Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
14 Απρ 2021
Πολιτισμός

Ο συγγραφέας Κώστας Παύλου μιλάει για το νέο του βιβλίο «Ο Δόγης»

Συνέντευξη στη Μαίρη Γκαζιάνη 

O Κώστας Παύλου γεννήθηκε τον Φεβρουάριο του 1980 στα Ιωάννινα. Σπούδασε οικονομικά στο Αμερικάνικο Κολλέγιο Ελλάδος, απ’ όπου αποφοίτησε το 2002.

Το πρώτο του μυθιστόρημα οι «Εξισορροπιστές» εκδόθηκε το 2014. Ζει στα Ιωάννινα, είναι παντρεμένος και πατέρας δυο παιδιών. 

ΜΑΙΡΗ ΓΚΑΖΙΑΝΗ: Πριν λίγες ημέρες κυκλοφόρησε το νέο αστυνομικό βιβλίο σου «Ο Δόγης και πρόκειται για μια ακόμα αστυνομική ιστορία. Πως προέκυψε ο τίτλος;

ΚΩΣΤΑΣ ΠΑΥΛΟΥ: Τον τίτλο και την ιστορία την εμπνεύστηκα από ένα αντικείμενο. Είναι μια Βενετσιάνικη μάσκα που βρίσκεται πάνω από το τζάκι του σπιτιού μου. Ένα βράδυ που την παρατηρούσα προσεχτικά με ενέπνευσε για να γράψω την ιστορία. 

Μ.Γ.: Τι είναι αυτό που σε ωθεί προς τη συγγραφή αστυνομικών βιβλίων;

Κ.Π.: Το πάθος μου να διηγούμαι ιστορίες με ένταση, μυστήριο και ανατροπές. Πάντως σε όλα τα βιβλία μου έως τώρα υπάρχει και η τροφή για κοινωνικό προβληματισμό γιατί δε νομίζω ότι μπορεί να σταθεί ένα σύγχρονο αστυνομικό μυθιστόρημα δίχως αυτή την παράμετρο.

Μ.Γ.: Είχες υπόψη σου πραγματικά γεγονότα πάνω στα οποία θεμελίωσες την ιστορία που αφηγείσαι;

Κ.Π.: Όχι, είναι καθαρά προϊόν μυθοπλασίας. Φυσικά κάποιες συμπεριφορές, οι πτυχές του χαρακτήρα των ηρώων μπορεί να έχουν εμπνευστεί από υπαρκτά πρόσωπα. 

Μ.Γ.: Γιατί επέλεξες ως τόπο διεξαγωγής την πόλη των Ιωαννίνων;

Κ.Π.: Πέρα από το γεγονός ότι είναι η πόλη μου και κάθε γωνιά της μου δίνει έμπνευση, θεωρώ ότι είναι απίστευτα ατμοσφαιρική και ταιριάζει ως φόντο στην ιστορία μου.

Μ.Γ.: Το μυθιστόρημά σου είναι καθαρά αστυνομικό με κεντρικό ήρωά σου τον αστυνόμο Τόμμυ Ιριόγλου. Ο Τόμμυ είναι απλά ένας ανώτερος αστυνομικός ή ένας τιμωρός;

Κ.Π.: Είναι και τα δύο μαζί. Επιθυμεί να αποδώσει δικαιοσύνη αλλά με το δικό του ιδιότυπο τρόπο. Ο απώτερος στόχος του είναι η τιμωρία του παραβάτη και η απονομή δικαιοσύνης. Προκειμένου όμως να επιτευχθεί ο στόχος του, δεν θα διστάσει να κάνει τα πάντα, ακόμη και να υπερβεί τα εσκαμμένα.

Μ.Γ.: Τι αντιπροσωπεύει για σένα ο ήρωάς σου;

Κ.Π.: Θεωρώ τον Τόμμυ Ιριόγλου τον πιο ολοκληρωμένο μου ήρωα. Είναι ένας άνθρωπος που ενσαρκώνει ταυτόχρονα και το καλό και το κακό. Στο βιβλίο μου δεν υπάρχουν ξεκάθαρα «καλοί» και «κακοί» ήρωες διότι ήθελα να δείξω ότι όλοι οι άνθρωποι κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες είναι ικανοί να πράξουν το καλό και το κακό.

Μ.Γ.: Υπάρχει πολύ βία στο βιβλίο σου και το παράξενο είναι ότι δεν προέρχεται από τους εγκληματίες αλλά από τον Τόμμυ Ιριόγλου, ο οποίος εμφανίζεται ως δίκαιος και ευσυνείδητος και παράλληλα ως τιμωρός με αδόκιμες μεθόδους. Πως το εξηγείς αυτό;

Κ.Π.: Ο Τόμμυ Ιριόγλου δεν είναι ένας συμβατικός αστυνομικός αρά είναι δεν έχει και συμβατική συμπεριφορά. Η βία υπάρχει και από τους εγκληματίες αλλά αυτή τη φορά προτίμησα να μην εστιάσω πάνω της, αλλά να επικεντρώσω το ενδιαφέρον πάνω στις ενέργειες και στον τρόπο σκέψης του Τόμμυ.

 Μ.Γ.: Πόσο εξοικειωμένος είναι ο κόσμος σχετικά με τη βία λόγω των εικόνων που προβάλλονται στην τηλεόραση ή στο διαδίκτυο;

Κ.Π.: Δυστυχώς είμαστε τόσο εξοικειωμένοι με την βία, που ακόμα και ακραίες σκηνές πλέον δε μας σοκάρουν. Τις αισθανόμαστε σαν να είναι μέρος κάποιας ταινίας και όχι ως ωμή πραγματικότητα.

 Μ.Γ.: Ο Γιάννης Βενετσιάνος διοργανώνει ένα πάρτι οργίων το οποίο καταλήγει με δυο νεκρές κοπέλες. Τι άνθρωπος είναι η Γιάννης Βενετσιάνος;

Κ.Π.: Θα έλεγα, με μεγάλη δόση υπερβολής φυσικά, ότι είναι χαρακτηριστικός τύπος νεοέλληνα. Κέρδισε πολλά, γρήγορα και με μεγάλη ευκολία. Και όταν η φούσκα έσκασε δε μπόρεσε να αποδεχθεί την μετάβαση στη νέα πραγματικότητα και προσπαθεί με κάθε τρόπο να διατηρήσει το βιοτικό του επίπεδο. Η συμπεριφορά του δεν απέχει από κάποιους που συναναστρεφόμαστε καθημερινά.

 Μ.Γ.: Γράφεις ότι για τους πλούσιους είναι λεπτή η γραμμή που διαχωρίζει τους φίλους από τους εχθρούς. Που οφείλεται η δυσδιάκριτη αυτή γραμμή;

Κ.Π.: Όταν διακυβεύονται μεγάλα ή ακόμα και μικρότερα οικονομικά συμφέροντα βλέπουμε τους ανθρώπους να αλλάζουν συμπεριφορά και να ‘ξεχνούν’ τον ηθικό κώδικα. Φίλος είναι εκείνος που μπορεί να τους φανεί ωφέλιμος. Στην ουσία δεν είναι ζήτημα πλούσιων ή φτωχών αλλά της ανθρώπινης φύσης να προασπίσει τα κεκτημένα με κάθε τρόπο.

Μ.Γ.: «Λάτρευε να δημιουργεί εχθρούς και μισούσε να κάνει φίλους» γράφεις για τον Τόμμυ. Που οφειλόταν ο ιδιόρρυθμος χαρακτήρας του;

Κ.Π.: Ο Τόμμυ είναι ένας μοναχικός και εγωκεντρικός τύπος. Δεν θέλει να τον ενοχλούν, αλλά του αρέσει να βρίσκεται στο επίκεντρο. Με τους φίλους πρέπει να μοιράζεσαι πράγματα, όμως εκείνος δε θέλει εκφράζει τα συναισθήματα και τις σκέψεις του. Όσον αφορά τους εχθρούς του, επέλεγε να έχει απέναντί του ικανούς ανθρώπους για κάνει τη ζωή του πιο ενδιαφέρουσα.

 Μ.Γ.: «Κάθε φορά που αυτός μετρούσε πρόσωπα και καταστάσεις, η ζυγαριά έκλεινε πάντα προς τη μεριά της λογικής, δεν άφηνε το συναίσθημα να τον παρασύρει» αναφέρεις πάλι για τον ίδιο. Είχε συναισθήματα και τα έκρυβε ή ήταν μόνο ένας ψυχρός ρεαλιστής;

Κ.Π.: Όσον αφορά τα προσωπικά του ζητήματα (π.χ. η κόρη του), έχει συναισθήματα όμως τα κρύβει πολύ καλά γιατί δεν θέλει να δείξει το παραμικρό σημάδι αδυναμίας. Όσο αφορά τη δουλειά του είναι απόλυτα ψυχρός, για τον Τόμμυ εκεί δεν χωρούν συναισθηματισμοί.

Μ.Γ.: Σε κάποιο σημείο ο Τόμμυ αναρωτήθηκε αν «είχε πραγματοποιήσει κάποια από τα όνειρά του». Δεδομένου ότι είναι δημιούργημά σου, τι πιστεύεις γι΄ αυτό;

Κ.Π.:  Ο Τόμμυ βρίσκεται σε άσχημη ψυχολογική κατάσταση και για αυτό κάνει συνεχώς αρνητικές σκέψεις. Δε μπορεί να σκεφτεί καθαρά για οτιδήποτε δεν αφορά τη δουλειά του.

Μ.Γ.: «Σχεδόν η κάθε του επαφή με τους ανθρώπους ήταν μια επίπονη και δυσάρεστη διαδικασία. Ακόμα και όταν δεν εκνευριζόταν, πάθαινε κάτι πολύ χειρότερο, βαριόταν». Είναι μισάνθρωπος ο Τόμμυ;

Κ.Π.: Δεν είναι μισάνθρωπος, απλώς είναι μοναχικός. Δε θέλει να ενοχλεί κανέναν, αλλά δε θέλει και να τον ενοχλούν. Φυσικά δεν είναι εύκολος άνθρωπος και εκνευρίζεται όταν δεν καταλαβαίνουν τον τρόπο σκέψης του.

 Μ.Γ.: Ποιος είναι ο «Άλλος» εαυτός του Τόμμυ, που εμφανίζεται ξαφνικά για να πάρει τον έλεγχο και που θέλει να τον οδηγήσει;

Κ.Π.: Είναι αυτός που θέλει να κρύψει απ’ όλους,- ακόμα και από τον ίδιο του τον εαυτό- και ο σκοπός του είναι να τον οδηγήσει στο να πραγματοποιήσει αυτά που κατά βάθος επιθυμεί.

 Μ.Γ.: «Η κατάθλιψή του ήταν χρόνια, όμως ποτέ δεν είχε διαγνωσθεί από ψυχίατρο, αφού δεν ήθελε να επισκεφθεί» γράφεις πάλι για τον Τόμμυ. Πως ένας αστυνομικός με κατάθλιψη παραμένει στο αστυνομικό σώμα δεδομένου ότι παρακάτω γράφεις «Βέβαια, τα συμπτώματα της βαριάς κατάθλιψής του ήταν εμφανή»;

Κ.Π.: Πολλοί άνθρωποι στις μέρες μας βιώνουν την κατάθλιψη και το χειρότερο είναι ότι βιώνουν μια δύσκολη κατάσταση δίχως καμιά στήριξη. Επίσης για κάποιους ανθρώπους η δουλειά τους είναι η μοναδική διέξοδος για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν. Το πρώτο βήμα για τη λύση του οποιοδήποτε προβλήματος είναι η αναγνώριση της ύπαρξής του. Ο Τόμμυ ποτέ δε θα δεχόταν να ζητήσει βοήθεια είτε από κάποιον ειδικό, είτε από κάποιο συγγενικό του πρόσωπο. Στο μέλλον ίσως αναγκαστεί να το κάνει.

 Μ.Γ.: Όταν γράφεις, έχεις όλη την υπόθεση στο μυαλό σου ή σε καθοδηγούν οι ήρωές σου;

Κ.Π.: Όταν ξεκινάω μια ιστορία έχω την αρχή και το τέλος της στο μυαλό μου χαραγμένα και αυτά τα δύο δεν αλλάζουν ποτέ. Τα ενδιάμεσα κομμάτια όμως πολλές φορές τα έχω αλλάξει διότι οι ήρωες στην πορεία της ιστορίας αυτονομούνται και ουσιαστικά αυτοί χαράσσουν την πορεία τους μέσα στο βιβλίο.

 Μ.Γ.: Η αστυνομική λογοτεχνία έχει το δικαίωμα να ξεπερνάει τον ρεαλισμό;

Κ.Π.: Το τι είναι ρεαλιστικό είναι σχετικό. Βλέπουμε αρκετές φορές η πραγματικότητα να ξεπερνάει ακόμα και τις σκέψεις τον πιο ευφάνταστων συγγραφέων. Πάντως δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ένας συγγραφέας δεν είναι υποχρεωμένος να αποτυπώσει την πραγματικότητα ως έχει, αλλά μέσω της φαντασίας και της ευρηματικότητας του να πιαστεί από αυτή και να οδηγήσει την ιστορία του όπου εκείνος επιθυμεί.

 Μ.Γ.: Τι πρέπει να προσέξει ο συγγραφέας κατά τη συγγραφή ενός αστυνομικού μυθιστορήματος;

Κ.Π.: Κατά τη γνώμη μου δεν θα πρέπει να πέσει στην παγίδα να προσπαθήσει να αντιγράψει πετυχημένες συνταγές άλλων συγγραφέων, Ελλήνων και ξένων. Θα πρέπει να αποκτήσει τον δικό του μοναδικό τρόπο γραφής, αν θέλει να αφήσει το συγγραφικό του αποτύπωμα.

 Μ.Γ.: Θα συνεχίσεις με αστυνομικά μυθιστορήματα ή σκέπτεσαι να γράψεις και κάτι διαφορετικό;

Κ.Π.: Ήδη έχω ξεκινήσει το τέταρτο αστυνομικό μου μυθιστόρημα και έχω στο μυαλό μου αρκετές ακόμα ιστορίες που θα μπορούσαν να εξελιχθούν σε βιβλίο. Η συγγραφή αστυνομικών μυθιστορημάτων είναι ένας δρόμος δίχως γυρισμό. Προς το παρών δεν σκέφτομαι να γράψω κάτι διαφορετικό.

 Μ.Γ.: Σ΄ ευχαριστώ πολύ για την παραχώρηση της συνέντευξης και σου εύχομαι καλοτάξιδο το βιβλίο σου.

Κ.Π.: Εγώ σας ευχαριστώ για την φιλοξενία.

*Το μυθιστόρημα «Ο Δόγης» του Κώστα Παύλου κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αέναον.

Μαίρη Γκαζιάνη

Γεννήθηκε στα Ιωάννινα.  Μεγάλωσε στην Αθήνα όπου ζει μέχρι σήμερα και εργάσθηκε ως τραπεζοϋπάλληλος. Στο παρελθόν ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με την φωτογραφία ενώ τώρα ζωγραφίζει και παράλληλα γράφει. Έχει πραγματοποιήσει ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές.

Τον Μάιο του 2012 κυκλοφόρησε την πρώτη ποιητική της συλλογή με τίτλο «Σου γράφω…», τον Σεπτέμβρη 2013 κυκλοφόρησε το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο ΕΝΑ ΦΕΓΓΑΡΙ ΛΙΓΟΤΕΡΟ και τον Ιούνιο του 2014 κυκλοφόρησε το βιβλίο της ΤΑ ΠΛΗΚΤΡΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ  από τις εκδόσεις ΄Οστρια. Επίσης, το παραμύθι της «Το ψαράκι του βυθού» συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο «Παραμύθια και Μαμάδες» εκδόσεις Βερέττα 2015.  Τον Ιούνιο 2017 κυκλοφόρησε το μυθιστόρημά της ΑΛΙΚΑ ΒΗΜΑΤΑ από την Εμπειρία Εκδοτική. Το 2019 θα κυκλοφορήσει το νέο της μυθιστόρημα από τις εκδόσεις Ωκεανός.

Την περίοδο 2011-2012 υπήρξε ραδιοφωνική παραγωγός στο magicradiolive. Από τον Νοέμβρη 2014 συνεργάζεται με το now24.gr και έχει πραγματοποιήσει πάνω από πεντακόσιες συνεντεύξεις. Το 2016 συμμετείχε στην τηλεοπτική εκπομπή ΚΑΛΩΣ ΤΟΥΣ του ΑιγαίοTV πραγματοποιώντας συνεντεύξεις σε ανθρώπους των τεχνών. Διετέλεσε Διευθύντρια Σύνταξης του on line Πολιτιστικού Περιοδικού Books and Style από Ιούλιο 2017 έως Μάρτιο 2018 οπότε αποχώρησε οικειοθελώς.

Μεγάλες της αγάπες είναι το θέατρο και ο χορός με τα οποία έχει ασχοληθεί ερασιτεχνικά.   

 

 

 

 

 

 

Related posts