Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
17 Οκτ 2021
Πολιτισμός

Ο Διονύσης Βελονάκης μιλάει στη Μαίρη Γκαζιάνη για το βιβλίο του «Η δική μου αλήθεια»

 

 

Από την Μαίρη Γκαζιάνη

 

 

 

 

 

 

Πόσες αλήθειες υπάρχουν άραγε;

Μπορούν να επιμεριστούν και να καλουπωθούν;

Όσο απλοϊκά κι αν φαίνονται τα ερωτήματα και προφανείς οι απαντήσεις τους, εν τούτοις, είναι αδιαμφισβήτητο πως ο καθένας βιώνει τη δική του. 

ΕΡ. Κύριε Βελονάκη μεγαλώσατε σε μια λαϊκή γειτονιά του Περιστερίου. Ποιες διαφορές διαπιστώνετε στην περιοχή και στους ανθρώπους της από την περίοδο που ήσασταν παιδί με τη σημερινή;

ΑΠ. Όπως συμβαίνει, δυστυχώς, με τις περισσότερες γειτονιές της Αθήνας έτσι και στη δική μου επήλθε ένας ακαλαίσθητος εκσυγχρονισμός. Οι ελεύθεροι χώροι παραχώρησαν τη θέση τους σε πολυώροφες πολυκατοικίες, οι αλάνες μετασχηματίστηκαν σε πολυσύχναστους δρόμους και η πολυχρωμία αντικαταστάθηκε από το γκρίζο. Μοιραίο ήταν λοιπόν να προσαρμοστούν και οι άνθρωποι σε αυτό το μοντέλο εκσυγχρονισμού και με τις γνωστές οδυνηρές συνέπειες της αποξένωσης, του ατομικισμού και της ιδιοτέλειας. 

ΕΡ. Στο βιογραφικό σας αναφέρετε ότι ανδρωθήκατε σε μια οικογένεια απαλλαγμένη από δεσπότες και δεσποτείες. Ποια είναι τα οικογενειακά πρότυπα που είχατε ως παιδί; 

ΑΠ. Την εποχή εκείνη στις περισσότερες οικογένειες εργαζόταν μόνο ο πατέρας. Αυτό συνέβαινε και στη δική μου, όπου ο πατέρας εργαζόταν αρκετές ώρες και η μητέρα είχε αναλάβει, μεταξύ των άλλων υποχρεώσεων που απέρρεαν από το ρόλο της, να κληροδοτήσει το αξιακό σύστημα που κληρονόμησε από τους γονείς της. Ο πατέρας μου εστίαζε περισσότερο στο ψυχαγωγικό κομμάτι αξιοποιώντας τον χρόνο που διέθετε σε παιχνίδια αλλά και γόνιμες συζητήσεις απαλλαγμένες από στερεότυπα και προλήψεις. Αντρώθηκα σε μία οικογένεια με ισορροπημένους και διακριτούς ρόλους  μακριά από πατριαρχικά ή μητριαρχικά πρότυπα. Αξίζει να σημειώσω ότι θεωρώ ευτύχημα που δεν είδα τον πατέρα μου να «προσκυνάει» ποτέ, διότι κάτι τέτοιο θα επηρέαζε αρνητικά την αυτοπεποίθησή μου. 

ΕΡ. Αναφέρετε, ωστόσο, ότι δεν ξεχνάτε το βαρύ χέρι της μάνας σας. Πως ερμηνεύατε τότε και πως ερμηνεύετε σήμερα αυτό το «βαρύ χέρι»;

ΑΠ. Ναι όντως! Ως παιδί ήμουν αρκετά ζωηρό και δοκίμαζα πολλές φορές τις αντοχές της μάνας μου. Όταν λοιπόν υπερέβαινα αυτές τις αντοχές φρόντιζε να με επαναφέρει με τον παραδοσιακό τρόπο… Οφείλω να ομολογήσω όμως ότι ήταν το έσχατο μέσο που χρησιμοποιούσε έχοντας εξαντλήσει πρώτα κάθε άλλο για να με συνετίσει. 

ΕΡ. Μεγαλώνοντας ξεκινήσατε να σπουδάζετε στη σχολή τουριστικών επαγγελμάτων αλλά εγκαταλείψατε σύντομα. Τι σας ώθησε προς αυτή την κατεύθυνση και τι σας απέτρεψε;

ΑΠ. Το 1991 δεν κατάφερα να εισαχθώ στα ΤΕΦΑΑ που ήταν η πρώτη επιλογή μου. Αυτό με έκανε να λάβω υπόψη μου και άλλες παραμέτρους πιο πρακτικές που θα προσδιόριζαν εν πολλοίς το επαγγελματικό μου μέλλον. Πράγματι το 1992 εισήχθη στη Σχολή Τουριστικών Επαγγελμάτων αλλά μετά από την ολιγοήμερη παραμονή μου εκεί διαπίστωσα ότι δεν ήταν αυτό που πραγματικά ήθελα να κάνω. Όσο κι αν τα κριτήρια επιλογής επαγγέλματος είχαν αλλάξει δεν ήθελα να σπουδάσω κάτι που στην ουσία δεν το ήθελα. Η επιλογή των σπουδών πρέπει να είναι σαφέστατη. Η εισαγωγή σε μία σχολή απλώς και μόνο για την «εισαγωγή» χωρίς σαφή προσανατολισμό είναι έξω από τον δικό μου τρόπο σκέψης. 

ΕΡ. Κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής σας θητείας γνωρίσατε την ελληνική επαρχία «που τόσο λατρεύω» όπως αναφέρετε. Τι είναι αυτό που προκαλεί τη λατρεία σας στην ελληνική επαρχία;

ΑΠ. Η αλήθεια είναι ότι δεν είχα την τύχη να γεννηθώ και να μεγαλώσω στην επαρχία. Μου αρέσει πολύ η αμεσότητα των ανθρώπων και η σχέση τους με τη μάνα γη που είναι βαθιά ριζωμένη στα αρχέγονα κύτταρα όλων μας. Η Αρμονία και η γαλήνη της φύσης μακριά από τους αφύσικους αστικούς βιορυθμούς με ταξιδεύουν σε άλλες διαστάσεις υπενθυμίζοντας μου ότι είμαι και εγώ ένα απειροελάχιστο κομμάτι της. Κάτι τέτοιο σπανίως το αισθάνομαι στην τσιμεντούπολη που ζω. Όποτε λοιπόν καταφέρνω να ρίξω το χρόνο στο καναβάτσο φροντίζω να απολαμβάνω την Ελληνική φύση έστω και σε κοντινούς προορισμούς. 

ΕΡ. Επίσης, στο βιογραφικό σας αναφέρετε ότι υπήρξατε μέλος ελληνοκεντρικών ομίλων απαλλαγμένων από στείρα προγονοπληξία και εθνικιστικά ιδεολογήματα. Σε ποιους ομίλους αναφέρεστε και ποιες ήταν οι δραστηριότητές τους;

ΑΠ.  Το 1998 έγινα μέλος στην Ελληνική Εταιρεία Επιστημονικών Ερευνών υπό τη διεύθυνση του αρχαιολόγου- ιστορικού Ευάγγελου Μπεξή. Ήταν και παραμένει από όσο ξέρω ένας ερευνητικός όμιλος που προσεγγίζει επιστημονικά, ιστορικά και κοινωνικά ζητήματα, αδογμάτιστα και χωρίς προαπαιτούμενα. Αν και οι θρησκευτικές προσεγγίσεις της εταιρείας τείνουν προς την λατρεία των αρχαίων Ελλήνων, εν τούτοις από το έδρανο των ομιλητών παρήλασαν αρκετοί εκπρόσωποι άλλων θρησκειών και δογμάτων αποδεικνύοντας έτσι το σεβασμό της Εστίας προς τους άλλους. Υπήρξα επίσης μέλος της Ελληνικής Εταιρείας αρχαιοφίλων υπό τη διεύθυνση του Παναγιώτη Μαρίνη. Ήταν ένας όμιλος με έμφαση στη λατρεία της Αρχαίας Ελληνικής θρησκείας όπου γινόταν με τον απαιτούμενο σεβασμό και την κατάλληλη γνώση. Στόχευε στη διάδοση και την αναγνώριση του δωδεκάθεου από το ελληνικό κράτος. 

ΕΡ. Από το 2002 εργάζεστε στον κόσμο των συγκοινωνιών. Ποιες είναι οι αρμοδιότητές σας;

ΑΠ. Προσελήφθη ως οδηγός και Παραμένω μέχρι σήμερα με αυτή την ειδικότητα.

ΕΡ. Κύριε Βελονάκη, με τις παραπάνω ερωτήσεις προσπάθησα να σας γνωρίσουμε προκειμένου να κατανοήσουμε το συγγραφικό σας έργο. Τι είδους βιβλία γράφετε και ποια είναι η πηγή έμπνευσή σας;

ΑΠ. Τα δύο μου βιβλία έχουν ως κέντρο τον άνθρωπο. Το πρώτο πραγματεύεται τον άνθρωπο -πολίτη και τη σχέση του με την κοινωνία, ενώ το δεύτερο διερευνά τον εσωτερισμό μας ως προϋπόθεση για την κατεύθυνση που παίρνει η πορεία της ζωής μας. Η πηγή έμπνευσής μου είναι οι συμπεριφορές των ανθρώπων που μοιάζουν αλοπρόσαλες πολλές φορές. 

ΕΡ. Το πρώτο βιβλίο σας είχε τον τίτλο Αντικοινωνικό. Δεδομένου ότι δεν το έχω διαβάσει, θέλω να σας ρωτήσω εστιάζετε κυρίως σε ότι είναι αντικοινωνικό και εφαρμόζεται ή σε ότι είναι κοινωνικό και δεν εφαρμόζεται;

ΑΠ. Μου δίνεται κατ’ αρχάς η ευκαιρία να εξηγήσω γιατί επέλεξα αυτό τον τίτλο. Αυτοπροσδιορίζομαι λοιπόν αντικοινωνικός διότι δεν μπορώ να συμβιβαστώ με μία κοινωνία που οι πολιτικοί νόμοι της αντιβαίνουν τους φυσικούς. Όταν δεν εναρμονίζονται οι πολιτικοί νόμοι με τους φυσικούς διαταράσσεται η ισορροπία ανθρώπου περιβάλλοντος. Παρεμβαίνουν μηχανισμοί που ελέγχουν και ποδηγετούν συνειδήσεις, απομακρύνοντας τον άνθρωπο από τον φυσικό τρόπο  ζωής. Εστιάζω επομένως την αφύσικη εκτροπή που χρησιμοποιεί πολιτικούς νόμους οδηγώντας τον άνθρωπο σε μία μακρά συνειδησιακή νιρβάνα.

ΕΡ. Το δεύτερο βιβλίο σας κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Maradel Books και έχει τον τίτλο «Η δική μου αλήθεια». Τι είναι αλήθεια, ποιος είναι ο ορισμός της;

ΑΠ. Τι είναι αλήθεια… ωραία ερώτηση! Όπως αναφέρω και στο βιβλίο μου είναι δύσκολο να ερμηνευτεί με λόγια. Είναι η δροσοσταλίδα στα πέταλα ενός λουλουδιού, το κλάμα του μωρού όταν βγαίνει από τη μήτρα της μάνας του, το πέταγμα του πουλιού στον καταγάλανο ουρανό, είναι όλα αυτά τα …Είναι όπως θα έλεγε και ο Παρμενίδης. Επομένως η αλήθεια όπως βλέπετε δεν μπορεί να καλουπωθεί σε ορισμούς. Αυτό που απομένει είναι να βρούμε τον τρόπο για να την προσεγγίσουμε.

ΕΡ. Η αλήθεια είναι μια και μοναδική ή διαφοροποιείται από άνθρωπο σε άνθρωπο, από λαό  σε λαό κ.ο.κ.;

ΑΠ. Η αλήθεια είναι μία και μοναδική. Ούτε προσαρμόζεται, ούτε επηρεάζεται. Αυτές που είναι πολλές και ξεχωριστές είναι οι ανθρώπινες συμπεριφορές. 

ΕΡ. Ποιο ήταν το κίνητρο για τη συγγραφή του συγκεκριμένου βιβλίου;

ΑΠ. Πάντα με ενοχλούσε η φράση «Η δική μου αλήθεια» ως εξήγηση μιας ανθρώπινης συμπεριφοράς. Θέλησα λοιπόν να αποσαφηνίσω και να διαχωρίσω τη μοναδική αλήθεια από τις επιμέρους συμπεριφορές. Δεν υπάρχει «Δική μου αλήθεια» αλλά δική μου συμπεριφορά. Με αυτόν τον γνώμονα προσπάθησα αδογμάτιστα μία εσωτερική αναζήτηση ως προϋπόθεση για να προσεγγίσω την αλήθεια.

 

Ο Διονύσης Βελονάκης με την Αγγελική Κατσιμάρδου και την Μαίρη Γκαζιάνη στην παρουσίαση του βιβλίου “Η δική μου αλήθεια”

ΕΡ. Το βιβλίο σας αφορά ένα ταξίδι -σαν όνειρο- που ξεκινάει από το σήμερα οπισθοχωρώντας στον χρόνο. Ποια είναι τα θέματα στα οποία θέλατε κυρίως να εστιάσετε;

ΑΠ. Μέσα από αυτό το χωροχρονικό ταξίδι θέλω να αναδείξω κοινωνικά και πολιτικά τετελεσμένα που εισήχθησαν και καθιερώθηκαν στην Ελληνική κοινωνία διαμορφώνοντας προς το χείριστο τη ζωή μας. Το τραγικό είναι ότι αυτά τα τετελεσμένα επηρεάζουν τον τρόπο σκέψης μας χωρίς καν να έχουν αξιολογηθεί από τον καθένα μας.

 

ΕΡ. Κοινωνικοί συμβιβασμοί, ευκαιριακές σεξουαλικές σχέσεις, οικογένειες ομοφυλόφιλων, εξαρτώμενοι πολιτικοί, κλπ. Πιστεύετε ότι η σημερινή ελληνική κοινωνία βρίσκεται στη μεγαλύτερη παρακμή της;

ΑΠ. Η κρίση που βιώνει σήμερα η Ελληνική κοινωνία είναι πρωτίστως κρίση αξιών και δευτερευόντως οικονομική. Δυστυχώς οι διαχειριστές της εξουσίας έχουν κάνει πλαστελίνη την έννοια της Δημοκρατίας και την καλουπώνουν κατά το δοκούν με απώτερο σκοπό τον έλεγχο των μαζών. Πιστεύω ότι η Ελληνική κοινωνία βρίσκεται στη μεγαλύτερη παρακμή της γιατί στερείται σαφούς προσανατολισμού. Βρισκόμαστε στην εποχή της ανοχής που όλα είναι επιτρεπτά και εν πολλοίς ατιμώρητα. Το παράδοξο είναι ότι η ανοικτή και ανεκτική κοινωνία μας αυτοεγκλωβίζεται ακολουθώντας αντιλαϊκά, ανθελληνικά και αφύσικα κελεύσματα της εποχής. Ένας μεταμοντέρνος πολιτικός εκχυδαϊσμός…

ΕΡ. Με την αναφορά σας στον Σωκράτη, στον Κολοκοτρώνη και στον Περικλή Γιαννόπουλο τι θέλατε να τονίσετε;

ΑΠ. Είναι τρεις σπουδαίες προσωπικότητες που έφτασαν μέχρις εσχάτων υπερασπιζόμενες τις ιδέες και τη φιλοπατρία τους. Δεν αρκεί επομένως να είσαι Έλλην, οφείλεις πρωτίστως να είσαι και φιλέλλην. Η ζωή και το τέλος των ανδρών το αποδεικνύουν με τον καλύτερο τρόπο.

 

ΕΡ. Υπάρχει κάποιος συμβολισμός στο βιβλίο με τις λευκές σελίδες που συναντάτε  στη βιτρίνα ενός βιβλιοπωλείου;

ΑΠ. Οι λευκές σελίδες συμβολίζουν την αδιαφορία όλων εκείνων που στρέφουν την πλάτη στην αναζήτηση της αλήθειας. Όσο και αν το διαδίκτυο έχει μπει στα σπίτια μας και ο όγκος πληροφοριών είναι τεράστιος, αν δεν αποφασίσουμε συνειδητά να ψάξουμε να βρούμε την αλήθεια φοβάμαι ότι θα παραμείνουμε σε γενικότητες και στρεβλώσεις που διαμορφώνουν τετελεσμένα. Οφείλουμε επομένως να πάρουμε τα ηνία της ζωής μας στα χέρια μας και να την καθοδηγήσουμε μόνοι μας χωρίς μέντορες και υποδείξεις.

 

ΕΡ. Επιλέξατε να χρησιμοποιήσετε το πολυτονικό σύστημα στην συγγραφή και εκτύπωση του βιβλίου σας. Με αυτό τον τρόπο θέλατε να στείλετε κάποιο μήνυμα και σε ποιους;

ΑΠ. Πρωτίστως στον αναγνώστη και μετά σε όλους εκείνους που θέλουν να ενταφιάσουν την καλαισθησία, την αρμονία και τη μουσικότητα της γλώσσας. Το πολυτονικό σύστημα καθιερώθηκε για να επαναφέρει τη μουσικότητα και την ορθή εκφορά του λόγου. Δεν είναι μία στείρα εμμονή που εμποδίζει την εξέλιξη της γλώσσας. Άλλωστε η γλωσσική εξέλιξη δεν προϋποθέτει τον γλωσσικό ακρωτηριασμό! Δυστυχώς οι γλωσσικοί μακελάρηδες πυκνώνουν στις μέρες μας προβάλλοντας νέες γλωσσικές στάσεις. Τα εκτρωματικά greeklish χρησιμοποιούνται ευρέως και η λεξιπενία τείνει να γίνει μάστιγα. Άραγε τι κάνει για αυτό η ακαδημαϊκή κοινότητα; Γιατί κωφεύει;  Παρά ταύτα  η ατομική ευθύνη είναι τεράστια και  οφείλει ο καθένας από εμάς να αποφασίσει τελικά τι θέλει και πως του αρέσει να αυτοπροσδιορίζεται. Πιστεύω ακράδαντα όμως πως οφείλουμε να σεβαστούμε και να γίνουμε άξιοι κληρονόμοι και συνεχιστές της πλούσιας γλωσσικής κληρονομιάς των προγόνων μας.

ΕΡ. Αν θέλατε να παροτρύνετε κάποιον αναγνώστη να διαβάσει το βιβλίο σας, τι θα του λέγατε;

ΑΠ. Θα τον προέτρεπα να διερευνήσει αν είναι ο κύριος του εαυτού του. Αν δηλαδή είναι Ηνίοχος του εαυτού του ή άγεται από άλλους .Ίσως αυτό το βιβλίο τον βοηθήσει να πάρει τις απαντήσεις που ενδεχομένως να αδυνατεί να βρει μόνος του.

 ΕΡ. Πιστεύεται ότι το βιβλίο σας θα βοηθήσει τον αναγνώστη ν΄ αναζητήσει την δική του αλήθεια;

ΑΠ. Πιστεύω ότι θα τον βοηθήσει να ερμηνεύσει τη δική του συμπεριφορά. Από εκείνο το σημείο και μετά θα είναι πιο εύκολο να αναζητήσει και να προσεγγίσει την αλήθεια.

ΕΡ. Η αλήθεια που αναφέρεται στον τίτλο του βιβλίου έχει να κάνει μ΄ ένα ταξίδι προσωπικής αυτογνωσίας, κοινωνικής καταγραφής ή ιστορικής ακρίβειας;

ΑΠ. Κάποια στιγμή με ρώτησε ένας φίλος σε ποια κατηγορία ανήκει το βιβλίο. Του απάντησα σχεδόν αμέσως… αυτογνωσία. Μέσα από την καταγραφή ιστορικών αλλά και καθημερινών γεγονότων επιδιώκω την προσωπική μου ψυχανάλυση. Προσπαθώ να απομακρύνω τα σύννεφα που εμποδίζουν το φως της μοναδικής αλήθειας και το επιχειρώ όσο γίνεται αδογμάτιστα. Σκοπός μου δεν είναι να ταυτιστεί ο αναγνώστης με τις δικές μου απόψεις αλλά να επιχειρήσει και αυτός τη δική του εσωτερική αναζήτηση.

ΕΡ. Και μια τελευταία ερώτηση, η αλήθεια διαθέτει οπτική γωνία και τροποποιείται ανάλογα ή όχι; 

ΑΠ. Η αλήθεια είναι μία, ούτε τροποποιείται, ούτε μεταβάλλεται, ούτε καλουπώνεται. Ο καθένας μας πρέπει να καταλάβει ότι ο μικρόκοσμος του είναι ένα κομμάτι του κόσμου. Αυτό σημαίνει ότι δεν πρέπει να ξεχνάμε πως στη ζωή δεν είμαστε μόνοι. Επηρεαζόμαστε και επηρεάζουμε, δίνουμε και παίρνουμε. Αυτό που επιβάλλεται όμως είναι να βουτήξουμε και να γνωρίσουμε τον εαυτό μας για να μη χρειαστεί να μας τον συστήσουν οι άλλοι. Τότε, και μόνο τότε, θα μπορέσουμε να προσεγγίσουμε τη μοναδική αλήθεια απαλλαγμένη από δεσποτείες και δεσπότες. 

ΕΡ. Αφού σας ευχαριστήσω και σας ευχηθώ καλοτάξιδη η δική σας αλήθεια,  θα σας ζητήσω να κλείσετε αυτή τη συνέντευξη με μια αγαπημένη σας φράση μέσα από το βιβλίο.

ΑΠ. Σας ευχαριστώ και εγώ θερμά και σας εύχομαι κάθε επιτυχία. Θα ήθελα να κλείσω λέγοντας πως το «Φως της αλήθειας είναι το μόνο που δεν τυφλώνει όταν το κοιτάς κατάματα».

 

*Το βιβλίο «Η δική μου αλήθεια» του Διονύση Βελονάκη κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Maradel Books

 

Μαίρη Γκαζιάνη

Γεννήθηκε στα Ιωάννινα.  Μεγάλωσε στην Αθήνα όπου ζει μέχρι σήμερα και εργάσθηκε ως τραπεζοϋπάλληλος. Στο παρελθόν ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με την φωτογραφία ενώ τώρα ζωγραφίζει και παράλληλα γράφει. Έχει πραγματοποιήσει ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές.

Τον Μάιο του 2012 κυκλοφόρησε την πρώτη ποιητική της συλλογή με τίτλο «Σου γράφω…», τον Σεπτέμβρη 2013 κυκλοφόρησε το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο ΕΝΑ ΦΕΓΓΑΡΙ ΛΙΓΟΤΕΡΟ και τον Ιούνιο του 2014 κυκλοφόρησε το βιβλίο της ΤΑ ΠΛΗΚΤΡΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ  από τις εκδόσεις ΄Οστρια. Επίσης, το παραμύθι της «Το ψαράκι του βυθού» συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο «Παραμύθια και Μαμάδες» εκδόσεις Βερέττα 2015.  Τον Ιούνιο 2017 κυκλοφόρησε το μυθιστόρημά της ΑΛΙΚΑ ΒΗΜΑΤΑ από την Εμπειρία Εκδοτική.

Την περίοδο 2011-2012 υπήρξε ραδιοφωνική παραγωγός στο magicradiolive. Από τον Νοέμβρη 2014 συνεργάζεται με το now24.gr και έχει πραγματοποιήσει πάνω από τριακόσιες συνεντεύξεις. Το 2016 συμμετείχε στην τηλεοπτική εκπομπή ΚΑΛΩΣ ΤΟΥΣ πραγματοποιώντας συνεντεύξεις σε ανθρώπους των τεχνών. Το διάστημα Ιούλιος 2017 έως Μάρτιος 2018 υπήρξε Διευθύντρια Σύνταξης του on line Πολιτιστικού Περιοδικού Books and Style.

Γράφει στίχους για τραγούδια ενώ μεγάλη της αγάπη είναι το θέατρο με το οποίο ασχολείται ερασιτεχνικά.

 

 

 

Related posts