Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
28 Φεβ 2020
Πολιτισμός

«Οι  χορτοφάγοι» μια πολύ ενδιαφέρουσα θεατρική παράσταση που αξίζει να δείτε 

Γράφει η Μαίρη Γκαζιάνη

Ο ηθοποιός και σκηνοθέτης Βασίλης Θεοδώρου ανέλαβε ένα δύσκολο εγχείρημα ανεβάζοντας το έργο του Κριστιάν Κοστόβ «Οι χορτοφάγοι», στη σκηνή του θεάτρου Μπέλλος. Διασκεύασε το έργο, το σκηνοθέτησε και κράτησε έναν από τους τέσσερις ρόλους. Το αποτέλεσμα δικαιώνει τον ίδιο αλλά και τους θεατές που παρακολουθούν την παράσταση.

Το έργο αναφέρεται στη Ρωσία του 1982, λίγο πριν την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης.

Δυο ζευγάρια, ο Mίσα με την Ιρίνα και ο Σεριόζα με την Κάτια  συναντιούνται σ΄ ένα πάρκο με σκοπό να τρέξουν. Η υγιεινή ζωή είναι το πρόσχημα για να διανύσουν χιλιόμετρα και ταυτόχρονα να διατρέξουν αξίες που συγκρούονται μεταξύ τους.

Ο Μίσα είναι ένα χωριατόπαιδο που εξελίχθηκε σε διεφθαρμένο μαυραγορίτη, η σύζυγός του Ιρίνα είναι μια καταπιεσμένη σύζυγος που στις διαδρομές του τρεξίματος καταφεύγει στο αλκοόλ για να ξεφύγει από τους εφιάλτες της ζωής της. Κι οι δυο θα μπορούσαν ηλικιακά να είναι γονείς του άλλου ζευγαριού.

Ο Σεριόζα κουβαλάει από παιδί το τίμημα της αδιαφορίας των γονιών και την εξάρτησή του από την Κάτια. Εκείνη είναι φοιτήτρια με μοναδικό στόχο να ξεφύγει από τη μιζέρια κι εντελώς εγωιστικά φροντίζει  για την καλοπέρασή της απατώντας τον κατ΄ επανάληψη.

Τι μπορεί να ενώνει τα δυο διαφορετικά ζευγάρια, τους τέσσερις διαφορετικούς ανθρώπους; Πόσα προσφέρει η υγιεινή διατροφή στην ανθυγιεινή ζωή τους και τι συγκαλύπτει; Αρκεί η χορτοφαγία και το τρέξιμο ως υγιεινός τρόπος ζωής να εξασφαλίσει την αρμονία μεταξύ τους; Κάθε άλλο… Κατά τη διάρκεια του τρεξίματος οι συγκρούσεις είναι αναπόφευκτες και οι αλήθειες βγαίνουν στο φως.

Στην αρχή ο Μίσα  υποκρίνεται τον άνθρωπο με αξίες για να εξελιχθεί σε έναν άντρα σκληρό, αδιάφορο κι εγωιστή. Η Ιρίνα αρχικά αντιδρά στην καταπίεση που της ασκεί αλλά στη συνέχεια συμβιβάζεται στις απαιτήσεις του συζύγου της. Ένα αγέννητο παιδί βρίσκεται ανάμεσά τους με την Ιρίνα να παραδίδεται στον εγκλωβισμό της κοινωνικής εικόνας ενός ευτυχισμένου γάμου.

Ο Σεριόζα είναι ο αδύναμος κρίκος στη σχέση του με την Κάτια κι εκείνη δεν παύει να εκμεταλλεύεται την ευκαιρία της άνεσης που της προσφέρει.

Το τρέξιμο είναι το κύριο στοιχείο της σκηνοθεσίας κι είναι πολύ επιτυχημένο. Οι διαδρομές οριοθετούνται με κώνους της τροχαίας που συμβολίζουν την οριοθέτηση των διαδρομών και τον περιορισμό των επιθυμιών. Ένας κόσμος, που όταν γράφτηκε το έργο υπήρχε ο περιορισμός της ελευθερίας στη Σοβιετική Ένωση, και μεταφορικά ο ίδιος περιορισμός να κυριαρχεί στη ζωή του καθένα μέσα από τις αποτυχημένες επιλογές, την υποχώρηση των αξιών και τον συμβιβασμό με την πλασματική εικόνα της δήθεν ευτυχίας.

Κυρίαρχος του έργου αναδεικνύεται ο Βασίλης Θεοδώρου που μεταβάλλεται ανάλογα με τις ανάγκες του ρόλου. Ο τρόπος που, ως σκηνοθέτης, καθοδήγησε τους υπόλοιπους ηθοποιούς αποδείχτηκε ο κατάλληλος και παρά την αντικατάσταση μιας ηθοποιού, σχεδόν την τελευταία στιγμή, οι ηθοποιοί έδεσαν μεταξύ τους με απόλυτη επάρκεια στους ήρωες που υποδύονται. Η σκηνοθετική γραμμή καθοδήγησε με επιτυχία τους Μυρτώ Παππά, Δημήτρη Έξαρχο, Τζωρτζίνα Δάρλα ώστε ν΄ ανταπεξέλθουν στους ιδιαίτερα δύσκολους και απαιτητικούς ρόλους τους με υποκριτική συνέπεια μέσα σ΄ ένα λιτότατο σκηνικό. Κι όσο πιο λιτό είναι ένα σκηνικό τόσο μεγαλύτερες είναι οι απαιτήσεις της σκηνικής παρουσίας των ηθοποιών.

Ομολογώ ότι δεν είχα ξαναδεί στο θέατρο τον Βασίλη Θεοδώρου και θαύμασα το πολύπλευρο ταλέντο του. Σίγουρα πρόκειται για έναν καλλιτέχνη που τολμά να παίρνει τα ρίσκα στην τέχνη που εκπροσωπεί και να δικαιώνεται. Έχει φροντίσει για μια προσεγμένη διασκευή του έργου, έχει εμπνευστεί μια σκηνοθεσία με νεύρο και ρυθμό, κάτι που με ικανοποίησε απόλυτα κι έχει αναλάβει τον ρόλο του Μίσα με υποκριτική τελειότητα. Βλέποντάς τον στη θεατρική σκηνή δημιουργείται η εντύπωση ότι η σκηνή του ανήκει, δεν γίνεται μέρος της, η σκηνή γίνεται εργαλείο του. Ένα εργαλείο που εύχομαι να χρησιμοποιεί πάντα με το ίδιο πάθος της καλλιτεχνικής δημιουργίας.

Η μουσική σύνθεση «Ρίσκο» του Αλέξανδρου Αγγελούση,  συνοδεύει την παράσταση με την κατάλληλη ηχητική επένδυση που απαιτεί η παράσταση.

Βγαίνοντας από το θέατρο αναρωτιόμουν κατά πόσο τρέχουμε όλοι μας, κυνηγώντας μια ευτυχισμένη ζωή μέσα από επιτυχίες, αποτυχίες, υποχωρήσεις, συμβιβασμούς, κάνοντας βήματα άλλοτε μπροστά κι άλλοτε οπισθοχωρώντας. Πόσα είμαστε διαθέσιμοι να θυσιάσουμε για να κυνηγήσουμε την ευτυχία ή πόσα είμαστε έτοιμοι να στερηθούμε για μια πλασματική ευτυχία;

Και κάτι ακόμα: Η χορτοφαγία είναι θέμα διατροφής ή στάση ζωής;

Έτσι κι αλλιώς “Τελικά η κόλαση είναι κάτι που κουβαλάμε και όχι κάτι που πηγαίνουμε” όπως αναφέρεται στην τελευταία ατάκα του έργου.

Πρόκειται για μια θεατρική παράσταση που τη συνιστώ ανεπιφύλακτα.

Η ταυτότητα της παράστασης

Διασκευή – Σκηνοθεσία: Βασίλης Θεοδώρου

Μουσική: Αλέξανδρος Αγγελούσης

Φωτογραφίες: Κώστας Βολιώτης

Τρέιλερ: Αντώνης Μανδρανής

Οργάνωση διαφημίσεων: Χρύσα Πολυζώη & Δημήτρης Βασιλειάδης

Γραφιστικά: Λεονάρντο Θίμο

Επικοινωνία: Νατάσα Παππά

Καλλιτεχνική επιμέλεια: Αλέξανδρος Λιακόπουλος

Ακούγεται το τραγούδι ΡΙΣΚΟ (στίχοι-μουσική-ερμηνεία: Αλέξανδρος Αγγελούσης)

Ενορχήστρωση: Άκης Μελής

Ερμηνεύουν: Βασίλης Θεοδώρου, Μυρτώ Παπά, Δημήτρης Έξαρχος, Τζωρτζίνα Δάρλα

Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Κάθε Τετάρτη στις 19.15

Διάρκεια παράστασης: 85 λεπτά (χωρίς διάλειμμα)

Τιμές εισιτηρίων: Κανονικό: 12 ευρώ, Μειωμένο (φοιτητές-άνεργοι-ΑΜΕΑ-θεατές άνω των 65 ετών): 10 ευρώ, Ατέλειες ΣΕΗ: 5 ευρώ

Θέατρο Μπέλλος

Κέκροπος 1, Πλάκα (5 λεπτά από το μετρό Συντάγματος)

Τηλ. 210 3229889

 

Related posts