Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
23 Ιαν 2022
Πολιτισμός

H “Κρυμμένη αλήθεια” του γιατρού και συγγραφέα Γιώργου Πολυράκη

 

Από τη Μαίρη Γκαζιάνη

  

Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΟΛΥΡΑΚΗΣ γεννήθηκε στα Σφακιά της Κρήτης. Τέλειωσε τη Στρατιωτική Ιατρική και το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, του οποίου είναι διδάκτωρ. Πήρε την ειδικότητα του χειρουργού και στη συνέχεια εξειδικεύτηκε στη χειρουργική των αγγείων στο νοσοκομείο Hammersmith του Λονδίνου. Σήμερα εργάζεται ως χειρουργός στη Θεσσαλονίκη, όπου και ζει. Έχει δημοσιεύσει ογδόντα τρεις επιστημονικές εργασίες σε ελληνικά και ξένα ιατρικά περιοδικά, έχει κάνει δεκάδες ανακοινώσεις σε ιατρικά συνέδρια και έχει πάρει μέρος στη διοργάνωση πολλών συνεδρίων. Είναι μέλος της Ελληνικής Χειρουργικής Εταιρείας, της Χειρουργικής Εταιρείας Βορείου Ελλάδος, της Ιατρικής Εταιρείας Θεσσαλονίκης, της Εταιρείας Ιατρών Λογοτεχνών και της Εταιρείας Συγγραφέων Βορείου Ελλάδος, ενώ έχει διατελέσει μέλος του Διεθνούς Κολεγίου των Χειρουργών. Στα μαθητικά του χρόνια ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με τη δημοσιογραφία στα Χανιά και είχε γράψει δύο θεατρικά έργα που παίχτηκαν σε μαθητικές παραστάσεις. Ακόμη ένα θεατρικό έργο έγραψε όταν ήταν φοιτητής. Από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ κυκλοφορούν άλλα 18 βιβλία του.

ΕΡ. Κύριε Πολυράκη γεννηθήκατε στον Άϊ-Γιάννη στα Σφακιά αλλά ζείτε πολλά χρόνια μακριά από την Κρήτη. Πόσο κρητικός αισθάνεστε;

ΑΠ. Η Κρήτη –και το χωριό μου, ο Αη-Γιάννης, στην επαρχία Σφακίων- είναι στο DNA μου. Άρα, αισθάνομαι κρητικός 100% και Αη Γιαννιώτης και Σφακιανός 1000%.

ΕΡ. Τι αντιπροσωπεύει για εσάς ο τόπος γέννησή σας και γενικότερα η Κρήτη;

ΑΠ. Αντιπροσωπεύει τα πρώτα μου ακούσματα και τις πρώτες μου αναμνήσεις. Αντιπροσωπεύει το ομορφότερο -ίσως- κομμάτι της ζωής μου: τα μαθητικά μου χρόνια. Αντιπροσωπεύει το άρωμα που αισθάνεσαι να πλανιέται στην ατμόσφαιρα μόλις πατήσεις το πόδι σου στο χώμα της. Μα πάνω απ΄ όλα αντιπροσωπεύει αξίες που κληρονομούνται από γενιά σε γενιά: τη φιλοξενία, το σεβασμό στα ήθη και τα έθιμα του τόπου, την αγάπη στον τόπο σου, στα τραγούδια του και στους χορούς του, τη νοσταλγία που αρχίζει από τη στιγμή που το αεροπλάνο θα απογειωθεί φεύγοντας, την αγάπη –γιατί όχι- στα όπλα και πολλά-πολλά άλλα, που σαν τα σκέφτομαι μου φαίνονται μοναδικά και ανεκτίμητα….

ΕΡ. Σπουδάσατε την Ιατρική και πήρατε την ειδικότητα του χειρουργού. Τι σας ώθησε προς την ιατρική και γιατί επιλέξατε τη συγκεκριμένη ειδικότητα;

ΑΠ. Απλώς ήθελα να γίνω γιατρός από τότε που ήμουν παιδί που έπαιζε με τη σφεντόνα του. Από την προσχολική μου ακόμα ηλικία, τότε που έλεγα ότι ήθελα να γίνω γιατρός χωρίς -ίσως- να καταλάβαινα τι σήμαινε η λέξη. Μεγαλώνοντας δεν σκέφτηκα ποτέ κάτι άλλο. Χειρουργός έγινα, επειδή πίστευα ότι η χειρουργική προσφέρει συγκινήσεις και ικανοποιήσεις ανεπανάληπτες και είναι, όντως, έτσι. Η ικανοποίηση έπειτα από ένα δύσκολο χειρουργείο είναι απερίγραπτη. Αλλά και η ευθύνη απέναντι στον άνθρωπο που εμπιστεύεται τη ζωή του και την υγεία του στα χέρια μου. Αν βάλω στη μια μεριά της ζυγαριάς τις συγκινήσεις και την ικανοποίηση, έπειτα από ένα δύσκολο χειρουργείο, δεν θα υπάρξει τίποτα –και το εννοώ- που θα κάνει τη ζυγαριά να γείρει προς την άλλη μεριά.

ΕΡ. Σήμερα είστε διδάκτωρ στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης όπου ζείτε μόνιμα. Υπάρχουν ομοιότητες μεταξύ Κρήτης και Θεσσαλονίκης; 

ΑΠ. Κάποτε είχα βρει πολλές ομοιότητες, αλλά όσο περνούν τα χρόνια βρίσκω λιγότερες. Θα ΄λεγα ότι σαφώς περισσότερες ομοιότητες υπάρχουν μεταξύ Κρητών και Μακεδόνων.

ΕΡ. Παράλληλα με την ιατρική ασχολείστε και με τη συγγραφή βιβλίων. Πότε μπήκε στη ζωή σας η συγγραφή;

ΑΠ. Ίσως υπήρχε από πάντα –μόνο που άργησα να το συνειδητοποιήσω. Στο Λύκειο είχα γράψει δύο θεατρικά έργα που παίχτηκαν από μαθητές. Όταν ήμουν στο δεύτερο έτος της ιατρικής, έγραψα ένα ακόμη θεατρικό έργο που παίχτηκε από φοιτητές. Στη συνέχεια με απορρόφησε η δουλειά μου στο νοσοκομείο, αλλά άργησα να καταλάβω ότι η αγάπη για τη χειρουργική βρισκόταν σε μια διαρκή πάλη με την αγάπη για τη συγγραφή. Όταν το κατάλαβα, χάρηκα πολύ και απλώς άρχισα να γράφω, παράλληλα με το να χειρουργώ. Αυτό άρχισε να γίνεται συστηματικά από το 1996, από τότε που άρχισα να συνεργάζομαι με τις εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ.

ΕΡ. Έχετε γράψει πολλά λογοτεχνικά βιβλία και σαν ακολουθούν χιλιάδες αναγνώστες. Με τι θέματα καταπιάνεστε κυρίως;

ΑΠ. Με ποικίλα θέματα: κοινωνικά κυρίως, αστυνομικά λιγότερο και ιστορικά, τα οποία μου αρέσουν περισσότερο, αλλά απαιτούν μεγάλη έρευνα και ευθύνη.

ΕΡ. Πρόσφατα, κυκλοφόρησε το βιβλίο σας «Κρυμμένη αλήθεια», ένα βιβλίο που βασίζεται στα αυστηρά ήθη του τόπου που γεννηθήκατε. Τι αφορά η κρυμμένη αλήθεια;

ΑΠ. Είναι αυτονόητο ότι αφορά την υπόθεση του μυθιστορήματος. Γενικά όμως αφορά και την εποχή που αρχίζει η υπόθεση του έργου, την περιοχή όπου εκτυλίσσεται η ιστορία, όπως και τα ήθη και έθιμα εκείνης της εποχής, πολλά από τα οποία σήμερα δεν υπάρχουν.

ΕΡ. Πιστεύετε πως υπάρχουν φορές που είναι προτιμότερο η αλήθεια να παραμένει κρυμμένη;

ΑΠ. Ναι, το πιστεύω. Αυτό εξαρτάται από το πόσο έτοιμος είναι να τη δεχτεί κάποιος, σε όποιον τομέα της ζωής και να αναφέρεται. Σίγουρα στο χώρο εργασίας μου υπάρχουν φορές που η αλήθεια είναι προτιμότερο να παραμείνει κρυμμένη. Σήμερα υπάρχουν είδη καρκίνου που θεραπεύονται οριστικά και που μετά την εγχείρηση, ο άνθρωπος προβλέπεται να ζήσει τόσα χρόνια όσα και ένας συνομήλικος του ίδιου φύλου που δεν έχει καρκίνο. Αν όμως του πεις ότι στην εγχείρηση βρέθηκε καρκίνος, ο οποίος θεραπεύτηκε οριστικά, ίσως να πηδήξει από κάποιο παράθυρο. Έχει συμβεί!

