Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
24 Ιαν 2022
Πολιτισμός

Μαργαρίτα Αρβανίτη:Δεν πρόκειται κανένας «από μηχανής θεός» να έρθει να μας σώσει

Συνέντευξη στη Μαίρη Γκαζιάνη 

Η Μαργαρίτα Αρβανίτη γεννήθηκε στην Αθήνα όπου ζει μέχρι σήμερα. Είναι παντρεμένη και μητέρα δύο παιδιών. Σπούδασε Σχέδιο Δομικών και Τοπογραφικών Μελετών, ζωγραφική με τον διακεκριμένο ζωγράφο Αντώνη Απέργη και κιθάρα μοντέρνα και κλασική στο Εθνικό Ωδείο. Εργάστηκε στον ιδιωτικό τομέα, απ’ όπου συνταξιοδοτήθηκε, ενώ παράλληλα ασχολήθηκε και σαν παραγωγός προγραμμάτων ελληνικής μουσικής στο ραδιόφωνο.

Η αγάπη της για τη φωτογραφία και την Αθήνα την οδήγησαν για 10 συνεχή χρόνια στη φωτογράφηση των αρχαιολογικών χώρων και μνημείων της πόλης που την ανέθρεψε.

Η γνωριμία της με τη ποίηση σε μικρή ηλικία γέννησε τη μαγεία και το ενδιαφέρον της έκφρασης σκέψεων και συναισθημάτων με ρίμα και μέτρο, σαν άσκηση νου και τέρψη της ψυχής, για προσωπική ευχαρίστηση στην αρχή, η οποία μετεξελίχθηκε στη συνέχεια σε κανάλι επικοινωνίας με τους συνανθρώπους της. 

ΜΑΙΡΗ ΓΚΑΖΙΑΝΗ: Μαργαρίτα είσαι ένας πολυτάλαντος άνθρωπος. Έχεις ασχοληθεί με πολλά είδη τέχνης, ζωγραφική, μουσική, φωτογραφία, συγγραφή, ποίηση αλλά και ως παραγωγός ραδιοφώνου. Ποια ανάγκη σε ωθεί προς τις τέχνες;

ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΑΡΒΑΝΙΤΗ: Ο εμπλουτισμός των γνώσεων, η καλύτερη αντίληψη του  κόσμου, τα όμορφα συναισθήματα που συνακολουθούν, η ενδυνάμωση της αυτοπεποίθησης και αυτογνωσίας, η «λυτρωτική» ικανοποίηση και η χαρά της επιτυχίας, το συναίσθημα ότι γινόμουν  καλύτερος άνθρωπος για μένα και τη κοινωνία μου με ώθησαν στις δραστηριότητες που αναφέρονται στην ερώτηση. Η ωρίμανσης της ευθύνης ότι ο κάθε ένας από εμάς διαμορφώνει την ποιότητα όχι μόνο της δικής του ζωής αλλά και των συνανθρώπων του  καθώς μοιραζόμαστε το ίδιο κοινωνικό περιβάλλον, με ώθησε να ασχοληθώ αποκλειστικά τα τελευταία χρόνια με τη συν-γραφή. Επιθυμία που έγινε πράξη  όταν ένοιωσα κυρίως ότι έχω κάτι χρήσιμο να επικοινωνήσω, σαν το δικό μου λιθαράκι μέσα στη γενικότερη συλλογική προσπάθεια για καλύτερη ζωή, καθώς η διακίνηση των ιδεών οδηγεί σε πιο ενημερωμένους πολίτες για πιο συνετές επιλογές που τόσο πολύ ανάγκη έχει σήμερα η κοινωνίας μας. Ο «καθείς και τα όπλα του»  λέει ο ποιητής.

 

Μ.Γ.: Έχεις γράψει τρεις ποιητικές συλλογές κι ένα μυθιστόρημα. Ποια είναι τα θέματα που καταπιάνεσαι κυρίως;

Μ.Α.: Ανθρωποκεντρικά τα θέματά μου κοινωνικού προσανατολισμού, με ματιά στραμμένη στο παρόν γιατί αυτό άμεσα μας αφορά!  «Ήρωάς» μου ο σύγχρονο άνθρωπος ο αγώνας και η αγωνία του να ζήσει μέσα στην κοινωνία του  όχι μόνο τα όσα ποθεί και δεν τα ζει αλλά να αφήσει και έργο πίσω του σαν τα δικά του «χνάρια», ικανά να δικαιώνουν το  πέρασμά του από αυτή τη γη. Χρέος ιερό προς τον εαυτό του, για τις γενιές που ακολουθούν αλλά και τη πατρίδα που χρειάζεται φροντίδα για ένα παρόν αντάξιο με το ένδοξο παρελθόν της,  για τη καλή συνέχεια όλων!

 

Μ.Γ.: Η  τρίτη ποιητική συλλογή σου κυκλοφόρησε πρόσφατα με τον τίτλο  ΑΝΑ- ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΕΙΣ. Για τι είδους ποίηση πρόκειται και ποιος είναι ο στόχος σου;

Μ.Α.: Ποίηση με Όραμα,  μαχητική, «θυμωμένη» αποκαλυπτική της ασέβειας, προς την ανθρώπινη ζωή, όσων κινούν τα νήματα της ζωής μας. Εστιάζει σε  δυσερμήνευτους καιρούς στη δύναμη της γνώσης για «ευ ζην» με λόγο διερευνητικό, διάθεση στηρικτική,  παραινετική, και στόχο την αφύπνιση του σκεπτόμενου ανθρώπου για  αποφυγή της ποδηγέτησής του, της διάβρωση της συνείδησης του, της πλάνης και αστοχίας που οδηγεί αλλού ο εχθρός αλλού το βόλι του, για ωριμότητα επιλογών  μη και βρεθεί «δέσμιος» μιας νέας εξάρτησης στυγνής πολιτικής, «εξ Ανατολών» αυτή την φορά που όμοιά της δεν θα έχει ξαναδεί, με στόχο να αντισταθεί και να βγει ο Νικητής στη μάχη των ονείρων του με τις δυσκολίες της ζωής.

 

Μ.Γ.: Στον πρόλογο των ποιημάτων αναφέρεις «Η προσπάθεια για το πως μπορούμε να περάσουμε από τα λόγια στην πράξη, όταν είναι μεγάλη και δύσβατη η απόσταση ανάμεσά τους, εμπεριέχεται στους στίχους που ακολουθούν». Σε τι συνίσταται αυτή η προσπάθεια;

Μ.Α.: Στη συνειδητοποίηση ότι είναι δική μας ευθύνη η ποιότητα της ζωής μας, δεν πρόκειται κανένας «από μηχανής θεός»  να έρθει να μας σώσει, πρόκειται για «μάχη» η διεκδίκηση μας για καλή ζωή μέσα σε ένα κράτος όπου το κοινό συμφέρον εξουσίας και πολιτών είναι απών ενώ παράλληλα επιδιώκει με τη παραπληροφόρηση να έχει «χρήσιμους ηλίθιους» για  πολίτες προκειμένου  να συντρέχουν με τα συμφέροντά του κράτους, όχι τα δικά τους και το χειρότερο να μη το ξέρουν ακόμα και όταν νομίζουν ότι το αντιπολιτεύονται! Απαιτείται  η προσωπική αναζήτηση της αλήθειας εκεί που την κρύβουν σαν όπλο ανεπιθύμητο στα χέρια των λαών, χρειάζεται σωστή αντίληψη τι ακριβώς συμβαίνει γύρω μας, ποια είναι τα πραγματικά αίτια που γεννούν και συντηρούν τα δύσκολά μας στην θέση αυτών που μας «εκπαιδεύουν» να πιστεύουμε ότι είναι, για να ξέρουμε τι να πολεμήσουμε, σε τι να αντισταθούμε, ποιες άμυνες να επιστρατεύσουμε, πως τη ψυχή και το μυαλό να θωρακίσουμε να μην «οξειδωθούμε»  ποια έργα ανάκαμψης  έχει ανάγκη η πατρίδα προκειμένου να στηρίξουμε την ελπίδα να γίνει έστω μία αρχή να βγούμε από το τέλμα και να οδηγηθούμε στην έξοδο των προβλημάτων για καλύτερη ζωή.

 

Μ.Γ.: Η ποιητική συλλογή χωρίζεται σε τρεις ενότητες. Α) Κρίση αξιών, Β) Η ζωή απαιτεί με πράξεις δικές μας να βρούμε τη λύση και Γ) Η φύση με τα σημάδια της μας δείχνει τις στράτες της ζωής. Τι είδους ποιήματα περιλαμβάνονται στην κάθε ενότητα;

Μ.Α.: Στην πρώτη ενότητα περιέχονται ποιήματα σαν πεδία αναφοράς εντοπισμού και καταγραφής της κρίσης των αξιών που ζούμε, στην προσδοκία μου να συντελέσουν στην αφύπνιση απαντήσεων στα ερωτηματικά που γεννάνε, για επαναπροσδιορισμούς και   ΑΝΑ_ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΕΙΣ ζωής ικανές να οδηγήσουν στην άρση των σκηνικών αγωνίας που βασανίζουν τον σύγχρονο άνθρωπο, όπως δηλώνει και το εξώφυλλο της συλλογής, έργο του διακεκριμένου ζωγράφου Αντώνη Απέργη που υπήρξε και δάσκαλός μου! Στην δεύτερη ενότητα περιέχονται ποιήματα υπενθύμισης, παραίνεσης, και στήριξης του «ήρωα» που μπορεί να είναι ο κάθε ένας από εμάς  προκειμένου να ενεργοποιηθεί και να πάρει τη ζωή στα χέρια του με στόχο να οδηγηθεί στη λύση και κατάλυση των προβλημάτων που τον βασανίζουν. Στην τρίτη ενότητα περιέχονται ενδεικτικά ποιήματα της «σοφίας» των συμπεριφορών της φύσης που αν εμπιστευτούμε τα σημάδια της μας δικαιώνει, συνεπικουρεί και μας στηρίζει για καλύτερη ζωή.

 

Μ.Γ.: Το πρώτο ποίημα της συλλογής έχει τον τίτλο «Η ποίηση». Τι είναι για σένα ποίηση;

Μ.Α.: Η ποίηση έτσι όπως ξεπήδησε από γεννησιμιού της μέσα από τον μιμητικό χορό στις πρωτόγονες κοινωνίες σαν πράξη μαγική-παρεμβατική προς τις δυνάμεις της φύσης προκειμένου να τις εξευμενίσουν και να στείλουν τα όσα επιθυμούσαν όπως,  με  τον χορό της βροχής τη βροχή, με τον χορό του κυνηγιού σαν εξάσκηση και προετοιμασία το καλό κυνήγι ή με άλλους χορούς τη γονιμότητα, το ζευγάρωμα, τη συμφιλίωση με την εχθρική πραγματικότητα όπως συνέβαινε σε καταστάσεις ψυχικών διαταραχών που ψιθύριζαν στίχους  στους πάσχοντες για να ηρεμήσουν, έχει προορισμό να εκφράζει και να στηρίζει τον άνθρωπο  στην καθημερινότητά του.  Αυτό είναι και για μένα η ποίηση, είναι ίαση κοινωνικός προορισμός καθώς μπορεί να τέρπει να έλκει να αποκαλύπτει, να ενεργοποιεί, να επαναπροσδιορίζει και στη «κάθαρση» να οδηγεί,  σαν αρωγός στήριξης για καλύτερη και πιο όμορφη ζωή!

 

Μ.Γ.: Ποια είναι η «τρέλα της λογικής των δυνατών», μια φράση του Ιονέσκο που υιοθετείς στο τρίτο ποίημα;

Μ.Α.: Η ανεξέλεγκτη εξουσία των ισχυρών της γης μπορούν να επιβάλλουν κοινωνικούς θεσμούς και συμπεριφορές όπου η παράλογη λογική τους μπορεί να φτάνει έως τη «τρέλα»  όπου οδυνηρά το δίκαιο καταπονείται από όσα άδικα «ματώνουν» την ύπαρξή του, όπως συνέβαινε με τον Καλιγούλα ή όπως μπορεί να συμβεί σήμερα σε ένα ολοκληρωτικό καθεστώς αστυνόμευσης. Γι αυτό και ο Αριστοτέλης λέει ότι ο άνθρωπος είναι πολιτικό ον και  οφείλει να ασκεί έλεγχο στην εξουσία του για καλύτερη απονομή δικαιοσύνης.  Τον πίστεψα και αυτό προσπαθώ και εγώ με την ποίησή μου!

 

Μ.Γ.: «Η ζωή είναι ωραία, έστω κι αν αιμορραγεί» αναφέρεις στο ίδιο ποίημα. Η συνεχής αιμορραγία προκαλεί εξασθένηση έως και θάνατο. Από που αντλείται η δύναμη για τη συνέχιση μιας ζωής που αιμορραγεί;

Μ.Α.: Από το γεγονός και μόνο ότι η ζωή είναι ένα θαύμα και δικαίωμα του  κάθε ανθρώπου που  έρχεται σε αυτή τη γη σαν μοναδικός και ανεπανάληπτος από γεννησιμιού του με προορισμό να ζήσει τη δική του χρονική «στιγμή» μέσα  απεραντοσύνη του σύμπαντος όπως του αξίζει και του αναλογεί, υποχρεωμένος είναι όχι μόνο να τα καταφέρει να επιζήσει αλλά και να τιμήσει την μοναδικότητά του αυτή,  έστω και μέσα σε μια κοινωνία που αιμορραγεί! Χρέος Ιερό προς τη ζωή και τον προορισμό της!

 

Μ.Γ.: Ποια είναι τα συρματοπλέγματα της ζωής που αναφέρονται στο ομότιτλο ποίημα;

Μ.Α.: Είναι τα προκαθορισμένα «όρια» που είμαστε προορισμένοι μέσα τους να ζήσουμε από γεννησιμιού μας, τα προσωπικά μας όρια  DNA και  κληρονομικότητα καθώς και  τα κοινωνικά όπως τα διαμορφώνουν οι έμπειροι ενήλικες γονείς δάσκαλοι ιερείς κλπ. του δοσμένου κοινωνικοπολιτικού και θρησκευτικού συστήματος που μας έτυχε ο «κλήρος» μέσα του να ζήσουμε, οι οποίοι «δάσκαλοί» μας αναλαμβάνουν να μας εκπαιδεύσουν σύμφωνα με τις δικές τους απόψεις και αξίες ζωής σε ηλικία που εμείς δεν  διαθέτουμε κριτικό στοχασμό για συνειδητή επιλογή ή απόρριψη, μόνο η παθητική αποδοχή μας απομένει.  Περιχαρακωμένα «συρματοπλέγματα» που αν θελήσουμε να τα υπερβούμε με δικούς μας επαναπροσδιορισμούς ζωής, στους οποίους δύσκολα φτάνουμε, η «απόκλιση» εμποδίζεται,  τιμωρείται έως διώκεται ανάλογα σε ποιο βαθμό, σε ποιες κατεστημένες αρχές και συμφέροντα προσκρούει. Ο αγώνας περιορίζεται μόνο, τα «σύρματα» να πάνε  πάρα πέρα, μέχρι να φτάσουμε  στο τελευταίο μας  «συρματόπλεγμα»-όριο ζωής,   στο ακατάλυτο του θανάτου!

Μ.Γ.: «Σε δυσερμήνευτους καιρούς», όπως είναι ο τίτλος ενός ακόμα ποιήματός σου, ποιος είναι ο «Δούρειος Ίππος»;

Μ.Α.: Μια ματιά γύρω μας και ο προσεκτικός  παρατηρητής διαπιστώνει ότι οι ηγέτες των κρατών γενικά, ανάμεσά τους και οι δικοί μας, «φλερτάρουν» με τον πόλεμο, τον μεθοδεύουν με  «θερμά» επεισόδια ενώ παράλληλα επιδιώκουν «φίλους» και συμμαχίες, εκτός ΕΕ, ανάμεσα σε όσους ήδη ασχολούνται με πολέμους και ετοιμάζουν τις συμμαχίες για τον νέο. Ο κάθε επιθετικός- ληστρικός πόλεμος πάντα «μεταμφιεσμένος» σε αμυντικό για να εξασφαλίζει τον ενθουσιασμό όσων θα επανδρώσουν τα πεδία των μαχών, σημαίνει κέρδη για τον Νικητή  με αρπαγή του έτοιμου πλούτου των λαών, των πλουτοπαραγωγικών πηγών, των επίμαχων εδαφών, των μνημείων-σύμβολα, όλα τους «λάφυρα»  για τον νικητή και «μοιρασιά» με τους συμμάχους του. Έλκει γενικότερα ο πόλεμος γιατί σε όσους τον επιλέγουν  μπορεί να αποτελεί λύση σε οικονομικά και παράλογα σοβινιστικά «προβλήματα»  ενώ υπάρχουν και τα διεθνή δικαστήρια για αναίμακτες λύσεις αν πραγματικά τους ενδιέφερε!  Σε αυτή την προοπτική ο Δούρειος Ίππος του ποιήματος  υπονοεί   «δώρο»  εχθρού- πολεμάρχη, που εκπαιδευόμαστε να βλέπουμε σαν «φίλο», το οποίο   κλείνει μέσα του τον όλεθρο και την καταστροφή που σημαίνει ο πόλεμος για τον λαό και τα παιδιά του. Αν δεν καταφέρουμε να εντοπίσουμε και να εμποδίσουμε έγκαιρα τον «εισοδισμό» της όποιας συμμαχίας πολέμου στη χώρα μας «προορισμένοι είμαστε να ματώσουμε προκειμένου στη πράξη να νοιώσουμε «στερνή μου γνώση να σε είχα πρώτα όταν όνειρο πια θα είναι να ζούμε σαν πρώτα»!

Μ.Γ.: «Ελευθερία υπάρχει;» ρωτάς σε κάποιον στίχο. Ποια είναι η απάντηση που δίνεις;

Μ.Α.: Σε μία ταξική κοινωνία ουσιαστικά έχει ελευθερία μόνο η τάξη που ασκεί την εξουσία η οποία εδραιωμένη σε κράτος μπορεί να χρησιμοποιεί την ελευθερία και σαν ασυδοσία έως και σαν φασισμό με κοινοβουλευτικό μανδύα ανάλογα τις αντιστάσεις του λαού και πόσα ανέχεται κάθε φορά χωρίς ουσιαστικές αντιδράσεις στις «εκπτώσεις» αξιών μέχρι να φτάσει στη πλήρη ποδηγέτησή του ή στην αφύπνισή και επανάστασή του. Από τον λαό εξαρτάται!

 

Μ.Γ.: «Η υποταγή γίνεται εθελουσία, ονομάζεται ελευθερία» γράφεις στο ποίημα   Διολίσθηση. Πότε η υποταγή ονομάζεται ελευθερία;

Μ.Α.: Η διάβρωση της συνείδησης, η κατευθυνόμενη γνώση, η διολίσθηση της δημοκρατίας που οδηγεί σε  όλο και μεγαλύτερο περιορισμό των ελευθεριών και συρρίκνωση των δημοκρατικών θεσμών, καταντάει  την ελευθερία να μη διαφέρει από την δουλεία.  Αυτή γνωρίζει ο νέος πολίτης σαν ελευθερία όταν δεν έχει και μέτρο σύγκρισης και τότε η υποταγή του σε αυτή, σαν αποδοχή «ελευθερίας», είναι εθελουσία. Στο μυαλό των ανθρώπων οι έννοιες και οι αξίες που αντιπροσωπεύουν λειτουργούν όπως εκπαιδεύονται να τις εννοούν!

 

Μ.Γ.: «Χωρίς να ξέρεις συμπλέεις με την τρομοκρατία» αναφέρεις στο ποίημα «Είναι να απορείς…». Πως προκύπτει αυτό το συμπέρασμα;

Μ.Α.: Η κάθε τρομοκρατική πράξη δεν σημαίνει επαναστατική πράξη γιατί όσα στελέχη της εξουσίας και αν δολοφονηθούν θα αντικατασταθούν με άλλα πρόσωπα  όταν οι θεσμοί παραμένουν, ενώ η επανάσταση έρχεται να αντικαταστήσει τους αντιλαϊκούς θεσμούς με δικαιότερους, για πιο δίκαια ζωή. Ο τρομοκράτης γίνεται από μόνος του  πολιτικό πρόσωπο, δικαστής, εισαγγελέας, εκτελεστής, ένας μικρός «θεός» έξω από συλλογικές διαδικασίες, και όποιος εκτονώνει την δυσαρέσκεια του προς την εξουσία με τις τακτικές της τρομοκρατίας, την δικαιώνει και συμπλέει μαζί της καθώς δρασκελίζει και αυτός τη δημοκρατική διαδικασία αλλαγής της εξουσίας.

 

Μ.Γ.: «Πόσο τιμάται, πατριώτη, η αγάπη σου για την πατρίδα;» ρωτάς στο ποίημα «Ο Ελληνέμπορας». Σε τι είδους εμπόριο αναφέρεσαι;

Μ.Α.: Δικός μου ο όρος «Ελληνέμπορας». Αναφέρομαι στο εμπόριο της «αγάπης» για την πατρίδα που διακινούν όσοι νομίζουν ότι πιο Έλληνες από τους άλλους Έλληνες μπορούν να «μονοπωλούν», να εμπορεύονται, να πουλάνε και  ξεπουλάνε την αγάπη τους αυτή στην ίδια την Ελλάδα! Πολύτιμο εμπόρευμα που «τιμάται»  και «εκτιμάται»  ανάλογα τα κέρδη που αποφέρει και τότε καλώς, γιατί αλλιώς «ούτε που την ξέρω ούτε που την είδα»! Εμπορεύονται και ότι πιο ελκυστικό πουλάει σαν «Ελλάδα- Ιδέα» όπως η επιστροφή των μαρμάρων, η ξενιτεμένη κόρη, το όνομα, τα ολοκαυτώματα, οι αλύτρωτες πατρίδες, τα μνημεία… όλα τους θέματα «πιασάρικα» δημοφιλή που εκμεταλλεύονται στη βουλή, στα κόμματα, στα τηλεοπτικά κανάλια, στις τέχνες και τα γράμματα, για βραβεία, διακρίσεις, κοινωνικές «αναρριχήσεις»  για πλουτισμό, εντυπωσιασμό, λαϊκισμό… Άλλοι πουλάνε και «μούρη» – προσωπικότητα, μέχρι και πνευματικά δικαιώματα απαιτούν αναφερόμενοι στον Αριστοτέλη, στον Σωκράτη και στον Περικλή μέσα σε μια πατρίδα που αιμορραγεί! Και, έτοιμοι είναι κάποιοι «μέγα-Ελληνέμποροι να την σύρουν ακόμα και έτσι, σε ένα πόλεμο σαν «λάφυρο» η ίδια, οικόπεδο αξίας  γεωπολιτικό,  μια πατρίδα που ψυχορραγεί  και κανείς δεν ενδιαφέρεται να ασχοληθεί γιατί δεν πουλάει η εικόνα της αυτή! Κατά τα άλλα όλοι τους  «Ελληνέμπορες» – «φουστανελάδες» «αγαπάμε»  Ελλάδα !

 

Μ.Γ.: Σε ευχαριστώ πολύ για την παραχώρηση της συνέντευξης και θα σου ζητήσω να στείλεις μια ευχή προς του αναγνώστες του βιβλίου σου και του www.now24.gr

Μ.Α.: Και εγώ σε ευχαριστώ που μου έδωσες την ευκαιρία με τις εύστοχες ερωτήσεις σου να επικοινωνήσω τα ποιήματά μου στο αναγνωστικό μας κοινό. Εύχομαι σε όλους μας  να αξιωθούμε να ζήσουμε μια καλή ζωή με υγεία, ελευθερία με καθαρό μυαλό και σύνεση επιλογών για προσωπική και κοινωνική ευημερία, μη και γίνει η ζωή μας χαμένη ευκαιρία!

Κλείνοντας εύχομαι στο www.now24.gr  και στη Μαίρη Γκαζιάνη που τόσο άξια το διαχειρίζεται, καλή και απρόσκοπτη συνέχεια στο δημιουργικό τους έργο που τόσα πολλά προσφέρουν με την διακίνηση των ιδεών στην ωριμότητα της σκέψης για ένα καλύτερο αύριο.

*Η ποιητική συλλογή «ΑΝΑ-ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΕΙΣ της Μαργαρίτας Αρβανίτη κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κάκτος.

 Μαίρη Γκαζιάνη

Γεννήθηκε στα Ιωάννινα.  Μεγάλωσε στην Αθήνα όπου ζει μέχρι σήμερα και εργάσθηκε ως τραπεζοϋπάλληλος. Στο παρελθόν ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με την φωτογραφία ενώ τώρα ζωγραφίζει και παράλληλα γράφει. Έχει πραγματοποιήσει ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές.

Τον Μάιο του 2012 κυκλοφόρησε την πρώτη ποιητική της συλλογή με τίτλο «Σου γράφω…», τον Σεπτέμβρη 2013 κυκλοφόρησε το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο ΕΝΑ ΦΕΓΓΑΡΙ ΛΙΓΟΤΕΡΟ και τον Ιούνιο του 2014 κυκλοφόρησε το βιβλίο της ΤΑ ΠΛΗΚΤΡΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ  από τις εκδόσεις ΄Οστρια. Επίσης, το παραμύθι της «Το ψαράκι του βυθού» συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο «Παραμύθια και Μαμάδες» εκδόσεις Βερέττα 2015.  Τον Ιούνιο 2017 κυκλοφόρησε το μυθιστόρημά της ΑΛΙΚΑ ΒΗΜΑΤΑ από την Εμπειρία Εκδοτική. Το 2019 θα κυκλοφορήσει το νέο της μυθιστόρημα από τις εκδόσεις Ωκεανός.

Την περίοδο 2011-2012 υπήρξε ραδιοφωνική παραγωγός στο magicradiolive. Από τον Νοέμβρη 2014 συνεργάζεται με το now24.gr και έχει πραγματοποιήσει πάνω από τριακόσιες συνεντεύξεις. Το 2016 συμμετείχε στην τηλεοπτική εκπομπή ΚΑΛΩΣ ΤΟΥΣ του ΑιγαίοTV πραγματοποιώντας συνεντεύξεις σε ανθρώπους των τεχνών. Το διάστημα Ιούλιος 2017 έως Μάρτιος 2018 διετέλεσε Διευθύντρια Σύνταξης του on line Πολιτιστικού Περιοδικού Books and Style οπότε αποχώρησε οικειοθελώς.

Μεγάλη της αγάπη είναι το θέατρο με το οποίο ασχολείται ερασιτεχνικά.                

 

 

 

 

 

 

 

 

Related posts