Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
26 Σεπ 2020
Πολιτισμός

Νατάσα Καραμανλή & Χαρά Χρυσάφη:«Τα σ΄ αγαπώ πεθαίνουν στην αγχόνη»

Συνέντευξη στη Μαίρη Γκαζιάνη 

Δυο γυναίκες συγγραφείς αναλαμβάνουν τους ρόλους των ηρώων τους, η Νατάσα του Τζέιμς, η Χαρά της Σιμόν και μέσα από ερωτικές επιστολές που ανταλλάσσουν μεταξύ τους περιγράφουν με δεξιοτεχνία έναν τολμηρό έρωτα. Η άριστη έμπνευσή τους καθοδηγεί τη συγγραφική πένα τους ώστε να προσφέρουν στους αναγνώστες ένα άρτιο αποτέλεσμα. Η μια στέλνει την επιστολή της πάσα στην άλλη, και δημιουργούν μια διαδρομή ερωτικού πάθους που καθηλώνει καθώς καταλήγουν ότι «Τα σ΄ αγαπώ πεθαίνουν στην αγχόνη».   

ΜΑΙΡΗ ΓΚΑΖΙΑΝΗ: Νατάσσα και Χαρά πρόσφατα κυκλοφόρησε το βιβλίο «Τα σ΄ αγαπώ πεθαίνουν στην αγχόνη» που προέκυψε από μια συγγραφική συνεργασία των δυο σας. Σε ποια από τις δυο γεννήθηκε η ιδέα και πως την αποδέχτηκε η άλλη; 

ΝΑΤΑΣΣΑ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ: Η αλήθεια είναι πως το εναρκτήριο λάκτισμα ανήκει σε μένα. Αίφνης ένα βράδυ έστειλα μια επιστολή στην Χαρά και την προκάλεσα να απαντήσει.

ΧΑΡΑ ΧΡΥΣΑΦΗ: Υπό αυτές τις συνθήκες δε γινόταν να μην απαντήσω. Μου προκάλεσε απόλυτα το ενδιαφέρον και το ίδιο κιόλας βράδυ η δεύτερη επιστολή ήταν γεγονός. 

Μ.Γ.: Τι είναι αυτό που διακρίνατε μεταξύ σας κι οδηγηθήκατε στην υλοποίηση της σκέψης;

Ν.Κ.: Η Χαρά διαθέτει ένα πολύ δημιουργικό μυαλό. Εύστροφο και γόνιμο. Και μια πένα φρέσκια και καυστική, τόσο ώστε να καταφέρνει να καθηλώνει. Αυτά με οδήγησαν αρχικά ώστε να προκαλέσω την έμπνευσή της.

Χ.Χ.: Με τη Νατάσσα έχουμε ανταλλάξει και συνεχίζουμε να ανταλλάσουμε τις συγγραφικές μας σκέψεις. Η ευελιξία, η ανένταχτη γραφή της, η αμεσότητα, η ποικιλία ιδεών είναι μονάχα λίγοι από τους λόγους που με οδήγησαν σ’ αυτή τη συνεργασία. Είναι αλήθεια πως η Νατάσσα αποτελεί για εμένα έναν συγγραφικό φάρο και δε γινόταν να μην ακολουθήσω το φως της. 

Μ.Γ.: Τι αφορά το περιεχόμενο του βιβλίου;

Ν.Κ.: Στον έρωτα όπως τον γυρεύουμε. Όπως τον ονειρευόμαστε. Σ’ εκείνον τον έρωτα που θα μας ξεδιψάσει με τις λέξεις. Με την ορμή του. Στον έρωτα που θα ζει ως το τέλος των λέξεων κι ίσως και πέρα από αυτές.

 Μ.Γ.: Ξεκινήσατε από τον τίτλο και προχωρήσατε στις επιστολές ή αντίστροφα;

Χ.Χ.: Πρώτα τελειώσαμε το βιβλίο και μετά καταλήξαμε στον τίτλο. Έναν τίτλο που μας παίδεψε αρκετά και η αλήθεια είναι ότι τον σκεφτόμασταν από πολύ νωρίς γράφοντας τις επιστολές. Δικαίως και ορθά καταλήξαμε σε αυτόν. 

Μ.Γ.: Στο βιβλίο ανταλλάσσονται ερωτικές επιστολές μεταξύ του Τζέιμς και της Σιμόν. Πως επιλέξατε τον διαχωρισμό των ρόλων; 

Ν.Κ.: Είχα επιλέξει ήδη τον ρόλο του Τζέιμς από την πρώτη επιστολή. Η διανομή, όπως αντιλαμβάνεστε, δεν άφησε κανένα περιθώριο στην Χαρά. Ωστόσο κι οι δυο μας αισθανόμαστε πολύ ικανοποιημένες από τους ρόλους μας. Η Χαρά ανέδειξε μια ηρωίδα γεμάτη φλόγα παλμό και πάθος. Δεν θα μπορούσα να ζητήσω κάτι καλύτερο από αυτό, ειλικρινά. 

 

Μ.Γ.: Σε ποια εποχή αναφέρεται ο έρωτας του ζευγαριού;

Χ.Χ.: Τούτος ο έρωτας διαδραματίζεται λίγο μετά τον Α’ Παγκόσμιο πόλεμο, τη δεκαετία του 1950. Η επιστολογραφία τους ξεκινά από τον Αύγουστο του 1950 και φτάνει έως τον Φεβρουάριο του 1952. 

Μ.Γ.: Είχατε κάποιο ζευγάρι της ιστορίας στη σκέψη σας όσο γράφατε;

Ν.Κ.:  Εντρυφήσαμε για λίγο στις ζωές πολλών διάσημων εραστών, μέσα από τις επιστολές τους. Άλλωστε η ερωτική επιστολογραφία είναι ένα είδος που μας ακουμπά αμφότερες. Ωστόσο, για το δίπολο Τζέιμς –Σιμόν δεν χρειάστηκε να «γείρουμε» σε καμιά καταγεγραμμένη ιστορία. «Ντυθήκαμε» το ζευγάρι αυτό με τον τρόπο που η καθεμία επιθυμούσε. Οι δυο εραστές ήταν η πυξίδα μας. Το δικό τους σύμπαν ήταν κι ο δικός μας κόσμος για λίγο, ο δικός μας αέρας, που τον ανασάναμε μέχρι ασφυξίας.

Χ.Χ: Νομίζω πως ασυναίσθητα δημιουργήσαμε ένα νέο ζευγάρι που η ερωτική του ιστορία μπορεί να αγγίξει τους αναγνώστες. Προσπαθήσαμε να μην μιμηθούμε, απλώς να μελετήσουμε άλλα διάσημα ζευγάρια. Το γεγονός ότι ο Τζέιμς και η Σιμόν είναι φανταστικά πρόσωπα μα ταυτόχρονα και τόσο οικεία, ήταν μια συνειδητοποίηση που μας ικανοποίησε στο μέγιστο. Ήταν μια διαπίστωση ότι «χτίσαμε» αυτούς του χαρακτήρες με επιτυχία, αλλά κυρίως γράφοντας με την καρδιά μας. 

Μ.Γ.: Μπορεί κάθε μια σας να μας περιγράψει τον άνθρωπο που εκπροσωπεί στις επιστολές;.

Ν.Κ.: Αναγνωρισμένος συγγραφέας, αλαζόνας και επικριτικός με το κάθε τι που σκοντάφτει στα «θέλω» του. Γαλαντόμος, γοητευτικός, αλλά και παράδοξα ανασφαλής. Μεγάλο ατού οι λέξεις του, ο τρόπος που εκφέρει και συντάσσει το λόγο του.

Χ.Χ.: Ανένταχτη σουφραζέτα, ευφυής, κυνική, λατρεύει την ποίηση και στηρίζει μέχρι την τελευταία στιγμή όλες τις ιδέες που πρεσβεύει. Η Σιμόν είναι ένα τριαντάφυλλο που έχει μάθει να χρησιμοποιεί ακόμα κα τα αγκάθια της με τόλμη. Είναι μια γυναίκα που πιστεύει στο ακατόρθωτο και στις λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά. 

Μ.Γ.: Αν ο τίτλος παραπέμπει σ΄ έναν καταδικασμένο έρωτα, ποια είναι η αγχόνη που τον απειλεί;

Ν.Κ.: Κάθε έρωτας κρύβει κι ένα τραύμα. Μια πληγή και μια ουλή που ενδεχομένως δεν επουλώνεται με την πάροδο του χρόνου. Αυτό είναι η αγχόνη του.

 Μ.Γ.: Εκτός από τον έρωτα, ποια άλλα συναισθήματα κυριαρχούν ανάμεσα στους δυο ερωτευμένους;

Χ.Χ.: Ο φόβος, η ζήλια, το μοίρασμα, η φροντίδα, το πάθος, η ηδονή. Όταν ο έρωτας γίνει αγάπη τότε τα συναισθήματα σταματούν να μετριούνται. 

Μ.Γ.: «Στη δική μας ιστορία δεν μπορεί κανείς να καταλάβει, ποιος είναι ο δήμιος και ποιος το θύμα» γράφει η Σιμόν. Ήταν ο καθένας θύτης και ταυτόχρονα θύμα του άλλου;

Ν.Κ.: «Δεν υπάρχει πιο διαβολικός άγγελος από τον έρωτα» σύμφωνα με τον Σαίξπηρ. Συνεπώς στο παιχνίδι των δυο εραστών οφείλουμε να παραδεχτούμε πως οι ρόλοι εναλλάσσονται ακριβώς όπως το καλό με το κακό. Το βιβλίο, όμως, θα σας τα εξηγήσει πολύ καλύτερα.

Χ.Χ.: Σ’ αυτή την ερωτική ιστορία με τα τόσο έντονα συναισθήματα, με χαρακτήρες σαν του Τζέιμς και της Σιμόν, με την χιλιομετρική απόσταση και τις συμβάσεις της εποχής δε γινόταν ο ένας να μη γίνεται θύτης ή θύμα του άλλου. Να θυμάστε όμως πως «Τα σ’ αγαπώ πεθαίνουν στην αγχόνη» είναι ένα βιβλίο, είναι ένα καλοστημένο παιχνίδι δίχως νικητή ή χαμένο.

Ν.Κ.: Η πρώτη επιστολή, όπως προείπαμε, ανήκει στον Τζέιμς, σε μένα δηλαδή. Το μοτίβο που ακολουθήθηκε, φροντίσαμε να αντικατοπτρίζει πιστά τις συνθήκες της ανταλλαγής επιστολών σύμφωνα με την εποχή στην οποία διαδραματίζεται η πλοκή.

Χ.Χ.: Φανταστείτε έναν ταχυδρόμο να πηγαίνει τα γράμματα στη Βιέννη και έναν άλλο να τα πηγαίνει στο Παρίσι. Φανταστείτε τις χιλιομετρικές δυσκολίες της εποχής και τον χρόνο που θα έκανε να φτάσει μια επιστολή. Φανταστείτε έναν θυμωμένο ερωτευμένο να μην γράφει ούτε λέξη, για να εκνευρίσει το αντικείμενο του πόθου του και έτσι να αργεί η απάντηση του. Τηρήσαμε με ευλάβεια όλες αυτές τις παραμέτρους. 

Μ.Γ.: Ήταν εύκολη ή δύσκολη η συγγραφική διαδρομή; 

Ν.Κ.: Δεν θα την χαρακτήριζα εύκολη, αλλά συγκλονιστική, ακριβώς όπως ένα ταξίδι σε κάποιον άγνωστο, μακρινό προορισμό. Στη διάρκεια της περιήγησης μπορεί να χαθείς, να αποπροσανατολιστείς, αλλά παράλληλα έχεις την ευκαιρία να  ανακαλύψεις, να μαγευτείς. Κάθε ταξίδι είναι πλούτος, ακόμα κι εκείνο στο οποίο ξέχασες την κάμερά σου στο ξενοδοχείο.  

Μ.Γ.: Πόσο χρονικό διάστημα χρειάστηκε αυτός ο συγγραφικός έρωτας;

Χ.Χ.: Αυτός ο συγγραφικός έρωτας κράτησε περίπου 2 χρόνια. Δύο χρόνια με ανταλλαγή απόψεων, με διαφωνίες και συμφωνίες. Δύο δημιουργικά χρόνια με απόλυτο σεβασμό στον τρόπο γραφής αντίστοιχα και των δυο μας. Προσωπικώς ήταν από τα πιο δημιουργικά πράγματα που έχω επιχειρήσει και θα νοσταλγώ πάντοτε αυτή την συγγραφική συνεργασία όπως τους αθώους έρωτες που πέρασαν κάποτε απ’ τις ζωές μας.

 Μ.Γ.: Το βιβλίο έχει λάβει πολύ καλές κριτικές. Πως αισθάνεστε μ΄ αυτήν την αποδοχή του;

Ν.Κ.: Αισθάνομαι πλήρης. Ικανοποιημένη και πολύ υπερήφανη ταυτόχρονα. Και φυσικά ένα μεγάλο δέος απέναντι στους συγγραφείς που τίμησαν το βιβλίο με τις κριτικές τους.

Χ.Χ.: Βαθιά συγκινημένη. Είναι τιμή να μιλούν για το βιβλίο σου άνθρωποι με τόσο ήθος και μεγάλη συγγραφική πορεία. 

Μ.Γ.: Τις τελευταίες μέρες βιώνουμε μια πρωτόγνωρη κατάσταση στους ρυθμούς που μας επιβάλει ο Covid-19 (κορωναϊός). Κατά πόσο έχει αλλάξει η καθημερινότητά σας, έχουν επηρεαστεί οι επιλογές και οι προτεραιότητές σας;

Ν.Κ.: Το γεγονός πως ζούμε υπό απαγόρευση κυκλοφορίας είναι αρκετά δυσοίωνο όσο και εφιαλτικό. Αυτό αλλάζει άρδην κάθε έννοια της καθημερινότητας. Οι επιλογές ταξινομούνται ανάλογα με το βάρος και τις συνέπειές τους. Και σαφώς εκείνο που προέχει είναι η υγεία όλων. Το μέτρημά μας να μην βγει λειψό. Αυτός είναι ο μοναδικός μου φόβος, ο λόγος που όλες οι προτεραιότητές μου έχουν μπει σε παύση. Δεν θα ήθελα να σταθώ αιτία πρόκλησης κακού για κανέναν.

Χ.Χ.: Η επιλογή και η προτεραιότητα αυτή τη στιγμή είναι καθαρά θέμα επιβίωσης. Να παραμείνουμε ασφαλείς και υγιείς σωματικά και ψυχολογικά. Από εκεί και πέρα όταν τελειώσει όλο αυτό θα σπάσουν πολλά κόκκαλα απ’ τις αγκαλιές που στερούμαστε και τότε η μία και μοναδική προτεραιότητά μας θα είναι να μην ξεχάσουμε το τρόμο που αισθανθήκαμε. Αυτό τον φόβο θα πρέπει να τον μετουσιώσουμε σε αυτό που θα μείνει στο τέλος. Και στο τέλος μένει μονάχα η αγάπη. Μένουν αυτά που είναι τα σημαντικά και νομίζω αυτές τις μέρες το συνειδητοποιήσαμε βαθιά. 

Μ.Γ.: Ποιο είναι το μήνυμα που θέλετε να στείλετε σε όλο τον κόσμο και ιδιαίτερα στους Έλληνες ώστε να δώσετε κουράγιο και δύναμη ν΄ αντέξουμε αυτή τη μεγάλη δοκιμασία, με σκοπό να προφυλαχθούμε και να προφυλάξουμε;

Ν.Κ.: «Έφαγες τη ζωή σου σε αναμονές.

Ανούσιες, αθέμιτες κι αμήχανες.

Τώρα μια παύση διαρκείας σε δικάζει.

Δεν έχεις πού να πας

γέμισαν εμπόδια οι δρόμοι.

Τα πάρκα ερήμωσαν.

Μόνοι αδέσποτοι των σκύλων οι θρήνοι

βιαστικά στον γιακά σου τρυπώνουν.

Τίποτα οικείο τριγύρω.

Κανένα χνάρι.

Μια χούφτα ο κόσμος σου.

Κοχύλι που κατά λάθος έσπασες.

Δεν είσαι ο ίδιος.

Δεν θα γίνεις ποτέ ξανά εσύ.

Κοιμήσου τώρα.

Αύριο ίσως είναι καλύτερα.

Ίσως κάποιος εφεύρει μια νέα κόλλα

για το κοχύλι σου και για σένα.»

Χ.Χ.: Μια πύλη, Άνθρωπε, να ανοίξεις θέλεις, να θυμηθείς ξανά πώς είναι να ζεις. Όλα αυτά που φοβάσαι, μ’ ένα φιλί να ξεχάσεις. Ο φόβος μοιράζει κουκούλες κι η σωτηρία που τόσο πόθησες περιφέρεται σε μια βάρκα. Στο επόμενο ταξίδι, ημέρεψε τη θάλασσα που κρύβεις μέσα σου. Κι αυτό το «μαζί»  που σου ψιθυρίζει σ’ αυτί, φάρο κάντο. Και θα ‘ρθει η μέρα που το φως θα χαράξει τούτο το βαθύ σκοτάδι. Εκπτωτικά κουπόνια τέλος, σε πληροφόρησε ο Θεός. Μάθε τη ζωή που σου αναλογεί να την τιμάς κάθε μέρα. Μάθε να αγαπάς χθες, γιατί το αύριο μοιάζει τόσο μακρινό.

*Το βιβλίο «Τα σαγαπώ πεθαίνουν στην αγχόνη» των συγγραφέων Νατάσας Καραμανλή και Χαράς Χρυσάφη κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Grotesque.

Μαίρη Γκαζιάνη

Γεννήθηκε στα Ιωάννινα.  Μεγάλωσε στην Αθήνα όπου ζει μέχρι σήμερα και εργάσθηκε ως τραπεζοϋπάλληλος. Στο παρελθόν ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με την φωτογραφία ενώ τώρα ζωγραφίζει και παράλληλα γράφει. Έχει πραγματοποιήσει ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές.

Τον Μάιο του 2012 κυκλοφόρησε την πρώτη ποιητική της συλλογή με τίτλο «Σου γράφω…», τον Σεπτέμβρη 2013 κυκλοφόρησε το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο «Ένα φεγγάρι λιγότερο» από τις εκδόσεις Ελληνική Πρωτοβουλία και τον Ιούνιο του 2014 κυκλοφόρησε το βιβλίο της «Τα πλήκτρα της σιωπής»  από τις εκδόσεις ΄Οστρια. Επίσης, το παραμύθι της «Το ψαράκι του βυθού» συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο «Παραμύθια και Μαμάδες» εκδόσεις Βερέττα 2015.  Τον Ιούνιο 2017 κυκλοφόρησε το μυθιστόρημά της «Άλικα βήματα» από την Εμπειρία Εκδοτική. Τον Νοέμβριο του  2019 κυκλοφόρησε το νέο της μυθιστόρημα «Ζάχαρη άχνη» από τις εκδόσεις Ωκεανός.

Την περίοδο 2011-2012 υπήρξε ραδιοφωνική παραγωγός στο magicradiolive. Από τον Νοέμβρη 2014 συνεργάζεται με το now24.gr και έχει πραγματοποιήσει πάνω από εξακόσιες συνεντεύξεις, καθώς και σχολιασμούς βιβλίων και θεατρικών παραστάσεων. Το 2016 συμμετείχε στην τηλεοπτική εκπομπή «Καλώς τους» του ΑιγαίοTV πραγματοποιώντας συνεντεύξεις σε ανθρώπους των τεχνών. Διετέλεσε Διευθύντρια Σύνταξης του on line Πολιτιστικού Περιοδικού Books and Style από Ιούλιο 2017 έως Μάρτιο 2018 οπότε αποχώρησε οικειοθελώς.

Μεγάλες της αγάπες είναι το θέατρο και ο χορός με τα οποία έχει ασχοληθεί ερασιτεχνικά.

Related posts