Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
23 Μαΐ 2022
Πολιτισμός

Νίκος Σκορίνης:Μια ολόκληρη ζωή τρέχω να σώσω ένα περιστέρι της ειρήνης

Συνέντευξη στη Μαίρη Γκαζιάνη 

Ο Νίκος Σκορίνης γεννήθηκε στην Παλαιόβρυση Λακωνίας. Άρθρα του δηµοσιεύονται συχνά στον έντυπο και ηλεκτρονικό Τύπο. Το 2012 κυκλοφορεί το πρώτο µυθιστόρηµά του, ∆υτικοανατολικά της Γης, αρχικά από τις εκδόσεις Καµπύλη, µε τρεις συνεχόµενες ανατυπώσεις. Επανεκδίδεται το 2017 από τις εκδόσεις Λιβάνη. Το µυθιστόρηµα έχει ξεπεράσει τα 12.000 αντίτυπα και ετοιµάζεται η τηλεοπτική µεταφορά του. Το 2016 εκδίδεται το δεύτερο µυθιστόρηµά του, Ακύµαντοι, από τις εκδόσεις Λιβάνη. Σηµειώνει µεγάλη εµπορική επιτυχία και παίρνει τον δρόµο της θεατρικής του µεταφοράς, σε σκηνοθεσία Θέµη Μουµουλίδη. Τον ∆εκέµβρη του 2019 παρουσιάζεται στο Ίδρυµα «Μιχάλης Κακογιάννης» το τρίτο µυθιστόρηµά του, Όπου κι αν πας να µη χαθείς. Και αυτό µεταφέρεται στη θεατρική σκηνή, στο «Από Μηχανής Θέατρο». 

ΜΑΙΡΗ ΓΚΑΖΙΑΝΗ: Είστε συγγραφέας. Μιλήστε μας για τον άνθρωπο Νίκο.

ΝΙΚΟΣ ΣΚΟΡΙΝΗΣ: Είμαι ένας μικρός κόκκος άμμου στην παγκόσμια κοινότητα του καλού και του κακού. Σε έναν κόσμο που συνήθισε να βλέπει και να αποδέχεται τους ανθρώπους να αλληλοσκοτώνονται. Πιόνια σε μια στημένη σκακιέρα που τη λυμαίνονται πάντα λίγοι οικονομικοί ολιγάρχες και παράφρονες ηγέτες. Πόσα να χωρέσει ο νους και πόσα να αντέξει η έρημη η ψυχή; Η παγκόσμια ολοσχερής καταστροφή είναι διαρκώς παρούσα και εμείς κοιμόμαστε με κομμένη την ανάσα χωρίς να αντιδρούμε. Κλειδωμένοι στο καβούκι της ατομικότητάς μας!

Μια ολόκληρη ζωή τρέχω να σώσω ένα περιστέρι της ειρήνης και πάντα προλαβαίνουν οι μισάνθρωποι και μου το σκοτώνουν.

Τελικά τον άνθρωπο τον κατάπιε ο απάνθρωπος. Ένα ατύχημα του πλάστη είμαστε, με κρυμμένη μουλωχτά την όποια συνείδησή μας…

Τα χρήματα που δαπανώνται για τους εξοπλισμούς του ολέθρου υπεραρκούν για να ζει όλος ο πληθυσμός της γης με αξιοπρέπεια και ευταξία. Φαίνεται πως μας γοητεύει να βρισκόμαστε διαρκώς σε πυρηνικό συναγερμό. Τρέλα, σχιζοφρένεια, φρενίτιδα.

Τι να πω; Αισθάνομαι ηλίθιος!     

Μ.Γ.: Ποιο ήταν το έναυσμα ώστε ν’ ασχοληθείτε με τη συγγραφή;

Ν.Σ.: Η ανεξήγητη πυρηνική σχάση που συντελείται συχνά ανάμεσα στον νου και στην ψυχή μου. Όταν θέλω να βγάλω το «αχ», το «βαχ» και το «αλίμονο» που σιγοτρώει το είναι μου… 

Μ.Γ.: Υπήρξε κάποιος άνθρωπος που σας ενθάρρυνε στα πρώτα σας συγγραφικά βήματα;

Ν.Σ.: Ο έτερος εαυτός μου… 

Μ.Γ.: Τι είναι αυτό που δεν αντέχετε ως άνθρωπος ή/και ως συγγραφέας;

Ν.Σ.: Την υποκρισία και τους γλείφτες.

Υπάρχουν και χίλια άλλα κακά που λίγο πολύ τα έχουμε όλοι, αλλά τα θωρούμε μόνο στους άλλους. 

Μ.Γ.: Το νέο βιβλίο σας έχει τον τίτλο Μέτοικοι Καιροί. Με τι έρχεται σε επαφή ο αναγνώστης στις σελίδες του;

Ν.Σ.: Το μυθιστόρημα διατρέχει την Ελλάδα στη χρονική περίοδο 2011-2014. Προσπάθησα μέσα από αυτό να αναπαραστήσω τα όσα έζησαν οι Έλληνες πολίτες αυτά τα δραματικά και καταστροφικά χρόνια. Χωρίς ακρότητες πιστεύω, αλλά και δίχως να χαϊδεύω αυτιά. Πίσω από τους αριθμούς συνέβησαν αβυσσώδεις θλιβερές καταστάσεις στα νέα παιδιά, στους συνταξιούχους, στους μικροεπιχειρηματίες, στους περισσότερους Έλληνες και στις Ελληνίδες.

Ο ενεργός πληθυσμός μειώθηκε τόσο που έφτασε τον ανενεργό. Εκατοντάδες χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις έβαλαν λουκέτο. Η εύρεση εργασίας έμοιαζε με παράνομη επιδίωξη. Εννιακόσιες χιλιάδες εργαζόμενοι έχασαν τη δουλειά τους. Η φτώχεια και η ακραία φτώχεια ώθησε στο περιθώριο της ζωής το 1/3 του πληθυσμού. Δύο εκατομμύρια πολίτες τουλάχιστον άλλαξαν προς το χειρότερο ταξική διαστρωμάτωση. Η χώρα βυθίστηκε στα ωκεάνια βάθη του δημόσιου χρέους, οι πολίτες ενταφιάστηκαν από παγόβουνα ιδιωτικού χρέους. Χιλιάδες άνθρωποι δεν μπόρεσαν να διαχειριστούν επαρκώς τα συσσωρευμένα τους προβλήματα. Πολλοί αυτοκτόνησαν από την απόγνωση, ολόκληρες οικογένειες διαλύθηκαν κυριολεκτικά. Ανάγλυφα περνά η καταστροφή που υπέστησαν κυρίως πολλές δεκάδες χιλιάδες οικογενειακές επιχειρήσεις, καθώς και οι προσωπικές τους τραγωδίες.

Τολμώ να πιστέψω πως κατάφερα να τον περιγράψω καλά αυτόν τον άνισο αγώνα επιβίωσης που έδωσαν τότε. Και δυστυχώς, κατά πως φαίνεται, θα ξαναπεράσουν τώρα για άλλη μια φορά.

Οι ψυχασθένειες εκτοξεύτηκαν, η προσωπική αξιοπρέπεια ποδοπατήθηκε βάναυσα. Τα δικαιώματά μας, εθνικά και ατομικά, περιορίστηκαν κατά συρροή. Εξ ου κι ο τίτλος.

Το βιβλίο, λοιπόν, περιγράφει μυθιστορηματικά αυτές τις σκηνές βίας που τάραξαν τη χώρα μας από άκρου εις άκρον. Μέσα από εννέα βασικούς πρωταγωνιστές και πρωταγωνίστριες και δευτερεύοντα πρόσωπα σκιαγραφείται εκείνη η ταραγμένη εποχή, την οποία εύχομαι να μην ξαναζήσουμε. 

Μ.Γ.: Ποιο ήταν το κίνητρο ώστε να γράψετε για το συγκεκριμένο θέμα;

Ν.Σ.: Είναι η αυτοτελής συνέχεια μετά τους Ακύμαντους και το Όπου κι αν Πας να μη Χαθείς.

Η κατάρρευση στην ποιότητα ζωής της ελληνικής κοινωνίας που επήλθε εκείνα τα χρόνια. Το «ξύλο» που μας έριξαν οι δανειστές και η τότε κυβέρνηση, με τις δραματικές περικοπές μισθών και συντάξεων. Στην ιδιόμορφη αιχμαλωσία που περιήλθε η χώρα, όπου τις αποφάσεις για την τύχη της την έπαιρναν οι ξένοι. Ο Σόιμπλε και ο Τόμσεν του ΔΝΤ. Ο Τόμσεν, ε; Η ντροπή για την ιστορία μας. Θυμάμαι όταν είχε έρθει σε συνάντηση στη ΓΣΕΒΕΕ και μας φερόταν σαν να ήμασταν σκουπίδια. Τον είχα αποκαλέσει «Χατζατζάρη». Φυσικά δεν γνώριζε τους ήρωες από το θέατρο σκιών μας, αλλά κατάλαβε από το ύφος μου πως τον είχα χλευάσει. Παραλίγο να έρθουμε στα χέρια. Ευτυχώς, μας κράτησαν οι ψύχραιμοι που καθόντουσαν γύρω στο τραπέζι. Τα λέω για να μην ξεχνάμε, πώς μας μαστίγωναν τότε, και να φροντίσουμε να μην μας ξανασυμβεί… Ουσιαστικά, χώρα και πολίτες ζούσαν σε καθεστώς περιορισμένων δικαιωμάτων. Αιτίες και αφορμές, λοιπόν, αμέτρητες για να συγγράψω. 

Μ.Γ.: Κατά τη διάρκεια της συγγραφής τα προσωπικά συναισθήματα του συγγραφέα εκφράζονται μέσω της γραφής του; 

Ν.Σ.: Μόνο όταν υπάρχουν βιογραφικές αναφορές. Αλίμονο αν έκανα μετεμψύχωση στους ήρωές μου. Προσπαθώ να βυθιστώ στην ψυχοσύνθεση των πρωταγωνιστών δίχως να τους καταπίνει ο δικός μου εγωισμός. Να νιώσω τα δικά τους συναισθήματα μέσα από τους ρόλους τους οποίους έχουν στο κάθε μου μυθιστόρημα. Να συγκινηθώ εγώ από αυτούς και όχι το αντίθετο. Άλλως το αποτέλεσμα βγαίνει πολύ μέτριο. Η αλήθεια είναι πως δεν το καταφέρνω πάντα.     

Μ.Γ.: Υπάρχουν αξίες που ακυρώνονται και άλλες που αναδεικνύονται μέσα από την ιστορία που αφηγείστε;

Ν.Σ.: Οι πραγματικές αξίες ούτε μπορούν να ακυρωθούν ούτε να αυτοαναιρεθούν. Άλλο πράγμα αν τις υπηρετούμε ή όχι. Αυτοδιαψεύσεις επέρχονται πολλές μέσα στους πρωταγωνιστές και στις πρωταγωνίστριες. Ναι, πιστεύω πως αναβλύζουν κάποιοι αξιακοί κώδικες από το μυθιστόρημα. Η αλληλεγγύη, η αγάπη, η αντίσταση στην αδιαφορία και η προσφορά για το γενικό συμφέρον. Το κεντρί της συνείδησης επίσης. 

Μ.Γ.: Υπάρχει κάποιο βιβλίο που σας επηρέασε ως άνθρωπο ή ως συγγραφέα και ποιο είναι αυτό;

Ν.Σ.: Ως άνθρωπο πολλά. Όχι ένα. Στα δεκατρία μου χρόνια διάβασα και ξαναδιάβασα, τόσο που μπορούσα να τα υπαγορεύσω, τα βιβλία Έγκλημα και Τιμωρία, Αδερφοί Καραμαζώφ, Οι Άθλιοι. Δύο τρία του Λουντέμη επίσης. Ε, δεν είχα κι άλλα εκείνα τα χρόνια στο μικροχώρι μου. Τρυφερή ψυχή τότε, σίγουρα με χάραξαν βαθιά. Ως συγγραφέα, όλος ο παγκόσμιος ντουνιάς των μεγάλων λογοτεχνών. Δύσκολα να ξεχωρίσω. Ας ονομάσω δύο από τους πολλούς: Τζακ Λόντον και Αλμπέρ Καμύ.  

Μ.Γ.: Οι κριτικές παίζουν ή δεν παίζουν ρόλο στην πορεία ενός βιβλίου και γιατί;

Ν.Σ.: Αν γίνονται από σοβαρούς κριτές, σίγουρα επηρεάζουν ένα ποσοστό αναγνωστών και μάλιστα αν γίνονται σε ΜΜΕ με μεγάλη επισκεψιμότητα. Βρισκόμαστε στην εποχή της καταιγιστικής πληροφορίας και διαφήμισης… Δεν αρκεί να είναι καλό το μυθιστόρημα. Αν μάλιστα ο/η συγγραφέας είναι άγνωστος/η.   

Μ.Γ.: Ένα βιβλίο πρέπει να έχει μηνύματα ή απλά να ευχαριστεί τον αναγνώστη;

Ν.Σ.: Ο κάθε συγγραφέας επιλέγει τον δρόμο του. Τα τζούφια χωρίς σηματοδότηση μυθιστορήματα δεν είναι τα αγαπημένα μου. Προτιμώ την απόρριψη για την ουσία των μηνυμάτων μου από την απλή στιγμιαία ευχαρίστηση που δεν αφήνει τίποτα μετά. Δεν ενοχοποιώ την ανάγκη για χαλάρωση, την αποβλάκωση φοβάμαι…   

Μ.Γ.: Αν αναζητούσαμε το βαθύτερο μήνυμα του βιβλίου σας, ποιο θα ήταν αυτό κατά τη γνώμη σας;

Ν.Σ.: Η διαρκής μας πάλη για ατομική και συλλογική ελευθερία από εξωγενείς και ενδογενείς παράγοντες. Η ατέρμονη μάχη να νικήσουμε τους δικούς μας δαίμονες, που ρουφούν το καλό εγώ μας, και συγχρόνως τους οικονομικούς και πολιτικούς δολοφόνους, που περιορίζουν την ευταξία μιας καλύτερης παγκόσμιας κοινωνίας. Αν καταφέρναμε να λύσουμε την εσωτερική μας αφασία, ίσως οι εξωτερικοί μας ληστές να είχαν αδρανοποιηθεί. «Αν η γκαμήλα δεν γονάτιζε, δεν θα τη φόρτωναν», λέει μία σοφή λαϊκή παροιμία.  

Μ.Γ.: Πιστεύετε ότι οι Έλληνες διαβάζουν; Και τι είδους βιβλία επιλέγουν;

Ν.Σ.: Οι μισοί δεν διαβάζουν ούτε ένα βιβλίο τον χρόνο… Όλα τα είδη της λογοτεχνίας έχουν το δικό τους αναγνωστικό κοινό.   

Μ.Γ.: Ποιος είναι ο επόμενος συγγραφικός στόχος σας;

Ν.Σ.: Μετά το πρώτο μου κι αγαπημένο βιβλίο Δυτικοανατολικά της Γης, να ολοκληρώσω μυθιστορηματικά την κοινωνικοοικονομική και πολιτική Ελλάδα από το 1949 έως το 2021. Μια τετραλογία που ξεκινά από τους Ακύμαντους, συνεχίζεται με το Όπου κι αν Πας να μη Χαθείς, τους Μέτοικους Καιρούς και, τέλος, με το Μποφόρ-’15, το οποίο μόλις ξεκίνησα.

*Το μυθιστόρημα «Μέτοικοι Καιροί» του Νίκου Σκορίνη κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λιβάνη

 Μαίρη Γκαζιάνη

Γεννήθηκε στα Ιωάννινα.  Μεγάλωσε στην Αθήνα όπου ζει μέχρι σήμερα και εργάσθηκε στον τραπεζικό χώρο. Στο παρελθόν ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με την φωτογραφία, τη ζωγραφική και τα τελευταία δέκα χρόνια με τη συγγραφή. Έχει πραγματοποιήσει ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές.

Την περίοδο 2011-2012 υπήρξε ραδιοφωνική παραγωγός στο magicradiolive. Από τον Νοέμβρη 2014 συνεργάζεται με το now24.gr και έχει πραγματοποιήσει πάνω από εξακόσιες συνεντεύξεις, καθώς και σχολιασμούς βιβλίων και θεατρικών παραστάσεων. Το 2016 συμμετείχε στην τηλεοπτική εκπομπή «Καλώς τους» του ΑιγαίοTV πραγματοποιώντας συνεντεύξεις σε ανθρώπους των τεχνών. Διετέλεσε Διευθύντρια Σύνταξης του on line Πολιτιστικού Περιοδικού Books and Style από Ιούλιο 2017 έως Μάρτιο 2018 οπότε αποχώρησε οικειοθελώς.

Μεγάλες της αγάπες είναι το θέατρο και ο χορός με τα οποία έχει ασχοληθεί ερασιτεχνικά κι έχει συμμετάσχει σε θεατρικές και χορευτικές παραστάσεις.

Τον Μάιο του 2012 κυκλοφόρησε την πρώτη ποιητική της συλλογή με τίτλο «Σου γράφω…», τον Σεπτέμβρη 2013 κυκλοφόρησε το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο «Ένα φεγγάρι λιγότερο» από τις εκδόσεις Ελληνική Πρωτοβουλία και τον Ιούνιο του 2014 κυκλοφόρησε το βιβλίο της «Τα πλήκτρα της σιωπής»  από τις εκδόσεις ΄Οστρια. Επίσης, το παραμύθι της «Το ψαράκι του βυθού» συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο «Παραμύθια και Μαμάδες» εκδόσεις Βερέττα 2015.  Τον Ιούνιο 2017 κυκλοφόρησε το μυθιστόρημά της «Άλικα βήματα» από την Εμπειρία Εκδοτική. Τον Νοέμβριο του  2019 κυκλοφόρησε το νέο της μυθιστόρημα «Ζάχαρη άχνη» από τις εκδόσεις Ωκεανός. Τον Ιούνιο 2021 κυκλοφόρησε  το νέο της μυθιστόρημα με τίτλο Η ΑΠΟΣΤΟΛΗ από τις εκδόσεις Ωκεανός.

 

 

 

Related posts