Επιστροφή στην κορυφή
Πέμπτη, 23 Νοε 2017
 
 

Μαίρη Παναγιώτου: Δεν ταυτίζομαι ποτέ με τους ήρωες των βιβλίων μου

Τετάρτη, 23 Αύγουστος 2017 - 11:05

-a Μέγεθος κειμένου +A





 

Από τη Μαίρη Γκαζιάνη

  

Η Μαίρη Παναγιώτου γεννήθηκε στο χωριό `Αγναντη Φθιώτιδος, στις 12 Απριλίου 1950 και είναι κάτοικος Χαλανδρίου Αθηνών. Έχει εργασθεί δεκαπέντε χρόνια ως δασκάλα των Αγγλικών και όταν δεν γράφει, ασχολείται με την Αρχαία Κλασική Γραμματεία και Φιλοσοφία. Ανήκει στη γενιά που γαλουχήθηκε μέσα στους πολλούς εκσυγχρονισμούς της μεταπολεμικής περιόδου, οι οποίοι οδήγησαν με γρήγορους ρυθμούς την κοινωνία σε καταναλωτική. Πιστεύει ότι ο σκοπός του ανθρώπου είναι να αφήνει πίσω του έργο για να αποπληρώνει το επίγειο ταξίδι του και να μένει κληρονομιά στους απογόνους. Αισθάνεται ευγνώμων που ζει στις απαρχές της τρίτης χιλιετίας και ελπίζει στην τελειοποίησή της ως υποψιασμένη πολίτης.

ΕΡ. Έχετε γεννηθεί στο χωριό Άγναντη Φθιώτιδος. Πώς θυμάστε τα παιδικά σας χρόνια;

ΑΠ. Τα παιδικά μου χρόνια υπήρξαν όπως κάθε παιδιού στην Ελληνική Ύπαιθρο. Λιτά αλλά πολύ ευτυχισμένα. Αυτά με βοήθησαν να αναπτυχθώ ως άνθρωπος κι αυτά συνεχίζουν να με στηρίζουν. Άλλωστε το λέμε «χωριό μου είναι τα παιδικά μου χρόνια».

ΕΡ. Ποια ήταν τα πρώτα λογοτεχνικά σας αναγνώσματα;

ΑΠ. Διάβασα όλα τα βιβλία της σχολικής βιβλιοθήκης, τα περισσότερα των οποίων ήταν τα παραμύθια του Άντερσεν και «ο μικρός ήρωας».

Μέσα απ’ την ψυχαγωγική τους απόλαυση και την διδακτική τους προτροπή, μου έμαθαν να αγαπώ το καλό βιβλίο. Έγιναν η βάση για να ψάχνω αργότερα τα ποιοτικά βιβλία.

ΕΡ. Ανήκετε στην γενιά που γαλουχήθηκε μέσα στους πολλούς εκσυγχρονισμούς της μεταπολεμικής περιόδου. Τί πιστεύετε για την γενιά σας;

ΑΠ. Στην δεκαετία απ’ το 1950 έως 1960 έλαβαν χώρα οι μεγαλύτεροι υπόγειοι μετασχηματισμοί της κοινωνίας μας. Εμείς λοιπόν που γεννηθήκαμε τότε και ψυχανεμισθήκαμε τις επικείμενες αλλαγές της εποχής μας, σηκώσαμε το βάρος της, δεχθήκαμε με ανοικτό μυαλό αυτές τις αλλαγές και γίναμε μπροστάρηδες σε όλα τα δύσκολα γεγονότα που βρήκαν την χώρα μας μετά το 1960.

 

ΕΡ. Έχετε εργασθεί ως εκπαιδευτικός. Ποια εμπειρία αποκομίσατε;

ΑΠ. Είναι ευλογία να δουλεύεις για τα παιδιά. Οι καλύτεροι άνθρωποι είναι τα παιδιά, οι ψυχές τους λειτουργούν ως πομποί καλοσύνης. Το μυαλουδάκι τους δουλεύει έξυπνα, έχω προσέξει κάμποσες φορές που προσπαθούν να αποποιηθούν την πονηριά που τους φορτώνουν οι μεγαλύτεροι. Η ζωή μαζί τους μ’ έκαναν καλύτερο άνθρωπο.

