Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
19 Ιαν 2022
SLIDER

Κατερίνα Κουτουκάκη: Αν οι άνθρωποι δεν βυθίζονταν στην λήθη, δεν θα επαναλάμβαναν τα ίδια λάθη

Συνέντευξη στη Μαίρη Γκαζιάνη 

Η Κατερίνα Κουτουκάκη γεννήθηκε στον Πειραιά και µεγάλωσε στη Νίκαια. Από µικρή αγάπησε τα ταξίδια και τα βιβλία, έχοντας την πεποίθηση πως η γνώση είναι η προίκα που πάντα κουβαλάµε µαζί µας, ακόµα κι όταν πιστεύουµε πως τα έχουµε χάσει όλα.

Έχοντας παρακολουθήσει για δέκα χρόνια σεµινάρια Αφήγησης Παραµυθιών, Τοποθέτησης Φωνής και Δηµόσιου Λόγου, Δηµιουργικής Γραφής, Επιµέλειας Κειµένων, Θετικής Ψυχολογίας, Αυτοβελτίωσης και Αυτογνωσίας, στράφηκε στη συγγραφή, εκδίδοντας το πρώτο βιβλίο της το 2017, µε τίτλο Μοίρνα – Το Κόκκινο Γλυκό Κρασί της Μοίρας, από τις Εκδόσεις Λιβάνη.

Είναι παντρεµένη «από πάντα», όπως συνηθίζει να λέει, και έχει µία κόρη.

«Το πιο υπέροχο και ανακουφιστικό πράγµα στη ζωή είναι να αποδέχεσαι το σενάριο της ζωής που κλήθηκες να ζήσεις και να το ζεις µε τον καλύτερο τρόπο», η φράση που αγαπά και την εκφράζει. 

ΜΑΙΡΗ ΓΚΑΖΙΑΝΗ: «Δέκα αλήθειες» είναι ο τίτλος του νέου βιβλίου σου. Τι είδους αλήθειες αφορά και πως προέκυψαν;

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΟΥΤΟΥΚΑΚΗ: Είναι Αλήθειες που κανείς δεν φροντίζει να μας μάθει στο σχολείο. Ας πούμε πως πρόκειται για έναν «Δεκάλογο Ευζωίας». Οι Δέκα Αλήθειες («Οι δέκα αλήθειες της Ζωής» όπως είναι ο αρχικός τίτλος που εγώ είχα δώσει στο μυθιστόρημα μου) προέκυψαν μέσα από τις συνεδρίες που έκανα με την Δασκάλα μου στο μάθημα της Αυτογνωσίας. Οι «Δέκα Αλήθειες» είναι ένα μυθιστόρημα, βασισμένο σε πραγματικά γεγονότα ανθρώπων που μοιράστηκαν την ιστορία τους μαζί μου και στην προσωπική μου εμπειρία. 

Μ.Γ.: Πες μας δυο λόγια για την κεντρική ηρωίδα σου η οποία έχει μια πραγματικά πολύ δύσκολη ζωή.

Κ.Κ.: Η Φωτεινή είναι ένα κορίτσι που γεννήθηκε και μεγάλωσε στην πολυεπίπεδη αφθονία που βίωνε η οικογένεια της, χτίζοντας όμως τον δικό της χαρακτήρα και θέλοντας να ζήσει την ζωή της, πέρα από τα στερεότυπα που επέβαλε η κοινωνική της θέση ή οι προσδοκίες των γονέων της. Οι επιλογές της, αλλά και όσα συνέβησαν χωρίς να τα ελέγχει, την ώθησαν να δρα με ένα έντονο ένστικτο επιβίωσης, χωρίς να υπεραναλύει. Ήταν γεννημένη δυνατή, ακόμα και τις φορές που ένιωσε αδύναμη. Ακόμη και τότε λειτουργεί με πράξεις. Δε λέει πάρα πολλά. Συνήθως είναι δωρική στον τρόπο που εκφράζεται. Αγαπάει βαθιά και όταν πληγώνεται σκουπίζει τις πληγές της και προχωράει. Κυρίως είναι μια γενναία ψυχή που αναγνώρισε τα λάθη της, αποδέχτηκε την πραγματικότητα και αποφάσισε να αλλάξει. 

Μ.Γ.: Στο βιβλίο σου, δίνεις ουσιαστικό ρόλο στη μοίρα. Αυτή είναι που κινεί τα νήματα στη ζωή ή οι προσωπικές επιλογές;

Κ.Κ.: Η μοίρα φέρνει τα γεγονότα. Οι προσωπικές επιλογές μας, ορίζουν το πως θα βιώσουμε το γεγονός. Στην μοίρα δίνω τον ρόλο αυτής της «οντότητας» που κινεί τα νήματα, όχι όμως με φθόνο ή εκδικητικότητα. Κυρίως με πρόθεση να προκαλέσει τους ήρωες να δράσουν και να αλλάξουν. Την χρησιμοποιώ περισσότερο σαν τον «από μηχανής Θεό» που βάζει λίγο το χεράκι του, για να εξελιχθεί η ιστορία. 

Μ.Γ.: «Πως ήταν δυνατόν να ψάχνει την ευτυχία και να προσφέρει την καταστροφή» αναρωτιέται η Φωτεινή. Σε αυτήν την περίπτωση τι ήταν αυτό που την καθοδήγησε;

Κ.Κ.: Την καταστροφή κάποιου, την προκάλεσε γιατί ένιωσε ΞΑΝΑ προδομένη. Η έντονη απογοήτευση της και ο θυμός της, την οδήγησαν σε μία πράξη εκδίκησης. Επειδή όμως πρόκειται για ένα πλάσμα χωρίς κακή πρόθεση, γι’ αυτό ακριβώς και εκείνη την στιγμή αισθάνεται πως βιώνει το προσωπικό της «τελευταίο σκαλοπάτι αξιοπρέπειας». 

Μ.Γ.: «Στο τέλος, όμως, αυτό που πάντα νικά είναι η λήθη» γράφεις. Πιστεύεις ότι ισχύει σε όλες τις περιπτώσεις;

Κ.Κ.: Σε πολλές περιπτώσεις ισχύει. Αν οι άνθρωποι δεν βυθίζονταν στην λήθη, δεν θα επαναλάμβαναν τα ίδια λάθη. 

Μ.Γ.: «Πόσος εγωισμός κρύβεται μέσα στον κύκλο της αγάπης» αναφέρεις. Πίσω από την «εξάρτηση» του καπετάν Στρατή από τη γυναίκα του Μαρίκα κρυβόταν εγωισμός;

Κ.Κ.: Ο εγωισμός κρυβόταν κυρίως πίσω από την στάση της Μαρίκας απέναντι στην εξάρτηση του άνδρα της, γι’ αυτήν. Δεν της άρεσε που ήταν αδύναμος απέναντι της, αλλά την εξυπηρετούσε που δεν υπήρχαν όρια απέναντι της. Εκείνος πάλι με την άβουλη στάση του, κρατούσε κοντά του την γυναίκα που αγαπούσε πολύ, ίσως γιατί ένιωθε πως αν δεν ήταν έτσι θα μπορούσε και να την χάσει. Με επίγνωση δρούσαν και οι δύο. Αυτές οι σχέσεις μεταξύ συζύγων συνήθως μοιάζουν με μία άτυπη συμφωνία. «Εγώ θα είμαι έτσι, εσύ δεν θα αντιδράς και θα έχεις από μένα αυτό….». 

Μ.Γ.: «Η Μαρίκα έβλεπε τη Σεμίρα (θεία της Φωτεινής) ως σανίδα σωτηρίας στη σχέση με την κόρη της». Τι ήταν αυτό που την απέτρεπε ώστε να χτίσει η ίδια μια υγιή σχέση μαζί της;

K.K.: Ο χαρακτήρας της! Η Μαρίκα ήταν σκληρή γυναίκα, κακό(καλό)μαθημένη, δεν έμπαινε στην διαδικασία να «χτίσει» σχέσεις. Ακόμα και την στιγμή που κάνει τάμα στην Παναγία, το αντιμετωπίζει με εγωισμό. Έπειτα είχε απέναντι της έναν εξίσου δυναμικό χαρακτήρα με την ίδια. Η Φωτεινή ήταν σάρκα από την σάρκα της. Είχε τον δυναμισμό και την ξεροκεφαλιά της. Ήταν εξαιρετικά δύσκολο να το πετύχουν. Κι έπειτα… πρόκειται για μυθιστόρημα. Κάποιος χαρακτήρας ίσως να είναι και λίγο πιο ακραίος ακριβώς για να πλέξουμε τον «μύθο». 

