Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
15 Απρ 2021
SLIDER

Μιχάλης Σούλος: «Η οδύσσεια  του Τέξας».

Της Κατερίνας Πλουμιδάκη

Δε μας φτάνει ο κορωνοϊός ένα χρόνο τώρα που μας έχει κάνει να ξεχάσουμε ότι κάποτε ζούσαμε κι εμείς κανονικά, ήρθε και το χιόνι στο Τέξας για να παραλύσει ολόκληρη η πολιτεία.

Και να πω ότι τουλάχιστον χαρήκαμε και λίγο χιόνι, καμία σχέση. Σε χρόνο μηδέν όπως έπεσε, έτσι πάγωσε και πατινάζ κάναμε στη μέση της πόλης του Χιούστον. Καραμπόλες, αυτοκίνητα με ανεξέλεγκτη πορεία -χωρίς καν να έχουν πατήσει το φρένο- γιατί ο πάγος ήταν παντού και ασφάλεια δεν υπήρχε.

Θα έλεγε κανείς ότι εδώ θα τέλειωναν τα προβλήματα, σε μια πολιτεία τόσο πλούσια, όμως όχι.

Εδώ άρχιζαν.

Γιατί τα απαρχαιωμένα καλώδια ηλεκτροδότησης, τα οποία από στύλο σε στύλο ούτε καν τεντωμένα στην ευθεία δεν είναι, αλλά με κούρβες και κόμπους, το κρύο και ο πάγος τα αχρήστεψε.

Στην Ελλάδα ζούσαν ένα παράλληλο σκηνικό, κατά σύμπτωση την ίδια βδομάδα. Γκρίνιαζαν κι αυτοί, η τεράστια διαφορά όμως είναι ότι στην Ελλάδα των 12 χρόνων κρίσης, θα περίμενε κανείς τέτοια προβλήματα, όχι όμως στην ευημερούσα Αμερική του 2021.

Και φυσικά με την διακοπή του ρεύματος ήρθε και η διακοπή της θέρμανσης και για να κλείσει ο κύκλος κόπηκε και το νερό. Μέσα στα σπίτια φτάσαμε να έχουμε θερμοκρασίες 37 F. Και όταν εδέησε το νερό να έρθει ήταν πια μολυσμένο και έπρεπε να το βράζουμε ακόμα και για να πλύνουμε τα δόντια μας. Δύσκολο όμως να βράσεις νερό όταν δεν έχεις ρεύμα.

Τα πράγματα που είχαμε στα ψυγεία και στην κατάψυξη αναγκαστήκαμε να τα βγάλουμε έξω στο περιβάλλον για να μη χαλάσουν. Ποιος θα φανταζόταν κάτι τέτοιο σε μια πολιτεία που φημίζεται για τις υψηλές τις θερμοκρασίες.

Όμως άνθρωποι πέθαναν λόγω του κρύου, λόγω των τρόπων που προσπάθησαν να ζεσταθούν με τα τζάκια τους και μέσα στα αυτοκίνητά τους, λόγω της αδυναμίας υποστήριξης των αναπνευστικών συσκευών για τους πάσχοντες. Πέθαναν από το διοξείδιο του άνθρακα και από την υποθερμία.

Ο Εθνικός Κήρυκας μίλησε με το Μιχάλη Σούλο που μας περιέγραψε γλαφυρά την κατάσταση στο Χιούστον, Τέξας:

Ξημέρωνε Δευτέρα 15 Φεβρουαρίου, 2.21 πμ. Σηκώθηκα 4.30 πμ και βλέπω το κεντρικό ρολόι σταματημένο στις 2.21 πμ. Προσπάθησα να ανάψω το φως και φως δε βρήκα. Πήρα τον πρόχειρο φακό που είχα, τον άναψα, πήγα πίσω στο υπνοδωμάτιο, ξύπνησα τη σύζυγό μου, Τζίνι, και της λέω κάνει κρύο, κάτι έγινε. Δεν έχουμε ηλεκτρισμό ούτε νερό. Τη ρωτάω τουρτουρίζοντας που είναι το κινητό σου και μου λέει στο κομοδίνο. Της λέω δες πόσοι βαθμοί είναι έξω και μου λέει 12 F. Πάω ύστερα στο θερμοστάτη και το σπίτι ήταν στους 40 F στις 4.45 πμ. ενώ ο θερμοστάτης ήταν προγραμματισμένος στους 71 F.

Κουκουλώθηκαμε στο κρεβάτι ως το ξημέρωμα.

6.15 πμ που είχε λίγο φως πια, ανάψαμε το τζάκι και περιμέναμε.

Μου λέει η Τζίνι να κάνουμε ένα καφέ στο τζάκι. Της λέω πώς, μου λέει έχουμε ένα μπρίκι το οποίο το χερούλι δε ζεσταίνεται. Βάλαμε εμφιαλωμένο νερό, κόχλασε και ήπιαμε όπως-όπως τον καφέ μας. Μετά προσπαθήσαμε να τηλεφωνήσαμε του γιου μας, του Χριστόφορου. Ούτε το κινητό ούτε το σταθερό δούλευαν. Ο λόγος που δε δούλευε το κινητό δεν είναι το ρεύμα -ακόμα δεν είχε πέσει η μπαταρία- αλλά το ότι όλοι οι πύργοι πληροφοριών είχαν παγώσει και σήμα στο Χιούστον δεν υπήρχε.

Προσπαθήσαμε να τηλεφωνήσουμε στην κόρη μας, Άννα, και είχαμε την ίδια τύχη, όλα νεκρά, τίποτα. Τρεις ώρες αργότερα προσπαθήσαμε ξανά να επικοινωνήσουμε αλλά μάταια. Καθόμαστε στο τζάκι χωρίς να ξέρουμε τι μας έρχεται…

Μας είχαν πει στα νέα οι αρμόδιοι της πολιτείας ότι θα έχουμε έλλειψη ηλεκτρισμού από 15 λεπτά μέχρι 1 ώρα. Κανένας δε μας είχε πει την αλήθεια του τι μας περίμενε.

Την ήξεραν άραγε;

Οι ώρες περνούσαν και αρχίσαμε να πεινάμε. Φάγαμε κονσέρβα σούπα που τη ζεστάναμε στο ίδιο μπρίκι του καφέ στο τζάκι.

Πήγαμε και ξαπλώσαμε πάλι κουκουλωμένοι και εκεί που κρύωνα τόσο σκέφτηκα τα παιδιά για τα οποία δούλευα σαν εθελοντής στο food bank δυο φορές την εβδομάδα από τις 8-3 μμ και συσκεύαζα κιβώτια με τρόφιμα.

Τα φαγητά ήταν χωρισμένα σε κατηγορίες, για παιδια και για οικογένειες. Σε μια μεγάλη αίθουσα είχε 25 πάγκους των 15 μέτρων έκαστος με διαφορετικές κατηγορίες τροφίμων. Άπαξ και έβαζα τα τρόφιμα μέσα στις κούτες, τις σφράγιζα και έγραφα: «Infants/children.» Οι κούτες (70×40 cm) είχαν μέσα φόρμουλες για μωρά, φαγητό σε βαζάκια, πάνες, wippies, σοκολάτες, μπισκότα.

Αυτά τα παιδιά που με έβλεπαν με βλέμμα ατενές και ταλαιπωρημένα, γουρλωμένα μάτια, όταν έβαζα τα τρόφιμα στα αυτοκίνητα, τι να έκαναν τώρα;

Και τα μάτια μου βούρκωσαν.

Η μέρα πέρασε χωρίς να μπορέσουμε να επικοινωνήσουμε με κανέναν. Ο θερμοστάτης στις τέσσερις το απόγευμα ήταν στους 37 βαθμούς F.

Δεν ξέραμε τι να κάνουμε γιατί ούτε τα νέα μπορούσαμε να δούμε, ούτε να μιλήσουμε με κανέναν, ούτε να βγούμε έξω στο κρύο. Με αυτές τις συνθήκες ζήσαμε τέσσερις μέρες.

Όταν ήρθε πάλι το ρεύμα, δεν ήρθε και το νερό. Οχτώ μέρες κάναμε χωρίς νερό. Ούτε να πλυθούμε μπορούσαμε, ούτε τα ρούχα μας, ούτε τα πιάτα μας, ούτε να μαγειρέψουμε, ούτε καν το καζανάκι να τραβήξουμε. Ούτε νερό να πιούμε δεν είχαμε μια και ήταν μολυσμένο πια και τα εμφιαλωμένα στα σουπερμάρκετ είχαν τελειώσει γιατί καθημερινά υπήρχαν τρομερές ουρές για τα είδη πρώτης ανάγκης. Ουρές που κάνουν ακόμα μεγαλύτερη την επικινδυνότητα του κορωνοϊού.

Είναι ντροπή, απαράδεκτο, η πολιτεία του Τέξας και η πρωτεύουσα ενέργειας του κόσμου, το Χιούστον, να είναι σε τέτοια χάλια.

Το 1989 και το 2011 είχαμε ξανά το ίδιο πρόβλημα αλλά τότε κράτησε μιάμιση μερα. Ύστερα από το 2011 η ηγεσία της πολιτείας μάς υποσχέθηκε ότι θα φτιάξει το πρόβλημα. Δυστυχώς 10 χρόνια μετά η εμπειρία μας ήταν πιο τριτοκοσμική.

Έχουν μηχανισμούς του 19ου αιώνα και είμαστε στον 21ο. Δεν αναβάθμισαν και δεν προσάρμοσαν για τον καιρό κανένα από αυτά τα μηχανήματα. Εμπειρογνώμονες λένε ότι εάν άφηναν το ρεύμα ακόμα δυο ώρες χωρίς πρόσθετες πηγές ηλεκτρισμού θα γινόταν υπερφόρτωση και θα καιγόταν το κεντρικό πλέγμα σε όλη την πολιτεία του Τέξας που θα ήταν χωρίς ηλεκτρισμό για 1-1.5 μήνα.

Η μόνη εξαίρεση θα ήταν η πόλη του Ελ Πάσο -που παίρνει ρεύμα από την Καλιφόρνια.

Το πλέγμα του Τέξας δεν είναι συνδεδεμένο με το εθνικό πλέγμα. Βέβαια μετά από όλα αυτά πέντε αρμόδιοι του πλέγματος ηλεκτροδότησης παραιτήθηκαν λόγω της πολύ έντονης κατακραυγής του κόσμου.

Σκεφτείτε μια πολιτεία 30 εκ. να μην μπορεί να λειτουργήσει.

Ελπίζω αυτό το πρόβλημα να μην διαιωνιστεί και να φτιαχτούν αυτές οι ελλείψεις.

Όπως λένε οι στατιστικές υπάρχουν 12 εκατομμύρια άνθρωποι στις ΗΠΑ που κοιμούνται νηστικοί και αναρωτιέμαι αυτή είναι η γη της επαγγελίας;

Αίσχος.

Αυτό τον καιρό μαζεύω συνεχώς όσους μπορώ και κάνουμε δωρεές για τα παιδάκια αυτά στο Harris County food bank.

Είμαστε όλοι υπεύθυνοι για να έχουμε καλύτερες κοινότητες, καλύτερη πολιτεία και κράτος. Έτσι έχουμε περισσότερη ασφάλεια και ευημερία.

Ο Θεός μαζί μας!

Related posts