Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
14 Οκτ 2019
Πολιτισμός

Ο χορευτής-χορογράφος Γιώργος Κουρτέσης «εξομολογείται» στη συγγραφέα Μαίρη Γκαζιάνη

 

 Γράφει η Μαίρη Γκαζιάνη 

«Χορεύουμε, εκφράζουμε συναισθήματα, ζούμε έντονα»… Μην σταματάτε να χορεύετε, μας προτρέπει ο Γιώργος Κουρτέσης.

 

ΕΡ. Γεννήθηκες στην Αθήνα αλλά τα πρώτα χρόνια της ζωής σου τα έζησες στην Αμερική απ΄ όπου επέστρεψες σε ηλικία επτά ετών. Τι κρατάς μέσα σου από τα χρόνια αυτά; Υπάρχει κάτι που έχει παραμείνει ανεξίτηλο στη μνήμη σου;

ΑΠ. Η αλήθεια είναι ότι δεν θυμάμαι αρκετά πράγματα, όμως μου έχει μείνει η εικόνα των Ελλήνων, στην εκκλησία της Παναγίας στο St. Louis, να χορεύουν παραδοσιακούς χορούς στον εορτασμό εθνικής επετείου.

ΕΡ. Στην Αθήνα περνάς όλα τα μαθητικά σου χρόνια. Πως ήταν ο Γιώργος Κουρτέσης σαν παιδί και σαν έφηβος;

ΑΠ. Σαν παιδί και σαν έφηβος δεν νομίζω ότι δεν είχα καμία διαφορά σε σχέση με τα άλλα παιδιά Ήμουν ιδιαίτερα κοινωνικός, συμμετείχα σε διάφορες σχολικές δραστηριότητες και είχα τις δικές μου επαγγελματικές αναζητήσεις. Βέβαια από τότε ο χορός κατείχε σημαντική θέση στην ζωή μου καθότι χόρευα από την ηλικία των 7 ετών.

 ΕΡ. Πότε σκέφτηκες για πρώτη φορά ότι αυτό που ήθελες να ασχοληθείς στη ζωή σου είναι ο χορός;

ΑΠ. Νομίζω ότι ο πιο σημαντικός σταθμός για αυτόν τον επαγγελματικό δρόμο υπήρξε ο καθηγητής φυσικής αγωγής στο λύκειο. Τότε μόλις είχα αποχωρίσει από μια χορευτική ομάδα και εκείνος με πήρε στην δική του, καθώς είχε αναλάβει όλη την χορευτική και καλλιτεχνική επιμέλεια του Δήμου Ν. Ιωνίας. Σε αυτά τα τρία χρόνια του λυκείου κάναμε πολύ όμορφες παραστάσεις εντός και εκτός σχολείου και τότε κατάλαβα ότι θέλω να ασχοληθώ σαν καθηγητής χορού. Με ενημέρωσε για τον τμήμα επιστήμης φυσικής αγωγής και αθλητισμού και για την ειδίκευση που παρείχε και αυτό ήταν… ήξερα πιο δρόμο έπρεπε να ακολουθήσω.

ΕΡ. Σπούδασες στο τμήμα Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ποια εφόδια σου έδωσαν οι πανεπιστημιακές σπουδές σου σε σχέση με τον χορό;.

ΑΠ. Αποφοίτησα από το πανεπιστήμιο με τις δυο ειδικεύσεις που παρέχει πάνω στον χορό, αυτή των Ελληνικών Παραδοσιακών χορών και της Ορχηστρικής-Δημιουργικού χορού. Θεωρώ πως τα μαθήματα που διδάχτηκα με βοήθησαν να αντιληφθώ το επιστημονικό κομμάτι του χορού, διότι δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο χορός εκτός από τέχνη είναι και επιστήμη.

ΕΡ. Ολοκληρώνεις τις σπουδές σου κι αρχίζει για σένα μια καριέρα μέσα από αγώνες και φεστιβάλ χορού όπου διακρίθηκες. Πως εισέπραξες την πρώτη σου διάκριση;

ΑΠ. Ήταν ένα πολύ όμορφο συναίσθημα για μένα γιατί αισθάνθηκα ότι ανταμείφτηκαν οι κόποι και η προσπάθεια μου. Επίσης ήταν ένα κίνητρο για να συνεχίσω.

ΕΡ. Ακολούθησαν πολλές διακρίσεις και βραβεία. Πόσος κόπος και χρόνος χρειάστηκε για να τα πετύχεις;

ΑΠ. Η αλήθεια είναι ότι χρειάστηκε αρκετός κόπος και χρόνος, αλλά όταν κάνεις κάτι σε επίπεδο επαγγελματικό ή πρωταθλητισμού αυτό είναι κάτι το οποίο γνωρίζεις, θα κουραστείς, θα αφιερώσεις πολύ χρόνο ακόμη και από την προσωπική σου ζωή.

ΕΡ. Παράλληλα με τις ιδιότητες του χορογράφου, χορευτή και καθηγητή χορού ασχολήθηκες με το θέατρο όπου σε συναντάμε και ως σεναριογράφο. Το 2012 στην παράσταση «ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΙ ΕΝΑΝ ΚΑΙΡΟ», το 2013 στις μουσικοχορευτικές παραστάσεις DANCITY: «DANCITY EXPRESS» και «ΣΤΑ ΙΧΝΗ ΤΟΥ ΧΑΜΕΝΟΥ ΘΗΣΑΥΡΟΥ» και το 2014 στην μουσικοχορευτική παράσταση DANCITY: «Ο χορός είναι…». Τι ήταν αυτό που σε κέντρισε ώστε ν΄ ασχοληθείς και με σενάριο;

ΑΠ. Το κίνητρο ήταν ένα μάθημα στο πανεπιστήμιο σχετικά με το θέατρο και συγκεκριμένα την Δραματοποίηση της τέχνης. Μέσα από αυτό μου δόθηκε η ιδέα να ασχοληθώ με το σενάριο και την σκηνοθεσία. Επίσης ήταν μια ευκαιρία και για τους μαθητές μου να ζήσουν κάτι διαφορετικό.

ΕΡ. Το 2012, υπήρξες χορογράφος της νεανικής θεατρικής ομάδας του Δήμου Νέας Φιλαδέλφειας στο έργο «Η κληρονομιά». Πως ήταν η συνεργασία με μια θεατρική ομάδα νέων;

ΑΠ. Καταρχήν να πω ότι ήταν πολύ μεγάλη τιμή για εμένα να επιλεχθώ σαν χορογράφος της ομάδας. Ήταν μια πολύ όμορφη, δημιουργική και ιδιαίτερη συνεργασία και για εμένα και για τα παιδιά. Περάσαμε αρκετές ώρες προβών μαζί και το αποτέλεσμα ήταν μοναδικό. Το να δουλεύεις με μια ομάδα νέων σου δίνει περισσότερη δύναμη και χαρά να συνεχίσεις να αγωνίζεσαι για αυτό που αγαπάς… την τέχνη.

ΕΡ. Από τη συμμετοχή σου στον τηλεοπτικό διαγωνισμό χορού «So you think you can Dance 2» το 2007 ποια γεύση σου έχει μείνει;

ΑΠ. Αυτός ο διαγωνισμός ήταν αν όχι η μεγαλύτερη, μια πολύ μεγάλη εμπειρία. Κατάφερα να περάσω τις τρεις πρώτες φάσεις. Το επίπεδο ήταν αρκετά υψηλό με πολύ τεχνικές χορογραφίες και σε συνδυασμό με τις πολλές ώρες γυρισμάτων γινόταν ακόμα πιο δύσκολο. Είναι όμως κάτι που το έκανα με ευχαρίστηση και αν δινόταν η ευκαιρία ίσως και να το ξαναέκανα αυτό ή κάτι παρόμοιο.

ΕΡ. Το 2005 συμμετείχες χορευτικά στην ελληνική σειρά της ΕΡΤ  “Ο Θησαυρός της Αγγελίνας” και το 2001 στην εκπομπή της ΕΡΤ “Ελληνομανία”. Ποια εμπειρία αποκόμισες;

ΑΠ. Να αναφέρω ότι αυτές ήταν οι πρώτες μου τηλεοπτικές εμπειρίες. Το 2001 που συμμετείχα στην εκπομπή ‘’Ελληνομανία’’ ήμουν με τον χορευτικό σύλλογο σε πιο μικρή ηλικία, ενώ το 2005 στην σειρά ‘’Ο θησαυρός της Αγγελίνας’’ ήταν κάτι εντελώς διαφορετικό διότι χόρεψα σαν επαγγελματίας.

ΕΡ. Από όσα αναφέραμε παραπάνω, ποιο είναι αυτό που σε εκφράζει περισσότερο; (τηλεόραση, θέατρο κλπ)

ΑΠ. Νομίζω πως αυτό που με εκφράζει περισσότερο είναι το θέατρο διότι υπάρχει αμεσότητα με τον κόσμο και σου δίνεται η ευκαιρία να εκφράσεις την τέχνη σου πιο ελεύθερα είτε αυτό είναι υποκριτική είτε χορός.