 

ΕΡ. Πότε αρχίσατε να ασχολείστε με την συγγραφή;

ΑΠ. Από τα δεκαοκτώ μου ζήτησα απ’ τον πατέρα μου να με πάει σε σχολή να μάθω τυφλό σύστημα γραφομηχανής για γράφω διάφορες μικρές ιστορίες. Όταν έπεσα στην βιοπάλη, συνέχισα να γράφω μόνον για μένα. Μετά τα πενήντα μου αποφάσισα να γράψω επαγγελματικά, να μοιράσω τις εμπειρίες μου και τις γνώσεις μου με τους αναγνώστες, να επικοινωνήσω μαζί τους μέσα απ’ το καλό ανάγνωσμα.

 

ΕΡ. Πρόσφατα κυκλοφόρησε το βιβλίο σας »Για μια καλύτερη ζωή» . Τι είδους ζωή κρύβεται πίσω από τον τίτλο;

ΑΠ. «’Για μια καλύτερη ζωή» είναι ένας τίτλος που κρύβει τον αγώνα του ανθρώπου για να την δημιουργήσει. Ειδικά όταν ένας Έλληνας της Κωνσταντινούπολης έρχεται στην Αθήνα κυνηγημένος απ’ τα Σεπτεμβριανά του 1955 στην Πόλη. Πώς έρχεται; ποιες δυσκολίες αντιμετωπίζει; πώς τις αντιπαρέρχεται; τί είδους ζωή κάνει; πού τον φθάνει η διαδρομή του βίου του και τα παιδιά των προσφύγων τί θυσιάζουν και πού βρίσκουν παρηγοριά και στήριγμα; το έγραψα με ευαισθησία και πόνο για τον αγώνα αυτών των ανθρώπων. Αν μου επιτρέπεται την έκφραση, με πνευματική αλληλεγγύη προς αυτούς.

 

ΕΡ. Το βιβλίο σας αναφέρεται σε δυο ζωές, του Ανδρέα και της υιοθετημένης κόρης του Ηλιάννας. Υπάρχουν πραγματικά πρόσωπα και γεγονότα ή αφορά εξ ολοκλήρου μυθοπλασία;

 

ΑΠ. Τα ονόματα είναι φανταστικά, μερικά γεγονότα μου τα εμπιστεύτηκε κάποια κυρία, τα υπόλοιπα τα συμμάζεψα από ζωές άλλων προσφύγων και φυσικά υπάρχει η μυθοπλασία η οποία δεν είναι τυχαία. Έκανα πολλές νυχτερινές συνεδρίες με τον εαυτό μου, ρώτησα την ψυχή μου πως θα ενεργούσε εάν ήταν στην θέση τους και βρήκα, θέλω να πιστεύω, την σωστή διαδρομή.

 

ΕΡ. Οι περιγραφές όσον αφορά την Πόλη είναι λεπτομερείς. Από πού αντλήσατε τις πληροφορίες;

ΑΠ. Ευχαριστώ γι’ αυτήν την ερώτηση ειδικά. Διάβασα ό, τι υπάρχει στις επίσημες βιβλιοθήκες για την ιστορία της Πόλης, συμμάζεψα όλες τις γνώσεις μου, ρώτησα ανθρώπους που έχουν γεννηθεί εκεί και τέλος πήγα ειδικό ταξίδι στην Κωνσταντινούπολη, πήρα οδηγό – ιστορικό ξεναγό και περπάτησα μαζί του εντός και εκτός τειχών. Ό, τι διαβάζετε, το έχω δει με τα ίδια μου τα μάτια.

 

ΕΡ. Πιστεύετε ότι ο Ανδρέας και η Σωτηρία στάθηκαν πραγματικοί γονείς απέναντι στην υιοθετημένη κόρη τους;

ΑΠ. Ναι βεβαίως. Ίσως καλύτεροι απ’ όσο εάν την είχαν γεννήσει. Οι γεννήτορες ίσως να ολιγωρήσουν κάποια στιγμή άθελά τους, εκείνοι όμως, οι θετοί γονείς ποτέ δεν ολιγώρησαν γι’ αυτό και ενίοτε φαίνονταν πολύ αυστηροί.

ΕΡ. Η Ηλιάννα παρουσιάζεται άλλοτε αδύναμη και άλλοτε δυνατή. Πού οφείλεται η δύναμη και η αδυναμία της;

ΑΠ. Αδυναμίες έχει κάθε άνθρωπος και ειδικά νέος, δυνατός όμως οφείλει να γίνει για να επιβιώσει. Η ψυχή της αντιλαμβανόταν πως δεν είχε ιδιαίτερα στηρίγματα από προγόνους, αυτούς τους αγνοούσε. Αντλούσε λοιπόν δύναμη από μέσα της για να επιβιώσει και να βοηθήσει το δικό της παιδί.

 

ΕΡ. Υπάρχει κάποιο πρόσωπο στο βιβλίο σας με το οποίο ταυτιστήκατε ιδιαίτερα;

ΑΠ. Δεν ταυτίζομαι ποτέ με τους ήρωες των βιβλίων μου για να μην κάνω λάθη στην εξέλιξη της ιστορίας. Τους αγαπώ όλους πολύ, δίνω στον καθένα το μερίδιο που του αναλογεί, τους φροντίζω στην εξέλιξή τους και δέχομαι την εξομολόγηση από ψυχής που μου κάνουν κατά την διάρκεια της συγγραφής.

 

ΕΡ. Πώς παρουσιάζεται ο έρωτας μέσα απ’ τις ιστορίες που αφηγείσθε;

ΑΠ. Ο έρωτας είναι ζωή, είναι μοίρα, είναι η φυσική εξέλιξη του ανθρώπου. Τι ποιο φυσιολογικό να ερωτευθεί και να πάει την ζωή παρακάτω. Παρατηρώντας την καθημερινότητα, αναγκαστικά βλέπω τον έρωτα να εμφανίζεται και τον καταγράφω, απλά και φυσιολογικά.

 

ΕΡ. Οι αποφάσεις των ηρώων σας η μοίρα έχει τον τελευταίο λόγο στη ζωή τους;    

ΑΠ. Την μοίρα του ο κάθε άνθρωπος την δημιουργεί συν Θεώ. Εάν θέσουμε την ευφυία μας στην υπηρεσία των καλών συμφερόντων μας, τότε θα φτιάξουμε την μοίρα μας και θα την ακολουθήσουμε.

ΕΡ. Αφού σας ευχαριστήσω και σας ευχηθώ καλοτάξιδο το βιβλίο σας, θα σας ζητήσω να κλείσετε αυτή τη συνέντευξη με μια αγαπημένη σας φράση μέσα από το βιβλίο.

ΑΠ. «… Πέτυχε κάτι που ήταν πραγματικός άθλος, κράτησε ευλαβικά τις μνήμες, αναμμένα καντήλια στην καρδιά, και αποφάσισε να δωρίσει φιλία, να δει μόνον τα προτερήματα του γείτονα και να ξεχάσει τα αδικήματα».

Σας ευχαριστώ κι εγώ πολύ για τις υπέροχες ερωτήσεις. Καλή συνέχεια.

 

***Το βιβλίο «Για μια καλύτερη ζωή» της Μαίρης Παναγιώτου κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΩΚΕΑΝΟΣ

Μαίρη Γκαζιάνη

Γεννήθηκε στα Ιωάννινα.  Μεγάλωσε στην Αθήνα όπου ζει μέχρι σήμερα και εργάσθηκε ως τραπεζοϋπάλληλος. Στο παρελθόν ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με την φωτογραφία ενώ τώρα ζωγραφίζει και παράλληλα γράφει. Έχει πραγματοποιήσει ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές. Τον Μάιο του 2012 κυκλοφόρησε την πρώτη ποιητική της συλλογή με τίτλο «Σου γράφω…», τον Σεπτέμβρη 2013 κυκλοφόρησε το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο ΕΝΑ ΦΕΓΓΑΡΙ ΛΙΓΟΤΕΡΟ και τον Ιούνιο του 2014 κυκλοφόρησε το βιβλίο της ΤΑ ΠΛΗΚΤΡΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ  από τις εκδόσεις ΟΣΤΡΙΑ. Επίσης, το παραμύθι της «Το ψαράκι του βυθού» συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο «Παραμύθια και Μαμάδες» εκδόσεις Βερέττα 2015.  Τον Ιούνιο 2017 κυκλοφόρησε το μυθιστόρημά της ΑΛΙΚΑ ΒΗΜΑΤΑ από την Εμπειρία Εκδοτική.

Την περίοδο 2011-2012 υπήρξε ραδιοφωνική παραγωγός στο magicradiolive. Από τον Νοέμβρη 2014 συνεργάζεται με το now24.gr και έχει πραγματοποιήσει πάνω από διακόσιες πενήντα συνεντεύξεις. Το 2016 συμμετείχε στην τηλεοπτική εκπομπή ΚΑΛΩΣ ΤΟΥΣ πραγματοποιώντας συνεντεύξεις σε ανθρώπους των τεχνών.

Γράφει στίχους για τραγούδια ενώ μεγάλη της αγάπη είναι το θέατρο με το οποίο ασχολείται ερασιτεχνικά.

 



Μοιράσου το...!




Ετικέτες:


Σχόλια


Τελευταίες ειδήσεις: