Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
18 Φεβ 2020
Πολιτισμός

Μιλένα Έρις:Τα συναισθήματα είναι η κινητήρια δύναμή μας

Συνέντευξη στη Μαίρη Γκαζιάνη 

Η Μιλένα Έρις ζει στη Θεσσαλονίκη και έχει δύο γιους. Υπηρέτησε στο Διπλωματικό Σώμα ακολουθώντας παράλληλα τη μεγάλη της αγάπη, τη λογοτεχνία. Από την παιδική της ηλικία έγραφε ποιήματα και μικρές ιστορίες, ενώ κατόπιν ασχολήθηκε με τη μυθιστοριογραφία. Η συγγραφέας αντλεί την έμπνευσή της από σύγχρονα κοινωνικά θέματα. Το μυθιστόρημα «Εγώ πριν από τον εαυτό μου» είναι το πρώτο βιβλίο που αποφάσισε να μοιραστεί με ένα ευρύτερο κοινό και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πνοή.

ΜΑΙΡΗ ΓΚΑΖΙΑΝΗ: Μιλένα, αν και ακολούθησες το διπλωματικό σώμα παράλληλα ασχολήθηκες με τη συγγραφή. Κατά πόσο και με ποιο τρόπο επηρέασε η μια επιλογή σου την άλλη; 

ΜΙΛΕΝΑ ΕΡΙΣ: Το συγκεκριμένο επάγγελμα που ακολούθησα ήταν πάρα πολύ απαιτητικό, με βεβαρημένο και δύσκολο πρόγραμμα και υψηλή αίσθηση ευθύνης. Συχνά η εργάσιμη ημέρα μου διαρκούσε έως και 20 ώρες, επομένως προκαλούσε έλλειψη ελεύθερου χρόνου, κατά συνέπεια  εμπόδιζε την αφοσίωσή μου στη συγγραφή.

Μ.Γ.: Πώς προέκυψε για σένα η συγγραφή;

Μ.Ε.: Η ανάγνωση στην οικογένεια μου ήταν τρόπος ζωής. Θυμάμαι, ακόμα ήμουν στο Γυμνάσιο όταν διάβασα την ιστορική μυθοπλασία «Αγγελική» της Αννέ και του Σέρτζε Γκόλον,  σειρά λογοτεχνικών έργων με φόντο τη Γαλλία στα μέσα του 17ου αιώνα. Μαγεύτηκα και κατάλαβα ότι η συγγραφή κυλάει μέσα στο αίμα μου, είχα την έμπνευση και εύρισκα απόλαυση μέσα σε αυτό. Ήμουν σε καλό δρόμο και ήθελα να το κάνω. Η μητέρα μου βλέποντάς με, προσπαθούσε με κάθε τρόπο να με ενθαρρύνει είτε αγοράζοντας μου συνέχεια βιβλία είτε ζητώντας μου να γράψω ποιήματα και μικρές ιστορίες. Στη ζωή επιθυμούμε να κάνουμε πολλά πράγματα και αυτό δεν είναι κακό αρκεί το κίνητρο να είναι σωστό.

Μ.Γ.: Τι είδους βιβλία γράφεις;

Μ.Ε.: Τα βιβλία μου –μέχρι τώρα έχω γράψει τρία– εκ των οποίων μόνο το ένα μοιράστηκα με το ευρύ κοινό, αφορούν σύγχρονα κοινωνικά θέματα και προβλήματα προσαρμοσμένα στις ζωές των ηρώων μου. Είναι επίκαιρα βιβλία με σύγχρονη γραφή.

Μ.Γ.: Πρόσφατα κυκλοφόρησε το βιβλίο σου «Εγώ πριν από τον εαυτό μου». Με τι έρχεται σε επαφή ο αναγνώστης;

Μ.Ε.: Το «Εγώ πριν από τον εαυτό μου» είναι ένα ιδιαίτερο βιβλίο που αγγίζει πολλές ευαίσθητες χορδές της σύγχρονης κοινωνίας. Τονίζοντας διάφορα στερεότυπα και συμβάντα, υπαρκτά γύρω μας, και χρησιμοποιώντας πολύ απλές και σύντομες προτάσεις θέλησα να αφήσω τον αναγνώστη να βγάλει προς τα έξω τα δικά του συναισθήματα σχετικά με όλα όσα περιγράφω, έχοντας υπόψη μου ότι τα συναισθήματα επιδρούν στην κάθε μας σκέψη και στο κάθε πεπραγμένο. Ο Χέμινγουεϊ έλεγε ότι ο πεζός λόγος είναι η αρχιτεκτονική, και εγώ στη περίπτωση του βιβλίου μου την εσωτερική διακόσμηση την άφησα για τον αναγνώστη.

Μ.Γ.: Υπάρχουν βιωματικά ή βιογραφικά στοιχεία στο βιβλίο σου;

Μ.Ε.: Ζω και εγώ σε αυτόν τον πλανήτη του εγωισμού στον οποίο παινευόμαστε για τις αδυναμίες μας, επομένως έχω επηρεαστεί με ποικίλους τρόπους. Παρατηρήσατε ότι αγγίζω όλα τα κοινωνικά στρώματα, όσο αυτό είναι εφικτό, με πάρα πολλά γεγονότα αφουγκραζόμενη την κοινωνία. Χρειάστηκε να κάνω μεγάλη έρευνα  συνομιλώντας με αρκετούς ανθρώπους.

Μ.Γ.: Τι ήθελες να μεταδώσεις στους αναγνώστες σου με το συγκεκριμένο βιβλίο;

Μ.Ε.: Γνωρίζοντας καλά ότι η ανάγνωση είναι μια ψυχολογική διαδικασία ανάλυσης,  πειθαρχώντας τα συναισθήματά μου τόνισα, χωρίς πολλές περιγραφές, με πολύ απλές προτάσεις, μόνο γεγονότα και τα αποτελέσματα  αυτών. Και αυτός ο τρόπος γραφής  απαιτεί μια τεχνική. Πιστεύω ότι έτσι προκαλώ τον αναγνώστη, χωρίς να είναι επηρεασμένος από μένα, να  βγάλει από μέσα του τα δικά του συναισθήματα σχετικά με τα γεγονότα που περιγράφω. Με αυτόν τον τρόπο, θέλω να επισημάνω ότι τα συναισθήματα  είναι η κινητήρια δύναμή μας και αυτά μας καθοδηγούν. Εάν γνωρίζουμε από τι πάσχουμε βρίσκουμε και τη θεραπεία και εάν δεν γιατρέψουμε τις «πληγές» μας θα αιμορραγούμε πάνω σε άλλους ανθρώπους που δεν ευθύνονται για τα πάθη μας, τα λάθη μας και τις εμμονές μας.

Μ.Γ.: Η ηρωίδα σου Αθηνά χάνει τον πατέρα της σε ηλικία επτά ετών. Τι συνέπειες είχε αυτό στη ψυχοσύνθεσή της;

Μ.Ε.: Προσωπικά πιστεύω ότι με την απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου, πεθαίνει και ένα κομμάτι του εαυτού μας, κατά συνέπεια επηρεαζόμαστε βαθύτατα.

Μ.Γ.: «Είχε μια αναπηρία, ήταν ανίκανη ν΄ αγαπήσει» γράφεις. Πού οφειλόταν η «αναπηρία» της;  

Μ.Ε.: Στο γεγονός της απώλειας του πατέρα της και έπειτα στην συμπεριφορά του κοινωνικού περίγυρου. Στη ζωή μαθαίνουμε πάρα πολλά πράγματα, όχι όμως ότι πρέπει να αγαπήσουμε και να δουλέψουμε πάνω στον εαυτό μας. Ένας άνθρωπος που περνάει δίπλα μας δεν είναι απλά ένας περαστικός, μας μιλάει χωρίς να μας απευθύνει το λόγο. Η έκφραση του προσώπου του, η στάση του σώματός του, οι κινήσεις του μας λένε πολλά, πολλές φορές πολύ περισσότερα από λέξεις. Πρέπει να μάθουμε να παρατηρούμε, να «διαβάζουμε» τον διπλανό μας και αυτό είναι εφικτό μόνο αν τα έχουμε καλά με τον εαυτό μας. Θεωρώ πως αυτό είναι απαραίτητο, γιατί μόνο τότε είμαστε έτοιμοι να εισπράξουμε και να προσφέρουμε αγάπη και κατανόηση.

Μ.Γ.: «Όταν τους παρατούσε (τους άντρες), έχαναν τα λογικά τους. Ήταν ένα είδος μαζοχιστικής συμπεριφοράς εκ μέρους της», αναφέρεις σε άλλο σημείο. Τι είδους ικανοποίηση εύρισκε μ΄ αυτή τη συμπεριφορά της;

Μ.Ε.: Οι εμμονές, η εκδίκηση, ο θυμός και πολλά άλλα αρνητικά συναισθήματα είναι δίκοπα μαχαίρια και αυτοτραυματιζόμαστε, συνειδητά ή ασυνείδητα.

Μ.Γ.: Η Αθηνά «σεβόταν τη σωματική ικανοποίηση». Υπήρχε κάτι άλλο που να σέβεται;

Μ.Ε.: Θεωρούσε το σώμα της σπίτι της, κάτι που στη σημερινή εποχή μεταφράζεται σε επιθυμίες για υλικές ικανοποιήσεις. Ίσως να μη θέλουμε –και δεν πρέπει– να είμαστε σαν την Αθηνά, δεν μπορούμε όμως να παραβλέψουμε τη δύναμή της. Εδώ πάλι θέλω να τονίσω πόσο σημαντικό είναι το κίνητρο που ανέφερα σε μια από τις ερωτήσεις σας. Πιστεύω ότι όταν γεννιόμαστε, είμαστε σαν ένα λευκό χαρτί που ό,τι γράψει η ζωή επάνω του, αυτό γινόμαστε. Επίσης,  θεωρώ ότι έχουμε τη δύναμη να διορθώσουμε, να στολίσουμε ή και να σβήσουμε τα ήδη γραμμένα, διότι με αυτόν τον τρόπο ανοίγει ο δρόμος προς το συναίσθημα βαθιάς εκτίμησης και σεβασμού.

Μ.Γ.: Αγαπούσε τον εαυτό της;

Μ.Ε.: Αγαπούσε τον εγωισμό της και όχι το είναι της.

Μ.Γ.: Τι ήταν αυτό που αφύπνισε μέσα της ο Πλάτωνας;

Μ.Ε.: Την ομορφιά της απλότητας της ζωής.

Μ.Γ.: Το βιβλίο σου είναι ένα ερωτικό μυθιστόρημα. Τι ήθελες να τονίσεις μέσα από την ερωτική ζωή της Αθηνάς;

Μ.Ε.: Εδώ θα ήθελα να σας θυμίσω τα λόγια του Σίγκμουντ Φρόυντ: «Αυτό που στους ανθρώπους ονομάζουμε χαρακτήρα είναι σε μεγαλύτερο ποσοστό χτισμένο από το υλικό της σεξουαλικής έξαψης». Κάποιος συμφωνεί και κάποιος άλλος διαφωνεί, όπως και να έχει είναι ένα θέμα προς συζήτηση.

Μ.Γ.: Σε κάθε βιβλίο υπάρχει μια αλήθεια του συγγραφέα. Ποια είναι η δική σου αλήθεια στις σελίδες του;

Μ.Ε.: Ο γνωστός Βρετανός ποιητής Αουδέν ανέφερε ότι: «Ένα καλό βιβλίο δεν είναι αυτό που διαβάζουμε, αλλά αυτό που διαβάζει εμάς». Αυτή είναι η δική μου αλήθεια και η προσπάθεια μου, γιατί ό,τι έγραψα είμαι εγώ και ό,τι διάβασες είσαι εσύ.

Μ.Γ.: Στο εξώφυλλο απεικονίζεται η Αθηνά ολόγυμνη με τα χέρια της δεμένα πίσω μ΄ ένα σκοινί που την τραβάει κάπου αόριστα. Επειδή πιστεύω πως δεν απεικονίζει την ερωτική πλευρά της, μπορείς να μας πεις τι συμβολίζει;

Μ.Ε.: Στον πίνακα που φιλοτέχνησε για το βιβλίο η Ιωάννα Ζιούτα, η Αθηνά είναι ολόγυμνη γιατί το είναι μας δεν πρέπει να φοράει «ρούχα», δεν πρέπει να σκεπάζεται. Τα χέρια της είναι δεμένα με το παρελθόν, με τα διάφορα θλιβερά και συγκλονιστικά γεγονότα που της έχουν συμβεί. Όλα αυτά που δεν την άφηναν να προχωρήσει στη ζωή της, βγάζοντάς της ένα άλλο πρόσωπο – απρόσωπο που δεν της επέτρεπε να καταλάβει ότι η ευτυχία βρίσκεται μέσα μας, εδώ και αυτή τη στιγμή. Ακριβώς τώρα και όχι στο μέλλον.

Μ.Γ.: Σ΄ ευχαριστώ πολύ για τη συνέντευξη και σου εύχομαι καλοτάξιδο το βιβλίο σου.

Μ.Ε.: Εγώ  ευχαριστώ, σας εύχομαι κάθε επιτυχία.

*Το βιβλίο «Εγώ πριν από τον εαυτό μου» της Μιλένας Έρις κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πνοή.

 Μαίρη Γκαζιάνη

Γεννήθηκε στα Ιωάννινα.  Μεγάλωσε στην Αθήνα όπου ζει μέχρι σήμερα και εργάσθηκε ως τραπεζοϋπάλληλος. Στο παρελθόν ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με την φωτογραφία ενώ τώρα ζωγραφίζει και παράλληλα γράφει. Έχει πραγματοποιήσει ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές.

Τον Μάιο του 2012 κυκλοφόρησε την πρώτη ποιητική της συλλογή με τίτλο «Σου γράφω…», τον Σεπτέμβρη 2013 κυκλοφόρησε το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο «Ένα φεγγάρι λιγότερο» από τις εκδόσεις Ελληνική Πρωτοβουλία και τον Ιούνιο του 2014 κυκλοφόρησε το βιβλίο της «Τα πλήκτρα της σιωπής»  από τις εκδόσεις ΄Οστρια. Επίσης, το παραμύθι της «Το ψαράκι του βυθού» συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο «Παραμύθια και Μαμάδες» εκδόσεις Βερέττα 2015.  Τον Ιούνιο 2017 κυκλοφόρησε το μυθιστόρημά της «Άλικα βήματα» από την Εμπειρία Εκδοτική. Τον Νοέμβριο του  2019 κυκλοφόρησε το νέο της μυθιστόρημα «Ζάχαρη άχνη» από τις εκδόσεις Ωκεανός.

Την περίοδο 2011-2012 υπήρξε ραδιοφωνική παραγωγός στο magicradiolive. Από τον Νοέμβρη 2014 συνεργάζεται με το now24.gr και έχει πραγματοποιήσει πάνω από πεντακόσιες συνεντεύξεις. Το 2016 συμμετείχε στην τηλεοπτική εκπομπή «Καλώς τους» του ΑιγαίοTV πραγματοποιώντας συνεντεύξεις σε ανθρώπους των τεχνών. Διετέλεσε Διευθύντρια Σύνταξης του on line Πολιτιστικού Περιοδικού Books and Style από Ιούλιο 2017 έως Μάρτιο 2018 οπότε αποχώρησε οικειοθελώς.

Μεγάλες της αγάπες είναι το θέατρο και ο χορός με τα οποία έχει ασχοληθεί ερασιτεχνικά.

 

Related posts