Επιστροφή στην κορυφή
Δευτέρα, 23 Οκτ 2017
 
 

Νίκος Φαρούπος : Η συγγραφή είναι μια ελκυστική περιπέτεια της κατασκευής μικρών κόσμων

Παρασκευή, 11 Νοέμβριος 2016 - 11:02

-a Μέγεθος κειμένου +A





1b

 

 

 

Mairi-Gaziani-febr-2016Από τη Μαίρη Γκαζιάνη

Ο Νίκος Φαρούπος γεννήθηκε στην Αθήνα.

Σπούδασε κοινωνική ψυχολογία και σκηνοθεσία κινηματογράφου. Αρχικά εργάστηκε ως βοηθός σκηνοθέτη στη διαφήμιση και σε ταινίες μεγάλου μήκους. Από το 1989 ασχολείται επαγγελματικά με το σενάριο και έχει συνεργαστεί σε αρκετές τηλεοπτικές σειρές. Παράλληλα έχει γράψει και σκηνοθετήσει δύο μικρού μήκους ταινίες, ενώ από το 1992 μέχρι σήμερα έχει εκδώσει μυθιστορήματα, διηγήματα και μελέτες.

Από τις εκδόσεις Κέδρος κυκλοφορούν τα βιβλία του Ο δήμιος (1998), Λεξικό των Αρχαίων Ολυμπιακών Αγώνων (2004), Η ωραία Ελένη (2004), Η ζώνη της Αφροδίτης (2004), Ο κόσμος των φανταστικών όντων των αρχαίων Ελλήνων (2005), Οι αυριανοί έρωτες θα είναι οι καλύτεροι (2006), Μικρά πάθη (2008), Οι ιχνηλάτες του σκότους (2010). Τον Ιούλιο του 2015 κυκλοφόρησε το αστυνομικό μυθιστόρημά του Έγκλημα στην Αντίπαρο.

 

ΕΡ. Κύριε Φαρούπο σπουδάσατε κοινωνική ψυχολογία και σκηνοθεσία κινηματογράφου. Πόσο κοντά βρίσκεται το ένα με το άλλο;

 

ΑΠ. Έχουν μεγάλη σχέση, αρκεί να είναι κάποιος σε θέση να τη διακρίνει. Αν μιλήσουμε για τη συγγραφή σεναρίου, η ψυχολογία σε βοηθάει στο χτίσιμο καταστάσεων και χαρακτήρων-ρόλων. Αν πούμε για τη σκηνοθεσία σε βοηθάει να διευθύνεις το team των ανθρώπων που θα (συν) εργαστούν μαζί σου, συχνά αμειβόμενοι με ελάχιστα, καθείς σε ένα διαφορετικό πλην απαραίτητο πόστο, για να επιτευχθεί ένα έργο που εσύ μεν οραματίστηκες αλλά πολλοί άλλοι -διαφορετικοί μεταξύ τους- άνθρωποι, καλούνται να συμβάλλουν στη δημιουργία του, επιστρατεύοντας το ταλέντο και τις ικανότητές τους. Εσύ οφείλεις να βγάλεις από μέσα τους τον καλύτερό τους εαυτό, τον πλέον συνεργάσιμο και δημιουργικό. Και αυτό θα γίνει αν γνωρίζουν και συμμερίζονται το καλλιτεχνικό σου όραμα. Αλλά ακόμα και αν δεν το  συμμερίζονται, δεν πειράζει, αρκεί να είναι σοβαροί επαγγελματίες, αν και ο ενθουσιασμός του ερασιτέχνη είναι αυτός που ευδοκιμεί -και συχνά μεγαλουργεί- στη χώρα μας.

 

102612ΕΡ. Εργαστήκατε ως βοηθός σκηνοθέτη στη διαφήμιση και σε ταινίες μεγάλου μήκους. Τι πιστεύετε για τον ελληνικό κινηματογράφο στις μέρες μας;

 

ΑΠ. Υπάρχει πολύ ταλέντο και λίγα χρήματα. Από χρήμα, θα πείτε, πάσχει μονίμως η χώρα σε όλους τους σημαντικούς τομείς της τέχνης και της επιστήμης. Στην περίπτωση του κινηματογράφου πάντως η κατάργηση του φιλμ και η εξάπλωση του high definition έχει κάνει τη δημιουργία μιας ταινίας σχετικά προσιτή υπόθεση. Δεν πρέπει να ξεχνάμε βεβαίως ότι πρόκειται για συλλογική δουλειά όπου ο σκηνοθέτης έχει το ρόλο του διευθυντή ορχήστρας, πράγμα που σημαίνει ότι χρειάζεται, εκτός από γνώση και ταλέντο, ένα καλό σενάριο και μια αξιόλογη ομάδα ηθοποιών και τεχνικών για να τα βγάλει πέρα. Και στη χώρα μας βρίσκεις απ’ όλα. Λίγο στο σενάριο δυσκολεύουν τα πράγματα, αλλά κι αυτό πάει όλο και καλύτερα. Είμαι αισιόδοξος, παρά τις δυσκολίες. Γυρίζονται ενδιαφέρουσες ταινίες, καλοί συνάδελφοι κερδίζουν διακρίσεις στο εξωτερικό, ας μην κλαιγόμαστε διαρκώς.

 

 

ΕΡ. Ασχοληθήκατε και με το σενάριο και συνεργαστήκατε σε αρκετές τηλεοπτικές σειρές. Τι σας έκανε να στραφείτε προς το σενάριο;

 

ΑΠ. Ο βιοπορισμός. Η συγγραφή ενός βιβλίου, όπως γνωρίζετε, σπανίως είναι προσοδοφόρα. Η τηλεόραση, τις καλές της μέρες, πλήρωνε εξαιρετικά. Και κάλυπτε -με την έννοια του υποκατάστατου- και τις καλλιτεχνικές-συγγραφικές σου ανησυχίες-ανάγκες. Ένα σενάριο, ας πούμε, που γραφόταν σε λίγες μέρες, γυριζόταν μια βδομάδα αργότερα, σύντομα το έβλεπαν μερικές εκατοντάδες χιλιάδες μέχρι και ενάμιση εκατομμύριο άνθρωποι, και αμέσως μετά πληρωνόσουν. Όλα καλά κι όλα ωραία. Και όταν περίσσευε χρόνος κρατούσες σημειώσεις για βιβλία που ονειρευόσουν κάποτε να γράψεις ή για σενάρια που σχεδίαζες να κάνεις κάποτε ταινίες.

 

ΕΡ. Από την τηλεοπτική σας πορεία ποια είναι η πιο έντονη ανάμνηση που έχετε μέχρι σήμερα;

ant1

 

ΑΠ. Όταν με πρότεινε για μια δουλειά -την πρώτη μου- ο αγαπητός μου και εξαιρετικός συγγραφέας, ο Δημήτρης Νόλλας, διευθυντής προγράμματος αρχές του 90, στο Mega. Δεν τον γνώριζα τότε προσωπικά -είχα βεβαίως διαβάσει βιβλία του- και καταχάρηκα. Έτσι άρχισε η επαγγελματική μου ενασχόληση με την τηλεόραση. Η πιο άνετη οικονομικά περίοδος της ζωής μου. Τη νοσταλγώ -ενίοτε.

 

ΕΡ. Έχετε γράψει και σκηνοθετήσει 2 ταινίες μικρού μήκους. Θ΄ ακολουθήσουν άλλες;

 

ΑΠ. Το εύχομαι. Η πρώτη μου μικρού μήκους (30λεπτη) με τίτλο «Οίνος ευφραίνει καρδίαν» έχει πάρει βραβείο σεναρίου στο φεστιβάλ της Δράμας και βραβείο του ΥΠΠΟ. Έχω μερικές ιδέες στα σκαριά. Όχι για μικρού αλλά για μεγάλου μήκους. Η μία είναι ολοκληρωμένη σεναριακά και σκέφτομαι να την καταθέσω στο Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου και αλλού για χρηματοδότηση. Ίδωμεν.

 

ΕΡ. Έχετε γράψει πολλά βιβλία, ταξιδιωτικούς οδηγούς, μυθιστορήματα, διηγήματα. Από που αντλείτε την έμπνευση για τη συγγραφή ενός βιβλίου;

 

ΑΠ. Συχνά από μικρά πράγματα. Μια λεπτομέρεια από μια ιστορία που άκουσα, κάτι που διάβασα, μια σκηνή που είδα στο δρόμο, μια είδηση εφημερίδας, μια αφίσα, ή μια ιδέα που έρχεται σε κάποια άσχετη στιγμή, οτιδήποτε με οδηγεί να χτίσω πάνω του μια νέα, δική μου ιστορία. Οι εμπνεύσεις συνήθως έρχονται αιφνιδίως, ιδιαίτερα τις στιγμές εκείνες που, σύμφωνα με τον Schiller «ο κριτικός νους έχει αποσύρει τους φύλακες εκ των εισόδων και οι ιδέες εφορμούν φύρδην μίγδην»’. Εκτός απ’ αυτό που ονομάζεται έμπνευση, υπάρχει το κυνηγητό και η σύλληψη μιας ιδέας, αυτό που δεν είναι ουρανόπεμπτο, αλλά κάτι που το πλάθεις εσύ, που το πλευροκοπείς, το σμιλεύεις και το αναγκάζεις, μετά από επίμονη δουλειά, «να λαλήσει το μύθο που κρύβει».

_n2

ΕΡ. Τι είναι για σας η συγγραφή;

 

ΑΠ. Η μικρή, ανεπαίσθητη παρέμβασή μου στην αέναη πορεία του κόσμου. Όπως ένα νετρόνιο που διαπερνά τη γη, αφήνοντας ένα ελάχιστο -κι αυτό αμφισβητήσιμο- ίχνος. Η ελκυστική περιπέτεια της κατασκευής μικρών κόσμων και η επικοινωνία -μέσω αυτής- με αδελφές ψυχές, που ανακαλύπτουν στις ιστορίες σου και στη γραφή σου κομμάτια του δικού τους κόσμου. Η ανάγκη να αδειάσεις από μέσα σου τις ιστορίες που κατακλύζουν το νου σου και να απελευθερωθείς απ’ αυτές.

ΕΡ. Πρόσφατα κυκλοφόρησε το βιβλίο σας «Ο αρχιβιβλιοθηκάριος» το οποίο περιλαμβάνει 4 διαφορετικές ιστορίες. Τι θέλατε να περάσετε στο αναγνωστικό κοινό με αυτές τις διαφορετικές μεταξύ τους ιστορίες;

 

Ότι το σκοτάδι είναι μέσα μας. Ότι εξερευνώντας το γνωρίζουμε καλύτερα τον εαυτό μας. Ότι η ζωή είναι απρόβλεπτη και μπορεί τα πάντα να ανατραπούν, ανά πάσα στιγμή. Ο αρχιβιβλιοθηκάριος συνειδητοποιεί ότι του επιτίθεται η λατρεμένη του βιβλιοθήκη, ο ορθολογιστής, μοναχικός καθηγητής, απειλείται από την τρέλα και τον έρωτα, τα παιδιά κυνηγιούνται από τις φοβίες τους, όλοι βλέπουν τη φυσιολογική, στρωμένη τους ζωή να αγριεύει ξαφνικά και να δοκιμάζει τη λογική τους.

_n2ΕΡ. Το μεταφυσικό στοιχείο κυριαρχεί στο βιβλίο σας. Είναι αγαπημένο είδος γραφής για εσάς;

ΑΠ. Πράγματι μου είναι ιδιαίτερα αγαπητό είδος. Η ενασχόληση  με το μεταφυσικό, το παράδοξο, το φανταστικό, η αντιπαράθεση με το απίθανο, με ανακουφίζει από τον ορθολογισμό μου. Μου είναι πολύ ευχάριστο να τον ξεφορτώνομαι ορισμένα χρονικά διαστήματα.

 

ΕΡ. Σας έχει τύχει ποτέ κάποιο μεταφυσικό γεγονός;

 

ΑΠ Όχι. Ποτέ. Ούτε σε κάποιον γνωστό μου.

 

ΕΡ. Στο βιβλίο σας περιλαμβάνονται πραγματικά πρόσωπα/γεγονότα ή αποτελεί αποκλειστικά προϊόν μυθοπλασίας; 

 

ΑΠ. Μου αρέσει συχνά στις ιστορίες μου να υπάρχει κάποια νύξη για ένα αληθινό πρόσωπο, για έναν άνθρωπο που γνωρίζω, ένα χώρος ή τόπος, που έχω ζήσει, ένα περιστατικό που έχω βιώσει και με έχει εντυπωσιάσει. Και γύρω από αυτή τη μία μικρή αλήθεια -που δεν διακρίνεται και δεν αναγνωρίζεται καν σαν αλήθεια- να χτίζεται ένας ολόκληρος «χάρτινος κόσμος». Είναι μια πρόκληση η οποία μου είναι ιδιαίτερα ελκυστική.

 

_n2ΕΡ. Υπάρχει περίπτωση να δούμε σε ταινία κάποια από τις 4 ιστορίες που περιγράφετε;

 

ΑΠ. Ίσως από το πρώτο μου βιβλίο με ιστορίες του φανταστικού, που έχει τον τίτλο Οι Ιχνηλάτες του σκότους. Εκεί υπάρχει μια ιστορία που την έχω «δει» σε εικόνες. Δεν μου συμβαίνει συχνά αυτό. Όταν γράφω σενάρια σκέφτομαι με εικόνες, όταν γράφω βιβλία σκέφτομαι με έννοιες, με λέξεις.

 

ΕΡ. Αφού ευχηθώ καλοτάξιδο το νέο σας βιβλίο θα σας ζητήσω να κλείσετε με μια δική σας φράση αυτή τη συνέντευξη.

 

ΑΠ. Το «γνώθι σαυτόν» είναι το πιο άκυρο απόφθεγμα.

 

***Το βιβλίο «Ο αρχιβιβλιοθηκάριος» του Νίκου Φαρούπου κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ

 

gaziani-biografiaΜαίρη Γκαζιάνη

Γεννήθηκε στα Ιωάννινα.  Μεγάλωσε στην Αθήνα όπου ζει μέχρι σήμερα και εργάσθηκε ως τραπεζοϋπάλληλος. Στο παρελθόν ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με την φωτογραφία ενώ τώρα ζωγραφίζει και παράλληλα γράφει. Τον Μάιο του 2012 κυκλοφόρησε την πρώτη ποιητική της συλλογή με τίτλο «Σου γράφω…», τον Σεπτέμβρη 2013 κυκλοφόρησε το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο ΕΝΑ ΦΕΓΓΑΡΙ ΛΙΓΟΤΕΡΟ και τον Ιούνιο του 2014 κυκλοφόρησε το βιβλίο της ΤΑ ΠΛΗΚΤΡΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ  από τις εκδόσεις ΟΣΤΡΙΑ. Επίσης, το παραμύθι της «Το ψαράκι του βυθού» συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο «Παραμύθια και Μαμάδες» εκδόσεις Βερέττα 2015. 

Γράφει στίχους για τραγούδια, υπήρξε ραδιοφωνική παραγωγός ενώ μεγάλες της αγάπες είναι το θέατρο και ο χορός με τα οποία ασχολείται ερασιτεχνικά.

Από τον Σεπτέμβρη του 2016 συμμετέχει στην τηλεοπτική εκπομπή ΚΑΛΩΣ ΤΟΥΣ που μεταδίδεται από την τηλεόραση Αιγαίο, ΟΤΕ TV (πλατφόρμα 668).

 

 

 

 



Μοιράσου το...!




Ετικέτες:


Σχόλια


Τελευταίες ειδήσεις: