Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
20 Απρ 2021
Πολιτισμός

Ο διαχρονικός χαρακτήρας της τέχνης

 

 

Γράφει η : Αννίτα Πατσουράκη – Ιστορικός Τέχνης

 

Πρωταρχικός στόχος της τέχνης είναι η ενεργοποίηση της αισθητικής του θεατή, η υποβολή του ψυχισμού του στον συγκινησιακό παράγοντα, προκειμένου να καταστεί δυνατή η επικοινωνία του με το έργο.

Το πάθος για δημιουργία ώθησε τον προϊστορικό άνθρωπο στην τέχνη. Γι’ αυτόν, η εικόνα δεν ήταν ένα ομοίωμα, αλλά η μαγική επιχείρηση μέσω της οποίας, θα δήλωνε την ύπαρξή του στο σύμπαν. Δεν ενεργούσε με την πρόθεση  να κατασκευάσει ένα «έργο τέχνης» αλλά αποτύπωνε ενστικτωδώς το ίχνος της ανθρώπινης ύπαρξης.

Οι ανάγκες της καθημερινότητας καθώς και η πορεία εξέλιξης του είδους θα συντελέσουν στη δημιουργία αντικειμένων με ιδιαίτερο ύφος και χαρακτήρα.

Σκοπός είναι κυρίως η διακόσμηση του χώρου προς τέρψη αλλά και ικανοποίηση των χρηστικών αναγκών του ατόμου. Ανάλογα με την εποχή, το έργο τέχνης θα ακολουθεί την εκάστοτε αντίληψη περί ομορφιάς, εκφράζοντας το κοινωνικό πλαίσιο μέσα στο οποίο δημιουργήθηκε.

Η τέχνη είναι η έκφραση του ιδεώδους σε πλαστική μορφή. Οποιοδήποτε σχήμα, υλικό ή τεχνική κι αν χρησιμοποιηθεί, το έργο τέχνης παρουσιάζεται σαν τη διαίσθηση της ανθρώπινης ψυχής και τη βαθύτερη έκφραση των συναισθημάτων της. Μέσα από ένα εικαστικό αντικείμενο ο καλλιτέχνης αποδίδει σε κάθε μορφική επιφάνεια ένα πολυδιάστατο σύμπλεγμα σκέψεων και ψυχικών μεταλλαγών, επιδιώκοντας συχνά την άμεση μετάδοσή του στο θεατή. Το ζητούμενο είναι όχι η απλή παρατήρηση της εικόνας ή του αντικειμένου αλλά η ένωση ψυχής, πνεύματος και ματιάς πάνω στην ίδια συχνότητα ευαισθησίας που προκαλεί η ανάγνωση του έργου τέχνης.

Κάθε εκδήλωση τέχνης έχει σαν αρχική πηγή έμπνευσης τον άνθρωπο, ο οποίος είναι και ο τελικός αποδέκτης. Έχοντας τη δυνατότητα της προσωπικής διερεύνησης,

ο θεατής αναζητά την τεκτονική δομή της εικόνας η οποία μορφοποιείται μέσω των εικαστικών συγκυριών και της διαπλοκής σχημάτων και χρωμάτων.

Ο θεατής ακολουθεί τη διαδρομή της εξελικτικής πορείας του εικαστικού πνεύματος, έχοντας τη  δυνατότητα της παρακολούθησής του μέσα από την πορεία του χρόνου, ενώ του παρέχεται η δυνατότητα να θαυμάσει και να συγκρίνει  αναπτύσσοντας άμεσα την κριτική του διάθεση και προτίμηση.

Το κοινό έρχεται κοντά στο έργο τέχνης, γεύεται την ομορφιά και αντιλαμβάνεται την αξία του πέρα από τον άγνωστο, ουδέτερο και ίσως απρόσιτο χώρο ενός μουσείου ή μιας γκαλερί.

Εδώ, η τέχνη αποκτά ταυτότητα οικεία και προσιτή σε όλους. Ο θεατής βρίσκεται αντιμέτωπος με τις καλλιτεχνικές παλμικές δονήσεις που τον εισάγουν στην πολυεπίπεδη διαδικασία της επιλογής, της καταγραφής και ίσως της μετάπλασης ενός έργου – προϊόντος συχνά της υποκειμενικότητας του καλλιτέχνη. Έτσι, ο επισκέπτης γίνεται κοινωνός του έργου τέχνης απολαμβάνοντας αντίστοιχα το δικαίωμα της αποδοχής ή της αμφισβήτησης.

Μια ομαδική έκθεση είναι η γόνιμη παρουσίαση ενός πολιτιστικού γεγονότος ή  αποτελεί συχνά την ενιαία προβολή όλων των πτυχών της τέχνης. Σκοπός της έκθεσης είναι να προσεγγίσει το κοινό και να συμβάλει στην ανάγκη του για συμμετοχή και γνώση  κάθε καλλιτεχνικής έκφρασης.

Η ανάγκη αυτή και το φαινόμενο της καλλιτεχνικής έξαρσης που παρατηρείται τον τελευταίο καιρό στη χώρα μας στέφεται από κάθε έπαινο για οποιαδήποτε προσπάθεια που συνηγορεί στην υλοποίηση δημιουργικών οραμάτων.

Related posts