Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
26 Μαΐ 2020
SLIDER

Πως μπορείτε να αντιμετωπίσετε τη σκολίωση–Τι πρέπει να ξέρετε-Τι μας λέει ο διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Αθηνών Τάσος Δάρας

Ένα οξύτατο πρόβλημα που απασχολεί κυρίως τα μικρά παιδιά  είναι η σκολίωση. Στα σχολεία οι δάσκαλοι ζητούν από τους μαθητές που αντιμετωπίζουν τέτοια προβλήματα να μην χαλαρώνουν και να κρατούν το σώμα τους ίσιο.

Οι γονείς βλέποντας τα παιδιά τους να ταλαιπωρούνται προσπαθούν από μόνοι τους να βρουν τη λύση.

Ζητήσαμε από τον καθηγητή – χειρουργό ορθοπαιδικό κ. Τάσο Δάρα (*)  να μας δώσει λεπτομέρειες για την σκολίωση αλλά και να μας προτείνει  λύσεις που θα βοηθήσουν τους γονείς  για  θεραπεία των παιδιών.

  1. ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΣΚΟΛΙΩΣΗ ΚΑΙ ΠΟΣΑ ΕΙΔΗ ΣΚΟΛΙΩΣΗΣ ΕΧΟΥΜΕ

Η σκολίωση γενικά αποτελεί μια παραμόρφωση της σπονδυλικής στήλης (ΣΣ) και κατ` επέκταση της ράχης. Πρώτος ο Ιπποκράτης την περιέγραψε σαν νόσο και την ονόμασε «ΣΚΟΛΙΩΣΙΣ» από την αρχαία λέξη «σκολιός» που σημαίνει στρεβλός, στραβός.

Θεωρείται πάθηση του πολιτισμένου κόσμου αφού στις χώρες της Αφρικής είναι εξαιρετικά σπάνια. Τα είδη της είναι βασικά δύο.

Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗ που οι αιτίες της βρίσκονται μακριά από τη ΣΣ (όπως παθήσεις ισχίου, βραχύ κάτω άκρο κλπ) και δεν υπάρχει παραμόρφωση των σωμάτων των σπονδύλων και συνήθως διορθώνεται σε καθιστική θέση ή όταν η υποκείμενη αιτία θεραπευτεί..

Η ΟΡΓΑΝΙΚΗ που οι αιτίες της βρίσκονται στην ίδια τη ΣΣ με παραμόρφωση του σχηματισμού της ΣΣ λόγω βλάβης των σπονδύλων σωμάτων. Ο κυριότερος εκπρόσωπος της οργανικής σκολίωσης είναι η ΙΔΙΟΠΑΘΗΣ ΕΦΗΒΙΚΗ ΣΚΟΛΙΩΣΗ (80% των περιπτώσεων) στην οποία συμβαίνει παρέκκλιση προς τα πλάγια της ΣΣ, με ταυτόχρονη στροφή των σπονδύλων. Η παραμόρφωση αυτή δεν διορθώνεται στις διάφορες θέσεις του σώματος και οι αιτίες της παραμένουν άγνωστες, αν και πολλές φορές υπάρχει κληρονομική προδιάθεση (25% των περιπτώσεων). Η «κακή στάση» στη μελέτη και το βάρος της σχολικής τσάντας, έχουν πια σήμερα απενοχοποιηθεί  όσον αφορά την πρόκληση της πάθησης. Είναι σημαντικό να τονίσουμε ότι σε όλες τις παθολογικές αυτές περιπτώσεις, ο πόνος απουσιάζει και η διάγνωση γίνεται συνήθως με την προληπτική κλινική εξέταση.

  1. ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ Η ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΣΚΟΛΙΩΣΗΣ 

Η κλινική εξέταση σε μαζικό έλεγχο στα σχολεία των παιδιών 10-12 ετών από εξειδικευμένους ιατρούς, είναι ο ιδανικός τρόπος για τη διάγνωση των παθολογικών περιπτώσεων με τη χρήση τη γνωστή σε όλους δοκιμασία επίκυψης.

Ακολούθως η απλή ακτινογραφία της ΣΣ θα αποκαλύψει το μέγεθος του προβλήματος μετρώντας τη γωνία του κυρτώματος που θα εκφράσει και τη σοβαρότητα της σκολίωσης.

Η Μαγνητική Τομογραφία (και άλλες εξετάσεις) σε αρκετές περιπτώσεις είναι χρήσιμη για να αποκαλύψει σπανιότερες πιθανές παθολογικές καταστάσεις που είναι δυνατό να είναι αιτίες για την πρόκληση σκολίωσης.

  1. ΣΕ ΤΙ ΗΛΙΚΙΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΕΙΤΑΙ Η ΣΚΟΛΙΩΣΗ

Συμβαίνει συνήθως στην ηλικία των 10 ετών και στην πλειοψηφία τους οι παθολογικές περιπτώσεις, αφορούν τα κορίτσια σε ποσοστό 90%. Η συχνότητα δε των περιπτώσεων που απαιτεί θεραπεία και κατατάσσονται στις πολύ σοβαρές, είναι περίπου 3 στα 1000 άτομα στο γενικό πληθυσμό. Σπανιότατα η πάθηση μπορεί να εμφανιστεί και σε μικρότερη ηλικία (νεογνική, παιδική) που χαρακτηρίζεται από βαρύτερη πρόγνωση.

  1. ΠΩΣ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΥΤΗ Η ΤΡΙΣΔΙΑΣΤΑΤΗ ΠΑΡΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΗΣ ΣΣ

Η παραμόρφωση στη σκολίωση αρχίζει με τη στροφή του οπίσθιου τμήματος των σπονδύλων προς την πλευρά του κυρτού και του προσθίου μέρους του σπονδύλου προς την πλευρά του κοίλου μέρους του κυρτώματος. Ταυτόχρονα οι σπόνδυλοι απομακρύνονται από το κέντρο της ράχης με σχηματισμό όλο και μεγαλύτερου κυρτώματος με τελική παραμόρφωση της ΣΣ και στα τρία επίπεδα του σώματος. Ο ύβος που γίνεται ορατός στην κλινική εξέταση, εμφανίζεται στην περίπτωση που η παραμόρφωση αφορά τη θωρακική μοίρας της ΣΣ (ΘΜΣΣ), από την προπέτεια των πλευρών που είναι συνδεδεμένες με τους παραμορφωμένους σπονδύλους. Στο αρχικό αυτό κύρτωμα μπορεί να προστεθεί νέο, «αντισταθμιστικό» όπως λέγεται, δίνοντας στη ΣΣ σχήμα “S” πάνω ή κάτω από το αρχικό, προκειμένου να αποκατασταθεί η ισορροπία αφού δεν προκαλείται εμφανής παρέκκλιση του κορμού προς το πλάι. Η αιτία της έναρξης αλλά και της διαδικασίας της παθολογικής αυτής κατάστασης δεν είναι γνωστή. Σήμερα πιστεύουμε ότι ευθύνονται πολλοί παράγοντες (κυρίως μηχανικοί και γενετικοί) και μετά την πλήρη εγκατάστασή της η σκολίωση μπορεί να επιδεινωθεί, σε όλη τη διάρκεια της σωματικής αναπτυξιακής περιόδου. Η ρυθμός της επιδείνωσης της παραμόρφωσης σχεδόν μηδενίζεται με τη σκελετική ωρίμανση αλλά όμως παραμένει το κύρτωμα που έχει σχηματιστεί. Σε σοβαρές και βαριές μορφές,  είναι δυνατό να απειληθεί η ποιότητα ζωής και να προκληθούν σοβαρά αναπνευστικά προβλήματα.

  1. ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΗΣ ΣΚΟΛΙΩΣΗΣ

Στις ελαφρές περιπτώσεις η θεραπεία είναι συντηρητική και περιλαμβάνει συνεδρίες εξειδικευμένου προγράμματος φυσικοθεραπείας αλλά και πρόγραμμα ειδικών ασκήσεων για την καθημερινότητα. Σε βαρύτερες περιπτώσεις η θεραπεία απαιτεί ολόσωμους κηδεμόνες που οι μικροί ασθενείς είναι υποχρεωμένοι να φέρουν τις περισσότερες ώρες του 24ώρου. Η χειρουργική θεραπεία, γίνεται στις πιο βαριές περιπτώσεις όταν έχουν εξαντληθεί όλα τα συντηρητικά θεραπευτικά μέτρα.

  1. ΠΟΣΟ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΕΓΧΕΙΡΗΣΗ

Η χειρουργική επέμβαση για την αποκατάσταση της σκολίωσης είναι μία σοβαρή επέμβαση που σήμερα πια είναι ιδιαίτερα ασφαλής σε σχέση με το παρελθόν. Υπάρχουν εξειδικευμένα κέντρα που παρέχουν υψηλά επίπεδα επιτυχίας στη χώρα μας ανάλογα των προηγμένων Ευρωπαϊκών χωρών. Με τη χρήση προηγμένων υλικών και μεθόδων τα επίπεδα ασφαλείας είναι υψηλά αλλά θα πρέπει να έχουμε πάντα σαν δεδομένο ότι η κάθε περίπτωση που θα οδηγηθεί στο χειρουργείο να έχει επιλεγεί  με αυστηρότατα κριτήρια σε συνεργασία με το μικρό ασθενή και τους γονείς.

  1. ΤΙ ΘΑ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΑΤΕ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ

Η πιο σημαντική συμβουλή είναι να εξετάζονται τακτικά τα παιδιά τους από τον παιδίατρο ή τον ορθοπαιδικό και ιδιαίτερα στη φάση της ταχείας ανάπτυξης των 10-12 ετών. Ιδιαίτερα σε περιπτώσεις με γνωστό οικογενειακό ιστορικό και σε περιόδους εμφανούς ανάπτυξης του ύψους η εξέταση θα πρέπει να είναι άμεση και λεπτομερής. Σε περίπτωση διάγνωσης της πάθησης η συνεργασία με το θεράποντα ιατρό θα πρέπει να είναι άμεση και ακριβής. Με τον τρόπο αυτό αυξάνονται θεαματικά οι πιθανότητες της αποφυγής μιας χειρουργικής επέμβασης αλλά και η αποτροπή περαιτέρω συνεπειών στη μετέπειτα ζωή των μικρών ασθενών. 

(*) Δρ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ Β. ΔΑΡΑΣ-ΟΡΘΟΠΑΙΔΙΚΟΣ ΧΕΙΡΟΥΡΓΟΣ,

ΔΙΔΑΚΤΩΡ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ,ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΠΑΙΔΟΟΡΘΟΠΑΙΔΙΚΗΣ ΚΛΙΝΙΚΗΣ ΕΥΡΩΚΛΙΝΙΚΗΣ,ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΟΡΘΟΠΑΙΔΙΚΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ Γ.Ν. ΛΗΤΩ

 

Related posts