Subscribe Now
Trending News
Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
25 Ιούν 2024
Πολιτισμός

Ο σκηνοθέτης Μενέλαος Τζαβέλλας “εξομολογείται” στη συγγραφέα Μαίρη Γκαζιάνη

 

 
 Απο τη Μαίρη Γκαζιάνη 
«Το θέατρο δεν είναι πορνό, το θέατρο είναι τέχνη, είμαι κάθετος σε αυτό» ισχυρίζεται ο Μενέλαος Τζαβέλλας.
 
ΕΡ. Γεννήθηκες και μεγάλωσες στα Καμίνια Πειραιά. Ωστόσο έχεις καταγωγή από Πελοπόννησο και από Κρήτη. Τρία διαφορετικά σημεία της Ελλάδας που σίγουρα έχουν αφήσει επάνω σου την σφραγίδα τους.  Αν υποθέσουμε ότι από την Πελοπόννησο πήρες το όνομα Μενέλαος, τι πήρες από τα άλλα δυο;
ΑΠ. Γεννήθηκα στα Καμίνια του Πειραιά σε μια όμορφη γειτονιά, με πολλή αγάπη από όλους, σε μια οικογένεια που πλημμύριζε από αγάπη. Το όνομα είναι από την Πελοπόννησο από την πλευρά του πατέρα μου και κρατώ μόνο αυτό και πολλή αγάπη… Από την Κρήτη κρατώ πολλές όμορφες στιγμές, έρωτες, ξεφαντώματα, μα πάνω απ΄ όλα αγάπη, πολλή αγάπη και όμορφες στιγμές με την οικογένειά μου. Η Κρήτη για μένα είναι η πατρίδα μου, εκεί θέλω να πω καληνύχτα, στο όμορφο Κρητικό πέλαγος
ΕΡ. Ποιος από τους δυο τόπους πιστεύεις ότι έχει επιδράσει περισσότερο στην διαμόρφωση της ιδιοσυγκρασίας σου;
ΑΠ. Και η δυο πατρίδες μου, αλλά πιο πολύ η Κρήτη με έκανε να είμαι άτομο σωστό και να μην έχω δυο πρόσωπα, να είμαι σκληρός στον λόγο και αληθινός σαν άνθρωπος. Η Κρήτη – το Τυμπάκι από όπου κατάγομαι- μου έμαθε να έχω αξία και αγάπη.
ΕΡ. Ως έφηβος ποια ήταν τα όνειρά σου για την καριέρα που θα ήθελες να ακολουθήσεις;
ΑΠ. Ποτέ δεν είχα όνειρα, μόνο ΣΤΟΧΟΥΣ. Από 12 ετών ήξερα τι ήθελα να κάνω, άσχετα αν στην αρχή σπούδασα οδοντοτεχνίτης, τελικά με κέρδισε ο χώρος του θεάματος. Πάντα ήθελα να γίνω σκηνοθέτης και να εκφράζω αυτά που νιώθω.
ΕΡ. Παράλληλα με τις σπουδές σου, η αγάπη σου για τις τέχνες σε σπρώχνει να σπουδάσεις ζωγραφική, αγιογραφία και ιστορία τέχνης. Ασχολήθηκες καθόλου με αυτά;
ΑΠ. Σπούδασα 4 χρόνια ζωγραφική στο Ελληνικό Ινστιτούτο Τεχνών στην Πλάκα. Έδωσα εξετάσεις και εισήλθα στην σχολή σε ηλικία 16 ετών σαν εξαιρετικό ταλέντο. Στη συνέχεια σπούδασα αγιογραφία στο Ζωγραφείο εικόνων στο Γκάζι, για άλλα 4 χρόνια. Έδωσα εξετάσεις στην Σχολή Καλών Τεχνών αλλά με κέρδισε η σκηνοθεσία… 12 χρόνια είχα ασχοληθεί με την ζωγραφική, έχω κάνει 4 ατομικές εκθέσεις.
ΕΡ. Η ανάγκη της δημιουργίας δεν καλύφθηκε με τα παραπάνω, οπότε αποφάσισες ότι θέλεις να σπουδάσεις σκηνοθεσία. Πότε για πρώτη φορά, συνειδητοποίησες αυτή την ανάγκη σου;
