Επιστροφή στην κορυφή
Τρίτη, 16 Ιαν 2018
 
 

O συγγραφέας του «Ερωτευμένου αίματος», Μιχάλης Σπέγγος, μιλάει στο NOW24

Παρασκευή, 08 Δεκέμβριος 2017 - 20:25

-a Μέγεθος κειμένου +A





Καταπιάνεται με ένα βαθιά ανθρώπινο και ίσως επικίνδυνο θέμα. Θέτει ερωτήματα ενώ πασχίζει να απαντήσει τόσο σ’ αυτά όσο και σε πολλά περισσότερα μέσα από τις ιστορίες των ηρώων που πραγματεύεται στο τελευταίο του μυθιστόρημα. Τοποθετείται πάνω στην αγορά του βιβλίου και τη σύγχρονη ελληνική πεζογραφία, ενώ παράλληλα μιλάει και για τα μελλοντικά του σχέδια. Ο λόγος για τον συγγραφέα του «Ερωτευμένου αίματος» (Εκδ. Διόπτρα), Μιχάλη Σπέγγο που «ανοίγει τα χαρτιά του» στο NOW24…

Συνέντευξη στον Κυριάκο Κουζούμη

Κ.Κ: Ποια ήταν η πηγή της έμπνευσής σου για το συγκεκριμένο μυθιστόρημα;

Μ.Σ: Το έγραψα για να θέσω ερωτήματα. Πόσο σημαντική είναι η εξ αίματος καταγωγή μας; Η τουλάχιστον η γνώση αυτής της καταγωγής. Εκτός αυτού, το βιβλίο μέσα από τέσσερεις ερωτικές ιστορίες προσπαθεί να απαντήσει το αέναο περί έρωτος ερώτημα: «τι είναι; υπάρχει άραγε κάποιο μοντέλο του; κάποια συνταγή; ήταν παλιά όπως σήμερα τα ερωτικά πράγματα; και αν όχι τι έχει αλλάξει;». Για κάποιους ο έρωτας δεν είναι τίποτε παραπάνω από τη μάσκα της φύσης για να μας πείσει να διαιωνιστούμε. Αν είναι έτσι τότε η σύνδεση με την πρώτη πρόταση περί καταγωγής είναι προφανής. Το βιβλίο σε τελική ανάλυση επιχειρεί να υποδείξει ότι ΟΧΙ δεν είναι έτσι.

Κ.Κ: Υπάρχουν πολλοί ήρωες, πρώτοι και δεύτεροι, που ο καθένας τους έχει και ένα πλούσιο υλικό να δώσει στο άθροισμα της ιστορίας; Γιατί επέλεξες να γράψεις ένα πολυπρόσωπο έργο; Πιστεύεις ότι τα έργα με αρκετούς χαρακτήρες μπορούν να αγγίξουν πιο εύκολα την πλειοψηφία των αναγνωστών ή κάτι τέτοιο απλώς ή και τυχαία σου προέκυψε;

Μ.Σ: Ποτέ δεν σκέφτομαι όταν γράφω τι θα αρέσει στον αναγνώστη. Γιατί τότε ξέρω ότι θα αποτύχω. Όλοι οι χαρακτήρες μου υπηρετούν το πλάνο της μυθοπλασίας μου. Όταν μιλάς για ένα τεράστιο ζήτημα όπως ο έρωτας χρειάζεσαι πολλές μεταβλητές. Έτσι τουλάχιστον είπα στον εαυτό μου.

Κ.Κ: Οι ήρωές σου φαντάζουν πρόσωπα της διπλανής πόρτας; Γιατί επέλεξες τέτοιες προσωπικότητες; Είναι ίσως πιο οικείες στον αναγνώστη;

Μ.Σ: Σε όλα μου τα βιβλία, ακόμη και στα Ιστορικά -πλην των ιστορικών προσώπων-όλοι μου οι ήρωες είναι άνθρωποι της διπλανής πόρτας. Αυτούς θέλω στο τεχνητό μου σύμπαν, αυτών τις ζωές θέλω να βιώσουν οι αναγνώστες μου.

Κ.Κ: Πώς βρίσκεις τη σύγχρονη ελληνική πεζογραφία σε επίπεδο ύφους και βαθύτητας συναισθημάτων; Τη βρίσκεις ικανή και άξια ώστε κάποια μέρα να χαρακτηριστεί κι αυτή ως κλασική;

Μ.Σ: Υπάρχουν τέτοια έργα. Έχω διαβάσει κάμποσα. Χωρίς κατ’ ανάγκη να τα βρει κανείς στις λίστες των ευπώλητων ή των βραβευμένων. Εδώ ίσως να υπάρχει ένα θέμα προς συζήτηση όχι όμως ότι δεν υπάρχουν, υπάρχουν και με το παραπάνω.

