Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
20 Μαρ 2019
Απόψεις

Οι άγνωστες πτυχές του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη από τον συγγενή του Χαράλαμπο Πλουμιδάκη

 

Το now24 δημοσιεύει στην ενότητα «Απόψεις»  άρθρα από αναγνώστες της ιστοσελίδας. Η αρχή μας είναι να σεβόμαστε τα κείμενα των αναγνωστών μας τα οποία δημοσιεύουμε χωρίς παρεμβάσεις.  Το σημερινό θέμα αφορά την οικογένεια Μητσοτάκη.

ΚΩΣΤΑΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ- Η εκ μητρός καταγωγή

Του Χαράλαμπου Πλουμιδάκη

Η μητέρα του Σταυρούλα Πλουμιδάκη, ήταν η κόρη του Χαράλαμπου και της Αρτεμισίας Μοάτσου Πλουμιδάκη. Ο πατέρας της Αρτεμισίας, Ερρίκος Μοάτσος είχε 7 παιδιά, 3 αγόρια και 4 κορίτσια.

Η γιαγιά μου Αρτεμισία διακρινόταν για την ευφυΐα  της. Τελείωσε τη σχολή της Χιλλ με άριστα. Αμέσως μετά, ο εκ μητρός θείος της, Παπαδάκης, διεθνής τραπεζίτης, την πήρε μαζί του στο Λονδίνο, όπου τέλειωσε εσωτερική το καλύτερο Λύκειο του Λονδίνου. Εκεί διδάχτηκε εκτός από τις γλώσσες και τα υπόλοιπα μαθήματα και την τέλεια λειτουργία ενός αξιοπρεπούς σπιτιού. Συνοδευόμενη από τον θείο της για ενάμισυ χρόνο στο Παρίσι γράφτηκε σε μία σχολή του πανεπιστημίου της Σορβόνης και πήρε το δίπλωμα της παιδαγωγικής.

Επιστρέφοντας στα Χανιά γνωρίστηκε και παντρεύτηκε τον διάσημο δικηγόρο Χανίων και Κρήτης, Χαράλαμπο Πλουμιδάκη, απόγονο της ιστορικής οικογένειας των Χάληδων.

Οι Χάληδες ζούσαν στην Κωνσταντινούπολη και ήταν μία εκ των εκλεκτότερων οικογενειών, κάτοχοι ενός εκ των έξι κάστρων της πόλης. Με την άλωση της Κωνσταντινούπολης  από τους Οθωμανούς, οι Χάληδες μαζί με άλλους Κρήτες κλείστηκαν στο απόρθητο κάστρο τους, ενώ τα πέντε άλλα καταλήφθηκαν από τους Οθωμανούς.

Το έκτο, αυτό με τους Κρήτες-Τοξότες παρέμεινε απόρθητο, αναγκάζοντας τους Οθωμανούς να έρθουν σε συμφωνία για παράδοση του κάστρου και ως αντάλλαγμα, με πλοιάρια των Οθωμανών και όλο τον οπλισμό τους να γυρίσουν πίσω στην Κρήτη. Όπερ και εγένετο!

Φτάνοντας στη Σούδα Χανίων προχώρησαν για ασφάλεια στα Λευκά Όρη και έφτασαν στο Θέρισο όπου και παρέμειναν.

Όταν οι Οθωμανοί πήραν από τους Ενετούς την Κρήτη, οι Χάληδες οπλισμένοι και υπό την ηγεσία του Βασιλείου Χάλη άρχισαν να επιτίθενται εναντίον των Τούρκων με συνέπεια μεγάλες απώλειες του Τουρκικού στρατού.

Το 1821 οι Χάληδες με τους Σφακιανούς, Σεληνιώτες, Κισσαμίτες και όλους τους Κρητικούς κήρυξαν την επανάσταση με αρχηγούς τους αδερφούς Βασίλειο, Ιωάννη και Στέφανο και τον πρώτο τους ξάδελφο Ιωάννη. Ο μικρότερος αδερφός Στέφανος στις μάχες του ’21 έπεσε υπέρ πατρίδας. Αργότερα πάνω στη μάχη πέθανε από πνευμονία και ο άλλος αδερφός Ιωάννης και τελικώς η επανάσταση πνίγηκε στο αίμα των ηρώων Κρητών. Ο Βασίλειος Χάλης ήταν ένας πολύ ωραίος άντρας, λεβέντης, 1.88 μ. στο ύψος και χαρακτηρίζεται από πολλούς συγγραφείς της εποχής του φιλόμουσος, φιλοαναγνώστης, με δυνατή μνήμη και από τους ευφυέστερους και ηρωικότερους αγωνιστές του 1821.

Κατά τον συγγραφέα Ψυλλάκη ο Βασίλειος Χάλης μπορεί να παραβληθεί με τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη. Η θεία μου Σταυρούλα και ο Κώστας είχαν τον ίδιο χαρακτήρα με αυτόν. Λέγεται ότι ο πρώτος ξάδερφος και συμπολεμιστής του Βασιλείου  φορούσε πολλά πλουμιά  πριν από κάθε μάχη και έτσι μετονομάστηκε σε Πλουμιδάκης.

Πλουμιδάκηδες

Μεγάλη στεναχώρια γέμισε την οικογένεια Πλουμιδάκη, μάνα, πατέρα και τις επτά αδερφές μετά το θάνατο του αγαπημένου τους γιου και αδερφού Θεμιστοκλή, του πατέρα μου. Τις μέρες εκείνες  σκόπευαν οι γονείς μου να κατέβουν από την Αθήνα στα Χανιά για να με δουν, μετά από πολύ καιρό, λόγω σοβαρών ασθενειών τους.

Η γιαγιά μου και ο παππούς μου έχασαν το λατρευτό τους γιο και συνέταιρο του παππού μου στο δικηγορικό του γραφείο.

Κλαίγαμε όλοι, μέρα-νύχτα, όπου το κακό ξεχύλησε με το θάνατο και της μητέρας μου, ακριβώς ένα χρόνο μετά, αφήνοντας πίσω ένα πεντάρφανο παιδί, εμένα, στα 5 του χρόνια.

Ποιος τώρα θα πάρει εμένα;

Μόνο ένας άνθρωπος που υπεραγαπούσε τον γιο της και έτσι το ορφανό γίνεται το παιδί της. Η νενέ μας, η γιαγιά μου. Η μητέρα επτά κοριτσιών και του αδικοχαμένου μονάκριβου γιού.

Η γιαγιά μας Αρτεμισία (νενέ όπως την λέγαμε όλα τα εγγόνια), διαπιστώνοντας την ανημπόρια του άντρα της και παππού μου, λόγω εγκεφαλικών, ανέθεσε την κηδεμονία μου στον πολυαγαπημένο της ανιψιό, Κώστα, 14 χρόνια μεγαλύτερό μου.

Η κακοτυχία της οικογένειάς μας όμως συνεχίζεται. Κηρύσσεται ο πόλεμος Ελλάδας – Ιταλίας και ο Κώστας επιστρατεύεται ως δικηγόρος και παρουσιάζεται στην Σύρο, στη σχολή εφέδρων αξιωματικών.

Τελειώνοντας την εκπαίδευσή του, τοποθετείται στην στρατιωτική δικαιοσύνη. Όμως ως πραγματικός απόγονος του Βασίλειου Χάλη αρνείται την θέση αυτή και ζητάει να πάει στην πρώτη γραμμή του μετώπου ως ανθυπολοχαγός. Όπερ και εγένετο!

Η νενέ, ο παππούς κι εγώ φοβούμενοι ότι θα αρχίσουν οι βομβαρδισμοί από τους Ιταλούς εγκαταλείπουμε το σπίτι μας στην Χαλέπα και καταφεύγουμε στο αγροτικό σπίτι του άλλου μου παππού στο Γκαλαγκάδο Ακρωτηρίου. Μία εβδομάδα αργότερα, η πρώτη βόμβα Ιταλικού βομβαρδιστικού, προοριζόμενη για την Σούδα, πέφτει 5 χιλιόμετρα πριν, στο σπίτι μας στην Χαλέπα, το οποίο και ισοπεδώνεται.

Στο Γκαλαγκάδο μένουμε μέχρι την εισβολή των Γερμανών, όπου αρχίζουν οι σφοδροί βομβαρδισμοί των Χανίων, του Μάλεμε και του Ακρωτηρίου, αναγκάζοντάς μας να καταφύγουμε στον Άγιο Βασίλη Ρεθύμνης στο σπίτι της αδερφής του πατέρα μου, Ρένας και του άντρα της, Παύλου Βρανά. Εκεί θα μείνουμε για αρκετό διάστημα.

Επιστρέφοντας στα αγαπημένα μου Χανιά, και συγκεκριμένα στην Γαλλαρία, στο σπίτι της οικογένειας Κυριάκου και Σταυρούλας Μητσοτάκη, αισθάνθηκα ότι ανήκα ξανά κάπου, κυρίως έχοντας στο πλάι μου την μικρή αδερφή του Κώστα και συνομήλικη μου, Αρτεμισία Μητσοτάκη. Ο Κώστας ακόμα βρίσκεται αποκλεισμένος στην Αθήνα, μη βρίσκοντας τρόπο να επιστρέψει στα Χανιά.

Τελικά, επιστρέφει με ένα μικρό πλοιάριο, κάνοντας την διαδρομή των τεσσάρων ημερών σε οκτώ. Φτάνοντας στα Χανιά ξεκινάει αμέσως τον αντιστασιακό του αγώνα, δημιουργώντας  την Εθνική Οργάνωση Κρήτης (ΕΟΚ). Η ΕΟΚ λειτουργούσε αυτόνομα, αλλά σε συνεχή επαφή και συνεργασία με τους εν Κρήτη αξιωματικούς της Intelligence Service.

Κώστας ο ανυπότακτος

Ένα χειμωνιάτικο βράδυ σπάνε την πόρτα του σπιτιού μας και ορμούν με τα λυκόσκυλά τους οι Γερμανοί, συλλαμβάνοντας τον Κώστα που κοιμόταν, με τον αδερφό του Λευτέρη στο διπλανό δωμάτιο από την νενέ κι εμένα.

Με ξύπνησαν με έναν εκτυφλωτικό φακό και ανοίγοντας τα μάτια μου αντίκρυσα το ορθάνοιχτο στόμα ενός άγριου λυκόσκυλου σε απόσταση αναπνοής από το πρόσωπό μου. Τα έχασα και από εκείνη την στιγμή δεν θυμάμαι τίποτα.

Μετά από λίγες ημέρες το Γερμανικό στρατοδικείο καταδίκασε τον Κώστα σε θάνατο. Μάνα, πατέρας και νενέ προσπαθούν να βρουν τρόπο να βοηθήσουν. Σαν να μην έφτανε αυτό, ξαφνικά έρχονται στο σπίτι οι Γερμανοί και παίρνουν την μητέρα του Σταυρούλα για ανάκριση και μια αντιπαράθεση ερωτήσεων με τον γιο της Κώστα.

Η θεία μου Σταυρούλα με το θάρρος και το θράσος των Χάληδων σε όλες τις ερωτήσεις απαντούσε ψυχρά «ΔΕΝ ΞΕΡΩ». Έσπασε τα νεύρα των Γερμανών και την έστειλαν στο σπίτι της,  όπου διηγήθηκε τα πάντα στον άντρα της και την νενέ.

Οι Γερμανοί είχαν ήδη ανακοινώσει ότι την 25η Μαρτίου θα αθωώσουν 50 μελλοθάνατους κρατούμενους στην Αγιά.

Τότε ο πατέρας του Κώστα, φίλος του νομάρχη Γαλάνη, πήγε και τον είδε, παρακαλώντας τον να συμπεριληφθεί στη λίστα και ο γιος του.

Ο νομάρχης με τρεμάμενη φωνή του είπε:

«Κυριάκο μου δεν μπορώ να κάνω τίποτα, βάση πληροφοριών ο γιός σου είναι στην επόμενη λίστα αυτών που θα εκτελεστούν.»

Κλονισμένος γύρισε σπίτι λέγοντας τα πάντα στη γυναίκα του και λίγο μετά έπαθε εμβολή στο μάτι με φρικτούς πόνους. Κάλεσαν αμέσως τον γείτονα και φίλο, γιατρό παθολόγο Μελισσάκη και εκείνος παρήγγειλε στην θεία Σταυρούλα να βρει ό,τι αναισθητικό υπάρχει για να του βγάλει το μάτι. Τελικώς με λίγο οινόπνευμα, κονιάκ και τσικουδιά και ένα αποστειρωμένο κουταλάκι έκανε την εξόρρυξη του ματιού του, παρουσία της γυναίκας του, ενώ η νενέ περίμενε έξω από το δωμάτιο.

Αντιλαμβανόμενη η νενέ ότι εξαντλήθηκαν όλες οι προσπάθειες για την σωτηρία του Κώστα, αποφασίζει να γράψει επιστολή στον Γερμανό στρατηγό Μπρόγιερ, διοικητή Ενόπλων Δυνάμεων Κρήτης, ζητώντας του σε άπταιστα Αγγλικά ένα ραντεβού. Εντός δύο ημερών ο στρατηγός δέχτηκε την νενέ στην οικία του και είχε μία πολύωρη συζήτηση μαζί της και στην παράκλησή της να συμπεριληφθεί ο εγγονός της στη λίστα των 50 της απάντησε ότι θα κάνει ό,τι μπορεί αλλά δεν εξαρτάται ούτε από αυτόν, ούτε από τα SS αλλά μόνο από τον Fuhrer.

Επέστρεψε σπίτι με συγκρατημένη αισιοδοξία και αφού διηγήθηκε στη θεία Σταυρούλα την συνομιλία της με τον στρατηγό, τα είπε και στον θείο Κυριάκο.

Εκείνος υπομένοντας καρτερικά τους φρικτούς πόνους από το μάτι του, πήγαινε καθημερινώς στην εκκλησία προσευχόμενος για την σωτηρία του γιου του.

Ανήμερα 25η Μαρτίου, απρόσμενα, γυρίζει στο σπίτι ο Κώστας. Ο ενθουσιασμός και η ανακούφιση που επικράτησε στο σπίτι δεν υπάρχουν λόγια να αποτυπωθούν.

Αμέσως πάλι βγαίνει στα βουνά και συνεχίζει τον αγώνα με την ΕΟΚ,  συλλαμβάνεται  ξανά από τους Γερμανούς, καταδικαζόμενος αυτή την φορά δις εις θάνατον, αλλά λόγω της ήττας της Γερμανίας και λήξης του πολέμου, δεν εκτελείται και αποφυλακίζεται με την ανταλλαγή τριών ανώτερων Γερμανών αξιωματικών.

Ελευθερώνεται όλη η Κρήτη, εκτός των Χανίων, όπου συγκεντρώθηκε όλος ο εκεί Γερμανικός στρατός, για να επιστρέψουν, μέσω Σούδας, στη Γερμανία. Αυτό διήρκεσε εννιά ολόκληρους μήνες.

Ήταν η εποχή που άρχιζε ο εμφύλιος πόλεμος στην Ελλάδα και οι δυνάμεις του ΕΑΜ και ΕΛΑΣ της Κρήτης ετοιμάζονταν να την καταλάβουν τώρα με εμφύλιο. Με την επέμβαση του Κώστα που ήταν αρχηγός της ΕΟΚ, και του Ευάγγελου Κτιστάκη, αρχηγού του ΕΑΜ ΕΛΑΣ Κρήτης που ήταν και στενός φίλος του πατέρα μου και του Μιλτιάδη Πορφυρογένη, ενός εκ των αρχηγών του ΕΑΜ ΕΛΑΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, ο εμφύλιος στην Κρήτη δεν έγινε ποτέ.

Στις εκλογές του 1946 ο Κώστας Μητσοτάκης εκλέγεται βουλευτής Χανίων με το κόμμα των Φιλελευθέρων, υπό την αρχηγία του Σοφοκλή Βενιζέλου.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Related posts