Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
25 Ιούν 2021
Πολιτισμός

Κωνσταντία Γέροντα: Σε συνθήκες εγκλεισμού η ονειροπόληση είναι η μόνη διέξοδος

Συνέντευξη στη Μαίρη Γκαζιάνη 

Η Κωνσταντία Γέροντα γεννήθηκε στην Πτολεμαΐδα. Σπούδασε Φιλοσοφία στην Αθήνα και Σύγχρονη Λογοτεχνία στο Παρίσι. Είναι διδάκτορας του Paris 10.

Βραβεύτηκε με το Βραβείο Βακχυλίδης στο Διεθνή Διαγωνισμό Καβάφη 2019. 

ΜΑΙΡΗ ΓΚΑΖΙΑΝΗ: Κύρια Γέροντα έχουμε συμπληρώσει πάνω από έναν χρόνο πανδημίας και βιώσαμε πολλούς μήνες καραντίνας. Πως αντιμετωπίσατε αυτό το διάστημα στην προσωπική σας ζωή αλλά και ως ποιητική έμπνευση;

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΑ ΓΕΡΟΝΤΑ: Το είδα ως ένα crash test για τις προσωπικές μου αντοχές αλλά και την κοινωνία συνολικότερα. Σκέφτηκα ότι το ακραίο –γιατί ήταν ακραίο- θα μου μάθει πολλά και ως άτομο αλλά και ως δημιουργό. 

Μ.Γ.: Ποια συναισθήματα κυριάρχησαν μέσα σας και σας οδήγησαν στη δημιουργία της νέας ποιητικής συλλογής σας με τίτλο «Ημερολόγιο πανδημίας»;

Κ.Γ.: Ήταν το συναίσθημα του αν μπορώ να τα βγάλω πέρα σε συνθήκες απόλυτης μοναξιάς με καθημερινές ανακοινώσεις νεκρών και θανάτων.

Μ.Γ.: Στην ποιητική συλλογή σας αναφέρετε το διάστημα 13/3/2020 – 29-4-2020. Τι σημαίνει για εσάς αυτό το συγκεκριμένο διάστημα;

Κ.Γ.: Ήταν τα διάστημα που πέρασα απομονωμένη σε ένα διαμέρισμα στου Ζωγράφου. Αποφάσισα για να δώσω σε όλο αυτό νόημα να γράφω ένα ποίημα κάθε μέρα. Ήταν ένα προσωπικό στοίχημα το αν μπορώ να το κάνω. Κάποια τα κράτησα και βγήκε αυτό το βιβλίο.

Μ.Γ.: «Σωπαίνω αλλά σε φαντάζομαι» γράφετε στο πρώτο ποίημά σας. Τι θέλετε να δηλώσετε με αυτόν τον στίχο, την απόλυτη μοναξιά ή κάτι περισσότερο;.

Κ.Γ.: Σε συνθήκες εγκλεισμού η ονειροπόληση είναι η μόνη διέξοδος.

Μ.Γ.: «Μόνο η φαντασία έμεινε να παρηγορεί…» γράφετε στο δεύτερο ποίημα. Μπορεί η φαντασία να γίνει παρηγορήτρα στoν ασφυκτικό εγκλεισμό;

Κ.Γ.: Ακόμα και σε συνθήκες οριακές υπάρχει μια ζωογόνος πηγή που δε στερεύει ποτέ και αυτό είναι η φαντασία.

Μ.Γ.: «Τα όρια του σώματός μου, τα όρια του κόσμου μου» είναι ένας ακόμη στίχος που οφείλεται στους χωρικούς περιορισμούς; 

Κ.Γ.: Ο φιλόσοφος Wittgenstein έλεγε ότι τα όρια της γλώσσας μου είναι τα όρια του κόσμου μου. Εγώ εννοώ το σώμα ως αρχή του παντός. Το σώμα το υγιές αλλά και το σώμα που νοσεί, που πάσχει.

Μ.Γ.: Στα ποιήματά σας υπάρχουν πολλές εικόνες, πχ στο ποίημα «Δεν έχει ψίχουλα η βεράντα». Είναι στιγμές που βιώσατε;

Κ.Γ.: Είναι κάτι που αγαπώ στη μητέρα μου. Τινάζει το τραπεζομάντηλο στη βεράντα και έρχονται πουλιά και τσιμπολογάνε. Εγώ έβλεπα τα περιστέρια στη βεράντα αλλά ένιωσα την ανάγκη να ζητήσω συγγνώμη γιατί δεν είχα ψίχουλα να τα ταΐσω.

Μ.Γ.: «Όλα είναι ‘δω. Μόνο εσύ λείπεις». Τι πιστεύετε ότι είναι αυτό που πραγματικά έλειψε από τους ανθρώπους τους μήνες καραντίνας;

Κ.Γ.: Μας έλειψε και μας λείπει η επαφή. Δεν αγκαλιαζόμαστε πια και δεν αγγιζόμαστε. Δεν κάνουμε ούτε καν χειραψίες.

Μ.Γ.: «Θέλω να τρέξω και να με πιάσεις». Ποιες ανάγκες κρύβονται, σε σχέση με την πανδημία, πίσω από αυτόν τον στίχο;

Κ.Γ.: Ονειρευόμουνα καθαρό αέρα και τη φύση γενικότερα που είχα στερηθεί – η φύση με ηρεμεί.  Αυτό συνέβαινε φυσικά εξαιτίας του εγκλεισμού  αλλά και όχι μόνο γιατί θα μπορούσαμε να πούμε ότι το αντικείμενο της ποίησης μπορεί να είναι η κραυγή σε συνθήκες οριακές ή ο λυγμός σε συνθήκες κανονικές.

Μ.Γ.: Θεωρείτε ότι ο cocid-19 είναι ένα «Σκάκι με τον Χάρο» όπως είναι ένας στίχος σας;

Κ.Γ.: Ναι και επειδή σκέφτομαι το θάνατο από πολλή μικρή για λόγους φιλοσοφικούς αλλά και προσωπικούς, εμένα αυτό το σκάκι  ως συνθήκη καθημερινότητας δε με ξάφνιασε.

Μ.Γ.: Ποια σχέση έχουν μεταξύ τους χρόνος, φόβος, κραυγή όπως αναφέρονται στο ποίημα «Κραυγή υπόκωφη»;

Κ.Γ.: Συνδετικό νήμα είναι αυτή η καθημερινή επαφή με το θάνατο. Βέβαια, ο Πλάτωνας έλεγε ότι η φιλοσοφία είναι μελέτη θανάτου κάτι που εγώ πιστεύω για την ποίηση και όπως είπα παραπάνω, αυτό μου ήταν οικείο. 

Μ.Γ.: «Ποθώ ελευθερία» γράφετε σ΄ ένα άλλο ποίημά σας. Ποια ανάγκη υποδηλώνει η λέξη ελευθερία;

Κ.Γ.: Ελευθερία εκείνες τις μέρες σήμαινε αέρας, θάλασσα, χάδι, αγκαλιά, σώμα, άγγιγμα. Βέβαια η ελευθερία οντολογικά έχει ευρύτερη έννοια και αποτελεί ύψιστη αξία.

Μ.Γ.: «Κι εγώ υπομένω τη στιγμή» αναφέρεται στο ποίημα του οπισθόφυλλου. Πιστεύετε ότι ο κόσμος εξακολουθεί να έχει υπομονή ή έχει ξεπεράσει τα όρια της αντοχής σε σχέση με τους περιορισμούς;

Κ.Γ.: Όλοι υπομένουμε αλλά διαβάζουμε, αναρωτιόμαστε και αμφισβητούμε. Η πανδημία δεν έχει λήξει ακόμα, κάτι που δεν ήξερα όταν έγραφα το βιβλίο. Όπως είπα, ήταν ένα crash test, μια εμπειρία ζωής και αντοχών. Προσωπικά, ένα από τα χαρακτηριστικά μου είναι η υπομονή. 

Μ.Γ.: «Γάμος με τον θάνατο, γάμος με την αρρώστια», ένας ακόμη πολύ επιτυχημένος στίχος σας. Κατά πόσο είναι εύκολο αυτό το «διαζύγιο»;

Κ.Γ.: Προσωπικά πιστεύω ότι κανείς συλλογίζεται το θάνατο, τη φθαρτότητα ή την αρρώστια καθημερινά και μαθαίνει από αυτό να ζει καλύτερα. Δεν υπάρχει πραγματικότητα χωρίς θάνατο. Έχουμε μια ευκαιρία να βγούμε σοφότεροι από όλη αυτή την περιπέτεια φτάνει να μην την ξεχάσουμε.

Μ.Γ.: «Εμείς ως ελεύθεροι-πολιορκημένοι από το αόρατο βάσανο» γράφετε στο ποίημα Απρίλης. Πως φαντάζεστε την «έξοδο»;

Κ.Γ.: Μια αγκαλιά, ένα φιλί, ένα χάδι. Να βλέπω τη θάλασσα όταν ο ήλιος δύει ή ανατέλλει. Αυτή τη στιγμή δουλεύω στα Κύθηρα ως φιλόλογος και εν μέρει έχω ξαναβρεί τη φύση. Δεν έχω ξαναβρεί όμως την ανθρώπινη επαφή.

Μ.Γ.: «Σταδιακά θα ροδίσει ή είναι πολύ νωρίς για τη χαραυγή»; 

Κ.Γ.: Όταν το έγραφα ήταν πάρα πολύ νωρίς. Η χαραυγή όμως πάντα έρχεται. Μου δίνει κουράγιο η ανατολή που βλέπω απ’ το σπίτι μου στα Κύθηρα κάθε πρωί. Είμαι σίγουρη ότι θα έρθει. Φτάνει να μην τα ξεχάσουμε όλα αυτά.

*Η ποιητική συλλογή «Ημερολόγιο πανδημίας» της Κωνσταντίας Γέροντα κυκλοφορεί από την Άνεμος εκδοτική 

Μαίρη Γκαζιάνη

Γεννήθηκε στα Ιωάννινα.  Μεγάλωσε στην Αθήνα όπου ζει μέχρι σήμερα και εργάσθηκε ως τραπεζοϋπάλληλος. Στο παρελθόν ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με την φωτογραφία, τη ζωγραφική και τα τελευταία δέκα χρόνια με τη συγγραφή. Έχει πραγματοποιήσει ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές.

Την περίοδο 2011-2012 υπήρξε ραδιοφωνική παραγωγός στο magicradiolive. Από τον Νοέμβρη 2014 συνεργάζεται με το now24.gr και έχει πραγματοποιήσει πάνω από εξακόσιες συνεντεύξεις, καθώς και σχολιασμούς βιβλίων και θεατρικών παραστάσεων. Το 2016 συμμετείχε στην τηλεοπτική εκπομπή «Καλώς τους» του ΑιγαίοTV πραγματοποιώντας συνεντεύξεις σε ανθρώπους των τεχνών. Διετέλεσε Διευθύντρια Σύνταξης του on line Πολιτιστικού Περιοδικού Books and Style από Ιούλιο 2017 έως Μάρτιο 2018 οπότε αποχώρησε οικειοθελώς.

Μεγάλες της αγάπες είναι το θέατρο και ο χορός με τα οποία έχει ασχοληθεί ερασιτεχνικά κι έχει συμμετάσχει σε θεατρικές και χορευτικές παραστάσεις.

Τον Μάιο του 2012 κυκλοφόρησε την πρώτη ποιητική της συλλογή με τίτλο «Σου γράφω…», τον Σεπτέμβρη 2013 κυκλοφόρησε το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο «Ένα φεγγάρι λιγότερο» από τις εκδόσεις Ελληνική Πρωτοβουλία και τον Ιούνιο του 2014 κυκλοφόρησε το βιβλίο της «Τα πλήκτρα της σιωπής»  από τις εκδόσεις ΄Οστρια. Επίσης, το παραμύθι της «Το ψαράκι του βυθού» συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο «Παραμύθια και Μαμάδες» εκδόσεις Βερέττα 2015.  Τον Ιούνιο 2017 κυκλοφόρησε το μυθιστόρημά της «Άλικα βήματα» από την Εμπειρία Εκδοτική. Τον Νοέμβριο του  2019 κυκλοφόρησε το νέο της μυθιστόρημα «Ζάχαρη άχνη» από τις εκδόσεις Ωκεανός. Τον Ιούνιο 2021 θα κυκλοφορήσει το νέο της μυθιστόρημα από τις εκδόσεις Ωκεανός.

Related posts