Κ.Κ: Σε πληγώνει που σε περιόδους κρίσης το εμπόριο του βιβλίου (αν και συνεχίζει να υφίσταται τολμηρά) έχει κλονιστεί;

Μ.Σ: Ακόμη και προ κρίσης τα ποσοστά στην Ελλάδα ήταν αρκετά χαμηλότερα από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Ήρθε η κρίση, απέδειξε ότι η πλειοψηφία θεωρεί το βιβλίο

είδος πολυτελείας και όχι ανάγκης και το έκανε ακόμη χειρότερο. Εδώ όμως αν και προφανώς στενοχωριέμαι είμαι και αισιόδοξος. Γιατί κάθε φορά που πιάνουμε πάτο κάτι μαγικό μας ταρακουνάει ως σύνολο και τραβάμε μπροστά. Έχω κάποια, έστω και δειλά, τέτοια δείγματα.

Κ.Κ: Αν αναζητούσαμε το βαθύτερο μήνυμα του «Ερωτευμένου αίματος» ποιο θα ήταν αυτό;

Μ.Σ: Ο σκοπός μου πραγματικά είναι ο αναγνώστης να βιώσει τις ιστορίες, ακόμη και του χτες, σαν να είναι δικές του. Αν το κάνει, όλα τα άλλα θα έρθουν. «Νιώσε και αρκεί» για να παραφράσω τον ανώνυμο Έλληνα της Ελληνικής Νομαρχίας.

Κ.Κ: Μελλοντικά σχέδια;

Μ.Σ: Γράφω πρόζα αλλά και θέατρο. Προσπαθώ να τα εναλλάσσω. Ένα θεατρικό λοιπόν το οποίο ελπίζω να δούμε στην καλοκαιρινή σεζόν.

 

Δυο λόγια για τον συγγραφέα…

Ο Μιχάλης Σπέγγος γεννήθηκε στα Γιάννενα το 1963. Σπούδασε πυρηνική φυσική. Έχουν εκδοθεί τα έργα του: «Περί αισθημάτων» (2001), «Η τελευταία συγγνώμη» (2002), «Μπίλη ο τίγρης» (2004), «Η εξομολόγηση ενός πυρηνικού φυσικού» (2004), «Μ’ αεροπλάνα και βαπόρια – δέκα μικρά κεφάλαια και ένα μεγάλο εμπνευσμένα από τον Διονύση Σαββόπουλο (2005), «Imperium» (2007). «Το στοίχημα των ανθρώπων» (2011) κ.ά.

 

Δυο λόγια για το βιβλίο…

Γιάννενα, δεκαετία του ’30

Οι ιστορίες τεσσάρων ατόμων διασταυρώνονται με δραματικό τρόπο. Η Αμαλία, μια καλλονή της εποχής, ξελογιάζεται από έναν αξιωματικό του στρατού. Μένει έγκυος, ενώ εκείνος τραβάει τον δρόμο του.

Ο Τάκης, ένας τύπος βίαιος, φιλόδοξος και με μια παράξενη ηθική, έχει γυρίσει από την Αμερική κακήν κακώς σε μια εποχή που άλλοι πήγαν και στέριωσαν. Ο Γιάννης Ρήγας είναι γιατρός με ένα ανομολόγητο πάθος για τις γυναίκες.

Ο μοναχογιός του Πέτρος είναι ένας ρομαντικός ιδεολόγος και διανοούμενος. Όταν οι τέσσερις θα συγκατοικήσουν, το αρχοντικό του Ρήγα θα μοιάζει με πυριτιδαποθήκη, ενώ γύρω τους η Ιστορία προχωρά με φωτιά και μαχαίρι.

Αθήνα, σήμερα

Τρία αδέρφια, κοντά στα πενήντα, συνεχίζουν να αναζητούν τον έρωτα. Ο Μιχάλης, διάσημος ογκολόγος, βρίσκεται στα πρόθυρα μιας τεράστιας ανακάλυψης, αλλά στην προσωπική του ζωή συντηρεί μια αδιέξοδη παράνομη σχέση.

Ο Άλκης, μεγαλοδημοσιογράφος και εργένης εκ πεποιθήσεως, αναζητεί την επιβεβαίωση σε εφήμερες σχέσεις.

Η Βιβή, διαλυμένη στην προσωπική της ζωή και με οικονομικά προβλήματα να την πνίγουν, ξοδεύεται σε καταδικασμένες καταστάσεις.

Τα τρία αδέρφια είναι εγγόνια του Τάκη και της Αμαλίας· ή μήπως όχι; Μια απροσδόκητη έρευνα για το παρελθόν της οικογένειας θα αλλάξει τη ζωή τους για πάντα και θα τους κάνει να συνειδητοποιήσουν ότι, όσο κι αν άλλαξαν οι εποχές και οι συνθήκες, η μαγική δύναμη του έρωτα διαπερνά τον χώρο και τον χρόνο, μπορεί να δικαιώσει το χθες και να συνταράξει το σήμερα.



Μοιράσου το…!




Σχόλια


Τελευταίες ειδήσεις: