Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
17 Αυγ 2022
Πολιτισμός

Ο συγγραφέας και ηθοποιός Χάρης Βεραμόν και το “ΑΛΑΛΟΥΜ”

 

 
Γράφει η Μαίρη Γκαζιάνη
«Αν δρόμος μας είναι της δυσκολίας, τότε υπομονή είναι το λάβαρο της ελπίδας!» τονίζει ο ηθοποιός και συγγραφέας Χάρης Βεραμόν.
 
ΕΡ. Γεννήθηκες και μεγάλωσες στην Αθήνα. Πως θυμάσαι τα παιδικά σου χρόνια;
ΑΠ. Ζωηρός, αδιάφορος για τα μαθήματα του σχολείου, έδινα περισσότερο έμφαση στους φίλους μου, στη μουσική -έπαιζα κιθάρα- και στο Playstation, το πρώτο που είχε βγει τότε… Βέβαια οι περισσότερες αναμνήσεις που έχω είναι από τη γιαγιά μου. Εκείνη με μεγάλωσε και με αγάπησε, ίσως περισσότερο απ΄ όσο αγαπούσε τα παιδιά της.
 
ΕΡ. Ως έφηβος ποιες ήταν οι αναζητήσεις σου;
ΑΠ. Ο έρωτας, η μουσική και η καλοπέραση. Το τελευταίο ήταν το φόρτε μου! Γενικά με θυμάμαι να γράφω ποίηση, να διαβάζω φανατικά φανταστική λογοτεχνία και να έχω μια τάση προς τους καταραμένους ποιητές.
 
ΕΡ. Σε ποια ηλικία αποφάσισες ότι θέλεις να γίνεις ηθοποιός; Υπήρξε κάτι που σε επηρέασε;
ΑΠ. Στην πρώτη λυκείου, έχοντας επαφή με θεατρικές ομάδες και θεατρικά εργαστήρια κατάλαβα ότι αυτό το επάγγελμα μου ταιριάζει. Με επηρέασαν οι παλιές ελληνικές κωμωδίες με το Θανάση Βέγγο. Βλέπαμε συνέχεια με τον πατέρα μου, κι αυτό λειτούργησε θετικά. Κατάλαβα ότι μου ταιριάζει η κωμωδία κι άρχισα να ακολουθώ τα ίχνη της μοίρας μου.
ΕΡ. Μεγαλώνοντας σπουδάζεις στο θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν. Πως αντιλήφθηκες τη διαφορά του «θέλω να γίνω…» μέχρι το «γίνομαι…» ηθοποιός;
ΑΠ. Παίζοντας, στη πράξη δηλαδή. Μέσα από τις δουλειές που μου δόθηκαν, εκεί κυρίως άρχισα να γίνομαι. Όσο για το «γίνομαι» θεωρώ ότι ο ηθοποιός πάντα θα γίνεται, γιατί κάθε ρόλος είναι μια νέα πρόκληση, μια νέα υποκριτική προσέγγιση, μια νέα εμπειρία. Πάντα θα μαθαίνουμε και ποτέ δεν πρέπει να θεωρούμε ότι γνωρίζουμε τα πάντα για ένα επάγγελμα που είναι όπως η ψυχή του ανθρώπου, έχει αμέτρητες προεκτάσεις.
ΕΡ. Εκτός από τις σπουδές στο θέατρο Τέχνης παρακολούθησες διάφορα σεμινάρια, όπως, Εργαστήριο Συγγραφής Σεναρίου, Σεμινάριο ”Κράτος και Δίκαιο τον 21ο αιώνα”, Σεμινάρια υποκριτικής, Σεμινάρια Κινησιολογίας. Θεωρείς ότι στην υποκριτική απαιτούνται συμπληρωματικές σπουδές;
ΑΠ. Θεωρώ ότι στη ζωή μας γενικότερα, στην εξέλιξη μας, χρειαζόμαστε συμπληρωματικές σπουδές ή αλλιώς σφαιρικές γνώσεις. Όσο για την υποκριτική ναι, είναι ένα επάγγελμα που απαιτεί εμπειρίες γύρω από τη ζωή και ανάπτυξη γνώσεων – καλλιέργειας.
ΕΡ. Μπορείς να μας αναφέρεις την θεατρική εμπειρία σου στο Allou Fan Park;
ΑΠ. Ήταν κάτι το διαφορετικό απ όσα έχω ζήσει. Καταρχάς το project το έστησαν Άγγλοι, αυτοί μας εκπαίδευσαν για ένα μήνα, τόσο διήρκησαν τα σεμινάρια. Ύστερα ξεκινήσαμε εργασία σε ένα χώρο που αποτελούνταν από 11 διαφορετικά δωμάτια, με σκοτεινή και τρομακτική αισθητική. Ένας ηθοποιός σε κάθε δωμάτιο, ενώ ο σκοπός μας ήταν να τρομάξουμε τους θεατές. Ιδιαίτερα κοστούμια, πρόζα, ουρλιαχτά, τρομακτική μουσική επένδυση και αμέτρητοι αιφνιδιασμοί διαμόρφωναν «το σπίτι του τρόμου». Τη πρώτη χρονική περίοδο ήμουν υπεύθυνος για τους ηθοποιούς και το χώρο, μετέπειτα παρέμεινα ηθοποιός ώσπου μετά από δύο χρόνια εργασίας, νιώθοντας πως τα εργασιακά δικαιώματα συνθλίβονται, παραιτήθηκα. Ήταν ένα όμορφο ταξίδι, με καλές οικονομικές απολαβές και όμορφες εμπειρίες. «Το σπίτι του Τρόμου» ήταν ένα διαδραστικό Θέατρο, πρωτόγνωρο για τα ελληνικά δεδομένα. Τώρα έμειναν οι αναμνήσεις…
 
ΕΡ. Έχεις συμμετάσχει σε τηλεοπτικές σειρές. Μπορείς να μας αναφέρεις κάποιες και ποια είναι η εμπειρία που αποκόμισες;
ΑΠ. «Η γενιά των 592 ευρώ» και «τα υπέροχα πλάσματα». Κυρίως όμως έχω πρωταγωνιστήσει σε διαφημιστικά σποτ κινητής τηλεφωνίας. Έμαθα να παίζω πιο φυσικά και να μην κομπλάρω στο φακό. Κάθε φορά ήταν και καλύτερα.
 
ΕΡ. Έχεις συμμετάσχει σε ταινίες μικρού μήκους αλλά και στην ταινία μεγάλου μήκους «Η ανταρσία της κόκκινης Μαρίας» (σκηνοθεσία Κώστας Ζάππας, 2009). Ποια είναι η διαφορά μεταξύ θεάτρου, τηλεόρασης και ταινίας;
ΑΠ. Το κάθε ένα έχει τη μαγεία του! Το θέατρο είναι χρόνος! Είναι το «εδώ και τώρα». Δεν έχει επιστροφή, η ερμηνευτική προσέγγιση δεν δικαιολογεί λάθη, η σκηνή είναι σκληρή και καταπίνει όποιον δεν στέκεται επάξια. Το Θέατρο απαιτεί όλες τις αρετές ενός ηθοποιού. Η τηλεόραση θέλει φυσικότητα και άνεση. Τα λάθη δεν φαίνονται, σβήνονται στο μοντάζ. Το σινεμά είναι μια ακόμα δύσκολη τέχνη. Δεν θέλει υπερβολή. Πέρα από τις διαφορές τους σε σχέση με την υποκριτική δεινότητα, υπάρχουν διαφορές στη αισθητική, στην παραγωγή, στο τρόπο δημιουργίας και εκτέλεσης.
 
ΕΡ. Έχεις λάβει μέρος σε βίντεο κλιπ και διαφημίσεις. Τι παραπάνω προσφέρουν σ΄ έναν ηθοποιό;
ΑΠ. Χρήματα και προβολή. Κάποιες φορές και αναγνωρισιμότητα.
 
ΕΡ. Σε πολλές μεταγλωττίσεις ακούγαμε τη φωνή σου. Πόσο εύκολη ή δύσκολη είναι αυτή η διαδικασία εφόσον γίνεται σ΄ ένα στούντιο με μόνη συμμετοχή της φωνής;
ΑΠ. Πάρα πολύ δύσκολο! Μια εξαιρετική, δύσκολη τέχνη που δυστυχώς στην Ελλάδα είναι υποτιμημένη! Ο ηθοποιός καλείται να ερμηνεύσει ένα κείμενο μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα χωρίς καμία πρόβα! Ερμηνεία, φωνή, χροιά, ύφος, τρόπο, ανάσες, ταλέντο και φαντασία! Αυτό είναι το voice acting.
 
ΕΡ. Από τη μέχρι σήμερα πορεία σου υπάρχουν στιγμές που τις αναπολείς;
ΑΠ. Ναι πολλές φορές. Κυρίως όταν ξεκίνησα να εργάζομαι στο house of fear και όταν ξεκίνησα να παίζω σε σειρές κινουμένων σχεδίων.
 
ΕΡ. Πολλές φορές αναγκάστηκες να εργαστείς σε δουλειές άσχετες με αυτό που επέλεξες. Πόσο δύσκολο είναι να πετύχει ένας νέος ηθοποιός σήμερα;
ΑΠ. Πάρα πολύ δύσκολο διότι η προσφορά είναι τεράστια σε σχέση με τη ζήτηση. Θέλει γνωριμίες, ταλέντο, αλλά κυρίως γνωριμίες!
 
ΕΡ. Πότε για πρώτη φορά σκέφτηκες ότι θέλεις να γράψεις ένα βιβλίο;
ΑΠ. Αρχές του 2014. Ήταν η περίοδος που κατάλαβα ότι έχουν απήχηση τα κείμενά μου (σε ένα blog που είχα) και πως πρέπει να δώσω έμφαση στην δημιουργία ενός σατιρικού βιβλίου. Κι έτσι ξεκίνησα.
ΕΡ. Τι είναι το «ΑΛΑΛΟΥΜ» και πως το εμπνεύστηκες;
ΑΠ. Ένα σατιρικό βιβλίο με 18 αυτοτελείς καυστικές ιστορίες στις οποίες πρωταγωνιστεί μιας τρανς. Σουρεάλ αλλά και ρεαλιστικές καταστάσεις της Ελληνικής παρακμής. Η ιδέα του εγχειρήματος μου ήρθε όσο είχα το blog κι έγραφα σατιρικά κείμενα.
 
ΕΡ. Ποιες εντυπώσεις εισέπραξες από το αναγνωστικό κοινό για το ΑΛΑΛΟΥΜ;
ΑΠ. Πολύ θετικές κριτικές, μηνύματα γεμάτα χαρά και ενδιαφέρον για το πως μου ήρθε η ιδέα για μια τρανς να πρωταγωνιστεί στις ιστορίες μου. Σε γενικές γραμμές οι εντυπώσεις των αναγνωστών είναι θετικότατες κι αυτό είναι η μεγαλύτερη ψυχική ικανοποίηση. Να φανταστείς ότι πολλά μηνύματα τα κρατάω και τα διαβάζω στις παρουσιάσεις μου.
 
ΕΡ. Δεδομένου ότι ασχολείσαι και με τη συγγραφή στίχων, σκέπτεσαι να εκδόσεις ποιητική συλλογή;
ΑΠ. Ναι το θέλω πολύ, αλλά δεν είναι ακόμα η ώρα.
 
ΕΡ. Η σχέση σου με τη μουσική ποια είναι; Και ποια ακούσματα επιλέγεις;
ΑΠ. Παίζω κιθάρα χρόνια και μ αρέσουν οι solo κιθαρίστες. Κυρίως ακούω heavy metal, rock και ατμοσφαιρική μουσική.
 
ΕΡ. Υπάρχει κάτι νέο που ετοιμάζεις ως ηθοποιός ή ως συγγραφέας;
ΑΠ. Στο δεύτερο σκέλος της ερώτησής σου ναι. Ετοιμάζω ένα θεατρικό. Στο πρώτο σκέλος δεν μπορώ να απαντήσω με σιγουριά, είναι όλα τόσο αβέβαια.
 
ΕΡ. Αν έπρεπε να επιλέξεις μια τέχνη μόνο, ποια θα επέλεγες;
ΑΠ. Συγγραφή.
 
ΕΡ. Τι θα ήθελες να πεις ως επίλογο της κουβέντας μας;
ΑΠ. Επιμονή και υπομονή σε όλους τους ονειροπόλους! Τα όνειρα δεν χτίζονται με αξιοπρέπεια συνήθως, κι αν δρόμος μας είναι της δυσκολίας, τότε υπομονή είναι το λάβαρο της ελπίδας!
 

Μαίρη Γκαζιάνη
Γεννήθηκε στα Ιωάννινα.  Μεγάλωσε στην Αθήνα όπου ζει μέχρι σήμερα και εργάσθηκε ως τραπεζοϋπάλληλος. Στο παρελθόν ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με την φωτογραφία ενώ τώρα ζωγραφίζει και παράλληλα γράφει. Τον Μάιο του 2012 κυκλοφόρησε την πρώτη ποιητική της συλλογή με τίτλο «Σου γράφω…», τον Σεπτέμβρη 2013 κυκλοφόρησε το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο ΕΝΑ ΦΕΓΓΑΡΙ ΛΙΓΟΤΕΡΟ και τον Ιούνιο του 2014 κυκλοφόρησε το βιβλίο της ΤΑ ΠΛΗΚΤΡΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ  από τις εκδόσεις ΟΣΤΡΙΑ. Επίσης, το παραμύθι της «Το ψαράκι του βυθού» συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο «Παραμύθια και Μαμάδες» εκδόσεις Βερέττα 2015. 
Γράφει στίχους για τραγούδια, με τελευταίο το «Μαζί μου σε θέλω» (οι στίχοι περιλαμβάνονται στο βιβλίο ΤΑ ΠΛΗΚΤΡΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ) σε μουσική και ερμηνεία Χλόης Λάμπρου. Υπήρξε ραδιοφωνική παραγωγός ενώ μεγάλες της αγάπες είναι το θέατρο και ο χορός με τα οποία ασχολείται ερασιτεχνικά.

 
 
 

Related posts