Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
01 Δεκ 2021
Πολιτισμός

Κωνσταντίνος Μενούνος: Η υποκριτική με έψαξε, με βρήκε και από τότε δεν με αφήνει

 Συνέντευξη στη Μαίρη Γκαζιάνη 

Ο Κωνσταντίνος Μενούνος έχει πολλαπλές καλλιτεχνικές ανησυχίες και μετά την πρώτη δοκιμή του ως ηθοποιός, πριν έξι χρόνια, αποφάσισε να «βουτήξει» στα βαθιά της υποκριτικής τέχνης, με μεγάλη επιτυχία. Αυτή την περίοδο συμμετέχει στη θεατρική παράσταση «Όταν η φόνισσα συνάντησε τη Μήδεια», δίπλα σε καταξιωμένα ονόματα,  και κερδίζει της εντυπώσεις στον ρόλο του «μάγειρα». 

ΜΑΙΡΗ ΓΚΑΖΙΑΝΗ: Κωνσταντίνε επιτέλους ανοιχτά θέατρα. Ποια είναι τα συναισθήματά σου;

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΕΝΟΥΝΟΣ: Τα συναισθήματα είναι πολλά… Επιτέλους! Μετά από ενάμιση σχεδόν χρόνο ανοίξαμε και το σημαντικότερο είναι ότι ανέβηκε η παράσταση μας. Πρόκειται για μια προσπάθεια που ξεκίνησε λίγο πριν την πανδημία αλλά δεν προλάβαμε να την ολοκληρώσουμε, δυο φορές αναβλήθηκε, και με την τρίτη  είμαστε επιτέλους στην σκηνή. Είμαι χαρούμενος, νιώθω εσωτερική συγκίνηση και ταυτόχρονα έναν φόβο μήπως ξανασυμβεί, κάτι με όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας, και μας σταματήσουν ξανά. Παράλληλα, είμαι και αισιόδοξος,  προχωρώ ελπίζοντας ότι με το καλό θα ολοκληρώσουμε τη θεατρική σεζόν.

Μ.Γ.: Σε γνωρίσαμε σαν χορευτή, χορογράφο, καθηγητή  χορού και τα τελευταία χρόνια σε συναντάμε κυρίως ως ηθοποιό. Ποια από τις δυο τέχνες θεωρείς προτεραιότητά σου σήμερα;

Κ.Μ.: Από τη στιγμή που ξεκίνησα να δραστηριοποιούμε επαγγελματικά ως καλλιτέχνης, με όσα αναφέρεις, ανακάλυψα ότι η μια τέχνη ανοίγει την πόρτα στην άλλη δίχως να έχουν μεγάλες διαφορές μεταξύ τους. Φυσικά δεν γνώριζα εξαρχής  που θα με οδηγήσει όλο αυτό, ποτέ δεν μπορείς να ξέρεις… Για τον χορό η αλήθεια είναι ότι ανακάλυψα ότι μου ταιριάζει, η υποκριτική μπορώ να πω ότι με ανακάλυψε, δίχως να το είχα καν στο μυαλό μου, με απορρόφησε και χρόνο με τον χρόνο βρέθηκα στη σκηνή του θεάτρου, εκτός από χορογράφος και χορευτής, να υποδύομαι θεατρικούς ρόλους και μάλιστα σε δύσκολα και απαιτητικά έργα.

Για μένα ήταν μια πρόκληση και, ύστερα από πολύ σκέψη, πήρα την απόφαση να πω το ναι στην πρώτη – πρώτη πρόταση που μου έγινε πριν έξι χρόνια… Από τότε, κάθε χρόνο βρίσκομαι σε κάποια θεατρική σκηνή. Γι΄ αυτό σου λέω ότι, στην ουσία, η υποκριτική με έψαξε, με βρήκε και από τότε δεν με αφήνει (γέλια).  Πράγματι, όπως ανέφερες, τα τελευταία χρόνια με συναντάτε καλλιτεχνικά περισσότερο ως ηθοποιό, όμως  με όλο το “πακέτο” πάνω στην σκηνή, την υποκριτική, την κίνηση, το χορό. Πιστεύω ακράδαντα ότι το θέατρο είναι παίζω, χορεύω, τραγουδάω για να υπάρχει ένα καλό αποτέλεσμα.

Μ.Γ.: Συμμετέχεις στη θεατρική παράσταση «Όταν η φόνισσα συνάντησε τη Μήδεια». Ποιος είναι ο ρόλος σου; Συνάντησες κάποιες δυσκολίες στην προσαρμογή σου μαζί του;

Κ.Μ.: Κάνω τον ρόλο του μάγειρα, ενός χαρακτήρα, που μέσα στην υπόθεση του έργου, με τη μαγειρική του και τα προϊόντα που χρησιμοποιεί για να μαγειρέψει (με αλληγορική σημασία) συνδέει τον τότε κόσμο με τον τώρα (παρελθόν – παρόν) βλέποντας ότι δεν έχει αλλάξει τίποτα στις εξουσίες, ανάμεσα στις κοινωνικές τάξεις των ανθρώπων και στα κατεστημένα… Περισσότερα δεν μπορώ να πω… σας αφήνω να ανακαλύψετε μόνοι σας την έκπληξη του ρόλου αυτού παρακολουθώντας την παράσταση.

Κάθε ρόλος για μένα είναι μια δύσκολη προσαρμογή γιατί χρειάζεται να μπεις μέσα στον χαρακτήρα και να γίνεις ένα με αυτόν ώστε να περάσει στον κόσμο δίχως να βγαίνει “κακό” ή ψεύτικο. Έτσι και σε αυτόν τον ρόλο του μάγειρα μελέτησα πολύ τον χαρακτήρα, ιδιαίτερα το πως κινείται όταν μαγειρεύει ταυτόχρονα με την δυναμική της ερμηνείας του ρόλου.

Μ.Γ.: Παίζεις δίπλα σε καταξιωμένους ηθοποιούς, με τεράστια εμπειρία. Πως είναι η μεταξύ σας σχέση στο θέατρο αλλά κι έξω από αυτό;

Κ.Μ.: Είναι πολύ καλή η μεταξύ μας σχέση εντός και εκτός θεάτρου. Είμαι τυχερός γιατί σε όλες σχεδόν τις θεατρικές δουλειές μου, έχω συνεργαστεί με ηθοποιούς που έχουν χιλιόμετρα πορείας στον χώρο, για μένα αυτό είναι το μεγαλύτερο σχολείο «και καλλιτεχνική προίκα”. Το ίδιο ισχύει και για τους σκηνοθέτες που συνεργάστηκα, ήταν και είναι το μεγαλύτερο σχολείο για μένα.

Μ.Γ.: Όταν σου προτάθηκε ο ρόλος είπες αμέσως το ναι ή χρειάστηκες χρόνο για να το αποφασίσεις;

Κ.Μ.: Είπα αμέσως το ναι! γιατί το κείμενο και τα λόγια του ρόλου μου με άγγιξαν από την πρώτη κιόλας ανάγνωση.

Μ.Γ.: Η πρεμιέρα πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία. Ποια είναι η καλύτερη κουβέντα που άκουσες από κάποιο αγαπημένο σου πρόσωπο για την παράσταση αλλά και για την ερμηνεία σου;

Κ.Μ.: Ναι δόξα το θεό ξεκινήσαμε και πήγαμε πολύ καλά. Άκουσα γενικά από τον κόσμο ότι η παράσταση περνάει χιλιάδες μηνύματα για το τώρα… και το μετά… (κοινωνικά). Όσο για τον ρόλο, μου είπαν ότι δεν με γνώρισαν εύκολα αφού στη σκηνή μεταμορφώνομαι σε κάτι εντελώς διαφορετικό από αυτό που είμαι στη ζωή μου, δυνατή ερμηνεία γεμάτη ενέργεια και μηνύματα που περνάει αυτός ο ρόλος στον κόσμο.

Μ.Γ.: Κάθε φορά που κλείνει η αυλαία τι είναι αυτό που κρατάς στην ψυχή και στο μυαλό σου;

Κ.Μ.: Ότι για άλλη μια φορά ήμουν καλά, μπόρεσα και έπαιξα και ότι το θείο δώρο που μου έχει δοθεί να υπάρχω καλλιτεχνικά σε μια θεατρική δουλειά το εκτιμώ και το σέβομαι όλο και περισσότερο όσο περνάει και κυλάει ο χρόνος. Είμαι ευτυχής και γεμάτος.

Μ.Γ.: Έχεις επόμενα καλλιτεχνικά σχέδια είτε αφορούν τον χορό είτε αφορούν την υποκριτική;

Κ.Μ.: Σκέψεις και όνειρα κάνω, σχέδια όμως όχι, γιατί οι καιροί δεν βοηθούν. Ας είμαστε καλά και εάν έχεις πραγματική αγάπη γι αυτό που κάνεις έρχονται τα ωραιότερα.

Θα χαρώ πολύ να σας έχουμε κοντά μας στην θεατρική παράσταση “ΟΤΑΝ Η ΦΟΝΙΣΣΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕ ΤΗ ΜΥΔΕΙΑ” στο θέατρο Μικρό Broadway . Πραγματικά θα γεμίσει η ψυχή σας από συναισθήματα και μηνύματα ζωής.

Επιτρέψτε μου να αναφέρω και τους συναδέλφους που συμμετέχουν στην παράσταση

Γωγώ Ατζολετάκη, Μαρία Δημητριάδου, Νίκος Τριανταφύλλου, Χρίστος Γεωργίου, Μαρία Δρακοπούλου, Άννα-Μαρία Βιδάλη, Σάρα Τερζή.

Το έργο το έχει γράψει Γιώργος Α. Χριστοδούλου, το σκηνοθετεί ο Βασίλης Πλατάκης με βοηθό σκηνοθέτη την Κυριακή Γάσπαρη και η μουσική είναι του  Τάκη Μπινιάρη

Μαίρη Γκαζιάνη

Γεννήθηκε στα Ιωάννινα.  Μεγάλωσε στην Αθήνα όπου ζει μέχρι σήμερα και εργάσθηκε στον τραπεζικό χώρο. Στο παρελθόν ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με την φωτογραφία, τη ζωγραφική και τα τελευταία δέκα χρόνια με τη συγγραφή. Έχει πραγματοποιήσει ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές.

Την περίοδο 2011-2012 υπήρξε ραδιοφωνική παραγωγός στο magicradiolive. Από τον Νοέμβρη 2014 συνεργάζεται με το now24.gr και έχει πραγματοποιήσει πάνω από εξακόσιες συνεντεύξεις, καθώς και σχολιασμούς βιβλίων και θεατρικών παραστάσεων. Το 2016 συμμετείχε στην τηλεοπτική εκπομπή «Καλώς τους» του ΑιγαίοTV πραγματοποιώντας συνεντεύξεις σε ανθρώπους των τεχνών. Διετέλεσε Διευθύντρια Σύνταξης του on line Πολιτιστικού Περιοδικού Books and Style από Ιούλιο 2017 έως Μάρτιο 2018 οπότε αποχώρησε οικειοθελώς.

Μεγάλες της αγάπες είναι το θέατρο και ο χορός με τα οποία έχει ασχοληθεί ερασιτεχνικά κι έχει συμμετάσχει σε θεατρικές και χορευτικές παραστάσεις.

Τον Μάιο του 2012 κυκλοφόρησε την πρώτη ποιητική της συλλογή με τίτλο «Σου γράφω…», τον Σεπτέμβρη 2013 κυκλοφόρησε το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο «Ένα φεγγάρι λιγότερο» από τις εκδόσεις Ελληνική Πρωτοβουλία και τον Ιούνιο του 2014 κυκλοφόρησε το βιβλίο της «Τα πλήκτρα της σιωπής»  από τις εκδόσεις ΄Οστρια. Επίσης, το παραμύθι της «Το ψαράκι του βυθού» συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο «Παραμύθια και Μαμάδες» εκδόσεις Βερέττα 2015.  Τον Ιούνιο 2017 κυκλοφόρησε το μυθιστόρημά της «Άλικα βήματα» από την Εμπειρία Εκδοτική. Τον Νοέμβριο του  2019 κυκλοφόρησε το νέο της μυθιστόρημα «Ζάχαρη άχνη» από τις εκδόσεις Ωκεανός. Τον Ιούνιο 2021 κυκλοφόρησε  το νέο της μυθιστόρημα με τίτλο Η ΑΠΟΣΤΟΛΗ από τις εκδόσεις Ωκεανός.

 

Related posts