Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
30 Νοέ 2021
Πολιτισμός

Πρεμιέρα για τη θεατρική παράσταση ΚΑΤΟΠΙΝ ΕΟΡΤΗΣ που κέρδισε αμέσως τις εντυπώσεις

Γράφει η Μαίρη Γκαζιάνη

Μια θεατρική παράσταση που αφορά τον συστηματικό εκφοβισμό ενός εφήβου στο σχολείο του από τους συμμαθητές του, την αυτοκτονία του  και την προσπάθεια προσέγγισης των γονιών του με τον  βασικό  πρωταγωνιστή και με  τους  γονείς  του.

Το έργο έγραψε ο Γαλλοκαναδός σκηνοθέτης Τζόρνταν Τάναχιλ (Jordan Tannahill), μέχρι τώρα ήταν άπαιχτο στην Ελλάδα και μόλις έκανε πρεμιέρα στο θέατρο  Vault από τον Θεατρικό Οργανισμό Πρώτες Ύλες σε σκηνοθεσία Χρίστου Λύγκα που συμμετέχει και ως ηθοποιός.

Ένα  χρόνο  μετά την  τραγική  αυτοκτονία του δεκαπεντάχρονου  Τζόελ, οι γονείς  του  καλούν  σε δείπνο τον  βασικό  πρωταγωνιστή του  συστηματικού εκφοβισμού του  γιού τους  στο σχολείο  μαζί  με  τους  γονείς  του.

Ο Τζόρνταν Τάναχιλ έγραψε για ένα θέμα επίκαιρο που αφορά το bulling στα σχολεία από μαθητές προς συμμαθητή. Το ζητούμενο του συγγραφέα είναι να φέρει κοντά τους γονείς του νεκρού παιδιού με τους γονείς του άλλου αλλά και τον ίδιο ώστε ν΄ αρχίσει να ξεδιπλώνεται η προσωπικότητα του καθένα, και να απελευθερωθεί ή να εγκλωβιστεί στην ανάγκη της ενοχοποίησης ή το αντίστροφο.

Ο Χρίστος Λύγκας το σκηνοθέτησε με τρόπο ώστε να αναδεικνύονται όλες οι κρυφές πτυχές του έργου και σιγά σιγά να προχωράει από την πολιτισμένη προσέγγιση στο ξέσπασμα και την τραγικότητα του αξεπέραστου θανάτου.

Για ποιον λόγο άραγε προσκαλούν οι μεν τους δε; Μπορεί να επιτευχθεί μια πολιτισμένη ατμόσφαιρα ανάμεσά τους και πόσο εύθραυστη μπορεί να είναι; Μπορούν ν΄ αποφευχθούν οι κατηγορίες και οι ενοχές που εκπέμπονται από τους μεν στους δε σαν μπαλάκι του πινγκ πονγκ που εκτινάσσεται στην άλλη πλευρά μόλις αγγίξει τη ρακέτα.

Ενδιάμεσα στα ορντέβρ, στο κυρίως γεύμα και στο επιδόρπιο η ιστορία εξελίσσεται με το τετελεσμένο του θανάτου από τη μια μεριά και την απαλλαγή του «ενόχου» από την άλλη.

Η σεξουαλική ταυτότητα του Τζόελ είναι η αφορμή του bulling, αφανέρωτα βγαίνουν στην επιφάνεια που εκπλήσσουν τους γονείς του και οι αιχμές μεταξύ των δυο ζευγαριών είναι αναπόφευκτες. Ο έφηβος που παρίσταται με τους γονείς του κρατάει χαμηλούς τόνους με σκεπτικισμό και παραμένει αμέτοχος ενώ στη μυαλό του βράζει κάθε πρόταση, κάθε λέξη, κάθε συλλαβή κι ίσως υπόκειται σ΄ ένα μαρτύριο που προφανώς αναγκάστηκε να αποδεχτεί.

Δυο επιστολές η μια από του μητέρα του νεκρού και η άλλη από τον πλευρά του «θύτη» προκαλεί ένταση και ξέσπασμα.

Φυσικά, αναφέρεται ο ρόλος του διαδικτύου στο έργο, αλλά το σημαντικό είναι αν αυτό το ίδιο μπορεί να προκαλέσει από τη μια δυσφημιστικό εγκλωβισμό κι από την άλλη ανακούφιση.

Ο Χρίστος Λύγκας καθοδήγησε τους ηθοποιούς με τρόπο ώστε η αληθοφάνεια να πείθει το θεατρόφιλο κοινό για τους ρόλους που «ξεγυμνώνονται» μπροστά του και σίγουρα το προβληματίζουν. Πιάνει την ουσία του έργου και αναγκάζει τον θεατή να εισχωρεί ακόμα και σε σκέψεις που δεν προφέρονται. Οι κινήσεις, τα βλέμματα, η αμηχανία, ο σαρκασμός, ο αυτοσαρκασμός, ο εγωισμός, ο θυμός, ο πόνος, και πολλά ακόμα συναισθήματα ξεχύνονται και διαπερνούν το λογικό και το παράλογο μπροστά στην αυτοκτονία ενός εφήβου.

Εξαιρετικοί ένας προς έναν οι ηθοποιοί στους ρόλους τους, ανταποκρίνονται απόλυτα στα συναισθήματα που απαιτούνται κόβοντας την αναπνοή στους θεατές μέσα από την ματαιότητα του εκ των υστέρων απολογισμού, γιατί «κατόπιν εορτής» όλα είναι ανώφελα για τους πενθούντες.

Ισάξια και ισότιμα στέκονται όλοι οι ηθοποιοί, Μαρία Μπρανίδου, Χρίστος Λύγκας, Βούλα Πατελάκη, Γεράσιμος Μαύρος, Στέφανος Μαντζανάς Δούκας, καθένας τους παραμένει εναρμονισμένος στις ανάγκες του ήρωα που εκπροσωπεί από την πρώτη μέχρι την τελευταία ατάκα.

Θα αναφερθώ ξεχωριστά μόνο στο συγκλονιστικό ξέσπασμα της ηθοποιού Μαρίας Μπρανίδου ως μητέρα του νεκρού Τζόελ. Η υποκριτική ικανότητά της συγκλονίζει τον θεατή και προκαλεί ρίγη συγκίνησης. Όλοι μαζί οι συντελεστές δίνουν τον  καλύτερο εαυτό τους με ευσυνειδησία και πάθος σε μια καλοδουλεμένη παράσταση από κάθε άποψη.

Τι συμβαίνει όμως στην ψυχή του νεαρού παρευρισκόμενου εφήβου που φαίνεται απόμακρος στην εξέλιξη της συνάντησης της ομήγυρης;

Μπορεί να υπάρξει λυτρωτικό τέλος σε μια τέτοια ιστορία;

Αυτό θα το μάθετε όταν παρακολουθήσετε το έργο.

Στο μεταξύ, αποχωρώντας από τη θεατρική αίθουσα θα πάρετε μαζί σας συγκεκριμένους προβληματισμούς για τον τρόπο αντιμετώπισης των εφήβων από τους γονείς τους κι ίσως κι ένα μάθημα, γιατί μπορεί το έργο να το έγραψε ο  Γαλλοκαναδός Τζόρνταν Τάναχιλ, όμως αντίστοιχα γεγονότα σχολικού εκφοβισμού και αυτοκτονιών έχουν συμβεί στην πατρίδα μας αλλά και σε όλον τον κόσμο.

Πρόκειται για μια παράσταση που σας συστήνω να μην τη χάσετε!

Περισσότερες πληροφορίες εδώ  

 

 

Related posts