ΑΠ. Στα 16 είχα ήδη αυτή την ανάγκη! Ήρθε στον δρόμο μου ένας μεγάλος δάσκαλος, ο Θοδωρής Αγγελόπουλος, αγαπημένος δάσκαλος. Έμαθα πολλά και μου έδωσε πολλά… έτσι στα 16 ήθελα να μπω στον μαγικό κόσμο της σκηνοθεσίας, να πω πράγματα, να δώσω στιγμές.
ΕΡ. Πολύ νωρίς έρχεται η επιτυχία μέσα από μικρότερα τηλεοπτικά κανάλια στην αρχή και στα μεγαλύτερα τηλεοπτικά κανάλια της Ελλάδας στην συνέχεια αλλά και συνεργασίες με τηλεοπτικά κανάλια του εξωτερικού. Τι αντιπροσώπευε για σένα η τηλεόραση εκείνη την εποχή;
ΑΠ. Η τηλεόραση εκείνη την εποχή ήταν ο έρωτας μου, η ζωή μου. Μοιραζόμουν μεγάλες και όμορφες στιγμές με πολύ σημαντικούς ανθρώπου του χώρου. Η τηλεόραση με βοήθησε να μάθω πολλά και να δώσω πολλά.
ΕΡ. Στο παρελθόν συνεργάστηκες με τα πιο γνωστά ονόματα του τηλεοπτικού χώρου. Τι θυμάσαι πιο έντονα από την εποχή εκείνη, με νοσταλγία ή με πίκρα;
ΑΠ. Με νοσταλγία όχι, έγιναν, πέρασαν. Δούλεψα με πολλά αγαπημένα ονόματα Κορομηλά, Χατζηνικολάου, Χούκλη, Θεοδωράκης κ.α. και έζησα πολλές όμορφες στιγμές. Πίκρα δεν θυμάμαι  καμία, μόνο χαρές και πολλές επιτυχίες στα 12 χρόνια της σχέσης μας.
ΕΡ. Το 2004 συμμετέχεις στην Ολυμπιάδα της Αθήνας ως εικονολήπτης, στο αγώνισμα της πυγμαχίας. Πως θυμάσαι αυτή την εμπειρία που ήταν μια πολύ μεγάλη στιγμή για την Ελλάδα;
ΑΠ. Η συνεργασία μου με το NBC Αμερικής ήταν πολύ μεγάλη στιγμή για μένα. Ένιωθα συγκίνηση και περηφάνια. Η δουλειά ήταν σκληρή μα το αποτέλεσμα δικαίωνε την κούραση. Θυμάμαι πάντα με πολύ αγάπη αυτές τις ιδιαίτερες στιγμές.
ΕΡ. Πότε έγραψες ένα ΤΕΛΟΣ στη σχέση σου με την τηλεόραση και γιατί;
ΑΠ. Το 2013 είπα «σ΄ ευχαριστώ αλλά τώρα πρέπει να χωρίσουμε». Έδωσα πολλά, νομίζω μου έδωσε περισσότερα, δεν είχαμε πια κάτι ερωτικό μεταξύ μας, έτσι αποφάσισα να σταματήσω.
ΕΡ. Και μετά το τέλος με την τηλεόραση τι ακολούθησε;
ΑΠ. Ακολούθησε μια νέα αγάπη, το θέατρο. Μαθήτευσα δίπλα σε σημαντικούς σκηνοθέτες που με δίδαξαν το καλό και το κακό θέατρο. Έτσι είδα και έμαθα πολλά. Το θέατρο είναι πια για μένα ζωή χωρίς θάνατο.
ΕΡ. Το 2006 κατέλαβες την 7η θέση ανάμεσα σε 190 χώρες στο art festival με την ταινία «3 ΟΝΕΙΡΑ». Πόσος κόπος είχε καταβληθεί και πόσο σημαντική ήταν για σένα αυτή η διάκριση;
ΑΠ. Κανένας κόπος. Πρόκειται για μια ταινία μικρού μήκους, φτιαγμένη από φίλους, με μεράκι. Η διάκριση ήταν πολύ σημαντική αλλά αυτό πέρασε και παραμένει μια όμορφη ανάμνηση.