ΕΡ. Η ιστορία που αφηγείσθε αρχίζει από τα Σφακιά της Κρήτης στη δεκαετία του 1920. Οι ήρωες του βιβλίου σας είναι υπαρκτά πρόσωπα ή αφορούν εξ ολοκλήρου προϊόν μυθοπλασίας;

ΑΠ. Κανένα από τα κύρια πρόσωπα του έργου δεν είναι πρόσωπο υπαρκτό.

ΕΡ. «Μπορεί να πόνεσε η καρδιά του που έσφαξε το παιδί του, μα μπορούσε έπειτα να κυκλοφορεί με καθαρό το κούτελό του» αναφέρετε σε κάποιο σημείο. Τι είδους υπερηφάνεια είναι αυτή;

ΑΠ. Δεν την κατανοώ ούτε εγώ. Όμως δεν έζησα εκείνη την εποχή. Μικρό παιδί όμως άκουγα αυτή την κουβέντα από υπερήλικες, που αναφέρονταν φυσικά στην εποχή τους. Το έλεγαν και σίγουρα το πίστευαν. Ακόμα, αναφέρεται σε πολλά βιβλία λαογραφίας της Κρήτης –κυρίως της επαρχίας Σφακίων και μάλιστα για μια εποχή όχι πολύ μακρινή από τη σημερινή: εκατό χρόνια πριν, ίσως λιγότερο. Σήμερα βέβαια τα πράγματα έχουν αλλάξει. Σε κανένα μέρος της Κρήτης δεν θα ακούσεις τέτοια κουβέντα.

ΕΡ. Η Δάφνη συνεχώς αποδεικνύει τη γενναιότητα της ψυχής της. Ακολουθεί έναν δύσκολο δρόμο όμως εκτός από τις προσωπικές επιλογές της μήπως και η τύχη ήταν με το μέρος της;

ΑΠ. «Η τύχη βοηθάει τους τολμηρούς», έτσι δεν λένε; Όταν δημιουργούσα τη Δάφνη –είναι από τις πιο αγαπημένες μου ηρωίδες- έλαβα σοβαρά υπόψη μου αυτή τη ρήση.

ΕΡ. «Ποιος στ΄ αλήθεια θα μπορούσε να εξαναγκάσει μια υψηλή ιδέα να μείνει σε στάση προσοχής;» ρωτάει η Δάφνη τον Παύλο. Οι υψηλές ιδέες υπηρετούν ή υπηρετούνται;

ΑΠ. Σαφώς υπηρετούνται. Είναι αξίωμα. Και, όπως θυμάμαι από τη Γεωμετρία του Λυκείου, αξίωμα είναι κάτι που το αποδέχεσαι ως σωστό, χωρίς να χρειάζεται απόδειξη.

ΕΡ. «Οι άνθρωποι στον τόπο γέννησής της (αναφέρεστε στα Σφακιά) ζουν με πεποιθήσεις που είναι δύσκολο να αλλάξουν» γράφει ο θετός πατέρας στον γιο του. Σήμερα, πολλά χρόνια αργότερα από τότε, εξακολουθούν να υπάρχουν οι ίδιες πεποιθήσεις;

ΑΠ. Όχι βέβαια. Όλα έχουν αλλάξει, ακόμα και σε θέματα που κάποτε δεν υπήρχε συγχώρεση. Ίσως ο βαθμός της αλλαγής διαφέρει από περιοχή σε περιοχή –χωρίς σημαντικές διαφορές όμως.

ΕΡ. «Το σήμερα απέβλεπε μονάχα στο αύριο που πάνω του ήταν στηριγμένη η ελπίδα του σκλαβωμένου κόσμου» γράφετε για την περίοδο του πολέμου. Κατά πόσο αυτά τα λόγια σας ταιριάζουν στη σημερινή κατάσταση της Ελλάδας;

ΑΠ. Ταιριάζουν πολύ, μόνο που πιστεύω ότι η κατάσταση σήμερα είναι πολύ χειρότερη. Δεν υπάρχουν βέβαια σήμερα φρικτά υπόγεια βασανιστηρίων, τύπου Μέρλιν, αλλά υπάρχουν εκτελεστικά αποσπάσματα που εκτελούν με μνημόνια. Τότε εκτελούσαν κυρίως τους νέους, επειδή κυρίως οι νέοι έπαιρναν μέρος στην αντίσταση. Σήμερα δεν τους εκτελούν αλλά τους εξαναγκάζουν να ξενιτεύονται κατά δεκάδες χιλιάδες, αναζητώντας καλύτερη τύχη αλλού, αφού εδώ δεν μπορούν να ζήσουν. Ξενιτεύεται δηλαδή το μέλλον της πατρίδας μας. Άρα, στήνεται στο εκτελεστικό απόσπασμα το μέλλον της.

ΕΡ. Δεδομένου ότι γεννηθήκατε στο Άϊ-Γιάννη στα Σφακιά, ποια συναισθήματα σας κατέκλυζαν κατά τη διάρκεια της συγγραφής του βιβλίου αλλά και μετά την ολοκλήρωσή του;

ΑΠ. Θα τα πω όσο πιο απλά μπορώ: ήταν σαν να ζούσα εκεί….σαν να μην είχα φύγει ούτε για μία μέρα από τον τόπο όπου γεννήθηκα, όπου έμαθα τα πρώτα γράμματα, όπου έκανα τις σκανταλιές μου μεγαλώνοντας, όπου ο πατέρας μου με έμαθε να χειρίζομαι το τουφέκι και το πιστόλι από τότε που ήμουν έξι-επτά χρονών, όπου…όπου….όπου….Τα ίδια συναισθήματα με πλημμυρίζουν και τώρα, όταν το πιάνω και ανατρέχω στις σελίδες που αναφέρονται στο χωριό μου. Και δεν ντρέπομαι καθόλου, μα καθόλου, να πω ότι όταν έγραφα εκείνες τις σελίδες, τις ζούσα τόσο έντονα που κάποιες φορές δάκρυσα. Όπως μου συνέβη πάλι όταν τις ξαναδιάβασα στο τυπωμένο βιβλίο. Παραδέχομαι ότι είμαι συναισθηματικός. Δεν γίνεται όμως να αλλάξω. Ούτε το θέλω.

ΕΡ. Αφού σας ευχαριστήσω και σας ευχηθώ καλοτάξιδο το βιβλίο σας, θα σας ζητήσω να κλείσετε με μια δική σας φράση αυτή τη συνέντευξη.

ΑΠ. Σας ευχαριστώ από καρδιάς για τις εύστοχες ερωτήσεις. Η φράση που θέλω να πω είναι τούτη: εύχομαι καλή υγεία σε εσάς προσωπικά αλλά και στους ανθρώπους που αγαπάτε. Στους δικούς σας ανθρώπους.

Ως γιατρός, ξέρω ότι είναι η καλύτερη ευχή.

*** Το βιβλίο ΚΡΥΜΜΕΝΗ ΑΛΗΘΕΙΑ του Γιώργου Πολυράκη κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ

Μαίρη Γκαζιάνη

Γεννήθηκε στα Ιωάννινα.  Μεγάλωσε στην Αθήνα όπου ζει μέχρι σήμερα και εργάσθηκε ως τραπεζοϋπάλληλος. Στο παρελθόν ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με την φωτογραφία ενώ τώρα ζωγραφίζει και παράλληλα γράφει. Έχει πραγματοποιήσει ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές. Τον Μάιο του 2012 κυκλοφόρησε την πρώτη ποιητική της συλλογή με τίτλο «Σου γράφω…», τον Σεπτέμβρη 2013 κυκλοφόρησε το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο ΕΝΑ ΦΕΓΓΑΡΙ ΛΙΓΟΤΕΡΟ και τον Ιούνιο του 2014 κυκλοφόρησε το βιβλίο της ΤΑ ΠΛΗΚΤΡΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ  από τις εκδόσεις ΟΣΤΡΙΑ. Επίσης, το παραμύθι της «Το ψαράκι του βυθού» συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο «Παραμύθια και Μαμάδες» εκδόσεις Βερέττα 2015.  Τον Ιούνιο 2017 κυκλοφόρησε το μυθιστόρημά της ΑΛΙΚΑ ΒΗΜΑΤΑ από την Εμπειρία Εκδοτική.

Την περίοδο 2011-2012 υπήρξε ραδιοφωνική παραγωγός στο magicradiolive. Από τον Νοέμβρη 2014 συνεργάζεται με το now24.gr και έχει πραγματοποιήσει πάνω από διακόσιες πενήντα συνεντεύξεις. Το 2016 συμμετείχε στην τηλεοπτική εκπομπή ΚΑΛΩΣ ΤΟΥΣ πραγματοποιώντας συνεντεύξεις σε ανθρώπους των τεχνών.

Γράφει στίχους για τραγούδια ενώ μεγάλη της αγάπη είναι το θέατρο με το οποίο ασχολείται ερασιτεχνικά.

 

 

 

Related posts