Επιστροφή στην κορυφή
Πέμπτη, 21 Ιουν 2018
 
 

Ο ΔΙΠΛΟΣ ΕΡΑΣΤΗΣ-Ένα απολαυστικά διεστραμμένο ερωτικό θρίλερ από τον Φρανσουά Οζόν που προκαλεί ρίγη

Πέμπτη, 11 Ιανουάριος 2018 - 19:33

-a Μέγεθος κειμένου +A





 

 

Από την Ξένια Κουσινιώρη.

Με εμφανείς επιρροές από τους Γκασπάρ Νοέ (Love), Ντε Πάλμα και Πολάνσκι, ο Φρανσουά Οζόν φέρνει στη μεγάλη οθόνη ένα απενοχοποιημένα kinky ερωτικό θρίλερ που δίχασε κοινό και κριτικούς στο επίσημο διαγωνιστικό του 70ου Διεθνούς Φεστιβάλ των Καννών.

Η ουσία της υπόθεσης είναι σε γενικές γραμμές ότι μια νεαρή κοπέλα, άνεργη, που υποφέρει από συνεχείς πόνους στην κοιλιά, οι οποίοι -σύμφωνα με τη γιατρό της- είναι ψυχολογικοί, ερωτεύεται με συνοπτικές διαδικασίες τον ψυχολόγο της (Paul), μετακομίζει σε λίγο καιρό σε ένα πανάκριβο διαμέρισμα μαζί του, ενώ δουλεύει part-time σε μια γκαλερί. Παράλληλα, επειδή ανακαλύπτει ότι ο εραστής της κάτι κρύβει, αναπτύσσει μια παράλληλη σχέση με τον δίδυμο αδερφό του και επίσης, ψυχολόγο της, που είναι το ακριβώς αντίθετό του – βίαιος και κτητικός. Κάπου εκεί χάνονται τα όρια πραγματικότητας και φαντασίας και γεννώνται μεγάλα ερωτήματα σε μια αιώνια μάχη δύο αδερφών, καθώς διαρκώς η Chloe ξυπνάει από διάφορα όνειρά της. Κάπου εκεί επίσης, μαζί με το κλιμακούμενο μυστήριο αρχίζουν να ξεδιπλώνονται και μια σειρά από μύχιες επιθυμίες και σεξουαλικούς πειραματισμούς, πάντα με όρους ανταγωνισμού και εξουσίας.

Από πού να αρχίσω λοιπόν! Η ταινία θίγει πολλά θέματα. Σίγουρα σε προβληματίζει, παρότι σε κάποια σημεία είναι αρχικά (και αχρείαστα) υπερβολική και ακραία. Κατ’ αρχάς είναι μια ιστορία αγάπης που θέτει ερωτήματα σημαντικά για όλα τα ζευγάρια. Πώς φανταζόμαστε τους συντρόφους μας; Ποιές είναι οι προσδοκίες μας; Πόσο μακριά θέλουμε να πάμε για να ανακαλύψουμε τα μυστήρια τους; Η ταινία εξερευνά τις φαντασιώσεις που κάποιοι από εμάς δεν θέλουμε να παραδεχτούμε εύκολα και τον βαθμό της σεξουαλικής ελευθερίας που επιτρέπουμε στον εαυτό μας μέσα σε μια σχέση. Ίσως δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα από έναν άνθρωπο. Αυτό δε σημαίνει ότι ψάχνουμε αλλού, αλλά τι κάνεις με τις επιθυμίες και τις απογοητεύσεις, όταν αρχίζουν να επιβάλλονται; Ο Paul σαν ψυχολόγος, αλλά και σαν άντρας γενικότερα, είναι περιποιητικός, καλός ακροατής, τρυφερός και καθησυχαστικός. Μαθαίνεις από αυτόν, είναι μια πατρική φιγούρα και ένας διανοούμενος. Ο Louis αντίθετα, είναι κτηνώδης, αλαζονικός, βίαιος, ατίθασος, σεξουαλικά ακόρεστος. Η σεξουαλική κυριαρχία του Louis στην Chloe θυμίζει το 9 ½ Εβδομάδες και τη διφορούμενη φύση του Mickey Rourke, που ήταν τρυφερός και διεστραμμένος μαζί. Καθοδηγεί τη γυναίκα στη σχέση με όπλο το μυαλό του. Ο Paul και ο Louis αντιπροσωπεύουν δύο αντίθετα αντρικά αρχέτυπα, αλλά ο καθένας ανταποκρίνεται με τον τρόπο του στις επιθυμίες της Chloe.

