μόνο ένα μέρος, πράγμα που θα ανέφερε ο συγγραφέας. Ο κολοσσός της Ρόδου ήταν ένας ύμνος στη Τέχνη και στην Ελευθερία.

Ενυδρείο της Ρόδου

Το Ενυδρείο της Ρόδου ή Υδροβιολογικός Σταθμός Ρόδου (ΥΣΡ) βρίσκεται στο βορειότερο άκρο της πόλης, στην παραλία μετά το Μανδράκι. Κατασκευάστηκε κατά την εποχή της Ιταλοκρατίας μεταξύ των ετών 1934-1936. Από το 1937 έλαβε το όνομα «Reale Instituto di Ricerche Biologiche di Rodi», δηλαδή Βασιλικό Iνστιτούτο Θαλάσσιας Βιολογίας Ρόδου. Μετά την απελευθέρωση και ενσωμάτωση της Ρόδου στην Ελλάδα μετονομάστηκε σε Ελληνικό Υδροβιολογικό Ινστιτούτο και συνέχισε να λειτουργεί υπό την εποπτεία της Ακαδημίας Αθηνών. Σήμερα λειτουργεί ως Μουσείο, Ενυδρείο και Ερευνητική μονάδα και ανήκει στο Εθνικό Κέντρο Θαλασσίων Ερευνών. Ο κυριότερος σκοπός του Ενυδρείου είναι η διατήρηση και έκθεση ταριχευμένων και ζωντανών εκπροσώπων της Μεσογείου θαλάσσης. Οι περισσότεροι από 200.000 επισκέπτες του τον χρόνο θαυμάζουν πολλά σπάνια και όμορφα είδη του θαλάσσιου βασιλείου. Επίσης λειτουργεί και ως πρότυπη ερευνητική μονάδα με χώρο ευθύνης τον θαλάσσιο χώρο των Δωδεκανήσων και με έρευνες που καλύπτουν ολόκληρο το φάσμα της επιστήμης της Ωκεανογραφίας. Διαθέτει αξιόλογη επιστημονική βιβλιοθήκη Το Υπουργείο Πολιτισμού με απόφασή του έχει χαρακτηρίσει το κτίριο που στεγάζεται το Ενυδρείου ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο και ως ένα εξαιρετικό δείγμα αρχιτεκτονικής του «Διεθνούς Στυλ».

Πάρκο Ροδίνι

Κατά μήκος του δρόμου για τη Λίνδο, τρία μόλις χιλιόμετρα από την Πόλη της Ρόδου, βρίσκεται ένας επίγειος παράδεισος, το Πάρκο Ροδίνι. Πρόκειται ίσως για το αρχαιότερο πάρκο στον κόσμο, μια μικρή κοιλάδα γεμάτη ροδοδάφνες, σκιερά πλατάνια, τρεχούμενα νερά και δροσερές καταπράσινες λιμνούλες γεμάτες νούφαρα, τις οποίες διασχίζουν γεφυράκια. Το ειδυλλιακό σκηνικό -το οποίο μπορούμε μεν να διασχίσουμε και με αυτοκίνητο αλλά σαφώς και είναι προτιμότερος ο περίπατος στα υπέροχα μονοπάτια του- συμπληρώνουν ένας κήπος με τριαντάφυλλα, καθώς κι ένας μικρός ζωολογικός κήπος, όπου ο επισκέπτης μπορεί να θαυμάσει τα περίφημα ελάφια της Ρόδου. Εξάλλου τα παγώνια, που κινούνται ελεύθερα μέσα στην έκταση του Πάρκου Ροδίνι δίνουν μια εντυπωσιακή όσο και εξωτική νότα. Στο Πάρκο Ροδίνι μπορούμε να δούμε κι ένα τμήμα από το σύστημα υδροδότησης της αρχαίας πόλης της Ρόδου ενώ πάνω από το Πάρκο, στη θέση Πευκάκια, θα συναντήσουμε κομμάτια της αρχαίας νεκρόπολης (4ος-3ος π.Χ. αιώνας), που φτάνει έως τη Φανερωμένη και το Καρακόνερο. Στην αρχαία νεκρόπολη θα συναντήσουμε ατμοσφαιρικά φωτισμένους, λαξευτούς στους βράχους, τάφους ή τούμπες της ελληνιστικής περιόδου με χαραγμένες διονυσιακές παραστάσεις καθώς κι έναν εντυπωσιακό σε μέγεθος τύμβο λαξευμένο στο βράχο με πλευρά μήκους 27,80 μέτρων, που ονομάζεται Τάφος των Πτολεμαίων και σύμφωνα με το θρύλο ήταν αφιερωμένος στο Πτολεμαίο των Α’. Την κάθε πλευρά του κοσμούν 21 ημιστήλια δωρικού ρυθμού. Ο Τάφος των Πτολεμαίων αναστηλώθηκε το 1924 κατά τη διάρκεια της Ιταλοκρατίας. Μέσα στο Πάρκο ο Δήμος της Ρόδου λειτουργεί και αναψυκτήριο ενώ τα έργα ανάπλασης, που βρίσκονται σε εξέλιξη έχουν σκοπό να του προσδώσουν την αρχική του μορφή ως πάρκου ψυχαγωγίας και αναψυχής.

Όλα αυτά αγαπητοί μου φίλοι είναι κάποια από τα ωραία που θα γνωρίσετε στο νησί της Ρόδου. Για βάλτε τώρα με το νου σας, πόσες εκπλήξεις σας περιμένουν και πόσους ρομαντικούς περίπατους θα κάνετε σε μέρη όπου θα επιλέξετε εσείς…

 

 

 



Μοιράσου το…!




Ετικέτες:


Σχόλια


Τελευταίες ειδήσεις: