Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
25 Σεπ 2021
SLIDER

O Βασίλης Πονηράκης μιλά για την εμπειρία του με τον κορωνοϊό

Της Κατερίνας Πλουμιδάκη

Για τον τρόπο με τον οποίο βίωσε ο ίδιος την ασθένεια του κορωνοϊού κάνοντας ιδιαίτερη αναφορά στους γιατρούς και τους νοσηλευτές που τον θεράπευσαν, μιλάει στον «Ε.Κ.» ο Βασίλης Πονηράκης.

Ο Βασίλης Πονηράκης προέρχεται από οικογένεια εμπόρων της παλιάς Αθήνας. Ο πατέρας του συνέχισε το ανθοπωλείο, τη δουλειά του πατέρα και του παππού του, ξεκινώντας από την Πατησίων τις καλές εποχές του 1955-60, μετά Κηφισίας το 1970 και τη δεκαετία του ’80 μέχρι το 2017 στο Κολωνάκι στην Πατριάρχου Ιωακείμ.

Ήταν ο αποκλειστικός φορέας συντήρησης των κήπων και προμήθειας λουλουδιών του ξενοδοχείου «Χίλτον» Αθηνών, από την ημέρα που χτίστηκε μέχρι το 2017 που συνταξιοδοτήθηκε μετά από 64 χρόνια συνεχούς επαγγελματικής δραστηριότητας.

Η μητέρα του ήταν επίσης έμπορος έτοιμων ενδυμάτων από Ιταλία, Γαλλία. Είχε δημιουργήσει την εταιρεία Jade από το 1960 με καταστήματα στο Κολωνάκι και στα καλύτερα ξενοδοχεία της εποχής, Intercontinental, Astir Pallas, Ledra Marriot.

Έφερε κατά αποκλειστικότητα στην Ελλάδα τους οίκους Gianni Versace, Gianfranco Ferre, Fendi, Claude Montana ντύνοντας όλη την επώνυμη Αθήνα μέχρι το 2000.

Ο Βασίλης σε ηλικία 18 χρονών ασχολήθηκε με την εταιρεία των ρούχων, δημιουργώντας το αντρικό επώνυμο ντύσιμο Gianni Versace και Gianfranco Ferre στο Κολωνάκι.

Μετά από χρόνια στο επώνυμο έτοιμο ένδυμα, όταν η αγορά άρχισε να αλλοιώνεται από φτηνές μάρκες, άρχισε να στρέφει το ενδιαφέρον του προς το Real Estate, κυρίως στη Μύκονο από το 2001 ως σήμερα.

Ολοκληρώνοντας ένα σημαντικό έργο στη Μύκονο, 16  βιλών στην παραλία του Super Paradise, τώρα είναι έτοιμοι με την εταιρεία τους να δουν και άλλες επαγγελματικές ευκαιρίες ανάπτυξης σε άλλα νησιά.

ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2021: Ο Βασίλης Πονηράκης στην μονάδα Covid στο νοσοκομείο Σωτηρια

Περάσατε Covid. Μπορείτε να μας μεταφέρετε την εμπειρία σας;

Βασίλης Πονηράκης: Νοσηλεύτηκα με Covid στο νοσοκομείο «Σωτηρία» για 10 μέρες τον Απρίλιο. Την εμπειρία μου θα ήθελα να την μεταφέρω από μια άλλη ματιά, γιατί το πόσο δύσκολο είναι το έχουν πει πολλοί.

Αυτό που δεν έχει τονιστεί αρκετά είναι η υπερπροσπάθεια, η αγωνία, των γιατρών, νοσηλευτών, βοηθών, του κράτους να σώσει όλους αυτούς τους χιλιάδες που φτάνουν στο σημείο να πρέπει να εισαχθούν τελικά σε νοσοκομείο.

Του κράτους αυτού που όλοι έχουμε χλευάσει, λοιδορήσει, απαξιώσει, το έχουμε αποκαλέσει μπανανία και όμως το κράτος αυτό είναι εδώ στα δύσκολα, έτοιμο, οργανωμένο, δεν μας αντιμετώπισε σαν αγέλη, όπως αρχικά έπραξε η Αγγλία, Σουηδία, Ολλανδία. Ισα-ίσα μάς αντιμετώπισε σαν μονάδες, σαν ασθενείς, τον καθένα με το δικό του πρόβλημα.

Από αυτήν την πόρτα του νοσοκομείου Σωτηρία δεν περνάει κανένας. Μόνο ασθενείς με Covid19 και οι γιατροί

H νοσοκόμα με την ειδική στολή στο δωμάτιο όπου νοσηλεύεται ο Βασίλης Πονηράκης

Το κράτος αυτό δεν μας κοίταξε με δημιουργική ασάφεια κι άλλες τέτοιες φρικτές ανακρίβειες αλλά με πλήρη σαφήνεια, με κανόνες, με νοσηλευτές-ήρωες που τηρούσαν όλες τις διαδικασίες σύμφωνα με το εσωτερικό πρωτόκολλο, για να βγάλουν ζωντανούς με εξιτήριο 125.000 ανθρώπους.

Είναι σημαντικό να γνωρίζει ο κόσμος πόσοι άνθρωποι έχουν σωθεί στα Covid νοσοκομεία.

Β. Πονηράκης: Βέβαια, και όταν λέμε εξιτήριο κατά τη γνώμη μου είναι λάθος ορολογία. Το εξιτήριο είναι στα ιδιωτικά νοσοκομεία όταν μπαίνεις για οποιαδήποτε πάθηση, νοσηλεύεσαι 2-5 μέρες και βγαίνεις.

Εδώ μιλάμε για μια μάχη που δίνουν όλοι στα δημόσια νοσοκομεία Covid για 15-40 μέρες για να σε σώσουν. Όσοι βρίσκονται στη θέση να πρέπει να εισαχθούν στα Covid νοσοκομεία, σημαίνει ότι στο σπίτι τους, μετά από μερικές μέρες, απλά δεν θα υπήρχαν…

Εγώ χωρίς σχεδόν κανένα σύμπτωμα, γνωρίζοντας ότι είμαι θετικός, σε καραντίνα, και ευτυχώς μετρώντας το οξυγόνο μου 5 φορές την ημέρα, έχανα σταδιακά από 96-95-94 και την όγδοη μέρα, μέρα επίθεσης του ιού, κοιμήθηκα με 93 και ξύπνησα με 84 οξυγόνο με αποτέλεσμα την άμεση εισαγωγή μου με πνευμονία και στα δύο πνευμόνια!

Ο τίτλος στις ενημερώσεις του ΕΟΔΥ στα δελτία ειδήσεων και παντού πρέπει να αλλάξει σε:

ΣΩΘΗΚΑΝ 125.000 άνθρωποι έως σήμερα.

ΧΑΘΗΚΑΝ 10.000 άνθρωποι έως σήμερα.

Και βέβαια σώθηκαν χάρη σε ήρωες γιατρούς.

Β. Πονηράκης: Και μόνο.

Για το σώθηκαν ευθύνονται οι ήρωες


Ο Βασίλης Πονηράκης τη δεκαετία του 90’ με τον Gianfranco Ferre και την μητέρα του Εράνθη Κακκαβά, στα εγκαίνια του μαγαζιού τους στο Κολωνάκι.

γιατροί, νοσηλευτές, βοηθοί και αυτό που δε γνωρίζουμε εμείς έξω από τις κλινικές Covid είναι ότι οι άνθρωποι αυτοί που είναι ντυμένοι σαν αστροναύτες με μπλε φόρμες, διπλά γάντια, διπλές μάσκες, ποδονάρια, διπλούς σκούφους, προσωπίδες, κάθε φορά που μπαίνουν στο δωμάτιο και εναλλάσσονται από την καθαρή


2018 στον Κουβαρά Αττικής: Ο Βασίλης Πονηράκης, ο πατέρας Σπύρος Πονηράκης και ο γιός του Βίκτωρας.

περιοχή (το γραφείο τους, την αποθήκη με τα φάρμακα, υλικά) και έρχονται στη μολυσμένη περιοχή που βρισκόμαστε εμείς, αφήνουν στο δωμάτιο φεύγοντας όλο αυτό τον εξοπλισμό σε ειδικό μολυσματικό καλάθι το οποίο ραντίζουν κάθε φορά με φάρμακο.

Ρώταγα κάποιες κοπέλες που τις είδα να αλλάζουν τουλάχιστον 5 φορές τη μέρα στο δωμάτιό μας, «βρε κορίτσια πόσες φορές αλλάζετε αυτές τις στολές αφού πηγαίνετε και στα άλλα 10 δωμάτια του ορόφου;».

Και τι μου λένε… αλλάζουμε και 25 φορές τη μέρα!

Περιγράψτε μας τι γίνεται στο δωμάτιο.

Β. Πονηράκης: Κάθε φορά που χτυπάμε το κουδούνι ή έρχεται μία νοσηλεύτρια να μας βάλει θερμόμετρο, να μας αλλάξει ορό, να μας δώσει τα φάρμακά μας, η στολή πετιέται με όλα τα υπόλοιπα στο ειδικό καλάθι και ξεκινούν πάλι από την αρχή.

2005: Το Project Cyclos στη Μύκονο

Άρα ένα κράτος φροντίζει να πετιούνται δεκάδες χιλιάδες στολές, μάσκες, ποδονάρια την ημέρα για να είμαστε εμείς οι ασθενείς

Στην περιοχή SUPER PARADISE MYKONOS το “VEGGERA VILLAS PROJECT” το 2005

ασφαλείς και να μην μεταφέρεται περισσότερο ιικό φορτίο από δωμάτιο σε δωμάτιο.

Συνειδητοποιώντας όλη αυτή την προσπάθεια και το έργο που γίνεται, ντράπηκα, λέω δες τι κάνει το κράτος για μας κι εμείς συχνά δεν είμαστε εντάξει με το κράτος αυτό.


Απόκομμα εφημερίδας 1991: Η Έρη Κακκαβα, ο Σάντο Βερσάτσε, η σύζυγός του Κριστίνα και η Ηρώ Πονηράκη

Τι προτείνετε;

Β. Πονηράκης: Πρέπει να ντραπούμε όλοι μας:

-Για την απόδειξη που δεν μας έκοψαν και δεν τη ζητήσαμε.

-Για την απόδειξη που κόπηκε μισή.

-Για το μειωμένο τιμολόγιο.

-Για τα λιγότερα έσοδα που δηλώθηκαν.

-Για τα περισσότερα έξοδα που δηλώθηκαν.

-Για τα φακελάκια στο Δημόσιο.

Παράλληλα και ορισμένοι χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι που ναι μεν δεν κλέβουν στις δηλώσεις τους αλλά πάνε στο Χολαργό στο υπουργείο και είναι δέκα άτομα εκεί που πας για το γνήσιο υπογραφής και δουλεύουν οι τρεις, και σε αυτή τη μισή μέρα, άλλοι μιλούν ασύστολα στο κινητό με τα σπίτια τους, άλλοι διαβάζουν περιοδικά…

Συγγνώμη που αναφέρομαι σε κάτι σχεδόν συγκεκριμένο, αλλά θέλω ό,τι λέω να είναι τεκμηριωμένο, όλοι έχουμε πάει σε Δήμους και αλλού και έχουμε δει ανθρώπους σε άδεια γραφεία με μια σφραγίδα στο χέρι.

Άρα ήρθε η ώρα να αλλάξει η σχέση όλων μας με το κράτος;

Β. Πονηράκης: Ναι, να πει ο δημόσιος υπάλληλος στον ανώτερό του, «ξέρετε δεν εργάζομαι παραγωγικά, δώστε μου κάτι ακόμα να κάνω», γιατί κι αυτό κλέψιμο είναι να πληρώνεσαι για 8 ώρες εργασίας και να αποδίδεις για 3.

Ήρθε η ώρα να αγαπήσουμε το κράτος αυτό, το οποίο εμείς που ενηλικιωθήκαμε στα μέσα της δεκαετίας του ’80, ήρθε ένα ολόκληρο σύστημα, το τότε «Τσοβόλα δώστα όλα», και έμαθε μια ολόκληρη γενιά ότι το Δημόσιο είναι ένας αόρατος τύπος με πολλά λεφτά, που ο σκοπός της ζωής σου είναι να μπεις στο Δημόσιο και να το κλέβεις με όποιον τρόπο μπορείς!

Ήρθε η ώρα να αγαπήσουμε αυτό το κράτος, το κράτος άλλαξε, καιρός να αλλάξουμε κι εμείς.

Η συνέντευξη δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Εθνικός Κήρυκας» της Αμερικής

 *** Στη Βασική Φωτογραφία: 

2018: Ο Βασίλης Πονηράκης με τη σύζυγο του Αλεξία και τους γιους του Βίκτωρα, Λέανδρο και Κρίτων στον Κουβαρά Αττικής

 

 

 

Related posts