“Η Μαίρη Γκαζιάνη με τον Μενέλαο Τζαβέλλα στην παραλία Αλίμου κατά τη διάρκεια της συνέντευξης

ΕΡ. Υπάρχουν πολλές βραβεύσεις ακόμα στο ενεργητικό σου όπως τα βραβεία σκηνοθεσίας το 2007 και το 2012 από την UNESCO για τα έργα «Ασκητική» και «Αναφορά στον Γκρέκο». Επίσης, σου έχει απονεμηθεί βραβείο ως εξαίρετο ταλέντο και αριστούχος το 2003. Θεωρείς ότι τα βραβεία είναι η καταξίωση του καλλιτέχνη;
ΑΠ. Τα βραβεία δίνονται για έναν λόγο, για ένα ευχαριστώ στον δημιουργό. Είμαι υπερήφανος για αυτά και καμαρώνω. Είναι το ευχαριστώ του κόσμου για το έργο μου, είναι πολύ συγκινητικό όλο αυτό.
ΕΡ. Μπορείς να μας αναφέρεις κάποιες ακόμα σκηνοθετικές συνεργασίες σου;
ΑΠ. «Μάνα Γκέρα» του Στέφανου Κακαβούλη με την σημαντική Ζώγια Σεβαστιανού, «Αναφορά στον Γκρέκο», «Ασκητική», «Ο μπακαλόγατος» με την θεατρική ομάδα Τυμπακίου Κρήτης, αφιέρωμα στον Μάνο Χατζιδάκη και τόσα άλλα.
ΕΡ. Συνεργάζεσαι με την UNESCO Πειραιά και Νήσων. Μίλησέ μας γι΄ αυτήν την συνεργασία.
ΑΠ. Είμαι υπεύθυνος θεάτρου και πολιτισμού. Ο πρόεδρος Ιωάννης Μαρωνίτης στηρίζει πολύ το έργο μας. Τους επόμενους μήνες ετοιμάζουμε να παρουσιάσουμε πολύ σημαντικές πολιτιστικές δραστηριότητες. Ευχαριστώ την Unesco μέσα από την καρδιά μου.
ΕΡ. Φτάνουμε στο 2014 και στην προετοιμασία της θεατρικής παραγωγής ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΣ. Τίνος ιδέα ήταν η επιλογή του συγκεκριμένου έργου;
ΑΠ. Ο Ερωτόκριτος είναι ένα ευχαριστώ στην πατρίδα μου την Κρήτη. Εγώ επέλεξα αυτό το έργο. Στο θέατρο μου αρέσουν τα δύσκολα και όχι τα εύκολα. Θα μπορούσα να επιλέξω ένα εργάκι, να βάλω γυμνό, να κάνω διάφορα τρικ, για να προσελκύσει  κόσμο. Και τι με αυτό; με κάνει δημιουργό; Όχι! Είμαι παλιάς σχολής και το θέατρο για μένα είναι σεβασμός στον θεατή. 4 μήνες δουλέψαμε πολύ με τους ηθοποιούς. Όλοι είναι εξαιρετικοί συνεργάτες, η Νέλλη Γκίνη είναι πια για μένα μέλος της οικογένειάς μου, ο Κώστας Σερεπίσος επίσης, τα ρούχα του Μάκη Καρρά μοναδικά, ο Κωνσταντίνος Μενούνος εξαιρετικός στην κινησιολογία του, οι ηθοποιοί μου, η Σίσσυ Καπετάνου που επιπλέον μας στήριξε μαζί με την Τζένη Κουκίδου στο κείμενο, ο Σταύρος Μαρκάλας, ο Κωνσταντίνος Τζέμος από την λυρική, ο Κώστας Τραφαλής και ο Κωσταντίνος Τσιομίδης. Όλοι έχουν ταλέντο, ήθος και πολλή αγάπη γι΄ αυτό που κάνουν. Οι μουσικοί μας Γιώργος Σαμπαριώτης, Σάκης Γκαϊτατζής, Μάνος Αρβανίτης ντύνουν την παράσταση μουσικά με τα παραδοσιακά τους όργανα. Τους ευχαριστώ όλους.
ΕΡ. Με ποια λόγια θα προέτρεπες το θεατρόφιλο κοινό να έρθει για να παρακολουθήσει το έργο;
ΑΠ. Θα έλεγα να έρθουν για να παρακολουθήσουν μια σημαντική παράσταση που αναφέρεται στον έρωτα και στις σχέσεις των ανθρώπων. Να έρθουν για να ακούσουν ένα εξαιρετικό κείμενο του Βιτσέντζου Κορνάρου, όπως ακριβώς γράφτηκε, ένα σπάνιο κείμενο με πολύ σωστή απόδοση, κάτι που λείπει στις θεατρικές μας μέρες.
ΕΡ. Μια και το ανέφερες παραπάνω, πες μας ποια είναι η γνώμη σου για το γυμνό στο θέατρο;
ΑΠ. ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ..ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΕΙΝΑΙ ΠΟΙΗΣΗ! Γυμνοί ηθοποιοί «γίνονται ένα» με θεατές… Πολλοί σκηνοθέτες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό κάνουν  παραστάσεις με γυμνό, ο λόγος;; τα εισιτήρια, η δόξα, το χρήμα… Το θέατρο δεν είναι πορνό, το θέατρο είναι τέχνη, είμαι κάθετος σε αυτό. Αν ένα έργο «απαιτεί» να υπάρχει γυμνό, ναι είμαι κι εγώ σύμφωνος, αλλά γυμνό για το γυμνό πια… έλεος… Ο θεατής ξέρει και επιλέγει καλές παραστάσεις. Το γυμνό σαφώς είναι τέχνη, αν μπορούμε να το σκηνοθετήσουμε σωστά θεατρικά αλλά δυστυχώς βλέπουμε πολύ άσχημες αποδόσεις γυμνού, πολύ χαμηλής αισθητικής, πρέπει κάποιος να ξέρει να το υποστηρίξει σωστά. Υπάρχουν καταξιωμένοι σκηνοθέτες που βάζουν σε παραστάσεις αισθητικά όμορφο γυμνό και είμαι υπέρ σε αυτό. Εγώ προσωπικά δεν θα το έκανα ποτέ, είναι σαν να προσβάλω το κοινό του θεάτρου… όχι δεν υπάρχει λόγος να το κάνω… ας το κάνουν άλλοι…
ΕΡ. Αν είχες μια πρόταση που να σε αντιπροσωπεύει θα επέστρεφες στην τηλεόραση;
ΑΠ. Όχι, ποτέ ξανά τηλεόραση με την μορφή που έχει τώρα. Εγώ έζησα την όμορφη πλευρά της, όμορφες στιγμές, τώρα είναι ένα κακό τέρας που το φοβάμαι πολύ κι εγώ θέλω να είμαι καλά.
ΕΡ. Τι θα ήθελες να πεις ως επίλογο της κουβέντας μας;
ΑΠ. Η ζωή είναι ωραία, ας το καταλάβουμε και στα δύσκολα ας λέμε «ΔΟΞΑ ΣΟΙ Ο ΘΕΟΣ ΟΛΑ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΟΠΩΣ ΟΛΑ ΤΑ ΑΛΛΑ».
 

Μαίρη Γκαζιάνη
Γεννήθηκε στα Ιωάννινα.  Μεγάλωσε στην Αθήνα όπου ζει μέχρι σήμερα και εργάσθηκε ως τραπεζοϋπάλληλος. Στο παρελθόν ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με την φωτογραφία ενώ τώρα ζωγραφίζει και παράλληλα γράφει. Τον Μάιο του 2012 κυκλοφόρησε την πρώτη ποιητική της συλλογή με τίτλο «Σου γράφω…», τον Σεπτέμβρη 2013 κυκλοφόρησε το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο ΕΝΑ ΦΕΓΓΑΡΙ ΛΙΓΟΤΕΡΟ και τον Ιούνιο του 2014 κυκλοφόρησε το βιβλίο της ΤΑ ΠΛΗΚΤΡΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ  από τις εκδόσεις ΟΣΤΡΙΑ.
Γράφει στίχους για τραγούδια, με τελευταίο το «Μαζί μου σε θέλω» (οι στίχοι περιλαμβάνονται στο βιβλίο ΤΑ ΠΛΗΚΤΡΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ) σε μουσική και ερμηνεία Χλόης Λάμπρου. Υπήρξε ραδιοφωνική παραγωγός ενώ μεγάλη της αγάπη είναι το θέατρο με το οποίο ασχολείται ερασιτεχνικά.

 
 

Related posts