Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
14 Ιούν 2021
Πολιτισμός

Κυριακή Ν. Χερουβείμ: Πάντα υπάρχουν περιθώρια ν’ αλλάξει κανείς τη ζωή του όταν δεν τον ικανοποιεί

 Συνέντευξη στη Μαίρη Γκαζιάνη 

Η Κυριακή Ν. Χερουβείμ γεννήθηκε και μεγάλωσε στο χωριό Μονή της Νάξου. Το καλοκαίρι του 1970, μετά το τέλος της μέσης εκπαίδευσής της, εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε δημοσιογραφία και δημοσιολογία στο ιδιωτικό Κέντρο Σπουδών Δημοσιότητος του «Ομήρου», καθώς και στο Μετεκπαιδευτικό Κέντρο Ελεύθερων Δημοσιολογικών Σπουδών και Ερευνών της ίδιας σχολής.

Το 1975 άρχισε να εργάζεται ως δημοσιογράφος στην εφημερίδα Ριζοσπάστης, από την οποία συνταξιοδοτήθηκε το 2002. Είναι τακτικό μέλος της Ενώσεως Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών (ΕΣΗΕΑ) από το 1985.

Ως συνταξιούχος δημοσιογράφος πλέον, μοιράζει τη ζωή της μεταξύ της ιδιαίτερης πατρίδας της και της ελληνικής πρωτεύουσας, χωρίς να εγκαταλείπει τη συγγραφή αλλά και την ανάπλαση των ανέκδοτων έργων της. Το 2018 εξέδωσε σ’ έναν τόμο (εκδόσεις Κέδρος) εφτά ποιητικές συλλογές με τίτλο Ρυθμών και μέτρων ήχοι (1967 – 2017) και το 2021 το μυθιστόρημα (εκδόσεις Κέδρος) Μια σκέψη μόνο. 

ΜΑΙΡΗ ΓΚΑΖΙΑΝΗ: Κυρία Χερουβείμ γεννηθήκατε και μεγαλώσατε στο χωριό Μονή της Νάξου. Πως θυμάστε τα παιδικά και εφηβικά χρόνια σας στο νησί;

ΚΥΡΙΑΚΗ Ν. ΧΕΡΟΥΒΕΙΜ: Τα παιδικά και εφηβικά μου χρόνια ήταν όπως όλων των παιδιών της ηλικίας μου. Με στερήσεις, δυσκολίες, αλλά και άμεση επαφή με τη φύση, τους ανθρώπους και τα ζώα, κυρίως, δε, με όνειρα για ένα καλύτερο μέλλον. Θυμάμαι σαν χτες πάρα πολλούς συγχωριανούς μου που έχουν φύγει από τη ζωή, την ανατολή του ήλιου και της πανσελήνου από το βουνό Φανάρι, τον ίσκιο δέντρων που δεν υπάρχουν πια μέσα στο χωριό, τη μακρινή διαδρομή με τα πόδια στο γυμνάσιο, την υπερβολική αυστηρότητα δασκάλων και καθηγητών, τη δίψα μου για το διάβασμα κλασικών μυθιστορημάτων, την κούραση από χειρωνακτικές αγροτικές εργασίες. Με δυο λόγια, τίποτε απολύτως απ’ όσα έζησα στη γενέτειρά μου δεν έχω λησμονήσει. 

Μ.Γ.: Στη συνέχεια εγκατασταθήκατε στην Αθήνα και σπουδάσατε δημοσιογραφία και δημοσιολογία. Τι σας ώθησε προς αυτήν την κατεύθυνση;

Κ.Ν.Χ.: Σπούδασα για να εξασκήσω το επάγγελμα του δημοσιογράφου και να βιοπορίζομαι από αυτό, επειδή μου άρεσε το γράψιμο, πράγμα που είχαν καταλάβει δυο καθηγητές μου και μου έριξαν στα ίσια την ιδέα μέσα στην τάξη. Ο πατέρας μου ήθελε να γίνω λογίστρια. Έχοντας όμως ήδη απορρίψει ασυζητητί το αρχικό μου όνειρο, στα δεκαπέντε-δεκάξι μου χρόνια, να σπουδάσω μουσική, να γράφω δικά μου τραγούδια, να τα μελοποιώ και να τα ερμηνεύω γιατί ήμουν αρκετά καλλίφωνη όπως η μητέρα μου, τελικά έδωσε τη συγκατάθεσή του και σπούδασα χάρη στη δική του οικονομική βοήθεια και συμπαράσταση.   

Μ.Γ.: Από το 1975 μέχρι τη συνταξιοδότησή σας εργαστήκατε ως δημοσιογράφος. Ποιος είναι ο απολογισμός που κάνετε σήμερα σχετικά με τη δημοσιογραφική πορεία σας;

Κ.Ν.Χ.: Σε γενικές γραμμές πιστεύω ότι ανταποκρίθηκα στη δημοσιογραφική μου δουλειά με ειλικρίνεια και τιμιότητα, χωρίς ποτέ να νοιάζομαι για καρέκλες και αξιώματα και, ιδίως, χωρίς να αναγκαστώ ποτέ να προδώσω τις ιδέες και τις αξίες μου. Και λέω σε γενικές γραμμές γιατί δε δόθηκα ψυχή τε και σώματι στη δημοσιογραφία όπως ο ήρωάς μου. Είχα αφήσει αρκετό χώρο στην καρδιά και στο μυαλό μου για να μπορώ να εκφράζομαι διαφορετικά, να λέω αυτό που σκέφτομαι και νιώθω πιο λυρικά ή πιο τολμηρά μέσω των κρυφών φιλενάδων μου, της ποίησης και της πεζογραφίας. 

Μ.Γ.: Παράλληλα ασχολείστε με τη συγγραφή βιβλίων, άλλοτε γράφετε ποιήματα κι άλλοτε μυθιστορήματά. Ποια ανάγκη σας καλύπτετε μέσω της συγγραφής;

Κ.Ν.Χ.: Το γράψιμο ποιημάτων, μυθιστορημάτων ή άλλων μορφών προσεγμένου και επεξεργασμένου λόγου είναι για μένα ο πιο πρόσφορος τρόπος έκφρασης βαθύτερων σκέψεων και συναισθημάτων. Άλλοι το κάνουν αυτό με τη ζωγραφική ή τη μουσική, το θέατρο, το χορό, τον κινηματογράφο. 

Μ.Γ.: Πότε καταφεύγετε στην ποίηση και πότε στη μυθιστοριογραφία;

Κ.Ν.Χ.: Στα δεκαπέντε μου ξεκίνησα γράφοντας στίχους και λίγο αργότερα φανταστικές ή πραγματικές ιστορίες με εντελώς πρόχειρο τρόπο, γι’ αυτό και τις έσκισα μετά από κάποιο διάστημα. Συνέχισα στο ίδιο εναλλάξ μοτίβο μέχρι που έφυγα από το νησί και, εν συνεχεία, στην Αθήνα ή όπου αλλού βρισκόμουν τα καλοκαίρια στις διακοπές μου. Η στιχουργική μού είναι, ωστόσο, πιο οικεία και άμεση, ενώ το μυθιστόρημα θέλει δουλειά πολλή και απεριόριστο χρόνο. Το γράφεις, το διορθώνεις, το αφήνεις στο συρτάρι, το ξαναγράφεις και δε σταματάς να το διορθώνεις μέχρι να το δεις να κυκλοφορεί σε βιβλίο. Και, πάλι αν το ξαναδιαβάσεις, θα βρεις κάτι να ξαναδιορθώσεις. Όχι ότι αφήνεις τα ποιήματα αδιόρθωτα. 

Μ.Γ.: «Μια σκέψη μόνο» είναι ο τίτλος του νέου μυθιστορήματός σας. Τι αφορά αυτή η σκέψη που έγινε τίτλος βιβλίου;

Κ.Ν.Χ.: Το μυθιστόρημα «Μια σκέψη μόνο» (το πρώτο που εκδίδω αλλά όχι πρώτο κατά συγγραφική σειρά) εμπεριέχει πολλές σκέψεις σε κάθε του ίσως κεφάλαιο. Αλλά χρωστά τον τίτλο του στη σκέψη που ο βασικός του ήρωας διατυπώνει συμπερασματικά για τη ζωή, πως «είναι μάταιο, ανάξιο και καταστροφικό καθετί που δεν είναι αγάπη».

Μ.Γ.: Με τι έρχεται σε επαφή ο αναγνώστης στην ιστορία που αφηγείστε;

Κ.Ν.Χ.: Ο αναγνώστης βλέπει να συμβαίνουν καλά και κακά πράγματα, για τα οποία υπεύθυνοι είναι οι άνθρωποι και όχι κάτι άλλο έξω από αυτούς. Οι άνθρωποι ως μονάδες και ως σύνολο είναι οι μόνοι υπόλογοι για τη ζωή τους. Επίσης, ο αναγνώστης έρχεται σε επαφή με τη φύση, της οποίας αποτελεί μέρος όπως όλοι μας, καθώς και με ορισμένα παλιά έθιμα του χωριού μου ή παλιές νοοτροπίες ανθρώπων άλλοτε οπισθοδρομικές και άλλοτε προοδευτικές. Φευγαλέα, τέλος, σαν αερικό περνά μέσα από τις σελίδες του βιβλίου η νεώτερη ιστορία της πατρίδας μας. 

Μ.Γ.: Κεντρικό πρόσωπο είναι ένας δημοσιογράφος. Ποια είναι εκείνα τα στοιχεία της ζωής του που συγκροτούν το μυθιστόρημα;

Κ.Ν.Χ.: Ο τρόπος που ζούσε αυτός ο δημοσιογράφος στο χωριό του και ο τρόπος που ζει στην Αθήνα είναι, θα έλεγα, οι βασικοί άξονες του μυθιστορήματος. Έχουμε, έτσι, από τη μια την αγνότητα της παιδικής και εφηβικής του ηλικίας, την υπέρμετρη αγάπη του για τη φύση, τον ανεκπλήρωτο, μεγάλο έρωτά του για τη Μαρίνα. Και, από την άλλη, τη μοναχικότητα, την εργασιομανία, το ενδιαφέρον του για τους άλλους και όχι για τον εαυτό του, το συμβιβασμό του με μια καθημερινότητα που τον εξουθενώνει. 

Μ.Γ.: Δεδομένου ότι είστε δημοσιογράφος, του έχετε δώσει δικά σας χαρακτηριστικά;

Κ.Ν.Χ.: Δε θα έδινα σε κανέναν ήρωά μου δικά μου χαρακτηριστικά με την περιγραφική τους έννοια. Σκέψεις όμως δικές μου κάνουν οι ήρωές μου και πολλά από τα συναισθήματά τους είναι και δικά μου. 

Μ.Γ.: Η ζωή του ήρωά σας ταυτίζεται με τη δική σας πορεία;

Κ.Ν.Χ.: Κάποια περιστατικά της ζωής του συγκεκριμένου ήρωα δεν αρνιέμαι πως δεν είναι μυθοπλαστικά. 

Μ.Γ.: Έχετε βιώσει κάποια από τα συναισθήματά του;

Κ.Ν.Χ.: Δε θα μπορούσα να μιλήσω για συναισθήματα χωρίς να τα έχω νιώσει. 

Μ.Γ.: Ο Θοδωρής με άλλα όνειρα ξεκίνησε στην εφηβεία του κι αλλού κατέληξε. Τι ήταν αυτό που καθοδηγούσε τα βήματά του;

Κ.Ν.Χ.: Ο ήρωάς μου ονειρευόταν από έφηβος να μελετήσει σε βάθος τη λογοτεχνία και ν’ αξιωθεί να γίνει ένας καλός ποιητής. Με αυτό το όνειρο ήρθε στην Αθήνα. Αλλά, η δημοσιογραφία, το επάγγελμα που διάλεξε για το βιοπορισμό του, δεν του άφηνε τα χρονικά περιθώρια να το υλοποιήσει.

 Μ.Γ.: Έρχεται κάποια στιγμή που ο Θοδωρής καταρρέει. Τι είναι αυτό που συνειδητοποιεί με την κατάρρευσή του;

Κ.Ν.Χ.: Συνειδητοποιεί ότι δεν αντέχει να συνεχίσει να ζει με τον τρόπο που ζούσε μέχρι εκείνη τη στιγμή και ότι πρέπει να χαράξει καινούργια ρότα στη ζωή του. 

Μ.Γ.: Υπάρχουν περιθώρια να κάνει στροφή στον τρόπο ζωής του;

Κ.Ν.Χ.: Πάντα υπάρχουν περιθώρια ν’ αλλάξει κανείς τη ζωή του όταν δεν τον ικανοποιεί. Ο ήρωάς μου δεν είναι βέβαιος ότι θα το κατορθώσει. Το ελπίζει, πάντως. 

Μ.Γ.: Τι ήταν αυτό που είχε πραγματικά ανάγκη ν΄ αναζητήσει;

Κ.Ν.Χ.: Πραγματική του ανάγκη ήταν, νομίζω, να βρει χρόνο για να υλοποιήσει το εφηβικό του όνειρο να αφοσιωθεί στην ποίηση και από κρυφή περιστασιακή ερωμένη να την κάμει παντοτινή. 

Μ.Γ.: Η επιστροφή στις ρίζες του μπορεί να φέρει τη λύτρωση;

Κ.Ν.Χ.: Λύτρωση δε φέρνει από μόνη της ακόμα και η μόνιμη επιστροφή στις ρίζες. Αν μάλιστα έχει χάσει κανείς τον εαυτό του – όπως ο ήρωάς μου – και θέλει να τον ξαναβρεί, η επιστροφή του στον τόπο που γεννήθηκε και μεγάλωσε, ναι, του δίνει ένα χέρι βοήθειας. Όμως για πόσο; Η πραγματική δύναμη που θα τον λυτρώσει από τους δαίμονές του υπάρχει μονάχα μέσα του και από μέσα του πρέπει να την αντλήσει για να σταθεί πάλι όρθιος και να παλέψει με αναγεννημένες τις ελπίδες του για μια καλύτερη ζωή. 

Μ.Γ.: Με ποια συναισθήματα βιώσατε τη συγγραφική συμπόρευση με τον ήρωά σας;

Κ.Ν.Χ.: Μίλησα πιο πάνω για τα συναισθήματα των ηρώων μου που συνήθως είναι και δικά μου. 

Μ.Γ.: Υπάρχει κάποιο κομμάτι του βιβλίου που σας συγκίνησε περισσότερο όταν το γράφατε;

Κ.Ν.Χ.: Ναι. Το τελευταίο του κεφάλαιο.

*Το μυθιστόρημα «Μια σκέψη μόνο» της Κυριακής Ν. Χερουβείμ κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κέδρος.

 Μαίρη Γκαζιάνη

Γεννήθηκε στα Ιωάννινα.  Μεγάλωσε στην Αθήνα όπου ζει μέχρι σήμερα και εργάσθηκε ως τραπεζοϋπάλληλος. Στο παρελθόν ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με την φωτογραφία, τη ζωγραφική και τα τελευταία δέκα χρόνια με τη συγγραφή. Έχει πραγματοποιήσει ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές.

Την περίοδο 2011-2012 υπήρξε ραδιοφωνική παραγωγός στο magicradiolive. Από τον Νοέμβρη 2014 συνεργάζεται με το now24.gr και έχει πραγματοποιήσει πάνω από εξακόσιες συνεντεύξεις, καθώς και σχολιασμούς βιβλίων και θεατρικών παραστάσεων. Το 2016 συμμετείχε στην τηλεοπτική εκπομπή «Καλώς τους» του ΑιγαίοTV πραγματοποιώντας συνεντεύξεις σε ανθρώπους των τεχνών. Διετέλεσε Διευθύντρια Σύνταξης του on line Πολιτιστικού Περιοδικού Books and Style από Ιούλιο 2017 έως Μάρτιο 2018 οπότε αποχώρησε οικειοθελώς.

Μεγάλες της αγάπες είναι το θέατρο και ο χορός με τα οποία έχει ασχοληθεί ερασιτεχνικά κι έχει συμμετάσχει σε θεατρικές και χορευτικές παραστάσεις.

Τον Μάιο του 2012 κυκλοφόρησε την πρώτη ποιητική της συλλογή με τίτλο «Σου γράφω…», τον Σεπτέμβρη 2013 κυκλοφόρησε το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο «Ένα φεγγάρι λιγότερο» από τις εκδόσεις Ελληνική Πρωτοβουλία και τον Ιούνιο του 2014 κυκλοφόρησε το βιβλίο της «Τα πλήκτρα της σιωπής»  από τις εκδόσεις ΄Οστρια. Επίσης, το παραμύθι της «Το ψαράκι του βυθού» συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο «Παραμύθια και Μαμάδες» εκδόσεις Βερέττα 2015.  Τον Ιούνιο 2017 κυκλοφόρησε το μυθιστόρημά της «Άλικα βήματα» από την Εμπειρία Εκδοτική. Τον Νοέμβριο του  2019 κυκλοφόρησε το νέο της μυθιστόρημα «Ζάχαρη άχνη» από τις εκδόσεις Ωκεανός. Τον Μάιο 2021 θα κυκλοφορήσει το νέο της μυθιστόρημα από τις εκδόσεις Ωκεανός.

Related posts