Ένα άλλο θέμα που αξίζει να αναφέρω στην ταινία είναι το πως παρουσιάζει τη γυναίκα. Η Chloe παρουσιάζεται ως θύμα, ως σκεύος ηδονής, ως υποχείριο καθώς αποδέχεται οποιαδήποτε σεξουαλική επίθεση των διδύμων, μαζοχιστικά, απολαμβάνοντάς το, μέχρι που έρμαιο και των δύο, φτάνει ένα βήμα πριν την τρέλα. Αρχικά προσπαθεί να πείσει τον εαυτό της πως ο Paul είναι όλα όσα ζητάει. Την αγαπάει, την προσέχει, τη σέβεται, την προστατεύει, κάνουν έρωτα, της κάνει πρόταση γάμου. Αποδέχεται μέχρι και να δοκιμάσει τις πιο ακραίες επιθυμίες της (η σκηνή με το στραπόν). Θεωρητικά θα έπρεπε να ήταν ευτυχισμένη. Όμως, αυτό δεν της αρκεί. Αποζητά τη διαστροφή και κάποιον να κυριαρχήσει στο κορμί της, κάτι που βρίσκει στη μορφή και τον χαρακτήρα του Louis. Και φυσικά αυτή η ανάγκη της δεν είναι τυχαία. Προέρχεται από τα βιώματά της, την εσωστρέφειά της και την κακή σχέση που έχει με τη μητέρα της. Δεν μας ξαφνιάζει καθόλου η συγκεκριμένη ανάλυση του γυναικείου ερωτισμού, καθώς ο Ozon έχει δηλώσει πως πιστεύει ότι όλες οι γυναίκες φαντασιώνονται οι άντρες να τους συμπεριφέρονται σαν πόρνες.

Στα «κακά» της ταινίας προσθέτω και τον τρόπο που παρουσιάζει ένα σύγχρονο «επιτυχημένο» ζευγάρι. Ξαφνικά η Chloe, ενώ είναι άνεργη, μετακομίζει σε ένα πανάκριβο διαμέρισμα με υπέροχη θέα και η ζωή της με τον Paul είναι σαν να έχει βγει από διαφήμιση. Ακριβά έπιπλα, προσεγμένα ρούχα, γκουρμέ φαγητά, πολυτελή διακόσμηση, σε σημείο που ο ρεαλισμός πεθαίνει. Πρακτικά δεν είναι έτσι τα μεσοαστικά ζευγάρια στην Ευρώπη του σήμερα.

“Κατά τα άλλα όσοι αγαπούν την εκκεντρική αισθητική του Φρανσουά Οζόν και δεδομένου ότι όλα τα σύγχρονα love stories περικλείουν μια ιδέα μαζοχισμού και διαστροφής σε μια πορεία που ξεκίνησε η E.L. James με τον γοητευτικό και απόλυτα τέλειο «Mr. Grey» της, σίγουρα έχουν να δουν πολλά καλά σημεία στην ταινία”.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 3/5

Ο ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ ΦΡΑΝΣΟΥΑ ΟΖΟΝ ΜΙΛΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ

Joyce Carol Oates

Πάντα θαύμαζα την Joyce Carol Oates για την ακρίβεια στο γράψιμό της, τις προσεκτικές ψυχολογικές παρατηρήσεις, τους σύνθετους χαρακτήρες και τις έξυπνες πλοκές. Και το γεγονός ότι είναι κλεπτομανής πάντα μου άρεσε. Όταν έμαθα ότι έγραψε ιστορίες μυστηρίου με το ψευδώνυμο Rosamond Smith, ενδιαφέρθηκα για αυτά τα μυθιστορήματα-καθρέφτες, γνωρίζοντας ότι η αστείρευτη φαντασία της θα μου έδινε πολλή τροφή για μια ταινία. Έτσι έπεσα πάνω στο Lives of Twins. Κράτησα την υπόθεση του βιβλίου. Μια γυναίκα ανακαλύπτει ότι ο ψυχίατρός της και τώρα πια εραστής της, έχει έναν αδελφό που είναι κι αυτός θεραπευτής. Η Joyce Carol Oates διηγείται την ιστορία με πιο ρεαλιστικό τρόπο, ενώ εγώ βούτηξα περαιτέρω στις νοητικές πτυχές της ιστορίας, τοποθέτησα τη δράση στη Γαλλία και πρόσθεσα την ιατρική αποκάλυψη στο τέλος. Παρ’ όλα αυτά, η ταινία διερευνά τα αγαπημένα θέματα της συγγραφέως: τις νευρώσεις, το σεξ και τη σκοτεινή πλευρά των διχασμένων προσωπικοτήτων.

Η σκηνοθεσία

Μετά από ένα συγκρατημένο, κλασικό φιλμ όπως το Frantz, το να βουτήξω στον φανταστικό κόσμο της Chloe μου έδωσε χώρο για να κάνω πιο τολμηρές στιλιστικές επιλογές. Ο Διπλός Εραστής διηγείται μια επί της ουσίας εγκεφαλική ιστορία και η ιδέα μου ήταν να το σκηνοθετήσω αρχιτεκτονικά, παίζοντας με τη συμμετρία, τις αντανακλάσεις και τη γεωμετρία. Όλα τα σκηνικά στήθηκαν για να δημιουργήσουν την εντύπωση ότι κάτι χτίζεται, ότι ένας εγκέφαλος καλλιεργεί μία σκέψη. Γύρισα τις τελευταίες μου ταινίες σε 35mm φιλμ αλλά για τον Διπλό Εραστή επέστρεψα στο ψηφιακό και στο cinemascope και στόχευσα για μία πιο αιχμηρή, πιο σύγχρονη εικόνα, χειρουργική σε στιγμές, αλλά κυρίως ευχάριστη αισθητικά.

Λίγα λόγια για την ταινία

Η Chloé (Marine Vacth), μια ευάλωτη νεαρή γυναίκα με καταθλιπτικές τάσεις, αρχίζει ψυχοθεραπεία και ερωτεύεται τον ψυχίατρο της Paul (Jérémie Renier). Μερικούς μήνες αργότερα μετακομίζουν στο ίδιο σπίτι και σύντομα ανακαλύπτει ότι ο εραστής της κρύβει την πραγματική του ταυτότητα. Ο  François Ozon, ένας γνήσιος Γάλλος δημιουργός, προσπερνά τις αναστολές του αμερικανικού σινεμά και επιστρέφει με τον Διπλό Εραστή, ένα μεστό ερωτικό θρίλερ με αποχρώσεις ηδονοβλεψίας και εκλεπτυσμένης διαστροφής, φόντο το -πάντα γόνιμο έδαφος για ιστορίες πάθους- Παρίσι και πρωταγωνιστές ένα σεξουαλικό τρίο με απολαυστική χημεία. Η καθηλωτικά φωτογενής, εύθραυστη και παραπλανητική παρουσία της Marine Vacth (Jeune & Jolie) βρίσκει το τέλειο ταίρι στο εύπλαστο πρόσωπο του Jérémie Renier (In Bruges) που καλείται να υποδυθεί τον εραστή σε μία ακόρεστη σεξουαλική πλάνη, όπως μόνο το καλό σινεμά ξέρει να στήνει. Η ταινία φιλοξενεί την εμβληματική Jacqueline Bisset, ενώ βασίζεται σε βιβλίο της διακεκριμένης Αμερικανίδας Joyce Carol Oates.

Από τις 11/1 στους κινηματογράφους.

Δείτε περισσότερα για τις ταινίες της εβδομάδας, πρεμιέρες και κινηματογραφικά νέα στο xeniakous.com



Μοιράσου το...!




Σχόλια


Τελευταίες ειδήσεις: