Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
07 Οκτ 2022
Πολιτισμός

Ο Παναγιώτης Μπαρμπαγιάννης σοκάρει και προβληματίζει με το βιβλίο του «Δεν με ξέρεις»

 

 

Από την Μαίρη Γκαζιάνη

Ο Παναγιώτης Μπαρμπαγιάννης είναι αριστούχος απόφοιτος του τμήματος Εργοθεραπείας και της Παιδαγωγικής Θεάτρου και Θεατρικού Παιχνιδιού «Λάκης Κουρετζής». Έχει παρακολουθήσει το Studio Συγγραφής του Εθνικού Θεάτρου, ενώ θεατρικά του έργα έχουν παρουσιαστεί σε Αθηναϊκές σκηνές. Τα τελευταία χρόνια εργάζεται στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, ενώ πλέον συνεργάζεται με το eidikospaidagogos.gr και το Aegean College στο Τμήμα Εργοθεραπείας και στο πιστοποιημένο πρόγραμμα «Θεατρικό Παιχνίδι και Ειδική Αγωγή». Το 2016 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Βακχικόν το θεατρικό του έργο Θεριά, στην κοινή έκδοση Delete με την Βάνα Πεφάνη.

ΕΡ. Κύριε Μπαρμπαγιάννη είστε απόφοιτος του τμήματος Εργοθεραπείας και της Παιδαγωγικής Θεάτρου και Θεατρικού Παιχνιδιού. Τι σας ώθησε ν΄ ασχοληθείτε με τον συγκεκριμένο τομέα;

ΑΠ. Το πρώτο ξεκίνησε από μία εσωτερική ανάγκη – ίσως δεν μπορώ να την εκφράσω με λόγια –  και από μία καθηγήτρια, φίλη πια, που με πήρε από το χέρι και άνοιξε πανιά. Το δεύτερο, ωστόσο, ξεκίνησε από μία άλλη ανάγκη… κι αυτή εσωτερική… καθώς κάτι στην Εργοθεραπεία δεν μου έφτανε. Κάτι έλειπε. Και ξεκίνησα να ψάχνω… και να ψάχνω. Μέχρι που γνώρισα το θεατρικό παιχνίδι. Και σαν το κομμάτι που έλειπε, όλα λειανθήκαν πια.

ΕΡ. Το πρόγραμμα «Θεατρικό παιχνίδι και ειδική Αγωγή» σε ποιους απευθύνεται και τι περιλαμβάνει;

ΑΠ. Είναι το μόνο πιστοποιημένο πρόγραμμα που προσεγγίζει την συνεύρεση της Παιδαγωγικής Θεάτρου με την Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση. Δημιουργήθηκε από εμένα κι άλλους δύο συναδέρφους, την Κάτια Μακρυκώστα και τον Νίκο Γιούπη, ενώ υποστηρίζεται από το eidikospaidagogos.gr. Είναι σαν το παιδάκι μας που θέλει να γνωρίσει τον κόσμο… και ξέρετε πώς είναι οι γνωριμίες. Σταματημό δεν θες να έχουν.

ΕΡ. Στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση όπου εργάζεστε ποιες είναι οι αρμοδιότητές σας;

ΑΠ. Εργάζομαι ως αναπληρωτής – εργοθεραπευτής. Μεγάλο θέμα αυτό, καθώς το ποτήρι εκεί θα το βλέπουμε πάντα μισοάδειο. Ένας από τους άγραφους κανόνες της εργοθεραπείας, ωστόσο, είναι να δουλεύεις με όσα έχεις. Αυτή είναι και η δύναμη σου.

ΕΡ. Έχετε παρακολουθήσει το Studio Συγγραφής του Εθνικού Θεάτρου. Τι είναι για εσάς η συγγραφή;

ΑΠ. Ανάγκη. Πνιγμός. Συμμαθητές. Ένας ορίζοντας όπως θα έλεγαν και άλλοι 16 άνθρωποι. Νομίζω όλα αυτά αλλά κι ένα άσπρο χαρτί. Το στυλό, πολλές φορές, λείπει.

ΕΡ. Θεατρικά έργα σας έχουν παρουσιαστεί σε Αθηναϊκές σκηνές. Τι είδους θεατρικά έργα γράφετε;

ΑΠ. Ναι, έχουν ανέβει αλλά πραγματικά δεν ξέρω εάν γράφω θεατρικά κείμενα. Άλλοι μου είπαν ναι, άλλοι μου είπαν όχι. Έτσι είπα κι εγώ στον εαυτό μου. Αυτό που μπορώ να πω με σιγουριά, πάντως, είναι πως γράφω.

ΕΡ. Πρόσφατα κυκλοφόρησε το βιβλίο σας «Δεν με ξέρεις». Ποιος απευθύνει την φράση του τίτλου και σε ποιον;

ΑΠ. Είναι μεγάλο προτέρημα να μην ξέρεις. Αντιμετωπίζουμε τα πάντα γύρω μας σαν να ξέρουμε από πριν από τι αποτελούνται, που θα καταλήξουν, σε ποιους απευθύνονται. Συμπεριφερόμαστε σαν να ξέρουμε ποιοι είμαστε. Οπότε στην ερώτηση αυτή, μόνο με το «δεν ξέρω» μπορώ να απαντήσω.

ΕΡ. Πολλά μικροδιηγήματα διατρέχουν τις σελίδες του βιβλίου. Πως προέκυψε η έμπνευσή τους;

ΑΠ. Από ένα παιδί. Σε μία στιγμή. Και με μία φράση. Είναι αληθινές ιστορίες. Άλλες δικές μου κι άλλες όχι. Η αλήθεια είναι πως δεν θυμάμαι εκείνη την πρώτη στιγμή που το στυλό σηκώθηκε από τη θέση του για να γράψει την πρώτη ιστορία.

ΕΡ. Τα μικροδιηγήματα συνδέονται μεταξύ τους με κάποιον τρόπο;

ΑΠ. Ναι, αν και το καθένα παλεύει μόνο του να επιπλεύσει αυτούσιο. Σαν κάθε μέλος ενός ανθρώπου. Τα μάτια παλεύουν μόνα, τα χείλη μόνα, τα πόδια το ίδιο. Είναι λίγο περίεργο που ξεχνάμε να τους προτείνουμε τη συνεργασία.

ΕΡ. Που βρίσκεται ο μικρός Αντώνης του βιβλίου και τι είναι αυτό που αναζητά;

ΑΠ. Αναζητά να μάθει που βρίσκεται γιατί κι αυτός δεν ξέρει.

ΕΡ. «Τα 45 μικροδιηγήματα εσωκλείουν τον τραυματισμένο παιδικό κόσμο ο οποίος άλλοτε σοκάρει και άλλοτε προβληματίζει» αναφέρεται στο οπισθόφυλλο. Ποιο μήνυμα θέλετε να περάσετε στους αναγνώστες σας;

ΑΠ. «Σήκω από εκεί που κάθεσαι. Παράτα το αυτό που διαβάζεις και κάνε κάτι.» Ίσως αυτό. Λέτε να το κάνει κανείς;

ΕΡ. «Ο Αντώνης δεν είναι για εδώ» είναι μια από τις πολλές φράσεις που ξεχώρισα και συγκράτησα στο μυαλό μου. Που έπρεπε να είναι ο Αντώνης;

ΑΠ. Προσωπικά, το εδώ ποτέ δεν μου έφτανε. Μπορεί να είναι απληστία, μπορεί μισαλλοδοξία, μπορεί να είναι και η άρνηση της σιγουριάς. Δεν ξέρω. Αλλά η αίσθηση της μετατόπισης είναι τόσο ηδονική.

ΕΡ. «Σε μισώ» είναι δυο λέξεις που επίσης συγκράτησα γιατί ο ήχος τους είναι κοφτερός. Σε ποιον τις απευθύνει ο Αντώνης;

ΑΠ. Στο Θεό. Στη μαμά του. Στο μπαμπά του. Σε εμένα. Σε εκείνον. Ίσως και σε όλους εμάς.

ΕΡ. 45 μικροδιηγήματα για έναν Αντώνη, που θα μπορούσε να έχει οποιοδήποτε όνομα, από τη στιγμή της γέννησής του έως τον εγκλεισμό του σε ίδρυμα. Πόσοι μικροί Αντώνηδες υπάρχουν γύρω μας και που οφείλεται;

ΑΠ. Δυστυχώς ζούμε σε μία κοινωνία που το σύστημα φταίει για όλα. Τα σχολεία δεν λειτουργούν καλά, οι δημόσιες υπηρεσίες δεν λειτουργούν καλά, όλα τριγύρω μας δεν λειτουργούν με τον τρόπο που θα θέλαμε ή που θα έπρεπε. Είναι τόσο εύκολο να κατηγορείς τους άλλους. Και κάθε φορά που τα σκέφτομαι αυτά, όλο αναρωτιέμαι ΕΓΩ τι έκανα για να τα αλλάξω;

ΕΡ. Είναι αλήθεια πως τα μικροδιηγήματά σας δίνουν μια γροθιά στο στομάχι κάθε γονιού και κάθε ευσυνείδητου ανθρώπου. Πόσο επίπονη ήταν η συγγραφή τους δεδομένου ότι λόγω επαγγέλματος έχετε έρθει σε επαφή με πολλούς μικρούς Αντώνηδες;  

ΑΠ. Δεν θυμάμαι να πόνεσα. Θυμάμαι να γελάω, θυμάμαι να κλαίω, θυμάμαι να σηκώνομαι όλο οργή από το γραφείο αλλά όχι να πονάω. Ο πόνος είναι εγκεφαλικός. Τα άλλα, δυστυχώς, όχι.

ΕΡ. Αφού σας ευχαριστήσω, θα σας ζητήσω να κλείσετε με μια δική σας φράση αυτή τη συνέντευξη.

ΑΠ. Σήκω από εκεί που κάθεσαι. Παράτα το αυτό που διαβάζεις και κάνε κάτι.

*Το βιβλίο «Δεν με ξέρεις» του Παναγιώτη Μπαρμπαγιάννη κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Βακχικόν και είναι υποψήφιο στα βραβεία Public Book Awards 2018.

Μαίρη Γκαζιάνη

Γεννήθηκε στα Ιωάννινα.  Μεγάλωσε στην Αθήνα όπου ζει μέχρι σήμερα και εργάσθηκε ως τραπεζοϋπάλληλος. Στο παρελθόν ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με την φωτογραφία ενώ τώρα ζωγραφίζει και παράλληλα γράφει. Έχει πραγματοποιήσει ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές.

Τον Μάιο του 2012 κυκλοφόρησε την πρώτη ποιητική της συλλογή με τίτλο «Σου γράφω…», τον Σεπτέμβρη 2013 κυκλοφόρησε το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο ΕΝΑ ΦΕΓΓΑΡΙ ΛΙΓΟΤΕΡΟ και τον Ιούνιο του 2014 κυκλοφόρησε το βιβλίο της ΤΑ ΠΛΗΚΤΡΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ  από τις εκδόσεις ΄Οστρια. Επίσης, το παραμύθι της «Το ψαράκι του βυθού» συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο «Παραμύθια και Μαμάδες» εκδόσεις Βερέττα 2015.  Τον Ιούνιο 2017 κυκλοφόρησε το μυθιστόρημά της ΑΛΙΚΑ ΒΗΜΑΤΑ από την Εμπειρία Εκδοτική.

Την περίοδο 2011-2012 υπήρξε ραδιοφωνική παραγωγός στο magicradiolive. Από τον Νοέμβρη 2014 συνεργάζεται με το now24.gr και έχει πραγματοποιήσει πάνω από τριακόσιες συνεντεύξεις. Το 2016 συμμετείχε στην τηλεοπτική εκπομπή ΚΑΛΩΣ ΤΟΥΣ πραγματοποιώντας συνεντεύξεις σε ανθρώπους των τεχνών.

Γράφει στίχους για τραγούδια ενώ μεγάλη της αγάπη είναι το θέατρο με το οποίο ασχολείται ερασιτεχνικά.

Related posts