Μ.Γ.: Η Φωτεινή και ο Μάρκος έφεραν στον κόσμο ένα παιδί με ειδικές ανάγκες. Γιατί η Φωτεινή απέφευγε να ενημερώσει έγκαιρα τον σύζυγό αλλά και την υπόλοιπη οικογένειά της;

Κ.Κ.: Από φόβο. Νιώθει μια παράλογη ενοχή. Κυρίως όμως φοβάται την απόρριψη στο πρόσωπο της και στο παιδί της. Προσπαθεί να κερδίσει χρόνο αναβάλλοντας το αναπόφευκτο. 

Μ.Γ.: Πως επηρεάστηκε η σχέση της με τον Μάρκο;

Κ.Κ.: Πάντα επηρεάζεται η σχέση με τον σύντροφο, μπροστά σε γεγονότα που συνταράσσουν την ροή της ζωής μας. Πόσο μάλλον όταν ο ένας από τους δύο έχει δικά του, προσωπικά θέματα άλυτα. Κάποτε μου είχε πει μία γιατρός, πως αυτές «οι ιστορίες» μπορούν να διαλύσουν ένα ζευγάρι ή να το ενώσουν ακόμα πιο πολύ. Εξαρτάται από τα αν έχουν προλάβει να χτίσουν γερά θεμέλια στη σχέση τους, πριν την έλευση του προβλήματος. Κι ο Μάρκος με την Φωτεινή δεν είχαν προλάβει… 

Μ.Γ.: «Η Φωτεινή για τη μοναξιά ήταν το εύκολο θύμα κι η μοναξιά για τη Φωτεινή η καλύτερη λύση». Είχε άλλη επιλογή;

Κ.Κ.: Στην δεδομένη χρονική στιγμή, όχι. Δεν είναι και τόσο κακή συνθήκη η μοναξιά, κάποιες φορές. Σου δίνει χρόνο για σκέψη, συγκρότηση και αναδιάταξη. Αν τα έχεις καλά με τον εαυτό σου, η μοναξιά μπορεί να γίνει κι ένα ισχυρό εργαλείο στα χέρια σου. 

Μ.Γ.: Τι ήταν αυτό που έκανε τον Μάρκο να χάσει τον δρόμο του και να οδηγηθεί στην καταστροφή; 

Κ.Κ.: Ο αγαπημένος μου Μάρκος δεν άντεχε άλλο. Είναι μία προσωπικότητα, που βάλετε από μικρό παιδί και αγωνιά να γίνει αποδεκτός. Νομίζω πως είναι χαρακτηριστικό όλων των ανθρώπων με αυτοκαταστροφικές τάσεις, το πως έχουν ζήσει τα εύθραυστα παιδικά τους χρόνια.  

Μ.Γ.: «Άλλο η αγάπη, άλλο να αντέχεις» γράφει ο Μάρκος στη Φωτεινή. Τι είναι αυτό που δεν αντέχει και γιατί;

Κ.Κ.: Την πραγματικότητα που τον πληγώνει, αυτό δεν αντέχει. Αγαπά αλλά δεν αντέχει την Αλήθεια. Πίστευε πως αρκεί να αγαπάς. Ίσως όμως δεν αρκεί πάντα μόνο αυτό. 

Μ.Γ.: «Πόσο προτιμότερος είναι ο θάνατος από την εν ζωή δυστυχία;» ρωτάς σε κάποιο σημείο. Έχεις την απάντηση;

Κ.Κ.: Δεν υπάρχουν πάντα απαντήσεις εκλογικευμένες. Όλα είναι μέσα στο μυαλό μας. Κι αν στο μυαλό σου μέσα κάποια στιγμή χαθεί το φως, ναι… μπορεί και να επιλέξεις το σκοτάδι. 

Μ.Γ.: «Ο πιο γοητευτικός ρόλος που οδηγεί στην αποδυνάμωσή μας είναι ο ρόλος του ήρωα» γράφεις. Που οφείλεται;

Κ.Κ.: Στην ανάγκη μας να αποδείξουμε πως αξίζουμε! Στην ανάγκη μας, να μας πει ο άλλος «Α! μπράβο! Κάνεις κι αυτό! Τα κατάφερες κι εδώ! Πόσο σπουδαίος είσαι!». Κι αν δρας για τους άλλους, για να εισπράξεις επιβεβαίωση, καταλήγεις να έχεις εξοντώσει τον εαυτό σου. Είναι όμως εξαιρετικά γοητευτικό να εισπράττεις κολακείες για τις ικανότητες σου.

 Μ.Γ.: Έρχεται η στιγμή που η Φωτεινή μετατρέπεται τις νύχτες σε «μια ανέμελη, σέξι γυναίκα που χόρευε και γλεντούσε με την ψυχή της» και μάλιστα «χρησιμοποιώντας» εραστές μιας βραδιάς. Τι την οδήγησε ως εκεί και τι επιζητούσε στη διπλή ζωή που επέλεξε;

Κ.Κ.: Να νιώσει ζωντανή. Είχε ανάγκη να νιώσει πως κάποιος την θέλει. Όταν η Φωτεινή αποφασίζει να μπει στον ρόλο της ανέμελης, σέξι γυναίκας έχει βιώσει ήδη την απόρριψη από σύζυγο, γονείς, αδελφό και φίλη. Βιώνει μόνο προβλήματα και μοναξιά. Γι’ αυτήν είναι ένα παιχνίδι που την συνδέει με μία σκοτεινή πλευρά του εαυτού της. Όλοι οι άνθρωποι έχουν την σκοτεινή τους πλευρά… όλοι με αυτό παλεύουμε. Για να νικήσουμε τα σκοτάδια μας. 

Μ.Γ.: Γράφεις ότι τα παιδιά με αναπηρία διαθέτουν συναισθηματική νοημοσύνη. Η Φωτεινή ήταν ικανή πάντα να «διαβάζει» τη συναισθηματική νοημοσύνη της κόρης της Ζωής;

Κ.Κ.: Συναισθηματική νοημοσύνη διαθέτουν όλοι οι άνθρωποι. Αυτό που γράφω είναι πως στα παιδιά με αναπηρία, κάποιες φορές αυτό το κομμάτι είναι ιδιαίτερα ανεπτυγμένο. Η Φωτεινή, όπως και κάθε γονέας που έχει ένα τέτοιο παιδί, αυτό το ανακαλύπτει στην πορεία. Δεν υπάρχει κάποιου είδους manual που να στο υποδεικνύει. Κι η Φωτεινή το έμαθε σιγά σιγά… όσο εκείνη ανακάλυπτε και επαναδομούσε τον εαυτό της, τόσο κατανοούσε και τον τρόπο που η κόρη της αντιλαμβανόταν τον κόσμο γύρω της. 

Μ.Γ.: «Μην τιμωρήσεις ποτέ ξανά τον εαυτό σου…» είναι λόγια του Νικόλα, αδερφού της Φωτεινής προς την ίδια. Τι τον έκανε να πιστεύει ότι τιμωρούσε τον εαυτό της; Είχε δίκιο;

Κ.Κ.: Όταν ο Νικόλας ξανασυναντά την αδελφή του, τα πάντα επάνω της μαρτυρούν πως δεν είναι καλά. Καμιά φορά είναι πολύ πιο εύκολο να καταλάβει κάποιος άλλος αυτό που μας συμβαίνει, από το να το παραδεχτούμε μόνοι μας, για τον εαυτό μας. 

Μ.Γ.: Γνωρίζοντας ότι μεγαλώνεις ένα παιδί με ειδικές ανάγκες θέλω να σε ρωτήσω, ταυτίστηκες με την ηρωίδα σου; Κατέθεσες προσωπικά βιώματα και συναισθήματα;

Κ.Κ.: Η Φωτεινή είναι όλες αυτές οι ιστορίες που μου εμπιστεύθηκαν, οι γυναίκες – μάνες που συνάντησα και συναντώ στις αναμονές ιατρείων, στα κέντρα θεραπειών, στα ειδικά σχολεία και στα κέντρα δημιουργικής απασχόλησης παιδιών με αναπηρία, με μυθιστορηματικό τρόπο. Η Φωτεινή είναι μία από εμάς. Γήινη, υπαρκτή στο εδώ και τώρα. Πως θα μπορούσε να μην έχει προσωπικά βιώματα και συναισθήματα; Σε κάποια σημεία είμαι εγώ. Τα κεφάλαια όπου η Φωτεινή συναντά την Άννα είναι απόλυτα βιωματικά. Ήταν η υπόσχεση που της είχα δώσει πριν φύγει. Να γράψω κάποια μέρα γι’ αυτήν και για όσα δίδαξε εμένα αλλά και δεκάδες άλλες ψυχές που αγκάλιασε με απέραντη στοργή και αγάπη. 

Μ.Γ.: Με ποια συναισθήματα βίωσες τη συγγραφική πορεία και ποια καταστάλαξαν μέσα σου γράφοντας τη λέξη τέλος;

Κ.Κ.: Συναισθηματικά το βίωσα σαν εγκυμοσύνη… ξεκινάς χαλαρά, λίγο δεν το πιστεύεις, λίγο προσέχεις κάθε σου κίνηση. Μετά σιγά σιγά το νιώθεις να παίρνει σάρκα και οστά μέσα σου, μεγαλώνει, αποκτά υπόσταση, αρχίζεις να το φαντάζεσαι να γεννιέται. Κι έρχεται η στιγμή που γράφεις την λέξη τέλος κι είναι εκεί μπροστά σου, το παιδί σου. Λύτρωση και απέραντη χαρά! 

Μ.Γ.: Αν αναζητούσαμε το βαθύτερο μήνυμα του βιβλίου, ποιο θα ήταν αυτό κατά τη γνώμη σου;

Κ.Κ.: Αλλάζεις τον τρόπο που σκέφτεσαι, αλλάζεις την ζωή σου! 

*Το μυθιστόρημα ΔΕΚΑ ΑΛΗΘΕΙΕΣ της Κατερίνας Κουτουκάκη κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Α.Α. Λιβάνη

**Φωτογραφίες Μάνος Γαμπιεράκης

 Μαίρη Γκαζιάνη

Γεννήθηκε στα Ιωάννινα.  Μεγάλωσε στην Αθήνα όπου ζει μέχρι σήμερα και εργάσθηκε στον τραπεζικό χώρο. Στο παρελθόν ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με την φωτογραφία, τη ζωγραφική και τα τελευταία δέκα χρόνια με τη συγγραφή. Έχει πραγματοποιήσει ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές.

Την περίοδο 2011-2012 υπήρξε ραδιοφωνική παραγωγός στο magicradiolive. Από τον Νοέμβρη 2014 συνεργάζεται με το now24.gr και έχει πραγματοποιήσει πάνω από εξακόσιες συνεντεύξεις, καθώς και σχολιασμούς βιβλίων και θεατρικών παραστάσεων. Το 2016 συμμετείχε στην τηλεοπτική εκπομπή «Καλώς τους» του ΑιγαίοTV πραγματοποιώντας συνεντεύξεις σε ανθρώπους των τεχνών. Διετέλεσε Διευθύντρια Σύνταξης του on line Πολιτιστικού Περιοδικού Books and Style από Ιούλιο 2017 έως Μάρτιο 2018 οπότε αποχώρησε οικειοθελώς.

Μεγάλες της αγάπες είναι το θέατρο και ο χορός με τα οποία έχει ασχοληθεί ερασιτεχνικά κι έχει συμμετάσχει σε θεατρικές και χορευτικές παραστάσεις.

Τον Μάιο του 2012 κυκλοφόρησε την πρώτη ποιητική της συλλογή με τίτλο «Σου γράφω…», τον Σεπτέμβρη 2013 κυκλοφόρησε το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο «Ένα φεγγάρι λιγότερο» από τις εκδόσεις Ελληνική Πρωτοβουλία και τον Ιούνιο του 2014 κυκλοφόρησε το βιβλίο της «Τα πλήκτρα της σιωπής»  από τις εκδόσεις ΄Οστρια. Επίσης, το παραμύθι της «Το ψαράκι του βυθού» συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο «Παραμύθια και Μαμάδες» εκδόσεις Βερέττα 2015.  Τον Ιούνιο 2017 κυκλοφόρησε το μυθιστόρημά της «Άλικα βήματα» από την Εμπειρία Εκδοτική. Τον Νοέμβριο του  2019 κυκλοφόρησε το νέο της μυθιστόρημα «Ζάχαρη άχνη» από τις εκδόσεις Ωκεανός. Τον Ιούνιο 2021 κυκλοφόρησε  το νέο της μυθιστόρημα με τίτλο Η ΑΠΟΣΤΟΛΗ από τις εκδόσεις Ωκεανός.

Related posts