ΕΡ. Έχεις διδάξει σε πολλές σχολές χορού όμως από το 2009 διατηρείς τη δική σου σχολή χορού «DANCITY International Athletic Dance Club», η οποία βρίσκεται στη Νέα Φιλαδέλφεια Αττικής.  Τι είδους χοροί διδάσκονται εκεί;

ΑΠ. Στην σχολή διδάσκονται όλοι οι χοροί, Λατινοαμερικάνικοι, Ευρωπαϊκοί, Μοντέρνοι, Ελληνικοί Λαϊκοί και Παραδοσιακοί όπως επίσης και Δημιουργικός χορός το οποίο είναι και το κυρίως αντικείμενο των σπουδών μου.

ΕΡ. Πνεύμα ανήσυχο σε σχέση με τις αναζητήσεις σου στο χορό δεν επαναπαύεσαι και συνεχίζεις να επεκτείνεις τις γνώσεις σου μέσα από ημερίδες-σεμινάρια. Υπάρχει ένα τέλος στις γνώσεις του χορού;

ΑΠ. Σαφώς και δεν υπάρχει τέλος στις γνώσεις του χορού διότι δεν υπάρχει γενικότερα τέλος στην γνώση.

Η Μαίρη Γκαζιάνη με τον Γιώργο Κουρτέση στην σχολή DANCITY International Athletic Dance Club κατά τη διάρκεια της συνέντευξης.

ΕΡ. Κατέχεις Δίπλωμα Επαγγελματία Ναυαγοσώστη (Πανελλήνια Σχολή Ναυαγοσωστικής). Πως το συσχετίζεις με τον χορό; Υπήρξε κάποιος γεγονός που σε οδήγησε στην απόκτησή του;

ΑΠ. Δεν υπήρξε κάποιο ιδιαίτερο γεγονός, ήταν μέσα στα πλαίσια των σεμιναρίων μου ως καθηγητής φυσικής αγωγής.

ΕΡ. Το 2015 απέκτησες κατάρτιση ως Bokwa instructor και  τον τίτλο  Bokwa Ambassador. Τι ακριβώς είναι το Bokwa;

ΑΠ. Το Bokwa είναι ένα νέο πρόγραμμα αερόβιας ομαδικής άσκησης στο οποίο οι συμμετέχοντες ζωγραφίζουν με τα πόδια τους αριθμούς και γράμματα. Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να ευχαριστήσω την κ. Αλεξοπούλου Ουρανία, την εκπαιδεύτρια του προγράμματος στην Ελλάδα για την αναγνώριση και την εμπιστοσύνη στο πρόσωπό μου. Είναι πολύ μεγάλη τιμή και ευθύνη για εμένα να κατέχω μια τόσο υψηλή θέση σε ένα διεθνές πρόγραμμα γυμναστικής.

ΕΡ. Είσαι απ’ ότι γνωρίζω και ο δημιουργός του προγράμματος γυμναστικής V2fit. Τι ακριβώς είναι αυτό και πως προέκυψε;

ΑΠ. Για την ακρίβεια είμαι συν-δημιουργός του προγράμματος με την πολύ καλή μου φίλη κ. Σβυντρίδου Πέγκυ, η οποία είναι επίσης καθηγήτρια φυσικής αγωγής με ειδίκευση στον χορό και το fitness. Η ιδέα προέκυψε μέσα από φιλικές συναντήσεις. Καθότι ανήσυχα πνεύματα και οι δυο μας ψάχναμε κάτι διαφορετικό, καινοτόμο και με επιστημονική βάση. Έτσι ενώσαμε τις γνώσεις τις χορογραφίας εγώ και του fitness η Πέγκυ και μετά από κάποιες εργοφυσιολογικές μελέτες καταλήξαμε στο V2fit. Ένα αερόβιο πρόγραμμα γυμναστικής και χορού μαζί. Θα μου επιτρέψεις όμως να μην αναφέρω περισσότερα τώρα μέχρι την επίσημη παρουσίαση του.

ΕΡ. Οι Λαϊκοί-Παραδοσιακοί χοροί τι σημαίνουν για σένα;

ΑΠ. Κατέχουν σημαντική στην καρδιά μου γιατί όπως ανέφερα και παραπάνω ήταν η πρώτη μου επαφή με τον χορό και το είδος με το οποίο ασχολήθηκα δέκα χρόνια.

ΕΡ. Προτιμάς να χορεύεις ή να διδάσκεις χορό;

ΑΠ. Δύσκολη ερώτηση… Τα αγαπώ εξίσου και τα δύο. Διδάσκοντάς μεταδίδω τις γνώσεις και προσπαθώ να κάνω τον μαθητή να αγαπήσει την τέχνη του χορού. Χορεύοντας όμως εκφράζουμε συναισθήματα…

ΕΡ. Πως εμπνέεσαι μια χορογραφία;

ΑΠ. Για μένα μια χορογραφία είναι μια μικρή ιστορία που πρέπει να ‘’αφηγηθεί’’ με την γλώσσα του σώματος μέσα από ένα τραγούδι. Θα κάτσω να ακούσω πολλές φορές το τραγούδι ώστε να βιώσω το συναίσθημα και έπειτα να το προσαρμόσω στην χορογραφία.

ΕΡ. Αν είχες την δυνατότητα να χορέψεις μόνο έναν ερωτικό χορό με μιαν αγαπημένη που δεν θα ξανάβλεπες ποτέ, ποιον χορό θα επέλεγες;

ΑΠ. Θα επέλεγα την Rumba γιατί είναι χορός της αγάπης και βγάζει πολύ έντονα συναισθήματα.

ΕΡ. Ο χορός απαιτεί αφοσίωση και χρόνο. Πιστεύεις ότι σε «αναγκάζει» να στερείσαι κάποιες άλλες χαρές της ζωής;

ΑΠ. Είναι αλήθεια ότι απαιτεί αφοσίωση και χρόνο, όμως δεν μπορώ να πω ότι στερείσαι κάποιες χαρές τις ζωής. Μπορεί να αναγκάζεσαι να αφιερώνεις λίγο περισσότερο χρόνο στον χορό και λιγότερο σε κάποια άλλα πράγματα σε καμία περίπτωση δεν αναγκάζεσαι να στερηθείς άλλες χαρές τις ζωής.

ΕΡ. Ποια είναι τα επόμενα όνειρά σου σε σχέση με τον χορό;

ΑΠ. Πρώτα απ’ όλα θα ήθελα να συνεχίσω να χορεύω αγωνιστικά γιατί βλέπω τον εαυτό μου ακόμα ως χορευτή και θα ήθελα να χορέψω σε κάποιο πολύ μεγάλο γεγονός. Θα συνεχίσω εννοείται να εκπαιδεύομαι με σεμινάρια και στο άμεσο μέλλον έχω σκοπό να συνεχίσω περαιτέρω τις σπουδές πάνω στον χορό με κάποιο μεταπτυχιακό και μια διατριβή.

ΕΡ. Τι σημαίνει χορός για σένα;

ΑΠ. Ίσως αυτή να είναι και η πιο δύσκολη ερώτηση… Ο χορός για μένα θα έλεγα ότι είναι τα πάντα. Είναι πλέον τρόπος ζωής, έκφραση, δημιουργία. Δεν μπορώ να φανταστώ μια μέρα χωρίς χορό. Εύχομαι  να είμαι υγιείς και να μπορώ να χορεύω, είναι το μοναδικό πράγμα το οποίο δεν θα ήθελα να χάσω…

ΕΡ. Τι θα ήθελες να πεις ως επίλογο της κουβέντας μας;

ΑΠ. Θα ήθελα να κλείσω με ένα δικό μου ρητό: ‘’χορεύουμε, εκφράζουμε συναισθήματα, ζούμε έντονα’’… Μην σταματάτε να χορεύετε. Ο χορός θεραπεύει, εκφράζει συναισθήματα και μεταμορφώνει τον άνθρωπο. Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να ευχαριστήσω και εσένα Μαίρη μου για την όμορφη κουβέντα μας και να σου ευχηθώ κάθε επιτυχία στο συγγραφικό σου έργο.

Η φωτογράφιση στη σχολή DANCITY International Athletic Dance Club έγινε από τον Θωμά Γιαννάκη.

https://www.facebook.com/thomasgiannakisphotographer?fref=ts

Μαίρη Γκαζιάνη

Γεννήθηκε στα Ιωάννινα.  Μεγάλωσε στην Αθήνα όπου ζει μέχρι σήμερα και εργάσθηκε ως τραπεζοϋπάλληλος. Στο παρελθόν ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με την φωτογραφία ενώ τώρα ζωγραφίζει και παράλληλα γράφει. Τον Μάιο του 2012 κυκλοφόρησε την πρώτη ποιητική της συλλογή με τίτλο «Σου γράφω…», τον Σεπτέμβρη 2013 κυκλοφόρησε το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο ΕΝΑ ΦΕΓΓΑΡΙ ΛΙΓΟΤΕΡΟ και τον Ιούνιο του 2014 κυκλοφόρησε το βιβλίο της ΤΑ ΠΛΗΚΤΡΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ  από τις εκδόσεις ΟΣΤΡΙΑ.

Γράφει στίχους για τραγούδια, με τελευταίο το «Μαζί μου σε θέλω» (οι στίχοι περιλαμβάνονται στο βιβλίο ΤΑ ΠΛΗΚΤΡΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ) σε μουσική και ερμηνεία Χλόης Λάμπρου. Υπήρξε ραδιοφωνική παραγωγός ενώ μεγάλη της αγάπη είναι το θέατρο με το οποίο ασχολείται ερασιτεχνικά.

 

 

 

 

 

Related posts